Καλωσόρισμα

Εγώ, ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, οι κουροπαλάτιοί μου, οι πρωτοσπαθάριοί μου, οι λογοθέτες μου, η κυρα-Μαριγώ η πλύστρα μου και η Σβετλάνα η μασέζ μου (σιάτσου) σας καλωσορίζουμε εις το ιστολόγιόν μου.

Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Της Παναγιάς τα μάτια

Κάθε χρόνον τέτοια εποχή το παρόν ιστολόγιον συνηθίζει να αφιερώνει ανάρτηση εις το περιοδικόν Wallpaper: δείτε π.χ. τον σχολιασμόν του τεύχους Σεπτεμβρίου 2010 εδώ (μεγάλη επιτυχία) και αναφορά εις το τεύχος Οκτωβρίου 2010 εδώ. Έτσι και φέτο, θα ξεφ(τ)υλλίσουμε ή, αν προτιμάτε, θα εκφυλίσουμε το τεύχος Σεπτεμβρίου 2012, με έμφαση στις διαφημίσεις του, ως συνήθως.




Το τεύχος, αν και του Σεπτεμβρίου, εκυκλοφόρησε Δεκαπενταύγουστο προς τιμήν της Μεγαλόχαρης, όπως φαίνεται και από το εξώφυλλο, μάλλον για να κλέψει αναγνώστες του "Πρός τή Νίκη" και της "Ζωής του Παιδιού". Η επιλογή της Παναγίας δεν είναι τυχαία: αφενός το περιοδικό θέλει με τη βοήθειά της να αυξήσει τις πωλήσεις, αφετέρου έχει μέσα τα μάτια της, όπως θα δείτε εν συνεχεία.






Διαφήμισις του φίλου μου, του Louis Vuitton. Η φωτογραφία κόπηκε από το προεκλογικό φυλλάδιο της Νέας Δημοκρατίας, διότι κρίθηκε ότι είναι πολύ φτωχή για την απεικονίσει την ανάπτυξη και την ευημερία που θα έφερνε στον λαό η νέα κυβέρνηση - πάντα με τη βοήθεια της Παναγιάς (βλ. εξώφυλλο πιο πάνω). Ωστόσο, ορισμένοι λέγουν ότι κόπηκε, διότι υπήρχε κίνδυνος να θεωρηθεί ότι σκοπός της νέας κυβερνήσεως είναι φέρει την Ελλάδα στην τσαρική εποχή. Όπως και να 'χει, το σημαντικό είναι ότι πρέπει να αισθανόμαστε ακόμη μια φορά περήφανοι ως Έλληνες, διότι η περικεφαλαία του Περικλή επανέρχεται στη μόδα ύστερα από 2500 χρόνια.





Διαφήμισις του οίκου Channel. Η επιτομή του γαλλικού στιλ, όπως μου την εξήγησαν στο Παρίσι: "φοράμε κάθε φορά μόνο ένα ακριβό/εντυπωσιακό αντικείμενο, προκειμένου να το αναδείξουμε". Δυστυχώς η φωτογραφία σταματά στις γάμπες, αλλά υποψιάζομαι ότι το μοντέλο θα φορά τρεις γόβες και τέσσερις μπότες σε κάθε πόδι. Η κάπα με τα smarties πάντως πολύ μου άρεσε. Εξαιρετική επίσης η ιδέα να κατασκευασθεί από αντικολλητικό υλικό teflon, ώστε να μην κολλάνε πάνω της ούτε η βροχή ούτε οι μπριτζόλες.





Φαίνεται πως το teflon είναι πολύ της μόδας. Λυπάμαι που πέταξα ένα τηγάνι τις προάλλες, αντί να το μετατρέψω σε σικ καπέλο. Επίσης λυπάμαι που έδωσα ένα σκασμό λεφτά κάποτε στη μοδίστρα για να μου στενεύσει κάποια ρούχα που μου έπεφταν λίγο φαρδιά.




Το περιοδικό συνεχίζει με αποκλειστικές φωτογραφίες που μας έστειλε το Κιουριόζιτι από τον Άρη (στη φωτογραφία μια Αρειανή κιουρία, εξού και το όνομα Κιουριό-ζιτι). Υποθέτω ότι, αν σηκώσει στο πλάι τα χέρια της, θα πετάξει σαν τον Μπάτμαν.





Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, ως απόγονος χαρτοβιομηχάνου (true story), έχει ιδιαίτερη αδυναμία στα χαρτικά (ιδίως στα χαρτιά τουαλέτας: μονά, διπλά, τριπλά, με σχέδια, καπιτονέ, nature touch, με πούδρα, για ευαίσθητες επιδερμίδες κτλ.) Θεωρεί λοιπόν εξαιρετική την ιδέα του Jil Sander να μετατρέψει την απλή χαρτοσακούλα σε δερμάτινη τσάντα (περισσότερα εδώ, όπου μπορείτε να δείτε και τη μετατροπή της πλαστικής σακούλας σε τσάντα από βινύλιο). Τιμή μόνο 235€. Κωλύομαι ωστόσο να την αγοράσω, διότι ο Jil Sander είναι Γερμανός και ο χαρτοβιομήχανος πρόγονός μου είχε τεράστια θέματα με τους Γερμαναράδες.



Τη στιγμή που άλλες πάνε και κάνουν λέιζερ στα φρύδια για να μην είναι έντονα, ο οίκος Chanel έχει αντίθετη γνώμη και τα στολίζει με ό,τι του περίσσεψε από το μπρασελέ της Γιάννας Αγγελοπούλου. Περιμένω με αγωνία ανάλογο στολισμό και στο μπικίνι.





Διστάζω να αποφασίσω: πηγή έμπνευσης είναι ο Αθηναίος Τζιμ του Λαζόπουλου ή ο Sam Sheepdog; Πάντως, πανέμορφο το μοντέλο - αν κρίνω από το γόνατο.




- Διαβάζεις κάτι αυτή την περίοδο;
- Ναι, ξεκίνησα πριν από 3 μήνες το Paper Passion, αλλά μου μένουν ακόμα 20 ml.





Μην κοιτάς καθόλου. Έτσι όπως τα 'κανες, σκούπα και φαράσι και γρήγορα.





Τελευταία μέρα εκπτώσεων σήμερα και μόλις προλαβαίνω να αγοράσω το σύνολο: 
κόσμημα μετώπου: £298.325, σκουλαρίκια: £457.975, μπρασελέ: £436.975, δαχτυλίδι: £214.275, καρέκλα: £636, μπλούζα και τζιν: £580. 
Πόσο;! £580 για την μπλούζα και το τζιν;! Για κορόιδα ψάχνουν;



Ειμί Κωνσταντίνος ο έξυπνος καταναλωτής και άρτι ωλοκλήρωσα.

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012

ΕΛΛΑΣ Ή ΤΕΦΡΑ

Επιστρέφω από τις διακοπές μου με όμορφες εικόνες: στην παραλία είδα έναν σωματώδη τύπο με τατουάζ στο στήθος το οποίο έγραφε "ΕΛΛΑΣ Ή ΤΕΦΡΑ". Ήθελα πολύ να τον ρωτήσω αν ξέρει τι σημαίνει "τέφρα" και πώς παράγεται πολιτικά. Επίσης αν ξέρει τι πραγματικά σημαίνει "Ελλάς".
Γυρίζοντας από την παραλία, είδα έναν παππού σε παραδοσιακό καφενείο με μαύρη μπλούζα Χρυσής Αυγής και διάφορα άσχετα χαϊμαλιά να κρέμονται. Ήθελα και αυτόν να τον ρωτήσω αν είναι φάσιον βίκτιμ ή απλώς βίκτιμ - μπορεί βέβαια και θύτης: δεν ξέρω τι έκανε στα νιάτα του. Στο καπάκι, διαπίστωσα ότι κυκλοφορεί ως αξεσουάρ καρπού ο γερμανικός σιδηρούς σταυρός που έκανε μεγάλες πιένες επί Ναζί και μάλλον αρχίζει να γίνεται και πάλι της μόδας.
Τις ίδιες μέρες, διαβάζω ειδήσεις για μαχαιρώματα, ξυλοδαρμούς και δολοφονίες διαφόρων προελεύσεων, αλλοδαπών, ημεδαπών, ακροδεξιών, ακροαριστερών (τόσο ακροαριστερών, που έκαναν γύρο 180 μοιρών και ταυτίστηκαν με τους φασίστες - η μόνη διαφορά τους είναι ότι τα τατουάζ τους θα γράφουν "ΤΕΦΡΑ Ή ΕΛΛΑΣ").

Δεν με εντυπωσιάζουν όλα αυτά: αυτός ο τόπος και αυτοί οι άνθρωποι έχουν βιώσει χιλιετίες αυταρχισμού, εθνικισμού και βίας. Είναι δικά μας παιδιά, είναι γραμμένα στο ελληνικό DNA μας. Δυο αιώνες εξιδανικευμένης Αθηναϊκής Δημοκρατίας δεν προσφέρονται παρά μόνον για ξεκάρφωμα.

Μέσα σ' αυτόν τον πανικό, έρχονται σήμερα και άλλες ειδήσεις: η Χρυσή Αυγή, λέει, θα προτείνει την επαναφορά της θανατικής ποινής. Η θανατική ποινή έχει καταργηθεί με το 6ο και το 13ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που τα έχει κυρώσει αμφότερα η χώρα μας (το κείμενο των πρωτοκόλλων εδώ, σελ. 18 και 22). Προφανώς σκοπός της ΧΑ είναι να βγει η Ελλάδα από τον ευρωπαϊκό χώρο και να προσεγγίσει χώρες που φαίνεται πως έχει ως πρότυπο (Πακιστάν, Σαουδική Αραβία, Σομαλία, Υεμένη κ.α.). 
Ταυτοχρόνως ο υπουργός Δημόσιας Τάξης δηλώνει ότι θα συντρίψει τα "Τάγματα Εφόδου" της Χρυσής Αυγής. Απαράδεκτη ομοφοβική δήλωση του Υπουργού κατά των μελών του κόμματος που θα πρέπει να αντιδράσουν σε τέτοιου είδους υπονοούμενα (θυμίζω ότι τα ομοφυλόφιλα Sturmabteilung του Χίτλερ εξολοθρεύτηκαν εν μία νυκτί, όταν άρχισαν να γίνονται επικίνδυνα για τον ίδιο - ο οποίος, παρεμπιπτόντως, το 2,6% που πήρε στις εκλογές του 1928 το έκανε 18,3% το 1930 και 37,4% το 1932).

Με την οικονομία και τον κοινοβουλευτισμό να καταρρέουν και με ομάδες να σφάζονται στους δρόμους, ήδη αντικατέστησα τα έπιπλά μου με τα πλέον πρόσφατα κομμάτια Bauhaus. Επίσης να σας ενημερώσω ότι κυκλοφόρησε μόλις ένα πολύ καλό έργο ενός σχετικά γνωστού νέου συγγραφέα, του Μπέρτολντ Μπρεχτ, με τίτλο "Τρόμος και Αθλιότητα στο Τρίτο Ράιχ". Τέλος, πέταξα το ηχοσύστημά μου και το αντικατέστησα με γραμμόφωνο, ώστε να ακούω όλα τα τελευταία σουξέ:





Ένας φίλος με μεγάλη ικανότητα ανάλυσης των γεγονότων (και συνακόλουθα πρόβλεψης) μου έλεγε προ μηνών ότι πρέπει να μην επαναπαύομαι με τη θέση που έχω, αλλά να είμαι ανά πάσα στιγμή έτοιμος να το σκάσω στο εξωτερικό, μόλις αρχίσουν να ζορίζουν τα πράγματα. Το τελευταίο διάστημα προσπαθώ να ρευστοποιήσω ό,τι μπορώ και να τα διώξω έξω. Όχι τόσο λόγω της ήδη παρούσας οικονομικής χρεοκοπίας όσο λόγω της επερχόμενης πολιτικής χρεοκοπίας.
Επειδή δεν θέλω να φτάσει η στιγμή που θα αντιμετωπισθώ ως αντικείμενο, σκέφτομαι να αρχίσω να εκπονώ από τώρα πιθανό σχέδιο διαφυγής μου προς τον ελεύθερο κόσμο μέσω των βουνών της Αλβανίας ίσως ή μέσω Βουλγαρίας (στα Σκόπια δεν πάω, γιατί θέλουν τη Μακεδονία μας ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα, που έδιωξες τους βάρβαρους και του Ψωμιάδη είσαι τώρα). 
Όποιος ενδιαφέρεται να με ακολουθήσει, ας με ενημερώσει. Όχι ομάδες άνω των τεσσάρων ατόμων όμως, γιατί μπορεί να μας πιάσουν τα Τάγματα Εφόδου και φοβάμαι μήπως είναι ορεξάτα...

Ειμί Κωνσταντίνος ο φυγάς και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Σχετικά με το δίλημμα του τίτλου, καταλαβαίνετε τι πιστεύω ότι θα μείνει σε λίγα χρόνια.





UPDATE (άσχετο με τα παραπάνω):
Η ανάρτηση έγινε πριν από 4 ώρες και διαπιστώνω ότι έχει πάνω από 1200 επισκέψεις. Μια συνηθισμένη ανάρτηση το πολύ να έχει 300 σε βάθος χρόνου - η μοναδική που ξεπερνά την παρούσα είναι μία για τον υποτιθέμενο γάμο της Τζούλιας Αλεξανδράτου, αλλά δικαιολογείται, γιατί εκείνη την είχαν λινκάρει σε σάιτ με μπουρδέλα, εξού και ο πανικός.
Ή ο μπλόγκερ τα έχει παίξει εντελώς και βγάζει ό,τι νούμερα θέλει ή η ανάρτηση έγινε όντως δημοφιλής και αύριο θα την δω πρωτοσέλιδο στη β' έκδοση του Κυριακάτικου Βήματος και τη μούρη μου εξώφυλλο στον Στόχο με σφραγίδα "ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΣ" στο μέτωπο (υπόψιν πάντως ότι από κοντά είμαι πολύ καλύτερος και ότι, αν στη φωτογραφία δείχνω λίγο κομμένος, θα φταίει το ότι έχω μερικές μέρες να κάνω σπα).
Το γεγονός αυτό πάντως με φέρνει σε αμηχανία, διότι αντί αυτής της ανάρτησης είχα σκοπό να γράψω μία για το γνωστό περιοδικό μόδας και λοιπών αηδιών "Wallpaper". Τελικά τι θέλετε από εμένα και τη ζωή μου δεν έχω καταλάβει.

UPDATE 2: Ο ένοχος βρέθηκε: είναι ο SFY του ιστολογίου Jungle Report που με αναπαρήγαγε στο facebook τους. Τον ευχαριστώ.

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Διακοπαί

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός έχει αρίστη σχέση με τας διακοπάς. Συγκεκριμένα, ή δεν προγραμματίζει τίποτα και τελικώς η κυρα-Μαριγώ, η πλύστρα του ανακτόρου, δεν τον προλαβαίνει σε πλύσιμο και σιδέρωμα ή προγραμματίζει εγκαίρως και τα ακυρώνει όλα ακαίρως, γεγονός που του έχει προσδώσει τον τίτλο "Τζον Τάραμας του ελληνικού τουρισμού", καθώς σκέπτονται να του απαγορεύσουν την είσοδο σε όλα τα ξενοδοχεία. Ωστόσο διστάζουν, διότι η φινέτσα του και η τσαχπινιά του δίνουν άλλον αέρα και άλλο πρεστίζ στα καταλύματά τους.
Έτσι και φέτο, αφού αρχικώς ακύρωσα μια διακοπή, προέκυψε τελευταία στιγμή μια άλλη και σχεδόν εις το καπάκι μια ακόμα με αποτέλεσμα ο Δεκαπενταύγουστος να είναι απλώς μια στάσις εν Αθήναις. Η ανάρτησις αυτή σκοπό έχει να σας περιγράψει πώς πέρασα στο πρώτο νησί που επεσκέφθην, αν και μεγαλύτερη πρόκληση θα ήταν να σας περιγράψω πώς πέρασα στο δεύτερο νησί που θα επισκεφθώ αύριο.

Αφού ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός και η εκλεκτή του συνοδεία έφθασαν εις Πειραιά, ανέβηκαν στην αυτοκρατορική γαλέρα. Κυριολεκτικώς γαλέρα, μόνον κουπί που δεν μας έβαλαν να τραβήξαμε μπας και φτάσουμε ποτέ. Ευτυχώς, διαθέτω εδώ και ολίγες ημέρες σμάρτφοουν, με το οποίον έπαιξα εν πλω και κατάφερα να γεμίσω τον χρόνον μου δημιουργικώς: διάβασα νέα, είδα μέηλ και κατέβασα όλες τις απαραίτητες εφαρμογές που μου επέτρεψαν να παίξω κουίζ πάνω στην Αμερικανική Ιστορία, με έβαλαν να διαβάσω στίχους από το Κοράνι, με ειδοποίησαν για την ώρα της προσευχής μου προς τη Μέκκα, με βοήθησαν να διαβάσω την παλάμη μου και άλλα χρήσιμα. Μόνο πώς να παίρνω τηλέφωνο δεν ξέρω ακόμα, αλλά δεν πειράζει.

Αφού έφτασα εις την Σέριφον τον προορισμόν μου (καλύτερα να μην αποκαλύψω ποιος είναι, διότι τα πλήθη των θαυμαστών μου θα κατακλύσουν το νησί για προσκύνημα στην άμμο που επάτησε ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός), ζήτησα να μου κλείσουν όλον τον όροφον του καταλύματος που θα είχε την τιμή να με δεχθεί. Και όντως, όλος ο όροφος ήταν κλειστός και έμεινα πίσω-κάτω με θέα απολύτως καλοκαιρινή: καλαμιές, κοτέτσι, πετσέτες και μαγιό. Αφού απέφυγα μια ηλεκτροπληξία την ώρα του ντους, αφού δεν κόλλησα legionella pneumophila από το κλιματιστικό του 1294 (νομίζω ότι ήταν το ίδιο κλιματιστικό που είχε στο υπνοδωμάτιό του ο αυτοκράτωρ Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος) και αφού δεν με αποκεφάλισε ο ανεμιστήρας οροφής όταν τον τράβηξα για να τον κλείσω, μετακόμισα εις δεύτερο κατάλυμα, προκειμένου να γίνει απολύτως αισθητή η παρουσία μου εις όλο το νησί και προκειμένου να σωθεί η ζωή μου από τα σατανικά σχέδια των Γλύξμπουργκ που θέλουν μόνον για πάρτη τους τον θρόνο.

Σε απόλυτη καλοκαιρινή διάθεση όπως πάντα, δεν είχα καμιά απολύτως όρεξη να τρέχω στις παραλίες κάτω από τον καυτό ήλιο, διότι δεν είμαι λιαστή ντομάτα, ούτε να βουτάω σε αλατισμένο νερό, διότι δεν είμαι μακαρόνια, ούτε να κάθομαι πάνω στην άμμο, διότι δεν είμαι γάτα. Τέλος πάντων, επέδειξα πνεύμα συνεργασίας και εδέχθην να πάω (μου άρεσε το Γάνεμα - ίσως λόγω του πολλά υποσχόμενου ονόματος). Μόλις έφτασα ενθουσιάστηκα ακόμη περισσότερο, γιατί νόμισα ότι ανεκάλυψα μια ακόμη είσοδο για τον Κάτω Κόσμο, αλλά τελικώς κατάλαβα ότι πρόκειται απλώς για ξενερουά ρομαντική σκηνή:



 Εννοείται ότι έβαλα το αντηλιακό μου, ένα βραζιλιάνικο που είμαι σίγουρος ότι ήταν το μοναδικό εις το νησί, διότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός δεν μπορεί να βάζει ό,τι και η κάθε πλεμπαρία. Το αποτέλεσμα ήταν ότι κάηκα, αλλά δεν πειράζει: σημασία έχει που για ακόμη μία φορά ξεχώρισα.



Και ναι, κυρίες και κύριοι, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι υπαρκτό πρόσωπο ή, τουλάχιστον, διαθέτει υπαρκτή σκιά, η οποία ωστόσο έχει αυτομολήσει, διότι τον εμφανίζει σαν να φορά βράκα, κάτι που εννοείται πως δεν ισχύει (τούτο εδώ είναι το δεύτερο μεγάλο βήμα αποκαλύψεων μετά το αυτόγραφο που σας διένειμα - το τρίτο θα είναι να σας δώσω τους κωδικούς του internet banking μου).

Πρέπει τέλος να σημειώσω ότι είδα όλη τη νυχτερινή ζωή του νησιού (σαύρες, κουνούπια νυχτοπεταλούδες κ.α.), διότι ένα βράδυ κατέβηκα τη μισή απόσταση από τη Χώρα ώς το λιμάνι με τα πόδια, όπου, μόλις έφτασα, νόμισα ότι όσο ήμουν επάνω είχε ήδη ξεκινήσει η Επανάσταση των Λουομένων:




 Επίσης είδα και ορισμένα ανθυποσελέμπριτις ανάξια σχολιασμού (για να το λέω εγώ αυτό, φαντασθείτε μεγέθη...)
Ελπίζω να έχω την ίδια θετική διάθεση και στη δεύτερη διακοπή μου που ξεκινά αύριο.
Ειμί Κωνσταντίνος ο διακοπεύων θίασος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Η ακόλουθη φωτογραφία έγινε ταπισερί του σμάρτφοουν. Αν ποτέ χαθεί και το βρείτε, παρακαλείσθε να το στείλετε από κει που 'ρθε.

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2012

Επιχείρηση Ζευς Χαδίδ

Τις τελευταίες ημέρες γινόμαστε μάρτυρες (ξανά ή, καλύτερα, ξανά-μανά) μιας επιχείρησης της Αστυνομίας με στόχο το ξεβρόμισμα του τόπου από τους λαθρομετανάστες (υιοθετώ ορολογία Χρυσής Αυγής λόγω της αχράντου λευκότητος του δέρματός μου Αύγουστο μήνα και της αναντάμ ελληνικότητός μου - για την παπαντάμ δεν είμαι και τόσο σίγουρος). 
Και διαπιστώνω ακόμη μια φορά πόσο τυχερός είμαι που κατοικώ εδώ: κάθε πτυχή της πραγματικότητός μας είναι τόσο άσχημα φτιαγμένη και τόσο ιδεοληπτικώς σχολιασμένη που αποτελεί αστείρευτη πηγή γκρίνιας.
Επειδή λοιπόν ο καθείς έχει πετάξει την παπαριά του πάνω εις το θέμα, ας προσθέσω και εγώ μερικές ακόμα:


 
1. Για το όνομα "Ξένιος Ζευς" έχουν γραφτεί και ειπωθεί διάφορα, ότι δείχνει άγνοια της ιστορίας, ότι είναι ντροπή προς τον Δία (ή Ζήνα, εκ του Ζην-Ζηνός, που είναι άλλο όνομα του θεού - αλήθεια, Ζήνα πότε θα ξαναπαίξει το Star, ξέρουμε;). Πρέπει να είναι πολλά κιλά άσχετος ο δημιουργός του τίτλου της επιχειρήσεως (εκτός και αν αποτελεί μετάταξη από τον ΕΟΤ). Όχι λιγότερο άσχετοι είναι όμως και αυτοί που κατακεραυνώνουν την επιλογή του ονόματος. Και τούτο διότι η αρχαία φιλοξενία προστάτευε τους Έλληνες και όχι τους αλλοδαπούς. Οι αλλοδαποί στην κουζίνα ή στα μεταλλεία - άντε, το πολύ-πολύ στα γυμναστήρια, για να πάρουν μάτι. Γενικώς με το θέμα Αρχαία Ελλάδα έχω ένα θέμα, διότι οι σύγχρονοι ό,τι μπούρδα γινόταν στην αρχαιότητα την αναγορεύουν σε απόλυτη αξία και αδιάσειστο επιχείρημα και πρέπει εμείς τώρα να πράξουμε αναλόγως τα κέφια των Αρχαίων σαν να μην πέρασε μια μέρα: αν οι Αρχαίοι φιλοξενούσαν μόνον Έλληνες πρέπει να πετάξουμε έξω όλους τους αλλοδαπούς, ενώ αν φιλοξενούσαν και αλλοδαπούς δεν πρέπει να πετάξουμε έξω κανέναν - και να μην πω τι θα έπρεπε να κάνουμε στο πεδίο της σεξουαλικότητος, διότι μας διαβάζουν και παιδιά.
Τέλος πάντων, θεωρώ πως στα πλαίσια της αρχαιοασχετοσύνης μας καλύτερη θα ήταν η επιλογή άλλων ονομάτων από τα πολλά που είχε ο Ζευς: π.χ. Ζευς Χαδίδ (έτσι τον έλεγαν στη Μπάαλμπεκ - στον σημερινό Λίβανο), Ζευς Αιγύπτιος, Ζευς Αιθίοψ ή Ζευς Κάσιος (στη Συρία) - αναλόγως ποιον κυνηγάμε κάθε φορά.



 
2. Παρατηρώ ποδοσφαιρική αντιμετώπιση και αυτού του θέματος: εδώ και καιρό παρακολουθώ σελίδες (ακρο)αριστερού και (ακρο)δεξιού περιεχομένου (η παρένθεση μπαίνει για τα μάτια του κόσμου: πλέον αν δεν είσαι στο άκρο, δεν είσαι στη μόδα). Τονίζουν οι μεν τα εγκλήματα των Ελλήνων με θύματα μετανάστες ή την οικονομική τους εκμετάλλευση (παίζει πολύ η εκμετάλλευση των αλλοδαπών στην καλλιέργεια φράουλας στη Μανωλάδα, με επιχειρήματα του τύπου "αφού τους εκμεταλλευτήκαμε για να μαζέψουν φράουλες τώρα μας χαλάει που τους λουζόμαστε", επιχείρημα που ουδόλως με αγγίζει, διότι αφενός εγώ δεν εκμεταλλεύτηκα κανέναν και αφετέρου δεν τρώω φράουλες) και οι δε αναλύουν με ανατριχιαστική λεπτομέρεια τα εγκλήματα των μεταναστών σε βάρος Ελλήνων (σημειωτέον ότι πολλά εγκλήματα είναι φανταστικά, ωστόσο, μολονότι για κάποια βγαίνει διάψευση ακόμα και από την Αστυνομία, οι συντάκτες επιμένουν, διότι η Αστυνομία, λένε, καλύπτει τους αλλοδαπούς για να μην ξεσηκωθεί ο κόσμος - επίσης η Αστυνομία κρύβει επιθέσεις του Κινγκ-Κονγκ και του Γέτι των Ιμαλαΐων).
Το συμπέρασμά μου πάντως είναι πως στην Ελλάδα κάποια εγκλήματα είναι λιγότερο εγκλήματα από κάποια άλλα, αναλόγως την πολιτική σου τοποθέτηση και την εθνικότητα του δράστη και του θύματος.



3. Στο facebook αριστερής βουλευτού της συμπολιτεύσεως (πώς γίνεται αυτό δεν ξέρω, πάντως έτσι δηλώνει), γίνεται παραπομπή στα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. για την εγκληματικότητα με σχόλιο "αφιερωμένο σε αυτούς που ισχυρίζονται ότι για την αύξηση της εγκληματικότητας φταίνε οι αλλοδαποί". Προφανώς μετράει κουκιά (2 κλοπές εγώ - 1 εσύ, 3 ληστείες εγώ - 2 εσύ), χωρίς να νοιάζεται ούτε για την΄πληθυσμιακή αναλογία ημεδαπών-αλλοδαπών και χωρίς φυσικά να βλέπει την εξέλιξη των πινάκων διαχρονικά. Αντιγράφω το σχόλιο που της άφησα: 

"Θεωρείτε ότι η αύξηση κατά 96% μέσα σε μια δεκαετία των ανθρωποκτονιών που τελέστηκαν από αλλοδαπούς (σε σύγκριση με αντίστοιχη αύξηση 38% για τους ημεδαπούς) είναι κόλαφος προς όσους ισχυρίζονται ότι για την αύξηση της εγκληματικότητας φταίνε οι αλλοδαποί (αλλοδαποί: 2001: 92 ανθρωποκτονίες - 2011: 180. Ημεδαποί: 2001: 185 ανθρωποκτονίες - 2011: 255);
http://www.astynomia.gr/images/stories/2009/grafhmata_egklhm_2008.pdf
Και ας μην αναφερθούμε στις ληστείες, όπου η κατάσταση φαίνεται να έχει ξεφύγει από νωρίς (δεδομένης μάλιστα της αναλογίας πληθυσμού).
Και εκείνη δεν απήντησε...

Ωστόσο πρέπει να πω ότι αυτός ο χωρισμός (ημεδαποί/αλλοδαποί) δεν λέει και πολλά, διότι δεν μπορείς να τσουβαλιάζεις διαφορετικούς μεταξύ τους ανθρώπους, από διαφορετικές ηπείρους και με διαφορετικό υπόβαθρο, υπό την κατηγορία "αλλοδαποί" (ξέρω έναν Αμερικανό που έσπασε μια τζαμαρία: μετράει και αυτός;). Ωστόσο, από την άλλη, έχουμε ανθρώπους που δεν μετέχουν του ευρωπαϊκού πολιτισμού και των αξιών του (σε κάποιες κοινωνίες, για παράδειγμα, η τιμή είναι σημαντικότερη από τη ζωή ή η ζωή υπό συγκεκριμένες καταστάσεις ενδέχεται να μην έχει καμία αξία). Παράδειγμα το Πακιστάν, που είναι πολύ της μόδας τελευταία. Όποιος παρακολουθεί διεθνείς ειδήσεις ίσως έχει παρατηρήσει ότι ειδικά στο Πακιστάν συμβαίνουν συνεχώς εξαιρετικής βιαιότητας περιστατικά. Θυμίζω ορισμένα χτυπητά, όπως το βίντεο του όχλου που χτυπούσε με ξύλα δύο νεαρούς μέχρι θανάτου και κρέμασε τα πτώματά τους, γιατί τους πέρασε για κλέφτες τράπεζας, ενώ εκείνοι είχαν πάει να παίξουν κρίκετ (αν και καλύτερα όποιος έχει δει το βίντεο να το ξεχάσει: είναι το πιο άγριο και σοκαριστικό πράγμα που έχω δει στη ζωή μου - σχετικό άρθρο εδώ με ρεπορτάζ για τις αντιδράσεις που προκάλεσε το γεγονός στο ίδιο το Πακιστάν) ή ότι μπορεί ο όχλος να σε κάψει ζωντανό, αν κάψεις το Κοράνι (αντίθετα στην Ελλάδα το πολύ-πολύ να σου την πέσει η κυρία Λουκά και ο Άνθιμος, αν κάψεις την Καινή Διαθήκη + κάποιες ποινικές κυρώσεις), ενώ δεν συνηθίζεται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να σε πιάνουν συμμορίες, να σε βασανίζουν και να πετάνε το πτώμα σου στον δρόμο (γενικώς, στο Πακιστάν παίζει πολύ ο όχλος και η συμμορία). Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι όλοι οι Πακιστανοί είναι εγκληματίες, ενδεχομένως μάλιστα κάποιοι να μεταναστεύουν ακριβώς για να αποφύγουν τέτοιες καταστάσεις. Σημαίνει όμως ότι, όπως και να 'χει, έρχονται από άλλες, πιο βίαιες κοινωνίες. Και προσωπικά έχω πάντοτε την απορία: είναι έτοιμοι να προσαρμοστούν στις αξίες της δικής μας κοινωνίας ή μεταφέρουν εδώ τις βίαιες αξίες της εκεί κοινωνίας; Απάντηση δεν έχω.


 
4. Έχω ακούσει τα άπαντα: από το έξω όλοι μέχρι το μέσα όλοι. Πριν προχωρήσουμε, μελέτη κανείς; Π.χ. πόσοι αλλοδαποί είναι στην Ελλάδα, πόσους αντέχει το σύστημα (π.χ. υγεία, παιδεία), τι μόρφωση έχουν, πού μπορούν να απασχοληθούν, πού θα στεγαστούν κτλ; Ας αφήσουμε στην άκρη τους μετανάστες και ας υποθέσουμε π.χ. ότι όλοι οι Έλληνες ομογενείς Αυστραλίας, ΗΠΑ και περιχώρων ξαφνικά αποφασίζουν να επιστρέψουν (πρώτα να πω ότι υπάρχει μια διαφορά: άλλο ομογενής και άλλο αλλοδαπός - μας αρέσει-δεν μας αρέσει, έτσι λέει το Σύνταγμα). Μπορεί να αντέξει η Ελλάδα τέτοια μαζική είσοδο ομογενών; Ενδεχομένως ναι, γιατί έχουν λεφτά. Ενδεχομένως όχι, γιατί δεν έχουμε υποδομές: εκεί π.χ. που στο λεωφορείο παστώνονται 100 άνθρωποι, θα παστώνονται 130 ή εκεί που στο νοσοκομείο βρίσκεις ουρά 30 ατόμων, θα βρίσκεις ουρά 50. Η λύση είναι απλή: θα αγοράσουμε περισσότερα λεωφορεία και θα χτίσουμε περισσότερα νοσοκομεία. Ναι, και μετά θα ξυπνήσουμε.
Θα περίμενε κανείς ύστερα από τόσα χρόνια να υπάρχει μια βάση και να ξέρουμε τι γίνεται, αλλά στην Ελλάδα μέχρι και οι Υπουργοί δηλώνουν άγνοια του πραγματικού αριθμού των μεταναστών (το "μέχρι και" σχήμα λόγου). Θα περίμενα πάντως άλλοι φορείς, π.χ. η ΓΣΕΕ, να βγουν και να μας πουν με στοιχεία πόσοι μετανάστες μπορούν αυτή τη στιγμή να ζήσουν στη χώρα προς όφελος της οικονομίας, των ασφαλιστικών ταμείων, της ανεργίας, των Ελλήνων πολιτών και των ιδίων των μεταναστών με τα συγκεκριμένα οικονομικά δεδομένα.
Επομένως, αν δεν ξέρεις, πώς μπορείς να πεις ποιοι θα μείνουν και ποιοι θα φύγουν; Με τι κριτήρια και με τι σχεδιασμό;



 
5. Είπα κριτήρια. Το κριτήριο απέλασης είναι ένα: από τη στιγμή που έχουμε επιλέξει να έχουμε συγκεκριμένους νόμους και διαδικασίες για την είσοδο στη χώρα, αυτός που μπήκε παρανόμως ή παρανόμησε εδώ θα πρέπει να υποστεί τις συνέπειες. Κοινώς: μαλάκας είναι ο άλλος που ταλαιπωρήθηκε στην ουρά του Προξενείου, για να καταφέρει να βγάλει βίζα και να έρθει νόμιμα στην Ελλάδα; Άμα δεν μας αρέσει, ας τα αλλάξουμε όλα αυτά, αλλά όσο τα έχουμε πρέπει να τα εφαρμόσουμε. Όπως επίσης έχουμε αναλάβει διεθνείς δεσμεύσεις για την προστασία των προσφύγων οι οποίοι εξ ορισμού θα έρθουν "παράνομα" (αν και στην Ελλάδα ούτε με την εξαίρεση των προσφύγων τα έχουμε καταφέρει και λέμε ότι θα εμποδίσουμε πρόσφυγες από τη Συρία να έρθουν εδώ - γενικώς, κατάσταση failed state κι ετσ').


 
6. Και κάτι το προβοκατόρικο: από τη στιγμή που η πλειοψηφία του ελληνικού λαού μόλις πριν από ενάμιση μήνα ψήφισε αντιμεταναστευτικά κόμματα προς τι η διαμαρτυρία; (Αντίστοιχα, θεωρώ απαράδεκτη οποιαδήποτε διαμαρτυρία κατά της στρατηγικής επιλογής της ελληνικής κοινωνίας να εξαθλιωθεί οικονομικά: αν ο άλλος αποφάσισε συνειδητά ότι θέλει να ψοφήσει, εσύ με ποιο δικαίωμα πας να τον βοηθήσεις;)


Ειμί Κωνσταντίνος ο Ζευς Φλογόεις (ένεκα του καύσωνος και του χοτ χαρακτήρος μου) και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Όποιος διαφωνεί με κάτι εκ των παραπάνω, ας το πει. Πολιτισμένο διάλογο κάνουμε, γαμώ το φελέκι μου μέσα.