Πρότυπα

Ανεκοινώθησαν προ ημερών οι νικηταί των Αριστείων "Έλληνες Πρότυπα για τη Νέα Γενιά" του "Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Κινητικότητα των Νέων στην Έρευνα και την Τεχνολογία" ("του ποιού;" πετάγεται ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ').
Επειδή ομολογώ ότι αγνοούσα και εγώ περί τίνος πρόκειται, ανεζήτησα πληροφορίες. Οι ελληνικές σελίδες, αν και άσχετες μεταξύ τους, ήσαν πλείστες (ΑΝΤ1, Έθνος, Real.gr, gossip-tv, Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, dalaras.com κτλ.), καθώς εβραβεύθησαν στυλοβάται της διανόησης, της τέχνης και της κοινωνικής προσφοράς. Αν όμως ψάξετε εις την γκούγκλαν το πλήρες όνομα του Συμβουλίου εις τα αγγλικά, θα οδηγηθείτε σε άσχετα αποτελέσματα - αν μάλιστα βάλετε εισαγωγικά, δηλαδή "european council for youth mobility in research and technology", θα οδηγηθείτε εις μίαν (1) και μοναδικήν σελίδα, που μας πληροφορεί ότι η Ελλάς δεν είναι τελικώς τόσον απαξιωμένη: προεδρεύει του σημαντικοτάτου αυτού θεσμού.

Οι βραβευθέντες ήσαν οι συνήθεις ύποπτοι: Μαριάννα Βαρδινογιάννη, Μαρί Κυριακού, Μίκης Θεοδωράκης, Σερ Βασίλειος Μαρκεζίνης, Γιώργος Νταλάρας, Γιάννης Σμαραγδής, Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, Πύρρος Δήμας, Νίκος Γκάλης (;), Βούλα Πατουλίδου (;;;) και άλλοι (μεταξύ τους και 2-3 επιστήμονες για ξεκάρφωμα). Δυστυχώς δεν κατέστη δυνατόν να βρω τους λόγους βραβεύσεως για όλους, γι' αυτό και αναπλάθω τους κατά Καντακουζηνόν αληθείς λόγους για μερικούς εξ αυτών:

- Μαριάννα Βαρδινογιάννη: για την προβολήν του κοινωνικού έργου της αγωνιστρίας Σουζάν Μουμπάρακ και την συνακόλουθον υποστήριξίν της προς το κοινωνικά επωφελές καθεστώς του συζύγου της

- Μαρί Κυριακού: για την συγγραφήν του πονήματος "Μάικ ο Φασολάκης - θα σε γαργαλήσω" - αναμένονται τα σίκουελ "Παριζάκι Υφαντής - θα σε φάω" και "Μπεμπέ Λιλή - θα σε πνίξω" (απορία βασισμένη εις τας δύο κυρίας: για να πάρει βραβείον κάποιος, πρέπει απαραιτήτως να έχει παντρευτεί καναλάρχη ή είναι ιδέα μου;)

- Γιώργος Νταλάρας: για την στήριξίν του προς τον θεσμόν της οικογενείας (θυμίζω: σύζυγος Υφυπουργός και κόρη πρωταγωνίστρια εις το Εθνικόν Θέατρον)

- Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: για την απερίφραστον καταδίκην μισαλλόδοξων κηρυγμάτων Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος (Αμβρόσιος, Σεραφείμ Πειραιώς, Άνθιμος κ.α. - απορία: οι συγκεκριμένοι Αρχιερείς μήπως μπερδεύτηκαν και ηγούνται λάθος θρησκείας; Γιατί κηρύγματα τύπου τζιχάντ, απ' όσο ξέρω, γίνονται λίγο πιο ανατολικά, κατά Αφγανιστάν μεριά).

- Μίκης Θεοδωράκης και Σερ Βασίλειος Μαρκεζίνης: για την αναπαραγωγήν προτύπων, όπως η πτωχή πλην τιμία Ελλάς και λοιπών κλισέ.

- Πύρρος Δήμας: για την στήριξίν του προς τον Χρήστο Ιακώβου εις το σκάνδαλον ντόπινγκ της Εθνικής Ομάδος Άρσης Βαρών (η Σου Λι -δι' όσους ενθυμούνται- γιατί δεν έχει βραβευθεί ακόμη;)

- Βούλα Πατουλίδου: γιατί πρώτη είπε για τον πρωθυπουργόν ότι άλλα υπόσχεται και άλλα κάνει, για να λάβει την κλισέ απάντησιν ότι "η συμμετοχή μας στα κοινά αποβλέπει αποκλειστικά στο δημόσιο συμφέρον, μακριά από ιδιοτέλειες, εγωισμούς, σκοπιμότητες και προσωπικά συμφέροντα", κοινώς:  όλοι για την Ελλάδα, ρε γαμώτο! (όπως αντιλαμβάνεσθε και από το όνομα του Νίκου Γκάλη, οι αθληταί εβραβεύθησαν με χρονοκαθυστέρησιν, γι' αυτό αναμένω να αποκατασταθεί η αδικία και του χρόνου να βραβευθεί επιτέλους και ο Μίλων ο Κροτώνιος).

Κατόπιν των ανωτέρω, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι ήσυχος ότι η νέα γενιά έχει πρότυπα και το μέλλον της Ελλάδος διαγράφεται ελπιδοφόρον (καλού-κακού πάντως έχει και ένα εισιτήριον ανοικτόν για Νέα Υόρκη και καταθέσεις στην Ελβετία).

Ειμί Κωνσταντίνος το πρότυπον και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Είναι ενδιαφερον πώς γίνεται η προβολή των βραβείων από κάθε σελίδα: π.χ. το Real.gr έχει φωτογραφίες μόνον από την κα Βαρδινογιάννη και σχεδόν αποκλειστικήν αναφοράν εις την βράβευσίν της. Αντιστοίχως ο Αnt1 προβάλλει την κα Μαρί Κυριακού, ενώ το Έθνος τον αρθρογράφον του κ. Βασίλειο Μαρκεζίνη - για να μην μιλήσω για το dalaras.com και το archdiocese.gr. Και εννοείται πως σχετικά ρεπορτάζ μπήκαν στα δελτία ειδήσεων του Mega και του Ant1.
Υ.Γ.2: Κάποια στιγμή πρέπει να ανακοινώσω και τα Αριστεία ΜΠΟΥΡΔ.ΕΛ.Α. (Μπουρδολογία και Ελληνική Ανοησία) του "Ιδρύματος Ιωάννου και Κωνσταντίνου Καντακουζηνού για την Προώθησιν της Τέχνης, του Πολιτισμού και της καριέρας της Ζέτας Μακρυπούλια".

Αποκριάτικη δημοσκόπηση

Ο βασιλεύς Καρνάβαλος ως γνωστόν βασιλεύει κατά την Αποκριάν και σήμερον, τελευταία Κυριακή αυτής, καίγεται. Η απορία μου πάντοτε ήτο: υπάρχει βασίλισσα και, εαν ναι, τι γίνεται με αυτήν; Κάνοντας ζάπινγκ εις την ελληνικήν τηλεόρασιν είδα πολλές κυρίες να διεκδικούν επαξίως τον τίτλον - μία μάλιστα ουχί μόνον είναι πυρίμαχος, αλλά μου προεκάλεσε ανελέητον κάψιμον, όταν κατά τας νυχτερινάς ώρας του Σαββάτου την εντόπισα να παρουσιάζει την υπερπαραγωγήν "Το χαλι του Ζορό" (η λέξις επίτηδες έμεινε χωρίς τόνον, για να τον τοποθετήσετε όπου επιθυμείτε).

 

(Στον ρόλο του Ζορό: η Δέσποινα Μοιραράκη.
Στον ρόλο του Δον Ραφαέλ: ο Μοχάμεντ.
Στον ρόλον του Δον Πέδρο: ο Αλή.
Στον ρόλον του Δον Φελίπε: ο Αχμέτ.)

Πραγματικά, αδυνατώ να αποφασίσω αν οι ανωτέρω φωτογραφίες είναι τραγικές ή τέλειες (είναι δύσκολον πολλές φορές δια διακρίνουμε το καλτ από το τρας, δεδομένου ότι κάτι μπορεί να είναι τόσο τρας που να γίνεται καλτ), διά τούτο και τις υποβάλλω σε δημόσιαν διαβούλευσιν και δημοσκόπησιν:
- Αν τις βρίσκετε τραγικές, ψηφίστε Α.
- Αν τις βρίσκετε τέλειες, ψηφίστε Β.

(Δεν ξέρω/δεν απαντώ, λευκό, άκυρο και αποχή δεν επιτρέπονται).

Ειμί Κωνσταντίνος ο βασιλεύς Καρνάβαλος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Η κυρία Μοιραράκη εδήλωσε ότι θα ανακοινώσει σημαντικά νέα για τον θρησκευτικόν της γάμον την Πέμπτη το βράδυ (δεν το έκανε το Σάββατον, γιατί φορούσε μάσκα - έτσι είπε, αλήθεια!). Δεν καταλαβαίνω: αφού είναι παντρεμένη, γιατί τότε φλερτάρει και με τον βασιλιά Καρνάβαλο;

Η απόλαυση της ανάγνωσης

Βιβλίον με τον αγγλόφωνον τίτλον "What every MAN thinks about apart from SEX" (ελληνιστί: Τι σκέπτονται οι άνδρες εκτός του σεξ) κάνει θραύσιν εις τα εξωτερικά. Και τούτο διότι το βιβλίον αφενός έχει πιασάρικον τίτλον και αφετέρου αποτελείται αποκλειστικώς από λευκάς σελίδας, επομένως χρησιμοποιείται και ως σημειωματάριον. Προσωπικώς πιστεύω ότι εν Ελλάδι μπορεί επίσης να κάνει τεραστίαν επιτυχίαν, διότι προσθέτει αυτομάτως ένα βιβλίον εις το οπλοστάσιον του πολυπληθούς αναγνωστικού κοινού της παραλίας και μπορεί ευκόλως να μας βγάλει από την αμηχανίαν που προκαλεί η ερώτησις: "Διάβασες τίποτα φέτος;" Αφήνω δε την πώλησιν μούρης ότι δυνάμεθα να διαβάζουμε ΚΑΙ αγγλικά από το πρωτότυπον.

Βεβαίως η Ελλάς για ακόμη μίαν φοράν πρωτοπορεί και ο αλλοδαπός συγγραφεύς τρώγει την σκόνην μας: προ ετών ο Ρένος Αποστολίδης εκυκλοφόρησε από τας εκδόσεις Κάκτος παρόμοιον κενόν βιβλίον με τίτλον: "Όλα όσα γνωρίζουν οι νεοέλληνες για τους αρχαίους Έλληνες".

Θεωρώ σαφώς επιτυχέστερον και εγγύτερον προς την αλήθειαν το βιβλίον του Αποστολίδη. Άλλωστε οι άνδρες σκέπτονται τουλάχιστον 3-4 πράγματα ακόμα: πώς θα βγάλουν ακόπως λεφτά (προ Μνημονίου) ή (μετά το Μνημόνιον) ποιος (άλλος, εννοείται) θα πληρώσει τον λογαριασμόν, ποιες applications συνδυάζονται με το τελευταίον iPhone και αν ήτο οφσάιντ το γκολ εις το ντέρμπι.

Ειμί Κωνσταντίνος ο βιβλιοφάγος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Απορία: δεδομένου ότι τα δύο βιβλία έχουν ακριβώς το ίδιο περιεχόμενον, μπορεί να γίνει λόγος για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας; Προεκτείνοντας την προηγουμένην σκέψιν, μπορεί ένας παραγωγός λευκού χαρτιού Α4 για εκτυπωτάς να αξιώσει και αυτός προστασίαν της πνευματικής του ιδιοκτησίας; Το απόλυτον κενόν είναι τέχνη (λογοτεχνία εν προκειμένω); Καυταί ερωτήσεις υψηλού φιλοσοφικού και νομικού προβληματισμού, όπως αντιλαμβάνεσθε (είναι προφανές ότι ο Marcel Duchamp με τον ουρητήρα του έχει κάνει μεγάλη ζημιά και εις τον χώρον της λογοτεχνίας).

Ένας χρόνος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός

Σήμερον συμπληρούται ένα έτος από την πρώτην μου ανάρτησιν και νιώθω περίεργα. 

Πριν εξηγήσω γιατί, ας σημειώσω ότι διαθέτω δύο επετείους: μία η σημερινή (ένα έτος από την πρώτην μου ανάρτησιν) και η άλλη τον Ιούνιον (ένα έτος από την δημιουργίαν του παρόντος ιστολογίου) - τούτο διότι, δι' όσους το αγνοούν, από τον Φεβρουάριον ώς τον Ιούνιον 2010 έγραφα εις το ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας, προτού ανοίξω το παρόν.

Όποιος πάει να ρίξει μια ματιά εκεί, θα διαπιστώσει ότι επί μήνες ούτε αναγνώστες είχα ούτε σχόλια ούτε ουδέν. Έγραφα απλώς και μόνον γιατί μου άρεσε, ως παράλληλη δραστηριότητα, σπανίως διάβαζα άλλα ιστολόγια και σπανιότερα άφηνα σχόλια. Όταν όμως εδημιούργησα το παρόν, τα πράγματα άλλαξαν: αφενός διότι δεν ήμουν πλέον φιλοξενούμενος, αλλά είχα την πλήρη και αποκλειστικήν διαχείρισιν του ιστολογίου, με αποτέλεσμα να πάρω πιο ζεστά το ζήτημα των αναρτήσεων και αφετέρου διότι οι διπλωματικές μου επαφές ήσαν πιο ενεργείς.

Κοιτάζω την χθεσινήν μου ανάρτησιν και βλέπω ότι είχε την ίδιαν ανταπόκρισιν με την πρώτην μου: ένα μόνον σχόλιον. Η κατάστασις βεβαίως έχει εξελιχθεί αρκετά: πλέον είμαι πιο ευγενικός και απαντώ εις τους αναγνώστας μου, διαθέτω βίβλον προσώπων, παραπομπάς από άλλα ιστολόγια, εγγεγραμμένους αναγνώστες κτλ. Το περίεργον όμως είναι ότι τότε που έγραφα για μένα και για 1-2 ανθρώπους που τυχαίως με είχαν βρει, δεν είχε περάσει ποτέ από το μυαλό μου να σταματήσω. Πριν από έναν μήναν όμως, όταν το παρόν ιστολόγιον ήτο εις τα ντουζένια του, είχα έντονον το συναίσθημα της απογοητεύσεως.

Τώρα νιώθω ότι έναν χρόνον μετά επιστρέφω νοερώς εκεί από όπου ξεκίνησα: εις το μικρόν ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας, όπου έγραφα 8-9 κείμενα το μήνα (όχι ιδιαιτέρως μεγάλα), χωρίς να αφήνω σχεδόν πουθενά αλλού σχόλια. Δεδομένου μάλιστα ότι οι επόμενοι μήνες (έως τον Μάιον τουλάχιστον) θα είναι εξαιρετικώς δύσκολοι δι' εμέ και ο χρόνος μου ελάχιστος, η παρουσία μου εις την μπλογκόσφαιραν θα περιοριστεί δραστικώς και θα έχει έναν και μόνον σκοπόν:

να γράφω ξανά για μένα.

Για ιστορικούς λόγους και για συγκρίσεις με τις πρόσφατες αναρτήσεις μου, αναδημοσιεύω αποσπάσματα της πρώτης μου αναρτήσεως υπό τον τίτλον "Νέα Βαυαροκρατία;" (το πλήρες της κείμενον εδώ) - σημειώνω ότι εις την πρώτην ανάρτησιν ανεζητούσα αλλοδαπόν βασιλέα, ενώ πλέον ο διάδοχος είμαι εγώ, ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος:

[...] Πληροφορίες εκ της γερμανικής καγκελαρίας κάνουν λόγον περί παλινορθώσεως της βασιλείας εν Ελλάδι, ώστε να διασφαλίσουν την επιστροφήν των χρημάτων τα οποία θα μας δανείσουν (λέγομεν νυν). Συγκεκριμένως, ο μεταμφιεσθείς εις χουλιγκάνον της Βέρντερ Βρέμης καγκελοκρατών ανταποκριτής μας μας μετέφερε εκ της καγκελαρίας τα εξής: αναζητείται απόγονος του Βασιλέως Όθωνος και της Βασιλίσσης Αμαλίας δια να αναλάβει τον ελληνικόν θρόνον! Ο μοναδικός απόγονος λέγεται ότι πλένει πιάτα εν ελληνικώ εστιατορίω εις Δύσσελδορφ, αλλά δεν επιθυμεί να έλθει εις την Ελλάδα διότι, ως εδήλωσεν, ως λαντζέρης έχει μεροκάματα, ενώ εν Ελλάδι ακόμη και ως βασιλεύς κινδυνεύει να μείνει ύφασμα προς ύφασμα (λαϊκιστί πανί με πανί). Προς τούτο αναζητείται έτερος γαλαζοαίματος και από φόβον μήπως αρχίσουσι οι Γερμανοί πολίται να κόβουν φλέβας δια την Ελλάδα, απεφασίσθη χιλιάδες γερμανοπαίδων ενδεδυμένων Όθων και Αμαλία να περνούν από ακρόαση (βαρβαριστί audition) από πενταμελείς επιτροπές ανά τας γερμανικάς πόλεις. Όσοι αντέξουν τα σχόλια του Γερμανού συνθέτου Georg von Gottschein (ελληνιστί Γιώργου Θεοφάνους) περί την αμφίεσίν των, θα διαγωνισθούν εις τα εξής: ανάγνωση (εις τα γερμανικά), απαγγελία (εις τα γερμανικά), γραφή (εις τα γερμανικά) και κατανάλωση αλκοόλης (α λα γερμανικά) δια να διαπιστωθή εις πρώτην φάσιν αν οι διαγωνιζόμενοι κατέχουν την ελληνικήν παιδείαν και πολιτισμόν. Οι επιτυχόντες θα περάσουν από δευτέρα φάση με καλεσμένο αστέρι (guest star) την βαρόνην Βίκυ Λέανδρος (από βαρόνους αυτήν διαθέτομεν) και θα ψηφίσει το κοινό μέσω κινητών τηλεφώνων για τον επόμενον βασιλέα της Ελλάδος. Στο συγκεκριμένο υπερθέαμα με τίτλο «Greece’s next German King» θα διαγωνισθούν εις την εξόντωσιν του Πλαπούτα και του Κολοκοτρώνη εις βιντεοπαίγνιον RPG και εις τον έλεγχον των κοτζαμπάσηδων εις βιντεοπαίγνιον στρατηγικής. Ο νικητής θα στεφεί βασιλεύς με το όνομα Όθων ο Β’ και θα διαμένει εις το διαμέρισμα Αμαλίας και Όθωνος γωνία, τρίτος όροφος (το κουδούνι γράφει «Rex»), έως ότου αδειάσει το απέναντι κτήριον το οποίον τώρα στεγάζει την Βουλήν των Ελλήνων. [...]

 Στο μεταξύ το ελληνικόν υπουργείον των Εξωτερικών ετοιμάζει την άμυναν της ελληνικής πλευράς προκειμένου να αποφευχθεί η έλευσις γερμανού βασιλέως. Συγκεκριμένα θα προβληθεί το γεγονός ότι πλείστοι Έλληνες πολιτικοί διατηρούν γερμανίδας συζύγους προκειμένου να εγκατασταθεί δια του τρόπου αυτού Έλλην απόγονος εις τον Ελληνικόν Θρόνον (δεν θα μας μάθουν οι Γερμανοί τι εστί οικογενειοκρατία!). [...] άλλη λύσις είναι να παρουσιαστεί ως υποψηφία η Ελίζα Βόζεμπεργκ. Η περίπτωσις ταύτη έχει τα εξής πλεονεκτήματα, σύμφωνα με τους υποστηρικτάς της: έχει ήδη γερμανικότατον όνομα και είναι ήδη γνωστή παγκοσμίως από την παρουσία της εις την ταινίαν «Η Ρένα είναι οφσάιντ» (προφανώς έχουν κατά νουν το επιτυχές προηγούμενον της μεταπηδήσεως της Χαρούλας (όχι Αλεξίου αλλά) Κέλλυ εις τον θρόνον του Μονακό μετά την καριέραν της εις το Ιερόν Δάσος - αγγλιστί Hollywood).

Τα σέβη μας, Μεγαλειοτάτη!

Ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα

Mémoires de Paris

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός επέστρεψε από το ταξίδιόν του εις Παρισίους. Όπως εφάνη από την πρώτην στιγμήν, ήτο και τούτο ένα ταξίδιον γεμάτον συγκινήσεις, δεδομένης της συνυπάρξεώς του εις το αεροπλάνον με τον κ. Πάγκαλον (ήδη εις τα σχόλια της προηγουμένης αναρτήσεως σκέπτομαι να ανοίξω γραφείον ταξιδίων που να οργανώνει εκδρομάς ακολουθώντας Έλληνες πολιτικούς).

Εννοείται φυσικώς πως δεν έμεινα εις τας Βερσαλλίας, αφενός διότι εκεί μένουν δευτεράντζες βασιλείς και αφετέρου γιατί πήγα ινκόγκνιτο (άλλωστε δεν είμαι κανένα λιμάρι να μου λείπουν τα παρισινά ανάκτορα, αφού έχω ήδη μείνει εις το Λούβρον). Ωστόσο το γεγονός της επισκέψεώς μου διέρρευσε, όπως διεπίστωσα όταν επήγα εις θέατρον της γαλλικής πρωτευούσης, όπου μάλιστα οι άνθρωποι του θεάτρου με ανεγνώρισαν και μου έδωσαν κεντρικήν θέσιν εις το κεντρικόν θεωρείον (σημείωσις: για να κερδίσουν σειράς, έχουν φτιάξει τας θέσεις των γαλλικών θεάτρων αποκλειστικώς για ανθρώπους έως 1,50 ύψος, επομένως τα υπόλοιπα 35 εκατοστά μου εδεινοπάθησαν). Παρόλο που ο λαός αρχικώς έκανε πως δεν με αντελήφθη, εις το τέλος της παραστάσεως δεν άντεξε άλλο και με εχειροκρότησε με ενθουσιασμόν - pour information, είδα τον μονόλογον του Bernard-Marie Koltès "Η νύχτα μόλις πριν από τα δάση" με τον Romain Duris σε σκηνοθεσίαν Patrice Chéreau.

Χαρούμενος από τας εκδηλώσεις λατρείας των Γάλλων αναγνωστών του παρόντος ιστολογίου, επήγα την επομένην εις μουσείον το οποίον δεν είχε τύχει να επισκεφθώ κατά το παρελθόν: το Musée des arts et métiers (ας πούμε Μουσείον Εφευρέσεων). Εξαιρετικώς ενδιαφέρον, τόσον που απεφάσισα να δωρίσω δύο από τα οχήματά μου:

Η ως άνω γουρούνα ενδείκνυται για διακριτικάς μετακινήσεις εις αθηναϊκά πεζοδρόμια με ανάγλυφον που προσομοιάζει εκείνον του πλανήτου Άρεως. Η δυνατότης της να κυκλοφορεί επάνω εις παρανόμως σταθμευμένα οχήματα και δίκυκλα την καθιστά εξαιρετικώς πρακτικήν.

Για πιο επίσημες μετακινήσεις όμως συνήθως προτιμώ αυτοκίνητον - ουχί βεβαίως κάποιο από τα συνηθισμένα του νεοπλουτέ ελληναριού, τύπου Μερτσεντέ, Καγιέν (και δεν εννοώ το πιπέρι), Λέξους κτλ. αλλά κάτι σικ ως αυτό εδώ, το οποίον συνδυάζει την τεχνολογίαν της αυτοκινήσεως με το ρετρό του κάρου:

Οι υπεύθυνοι του Μουσείου ευγνώμονες μού έκαναν με την σειράν τους ορισμένα δώρα: όταν τους ενημέρωσα για την τραυματικήν εμπειρίαν της πτήσεώς μου με τον κύριον Πάγκαλον, μου προσέφεραν ασφαλή επιστροφήν εις την business class του ακολούθου μηχανικού πτηνού:

Επιπλέον με εφοδίασαν με το απόλυτον εργαλείον: πρόκειται περί επαναληπτικής φωτογραφικής μηχανής με ιδιάζον ντιζάιν. Προειδοποιώ λοιπόν τους εγχωρίους πολιτικούς, δημοσιογράφους, τηλεοπτικούς αστέρας και λοιπούς σελέμπριτις ότι ο φακός της μηχανής και συνακολούθως του ιστολογίου του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού θα είναι στραμμένος επάνω τους εις κάθε τους βήμα. Και δηλώνω ότι δεν θα διστάσω να πατήσω την επαναληπτικήν σκανδάλην μέχρι να τους εξοντώσω διά της γελοιοποιήσεως:

Ειμί Κωνσταντίνος ο Γάλλος εφευρέτης και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Έκανα και ψώνια, αλλά δεν αναρτώ φωτογραφίας, διότι θα πέσει η σελίς του ιστολογίου μου.

Υ.Γ.2: Επίσης πήγα και εις έκθεσιν του Mondrian (δεν το λέγω όμως εις τον μπάρμπα μου, τον Ιωάννη ΣΤ', διότι θα μου πει ότι αυτό δεν είναι τέχνη αλλά εφαρμοσμένες θεωρίες). Πάντως, σκέπτομαι ότι κακώς επήγα: αν επιθυμώ παλαβομάραν και απαλεψιάν, δεν χρειάζεται να πάω μέχρι το Pompidou: αι αναρτήσεις μου με καλύπτουν πλήρως.