Γλυφτική

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός απουσίασε από τα ιστολογικά του καθήκοντα κατά το τελευταίον διάστημα, αφενός διότι γίνεται ο κακός χαμός με τας υποχρεώσεις του, αφετέρου διότι δεν υπήρχε υλικόν υψηλής αισθητικής (υπο)στάθμης. Αυτά μέχρι σήμερον, οπότε και ο άγρυπνος οφθαλμός του έπεσε επάνω εις διεθνές gala της Unesco (πηγή εδώ - πηγαίνετε, έχει κι άλλα):

Εις την φωτογραφίαν βλέπομε ένα σπάνιον έργον του υπερρεαλιστού καλλιτέχνου Alberto Giacometti. Η καλλιτεχνική αξία του έργου έγκειται εις το ότι ο καλλιτέχνης, εις την συγκεκριμένην περίπτωσιν, εδημιούργησε το μοναδικόν απολύτως ρεαλιστικόν έργον του, όπως είναι προφανές (θυμίζω ότι το κίνημα του ρεαλισμού είχε ως στόχον την αναπαράστασιν της πραγματικότητος κατά τρόπον αντικειμενικόν).

 

Ειμί Κωνσταντίνος ο κριτικός τέχνης και άρτι ωλοκλήρωσα.

 

Υ.Γ.: Από το κοσμοϊστορικόν γεγονός απουσίασε η κυρία Σούζαν Μουμπάρακ, την οποίαν μόνον ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός θυμάται ακόμη. Ελπίζω τουλάχιστον πριν από το σαβούριασμα του μπουφέ να ετηρήθη ενός λεπτού σιγή προς τιμήν του πεσόντος καθεστώτος.

Προσεγγίζοντας το σουρεαλισμό

Ξεκίνησε σήμερα στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στην Άνδρο αφιέρωμα στο κίνημα του σουρεαλισμού με τίτλο "Προσεγγίζοντας το σουρεαλισμό", το οποίο περιλαμβάνει έκθεση κολλάζ, ζωγραφικών έργων, γλυπτών, κατασκευών, χαρακτικών και φωτογραφιών.

Ακολουθούν μερικά από τα σημαντικότερα έργα που εκτίθενται (κυρίως κολλάζ, γλυπτά και κατασκευές) συνοδευόμενα από αποσπάσματα από την παρουσίαση της έκθεσης, τα οποία ερμηνεύουν και επεξηγούν τα ομολογουμένως δυσνόητα έργα τέχνης:

"Με κυρίαρχο γενεσιουργό στοιχείο τον αυθορμητισμό και αυτοματισμό της γραφής, την παραδοξολογία, την δύναμη του ονείρου, της δημιουργικής φαντασίας και των δυνάμεων που βρίσκονται εγκλωβισμένες στην ψυχή, κατάφερε με ασυγκράτητη ορμή και σθένος να ανατρέψει καθιερωμένα εικονογραφικά σχήματα, ήθη και αρχές."

"Όπως ο τίτλος του εμφατικά δηλώνει, σκοπός του είναι να προσεγγίσει και να μεταφέρει στον αποδέκτη το μήνυμα μιας τέχνης η οποία, επειδή τόλμησε να ανοίξει νέους ορίζοντες, να βαδίσει σε αχαρτογράφητους δρόμους της ψυχής μέσα από απαξιωτικούς αρχικά χλευασμούς, την απροσδιοριστία, την ρευστότητα, τις απολυταρχικές συμπεριφορές, τις πολιτικές διχογνωμίες και αποβολές ακόμα μελών, που συγκρότησαν την αρχική ομάδα, κατάφερε στην πορεία να βρει την δικαίωση και την αποδοχή από τα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και να επηρεάσει ως έναν βαθμό την κοινωνική και πολιτισμική συμπεριφορά τους"

"Πώς κρίνεται αν ένα έργο είναι υπερρεαλιστικό; Σύμφωνα με τον Αντρέ Μπρετόν, σημειώνει ο Νάνος Βαλαωρίτης στον πλούσιο συνοδευτικό κατάλογο της έκθεσης, δύο είναι τα κριτήρια: «καταρχάς αν το έργο είναι προιόν του αυτοματισμού, με την απουσία κάθε ελέγχου και λογικής και δεύτερον αν χαρακτηρίζεται από πνευματικότητα»."

"Ένα κίνημα διαμαρτυρίας και ανατροπής των μέχρι τότε «καλώς κειμένων» στον χώρο της τέχνης του έμμετρου λόγου πρωτίστως και των εικαστικών τεχνών συνακόλουθα, το οποίο χωρίς να αποτελέσει σχολή αισθητικής, με κριτήρια και κυρίαρχη φροντίδα όχι πλέον το αισθητικά ωραίο αλλά το δραστικά πνευματικό, έθεσε στον πυρήνα του προβληματισμού και των επιδιώξεών του τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε «να αλλάξει την ζωή»."

Ειμί Κωνσταντίνος ο σουρεαλιστής και άρτι ωλοκλήρωσα.

Ο Ιωάννης Καντακουζηνός υπερισχύει

Ο μπάρμπας μου, ο αυτοκράτωρ Ιωάννης ΣΤ', είναι συγκλονισμένος: υπάρχει ένας μανιακός εξ Αιγύπτου ονόματι Κωνσταντίνος Καβάφης που δηλώνει ποιητής και ασχολείται συνεχώς μαζί του. Ήδη έχει γράψει ένα ποίημα σχετικώς με την στέψιν του (πρόκειται για το ποίημα "Από υαλί χρωματιστό", ανάλυσιν του οποίου έχω κάνει εδώ). Ο ποιητής επανέρχεται τώρα(;) με ένα άλλο ποίημα υπό τον τίτλον "Ο Ιωάννης Καντακουζηνός υπερισχύει".

Δυο λόγια για το έργον (το ιστορικόν πλαίσιον θα το διαβάσετε εις την ανάλυσιν του πρώτου ποιήματος): λίγο μετά την νίκην του μπάρμπα μου εις τον εμφύλιον με την αυτοκράτειρα Άννα της Σαβο(υρ)ίας, ένας κτηματίας που ανήκει μάλλον εις τους λεγόμενους "Δυνατούς" (νομίζω πως ξέρω ποιος είναι: πηγαίναμε εις το ίδιο γυμναστήριον και εις το πεκ-ντεκ έβαζε διπλάσια κιλά από εμένα), οικτίρει την επιλογήν του να σταθεί εις το πλευρόν της αυτοκράτειρας κατόπιν προτροπής του μητροπολίτου και αγωνιά για την τύχην του.

Είναι προφανές ότι ο παντελώς άγνωστος και ατάλαντος ποιητής προσπαθεί να κλέψει ολίγην από την αίγλην του μπάρμπα μου, για να αναρριχηθεί. Και επειδή πιστεύω πως εδιάβασε την ανάρτησίν μου για το άλλο του ποίημα και το κράξιμον που έφαγε εκεί, αποφάσισε να το γυρίσει εις τα γλειψίματα (π.χ. γράφει ότι ο μπάρμπας μου είναι "λίαν επιεικής" ή βάζει τον άρχοντα να σκέπτεται να προσπέσει εις τα πόδια της θειας μ' της Ρήνως - "ή, στην κυρία Ειρήνη να προσπέσει, να κλαυθεί;"). Ωστόσο, όπως κάθε μανιακός φαν, έτσι και αυτός δεν μπορεί να κρύψει την ζήλιαν του για την δόξαν του μπάρμπα μου: δύο φορές τον αποκαλεί "κυρ Γιάννη", όπως και εις το πρώτον ποίημα (τάχα μου τίτλος βυζαντινός, λες και ο μπάρμπας μου είναι κανένας μπακάλης).

Ο ενοχλητικότατος τούτος τύπος έχει προκαλέσει την οργήν και τον φόβον του Ιωάννου ΣΤ' (συγκεκριμένως φοβάται μην τον δολοφονήσει ο μανιακός του φαν κατά την διάρκειαν της απονομής των Όσκαρ, όταν θα δίδει το χρυσούν αγαλματίδιον εις τον "Κυνόδοντα", γι' αυτό και έχει φαγωθεί να προσλάβει σωματοφύλακα τον Κέβιν Κόστνερ). Μία άλλη του σκέψις είναι να κάνει ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του. Εγώ του είπα ότι έχω βάσιμες υποψίες πως ο Καβάφης δεν πρόκειται να γράψει άλλο ποίημα, αλλά ο μπάρμπας μου είναι ανένδοτος. Θέλει μάλιστα να ζητήσει τα ασφαλιστικά μέτρα από το Συμβούλιον της Επικρατείας. "Μα, μπαρμπούλη" είπον εγώ "εις το Πρωτοδικείον πρέπει να πας, ουχί εις το Συμβούλιον της Επικρατείας". "Δεν με ενδιαφέρει" είπε ο αυτοκράτωρ "σιγά μην πάρω το τρόλει να πάω στην Ευελπίδων και να στηθώ στις ουρές μαζί με όλες τις πλεμπαρίες. Άσε που στο Συμβούλιο υπάρχουν ακόμη μερικά δικά μου παιδιά που έχουν λουστεί στα νάματα της Ελληνορθοδοξίας".

Ωστόσο οφείλω να ομολογήσω ότι η ενασχόλησις του αποτυχημένου Αλεξανδρινού ποιητού με τον μπάρμπα μου έχει ξεσηκώσει τους αναγνώστας τού παρόντος ιστολογίου εις την Αίγυπτον (πρώην επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας - για να μην ξεχνιόμαστε). Χιλιάδες λαού έχουν συγκεντρωθεί εις την πλατείαν Ταχρίρ του Καΐρου και φωνάζουν συνθήματα υπέρ του μπάρμπα μου και εμού προσωπικώς. Η αυθόρμητος αντίδρασις τους κατά του καθεστώτος (της Άννας της  Σαβο(υρ)ίας, εννοείται) συνδυάζεται με την απαίτησιν εγκαθιδρύσεως ενός νέου φιλελευθέρου και σοβαρού καθεστώς, αυτού των Καντακουζηνών (τώρα ξέρετε πώς ξεκίνησε και τι ζητά η εκεί εξέγερσις).
Επειδή φοβούμαι ότι διάφοροι κακεντρεχείς δεν θα με πιστεύσουν, ιδού ντουκουμέντα από τις ογκώδεις διαδηλώσεις υπέρ του Ιωάννου ΣΤ' και εμού:

Πλατεία Ταχρίρ, Κάιρο - ο λαός φωνάζει: "Στρώστε τα λινά, να 'ρθούν τα Καντακουζηνά" και: "Δεν είν' η Πούλια, δεν είν' ο Αυγερινός, είν' ο Κωνσταντίνος ο Καντακουζηνός"

Γκρούπις του μπάρμπα μου αισιοδοξούν για την επιστροφήν της δυναστείας μας

Ειμί Κωνσταντίνος ο υπερισχύων και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Αι ημέραι δόξης των Δυνατών της Αιγύπτου έφτασαν εις το τέλος τους. Ό,τι έφαγαν, έφαγαν. Θα φύγουν μαζί με τον Μουμπάρακ, όπως οι Δυνατοί της Άννα της Σαβο(υρ)ίας. Αλλά έτσι είναι, έπαιξαν και έχασαν: εδιάλεξαν το λάθος στρατόπεδον και τώρα που ο Ιωάννης Καντακουζηνός υπερισχύει, θα αντικατασταθούν από άλλους Δυνατούς - εκτός βεβαίως από όσους είναι τόσο Δυνατοί ώστε να μην τους αγγίζει κανένα καθεστώς.
Υ.Γ.2: Εμελέτησα το έργον του αταλάντου ποιητού και μένω έκπληκτος: καλά, τι κουτσομπόλα είναι αυτή; Δεν έχει αφήσει πρόσωπον για πρόσωπον που να μην το έχει σχολιάσει: από τον Δημάρατον μέχρι τον Ιουλιανόν και από τον Κλεομένη μέχρι τον Μανουήλ Παλαιολόγον. Ήδη η Σταματίνα Τσιμτσιλή τρέμει μήπως ο Καβάφης πάρει την θέσιν της εις το Πολύ Μπλα-Μπλα.
Υ.Γ.3: Αν δεν γίνει δεκτή η αίτησις ασφαλιστικών μέτρων του μπάρμπα μου, υπάρχει και άλλος τρόπος: θα διαδώσουμε για τον Καβάφη ότι ήτο γκέι όπως ο Κολοκοτρώνης.
Υ.Γ.4: Τελευταία φορά που ασχολούμαι με τον συγκεκριμένον ποιητή. Άλλωστε εις το παρόν ιστολόγιον σχολιάζω πολύ σημαντικότερα θέματα - από Τζούλια και κάτω.

Νεκρολογία

(Η παρούσα ανάρτησις παρουσιάζεται με μιαν μικράν καθυστέρησιν, λόγω άλλων υποχρεώσεών μου)

Ο γνωστός βαρύτονος Τζον Μοδινός απεβίωσε προ ολίγων ημερών. Οι περισσότεροι (πλην των φίλων της όπερας), αν και είχαν ακουστά το όνομά του, τον εγνώρισαν προσφάτως:
α) ως καλεσμένον της αλήστου (πλέον) μνήμης Αννίτας Πάνια και του τσίρκου της εις το Je t'aime,
β) ως καλεσμένον του Αλέξανδρου Πετρίδη,
γ) από τον γάμον του με την κατά μερικάς δεκαετίας νεοτέραν σοπράνο σύζυγόν του (είδαμε τους νεονύμφους από το Κους-Κους μέχρι τις ειδήσεις του Star και από το Πολύ Μπλα-Μπλά μέχρι τα πρωινάδικα).

Δεν γνωρίζω τι είναι αυτό που κάνει διαφόρους ανθρώπους της τέχνης και του πνεύματος  να εμφανίζονται εις εντελώς άσχετες με το προφίλ τους εκπομπάς (ακόμη ενθυμούμαι το εξής προ δεκαετίας περιστατικόν: η Τατιάνα είχε σύνδεσιν με τον συνταγματολόγον Γεώργιον Κασιμάτην, για να συζητήσουν το φαινόμενον Big Brother που τότε ξεκινούσε, και, μόλις έκλεισαν, καλωσόρισε εις το στούντιο την Άντζελα Δημητρίου τσιρίζοντας: "Η κάμερααα! Πού είναι η κάμερααα να δείξει τα καινούργια νύχια της Άντζελας! Ζουμ στα νύχια της Άντζελααας!" - προφανώς ο συνταγματολόγος δεν εγνώριζε ότι θα έπεφτε στα νύχια της Άντζελας, αλλά μπορούσε να ρωτήσει για την θεματολογίαν της εκπομπής, πριν εμφανιστεί).

Για να επιστρέψω εις το κλασικόν τραγούδι, έτερον φαινόμενον είναι αυτό της γνωστής σοπράνο Τζένης Δριβάλα: προφανώς για να διαφημίσει παράστασιν της Madame Butterfly, πήγε ΚΑΙ ΑΥΤΗ εις την εκπομπήν του Αλέξανδρου Πετρίδη (μήπως τελικώς ο Αλέξανδρος Πετρίδης είναι ο Έλλην Λάρυ Κινγκ και τον είχαμε παρεξηγήσει;) - δεν σας παραπέμπω εις την αρχήν της εκπομπής, διότι δεν γνωρίζω πόσην ανοησίαν αντέχετε.

Και πλέον πρόσφατον παράδειγμα που εσχολίασα προσφάτως: η (παραιτηθείσα πλέον) κριτική επιτροπή της Eurovision με μέλη την ηθοποιόν Λυδία Κονιόρδου και την συγγραφέα-καθηγήτρια Λένα Διβάνη.

Σκέφτομαι πως τελικώς είναι ευτυχές που παλαιότεροι άνθρωποι της τέχνης  και του πνεύματος δεν ζουν πλέον. Ωστόσο, επειδή στόχος του παρόντος ιστολογίου είναι να ισοπεδώσει τα πάντα, εφαντάσθην πώς θα ήτο η καριέρα μερικών θρύλων, αν ζούσαν σήμερα, και μοιράζομαι μαζί σας τα αποτελέσματα:

1) Η Μαρία Κάλλας θα τραγουδούσε ντουέτο με τον Θεοχάρη Ιωαννίδη το "Un di felice" από την Traviata εις το Just The Two of Ass. Μετά την (δεδομένην) αποχώρησιν του Θεοχάρη, θα την καλούσαν εις το "πρωινό mou", θα πετούσε μπηχτές για την κριτική επιτροπή (τις μπηχτές της θα σχολίαζε επίσης το μεσημέρι τηλεφωνικώς εις το Πολύ Μπλα-Μπλα) και θα μαγείρευε παπουτσάκια με την Φαίη Σκορδά, ενώ ο Γιώργος Λιάγκας θα άφηνε "αστεία" υπονοούμενα για τον Ωνάση.

2) Ο Μάνος Χατζιδάκις θα ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του ως άνω σόου. Θα έλεγε πως κανείς δεν έχει πει τραγούδια του τόσο καλά όσο η Ελένη Φουρέιρα και πως η Φλέρυ Νταντωνάκη δεν αξίζει ούτε μια τρίχα από τα πλούσια μαλλιά της. Θα ζητούσε κατόπιν από την Μαρία Μπεκατώρου να ετοιμάσει για την επομένη φοράν ντουέτο με τον Χρήστο Χολίδη το "Τι να μου κάμει η σταλαγματιά που λάμπει στο μέτωπό σου" - τα μεσημεριανά πάνελ θα έψαχναν να βρουν υπονοούμενα εις την επιλογήν του τραγουδιού μέχρι η Μαρία Μπεκατώρου να δηλώσει ότι ο μέικ-απ άρτιστ έχει κάνει πολύ καλή δουλειά και το μέτωπό της δεν λάμπει.

3) Ο μαέστρος Δημήτρης Μητρόπουλος θα παρουσίαζε εκπομπές ξεκατινιάσματος (όπως "Η στιγμή της Αλήθειας"), θα χόρευε μαζί με τα αστέρια, θα κατέρρεε εις τον τελικόν μαγειρικού σόου και θα έβρισκε τα επόμενα ταλέντα της Ελλάδος.

4) Ο ποιητής Νίκος Γκάτσος, ως στιχουργός, θα ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του Pop Idol.

5) Η Ελένη Ουράνη (θεατρική κριτικός γνωστή ως Άλκης Θρύλος) θα ακολουθούσε την πορείαν της συναδέλφου της, της θεατρολόγου Φαίης Σκορδά: Μακεδονία TV, μπούστα, μίνι και ξεκατινιάσματα εις το Άλτερ, γάμος, πρωινάδικον εις το Mega, εγκυμοσύνη - και έπεται συνέχεια...

6) Ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης θα εδήλωνε ότι ψηφίζει-στηρίζει τον Άδωνι Γεωργιάδη. 

7) Ο ηθοποιός Αιμίλιος Βεάκης θα παρουσίαζε τηλεπαιχνίδια ερωτήσεων και τηλεοπτικά φαγοπότια με χορούς και τραγούδια.
8) Ο συγγενής μου και παγκοσμίου φήμης ψυχίατρος Άγγελος Κατακουζηνός θα ήταν μόνιμος συνεργάτης εις πάνελ και θα έδιδε συμβουλάς που θα εζήλευαν ο Φρόυντ και ο Λακάν: "μην παραμελείτε τον εαυτό σας", "αντιμετωπίστε τους φόβους σας", "μη φοβάστε να αγαπήσετε" κτλ. 

8) Οι δημοσιογράφοι (και συγγραφείς) Ιωάννης Κονδυλάκης, Πολύβιος Δημητρακόπουλος και Στρατής Μυριβήλης θα εσχολίαζαν στα τηλεπαράθυρα την πολιτική επικαιρότητα (δηλαδή το ότι, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, ο υπουργός άφησε να εννοηθεί, φωτογραφίζοντας πρόσωπα και καταστάσεις, ότι ξέρει πολλά και για πολλούς και, αν αναγκαστεί να μιλήσει, θα το κάνει, γιατί αυτός κινείται πάντα με γνώμονα την αλήθεια και το συμφέρον του τόπου), θα σκέφτονταν πόσο υποφέρει η γιαγιά που της κόβουν την σύνταξιν αλλά και ότι τα μέτρα αυτά είναι αναγκαία για να βγούμε από την κρίσιν και θα αγανακτούσαν με τον δημόσιον τομέα που πλήττει τον μικρομεσαίο, τον χαμηλόμισθο, τον χαμηλοσυνταξιούχο.

Συνεχίσατε τον κατάλογον με τους δικούς σας αστέρες και τας εκπομπάς τους.

Ειμί Κωνσταντίνος ο  πνευματικός άνθρωπος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Ο τίτλος, όπως αντιλαμβάνεσθε, δεν αναφέρεται μόνον εις τον εκλιπόντα...

Υ.Γ.2: Λόγω του φορτωμένου μου προγράματος (αλλά και της τελειομανίας μου), πολλές φορές αναρτάται κάτι με καθυστέρησιν, με αποτέλεσμα να βλέπω ότι πράγματα που είχα προγραμματίσει να σχολιάσω έχουν ήδη σχολιασθεί αρκούντως αλλού (όπως το βίδεο της Δριβάλα, το οποίον ανήρτησε πρώτος ο κ. Δημοκίδης εδώ εις το νούμερον 11). Αλλά, Κωνσταντίνε, ας ήσουν πιο γρήγορος να μην σε προλάβαιναν...

Υ.Γ.3: Τον Τζον Μοδινό τον εμάθαμε προσφάτως εις την Ελλάδα. Όσοι όμως γνωρίζουν την τέχνην του (μάλλον περισσότεροι εις το εξωτερικόν και λιγότεροι εν Ελλάδι), δεν θα τον θυμούνται για τα μαθήματα τραγουδιού που έδωσε εις τον Κατέλη και τον Βας-Βας, αλλά για τούτο εδώ, που ετραγούδησε σε πάνω από 200 παραστάσεις:

Πρόκνη και Φιλομήλα

Εις την προηγουμένην ανάρτησιν με τις λουσμένες ανθυποκουλτουριάρες της Επιδαύρου έκανα αναφοράν εις αρχαίας τραγωδίας, μύθους κτλ. Θα μείνω εντός του θέματος, με αφορμήν ένα βίδεο.

Το φίλον ιστολόγιον της blogodiaroias (εξίσου σοβαρόν με το παρόν), ανήρτησε μίαν μικρού μήκους ταινίαν ονόματι "Via" εμπνευσμένη από τον μύθον της Πρόκνης και της Φιλομήλας (το βίδεο εδώ). Την ιστορίαν, όπως παραδίδεται από τους αρχαίους συγγραφείς, θα την διαβάσετε κάτω από το βίδεο (επίσης εδώ - ιστολόγιον σχετικόν με μύθους).

Φρονώ ότι ο μύθος δεν μας τα αποκαλύπτει όλα: λέγει, επί παραδείγματι, ότι αι δύο αδελφαί έσφαξαν και σέρβιραν εις τον Τηρέα τον υιόν του. Πώς τον εμαγείρεψαν; Με τι τον συνώδευσαν; Τον εφιλέταραν; Τον εσόταραν; Ερωτήσεις που μένουν αναπάντηται εδώ και χιλιετίες (αν και η εκδοχή του βίδεο μάλλον εις παϊδάκια παραπέμπει - με ή χωρίς τα διαλυτικά). Επειδή πιστεύω ότι ο τηλεοπτικός καιρός γαρ εγγύς, αναμένω να δω την απάντησιν εις το παιδικόν Master Chef που ετοιμάζεται - πώς αλλιώς θα καταφέρει να κάνει νούμερα;

Πάντως οι αρχαίοι ημών πρόγονοι συνήθιζαν πολύ την συγκεκριμένην σπεσιαλιτέ: 1) ο Κρόνος έτρωγε τα παιδιά του, 2) ο βασιλεύς της Φρυγίας Τάνταλος σέρβιρε εις τους θεούς τον υιόν του Πέλοπα, για να δει αν θα το καταλάβουν (παρατηρούμε όλοι ότι από αρχαιοτάτων χρόνων οι βασιλείς ήσαν φοβερά μυαλά. Ερώτησις: ο μύθος υπονοεί ότι οι θεοί εκτός από σαβουρογάμηδες -βλέπε Δία- ήσαν και σαβουροφάγοι; Μήπως τελικώς η αμβροσία δεν ήτο τίποτε άλλον παρά αρχαίον ντελίβερι με τον ιπτάμενον Πήγασον;), 3) ο υιός του Πέλοπος Ατρέας προσέφερε εις τον Θυέστην, τον αδελφόν του, γεύμα τα παιδιά του (η πατροπαράδοτος συνταγή ήταν προφανώς οικογενειακόν μυστικόν) κ.α.


Μένοντας εις την μαγειρικήν και κάνοντας ένα πολιτισμικόν τουρλού, σας πληροφορώ ότι η αρχαία μαγειρική έμοιαζε πολύ με την σύγχρονον κινεζικήν. Ως γνωστόν, μεγάλη κινεζική σπεσιαλιτέ είναι ο σκύλος (κουροπαλάτιός μου, νυμφευθείς εν Κίνα, ηναγκάσθη να δηλώσει εις επίσημον γεύμα με τα σπαστά του κινεζικά: "ή ο σκύλος ή εγώ" - ευτυχώς οι Κινέζοι κατάλαβαν τι εννοούσε και απεμάκρυναν από μπροστά του τον σκύλον, αν και θα μπορούσαν να παρανοήσουν και να αντικαταστήσουν τον σκύλον με τον ίδιον ως γεύμα).
Και ως μέγας προβοκάτωρ θα θέσω το ερώτημα: τι είναι πλησιέστερον προς τον ελληνισμόν και τας παναρχαίας του ρίζας, οι μετανάσται που κλέβουν σκυλιά για να τα φάνε ή ενδιαφέρουσαι οικολογικαί ειδήσεις όπως αυτή εδώ; Ή μήπως ουδέν εξ αυτών, διότι αφενός ο πολιτισμός έχει προχωρήσει και δεν τρώγουμε πλέον παιδάκια και άλλους φίλους του ανθρώπου (ούτε, εννοείται, επιτρέπεται να τους βασανίζουμε) και αφετέρου η υπερβάλλουσα κυνοφιλία είναι διαστροφή και τελικώς αντίθετος προς την ίδιαν την φύσιν (βλέπε βιολογικές διαδικασίες της φυσικής επιλογής, της προσαρμογής κ.α.)

Όπως αντιλαμβάνεσθε, σήμερον Κυριακή ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός σας προσκαλεί εις φιλοσοφικόν συμπόσιον με εκλεκτά εδέσματα.
Καλή σας όρεξη!

Ειμί Κωνσταντίνος ο παμφάγος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Η διεθνής καριέρα του Ιωάννου Η'

Ο αυτοκράτωρ Ιωάννης Η' Παλαιολόγος εις το έργον "Η πομπή των Μάγων"
του Μπενότσο Γκότσολι (μπροστά του, με γυρισμένην την πλάτην εγώ,
ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός)

Ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός θα ξετυλίξει σήμερον το κουβάριον των αναμνήσεών του από την εποχήν των Παλαιολόγων και θα αποκαλύψει άγνωστας πτυχάς του ταξιδίου του αυτοκράτορος Ιωάννου Η' Παλαιολόγου εις την Ιταλίαν και τα παρασκήνια της συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας, με την οποίαν επανηνώθησαν η Ορθόδοξος και η Καθολική Εκκλησία. Πριν ξεκινήσω, να σημειώσω δύο πράγματα: 1) ότι, αν και η δράσις μου τοποθετείται εις την εποχήν του μπάρμπα μου, του Ιωάννου ΣΤ' (δηλαδή 100 χρόνια προ του Ιωάννου Η'), παρέμενα ενεργός, καθότι ήμουν ψηλά εις την επετηρίδα για την κατάληψιν του θρόνου (κάτι προσπάθειες του Μανουήλ Β' να αλλάξει η διαδικασία και να γίνεται διαγωνισμός μέσω ΑΣΕΠ δεν τελεσφόρησαν) και 2) ότι ο Ιωάννης Η' δεν ήτο ο μοναδικός βυζαντινός αυτοκράτωρ που έκανε summer promo tour εις το εξωτερικόν (περί του πατέρα του, Μανουήλ Β', και της δικής του διεθνούς καριέρας θα ομιλήσω προσεχώς).

Το έτος 1438 ο Ιωάννης Η' απεφάσισε να μαζέψει διαφόρους κοσμικούς και εκκλησιαστικούς αξιωματούχους και να πάμε όλοι μαζί εις την Ιταλίαν. Δεν μας απεκάλυψε αρχικώς τα σχέδια του και πολλοί ενόμισαν ότι θα πηγαίναμε για ψώνια  - αφήνω δε κατά μέρος τις παραγγελίες που είχαμε για δερμάτινα από την Φλωρεντία, για Gucci, Armani κτλ... Όταν όμως το πρωί της αναχωρήσεως συγκεντρωθήκαμε μπροστά στα πούλμαν που μας περίμεναν εις την είσοδον του Μεγάλου Παλατίου, για να μας πάνε εις το λιμάνι (ο τσίπης ο Ιωάννης Η' θα μας πήγαινε διά θαλάσσης), ο αρχηγός της αποστολής, δηλαδή ο αυτοκράτωρ (καθ' όλην την διάρκειαν της αποστολής κρατούσε ψηλά μια ομπρέλα για να μην τον χάνει το γκρουπ), μας εμοίρασε το πρόγραμμα και προς μεγάλη μας έκπληξιν είδαμε ότι δεν είχαμε ούτε μίαν ημέραν ελεύθερην για ψώνια, μόνο συζητήσεις με καρδιναλίους και θεολόγους και συναντήσεις με τον Πάπαν, βασιλείς και ευγενείς. Βέβαια ουδείς διεμαρτυρήθη, διότι ήμασταν όλοι ένας κι ένας: ο αυτοκράτωρ με την συνοδεία του, εγώ, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωσήφ Βου (μαζί με άλλους Πατριάρχες βου, δηλαδή Αντιοχείας, Ιεροσολύμων κτλ.), ο επίσκοπος Νικαίας (και μετέπειτα καρδινάλιος) Βησσαρίων, ο Επίσκοπος Εφέσου Μάρκος ο Ευγενικός, ο Γεώργιος Σχολάριος, ο φιλόσοφος Γεώργιος Γεμιστός-Πλήθων και διάφοροι άλλοι.

Μετά από μακρόν ταξίδιον καταλήξαμε εις την Φερράρα (ιδέα του Ιωσήφ Β' ήτο αυτή, διότι ήτο μέγας φαν της Φερράρι και νόμιζε ότι παράγεται εκεί - ήθελε μάλιστα να οδηγήσει και μονοθέσιον εις τα δοκιμαστικά). Αλλά δυστυχώς η πόλις δεν είχε τίποτα σπουδαίον: διαθέτει βεβαίως εξαιρετικά δείγματα αναγεννησιακής τέχνης, τα οποία όμως εμείς δεν είδαμε, διότι η Αναγέννησις περίμενε την επίσκεψίν μας για να ξεκινήσει. Και σαν να μην έφθανε αυτό, πλάκωσαν οι καρδινάλιοι με τα θεολογικά τους και άρχισαν να μαλώνουν με τον Μάρκον τον Ευγενικόν.

Με την ευκαιρίαν θα ομιλήσω για τους συμμετέχοντας. Ξεκινώ από τον Μάρκον: ευφημισμός είναι το "ευγενικός", διότι ο Μάρκος τους μπινελίκωνε όλους αγρίως. Θυμάμαι, επί παραδείγματι, πως, όταν τον έστηνα εις την ρεσεψιόν του ξενοδοχείου προ της νυχτερινής μας εξόδου εις τα οινοπνευματοποτεία της Εθνικής Οδού Φερράρας-Πάδοβας, έπαιρνε τηλέφωνον εις το δωμάτιόν μου και με έβριζε σκαιώς: "Γαμώ την μπανακόλα μου, κατέβα κάτω τώρα, μην σ' αρχίσω στα γαμοσταυρίδια". Ο Γεώργιος Σχολάριος ήτο ό,τι λέγει και το όνομά του: εις το πρωινόν π.χ., φρόντιζε η επιφάνεια του βιτάμ να ευρίσκεται πάντοτε εις την ιδίαν ευθείαν και εδίπλωνε τας πετσέτας του εις σχήμα τριανταφύλλου. Ο φιλόσοφος Γεώργιος Γεμιστός-Πλήθων ωνομάσθη ούτως από τους Ιταλούς, διότι εσαβούριαζε τους μπουφέδες με τας μακαρονάδας και τας πίτσας και είχε τρομάξει το μάτι τους.

Επειδή η πόλις της Φερράρας δεν είχε πολλές μπουτίκ για ψώνια, εζήτησα προσωπικώς από τον Ιωάννη Η' να πάμε εις την Φλωρεντίαν και έτσι αι συζητήσεις συνεχίσθησαν εκεί. Οι περισσότεροι ήθελαν να πάνε εις το Ντουόμο και εις το μουσείον Ουφίτσι να θαυμάσουν τα έργα τέχνης, ωστόσο διεπιστώθη ότι όλα τα μουσεία ήσαν ακόμη σχεδόν άδεια. Έτσι ο Ιωάννης Η' αποφάσισε να ποζάρει ως μονδέλον για τους πρώτους αναγεννησιακούς καλλιτέχνας: ξεκινήσαμε με γκεστ συμμετοχήν εις το έργον "Η πομπή των μάγων" του Benozzo Gozzoli (βλ. την εικόνα που κοσμεί την παρούσαν ανάρτησιν. Εγώ είμαι μπροστά από τον αυτοκράτορα, φοράω κόκκινον καπέλον και κεραμιδοκανελοκοραλοκόκκινο καλτσόν - ουχί, δεν έκανα πιάτσα εις την Piazza della Signoria). Θυμάμαι ότι ο αυτοκράτωρ είχε αποφασίσει για το πορτρέτον να βάλει τα μεταξωτά (και να φυσάει). Συνεχίσαμε με σχέδια διά τον Pisanello (μπορείτε να διαβάσετε και λεπτομέρειες για την μόδα που εισήγαγε ο Ιωάννης Η'). Επιπλέον, ο Γεώργιος Γεμιστός-Πλήθων μη έχοντας άλλον τρόπον να απασχοληθεί (τον είχαμε βάλει σε πρόγραμμα διαίτης Άτκινς) έκανε ιδιαίτερα σε μερικούς δυτικούς αναφορικά με την πλατωνικήν φιλοσοφίαν.

Ένα άλλο ζήτημα που αντιμετωπίσαμε ήτο η προσκύνησις του πάπα Ευγένιου Δ' από τον Ιωάννη Η'. Πάλι βρήκα την λύσιν: γνωρίζοντας την τσιγγουνιάν του Ιωάννου Η' (όπως όλοι οι πλούσιοι, του άρεσε να φορά μεταξωτά αλλά κυνηγούσε και την δεκάρα), όταν αι δύο αντιπροσωπείαι συνηντήθησαν, έριξα κρυφά μια χρυσήν λίραν και αμέσως φώναξα εις τον αυτοκράτορα δείχνοντας τα πόδια του Πάπα: "Τζώνυ, μια χρυσή λίρα!" Πριν προλάβω να ολοκληρώσω την φράσιν μου, ο Ιωάννης ήτο ήδη στα τέσσερα. Το αποτέλεσμα ήτο δι' όλους ευτυχές: ο Ευγένιος Δ' ενόμισε ότι ο αυτοκράτωρ τον προσεκύνησε, αι αντιπροσωπείαι υπέγραψαν την ένωσιν των Εκκλησιών και ο Ιωάννης Η' εκέρδισε μίαν χρυσήν λίραν. Τώρα ξέρετε σε τίνος τας αόκνους προσπαθείας οφείλεται η πολυπόθητος Ένωσις.
Ο μόνος που δεν υπέγραψε ήτο ο Μάρκος ο Ευγενικός, διότι προέβαλε σθεναρά θεολογικά επιχειρήματα - προσωπικώς πιστεύω ότι ενευρίασε που δεν βρήκε αυτός την λίραν. Και όταν γυρίσαμε πίσω, έκανε κακόν χαμόν και ακύρωσε ουσιαστικώς την υπογεγραμμένην Ένωσιν.
Δεν πειράζει, εμένα μου έμειναν τα σουβενίρ από την Φλωρεντίαν: μολύβια Πινόκιο, μαγνητάκια για το ψυγείον και κρυστάλλινες σφαίρες με το Ντουόμο...

Ειμί Κωνσταντίνος ο συνοδός των συνοδικών και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Το ταξίδιον του Ιωάννου Η' ενέπνευσε αργότερα τον αδελφόν του Θωμάν Παλαιολόγον (τελευταίον δεσπότην του Μυστρά), ο οποίος κατέφυγε εις την Ιταλίαν και έγινε σούπερ σταρ. Ο αντίκτυπος της διεθνούς επιτυχίας των αδελφών Παλαιολόγων είναι και σήμερα ορατός εις τους εγχωρίους σελέμπριτις που αναζήτησαν και αυτοί την διεθνή καταξίωσιν: Άννα Βίσση, Δέσποινα Βανδή, Σάκης Ρουβάς, Κώστας Σόμερ κ.α.

Στέμμα στο γυμνό κορμί μου

Οι συνεπείς οπαδοί του πρωτονοβελισσιμοϋπέρτατου Κωνσταντίνου Καντακουζηνού θα θυμούνται την απάντησιν της κυρίας Ρίκας Βαγιάννη εις επιστολήν που της απέστειλα εις την Lifo και την ανταπάντησίν μου πριν από μίαν εβδομάδα.

Τούτη την εβδομάδα υπάρχει και συνέχεια: ο κύριος Φώτης Βαλλάτος εις την σελίδα 3 του ιδίου εντύπου και εις την στήλην "You said it" (ελληνιστί: Συ είπας), γράφει σχετικώς με την επικοινωνίαν μου με την κυρίαν Βαγιάννη και παραθέτει την ανταπάντησίν μου υπό τον τίτλον "Το Καντακουζηνόν (απόκρυφον) Ευαγγέλιον" (το τεύχος εδώ).

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Lifo διά την ενασχόλησίν της με το παρόν ιστολόγιον και τον αυτοκρατορικόν διάδοχον Κωνσταντίνον, αλλά πρέπει να την ενημερώσω ότι η επικοινωνία μας δεν μπορεί να συνεχισθεί υπό αυτήν την μορφήν, διότι εις το Ιερόν Παλάτιον έχουμε και άλλες δουλειές: πρέπει να εγκρίνω νεαρές (όχι, δεν με πήραν κριτήν εις τηλεοπτικήν εκπομπήν: νεαρές ονομάζονται οι βυζαντινοί νόμοι), να εκλέξω νέους πατρικίους και να επιμεληθώ την Ιστορίαν του μπάρμπα μου, του αυτοκράτορος Ιωάννου ΣΤ' - θέλει να την κάνει πολύ πικάντικην και σκέπτεται να βάλει μέσα μέχρι και φωτογραφίαν της Μινερβίνης (ουχί της μαργαρίνης αλλά της ζωντοχήρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου) που την δείχνει να φιλιέται εις την Ρώμην.

Και σαν να μην μου έφθαναν όλα τούτα, μου έφεραν χθες και ένα χρυσόβουλον για υπογραφήν: λέγει ότι ημείς, η αυτοκρατορική οικογένεια των Καντακουζηνών, παραχωρούμε την λίμνην Βιστωνίδα εις την μονήν Βατοπεδίου, η οποία ως αντάλλαγμα μας δίδει ένα υπόγειον εις τα Ταμπούρια Πειραιώς και μια γκαρσονιέραν με (ανομιμοποίητον) ημιυπαίθριον εις την Σταυρούπολιν Θεσσαλονίκης, αλλά ακόμη δεν ξέρω αν θα το υπογράψω. Ζήτησα γνωμοδότησιν από το Νομικόν Συμβούλιον, το οποίον λέγει ότι η ανταλλαγή είναι συμφέρουσα, ενώ και ο Μέγας Λογοθέτης (ο συνονόματός μου Πρωθυπουργός του μπάρμπα μου) επιμένει ότι δεν υπάρχει ζημία του Δημοσίου. Να τον πιστέψω; 

Αφήστε δε που περνάμε και αλουμίνια τώρα εις το Ιερόν Παλάτιον και έχουμε ενεργειακάς επιθεωρήσεις και άλλας φασαρίας. Και μην ξεχνάτε ότι περιμένουν υπομονετικά εις την σειράν τους για σχολιασμόν και οι υποψήφιοι των αυτοδιοικητικών εκλογών... Πόσα να προλάβω ο Κωνσταντίνος; Πόσα να αντέξω ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος;

Επιστρέφω όμως εις την Lifo: η ευτυχής έκπληξις του ενεστώτος τεύχους (α λα της, Κωνσταντίνε, με τα ελληνικά σου!) είναι ότι υπό την ιδίαν στήλην συστεγάζομαι ξανά με την δεσποινίδα Ματίνα! Συγκεκριμένως, ο κύριος Βαλλάτος αναφέρεται εις τον καθυστερημένον (κατά 3 μήνες) σχολιασμόν γυμνής φωτογραφίσεως της δεσποινίδος Ματίνας από ενημερωτικήν ιστοσελίδα (αναπαρήχθη και από άλλες κατόπιν). Προτείνω σειράν καυτών θεμάτων εις την ιστοσελίδαν και τους μιμιτάς αυτής: η Ελένη Μενεγάκη πήγε εις τον Άλφα, νέος δίσκος από την Άννα Βίσση υπό τον τίτλον "Τραύμα", ο Μιχάλης Ρακιντζής θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα εις την Γιουροβίζιον, ο Τσάκας κέρδισε εις το Big Brother. Διεθνή καλλιτεχνικά νέα: παντρεύτηκαν Τζένιφερ Άνιστον και Μπραντ Πιτ, Bloody Sunday: η νέα επιτυχία των U2, σάρωσε εις τα Όσκαρ ο Τιτανικός. Αν θέλουν μάλιστα, μπορούν να επεκταθούν και εις τα πολιτικά: Βενιζέλον δείχνουν για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ αι δημοσκοπήσεις, "λεφτά υπάρχουν", 69,18% υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας εις το δημοψήφισμα, εις το Ναυαρίνον ο ηνωμένος στόλος Άγγλων-Γάλλων-Ρώσων, η Πόλις εάλω!

Ο Κωνσταντίνος πάντως το έπιασε το υπονοούμενον της Lifo: συνδυάζοντας την λέξιν "απόκρυφον", που ο κύριος Βαλλάτος θέτει εις τον τίτλον της αναπαραχθείσης αναρτήσεώς μου, με την πληροφορίαν για την δεσποινίδα Ματίνα, είναι ξεκάθαρον ότι η Lifo μού προτείνει γυμνήν φωτογράφισιν! Αν και θεωρώ ότι η φωτογράφισις του "Επομένου Πρωτοπανεντιμοϋπερτάτου Προτύπου" (αγγλιστί: "Next Top Model") εις πόζαν με αποκλειστικόν αξεσουάρ το στέμμα του θα στοιχειώσει τας καυτάς νύκτας των αναγνωστών της Lifo και του παρόντος ιστολογίου, φοβούμαι ότι πρέπει να αρνηθώ, διότι σκέπτομαι τι θα πει και η Ιερά Μονή Βατοπεδίου (αν και ακούω ότι τέτοια ταμπού δεν έχει - αφήστε δε που με το χρυσόβουλον μάλλον θα το βουλώσει).

Εις την θέσιν μου αντιπροτείνω τον μπάρμπα μου, τον αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ', ο οποίος είναι πρόθυμος να αποδείξει ότι εν Ελλάδι ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Ειμί Κωνσταντίνος ο εστεμμένος (μόνον!) και άρτι ωλοκλήρωσα.

Δημοσία συγγνώμη

Ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός ευρίσκεται εις την δυσάρεστον θέσιν να ζητήσει συγγνώμη από το περιοδικόν Wallpaper που έκραξε προ μηνός. Δεν αντελήφθη ότι το περιοδικόν ευρίσκετο εις την διεθνή πρωτοπορίαν, όταν, μεταξύ άλλων, είχε αφιέρωμα εις τα δερμάτινα, τας μπότας και τα υπόλοιπα στρατοκαυλέ αξεσουάρ. Δεν αντελήφθη ούτε ότι θα ενέπνεε τον νέον κώδικα ενδυμασίας (αγγλιστί dress code) του Προεδρικού Μεγάρου. 

Συγκεκριμένως, ο νέος (και καλός, όπως πληροφορούμαι) σκηνοθέτης κ. Σύλλας Τζουμέρκας φωτογραφίζεται δίπλα εις τον Πρόεδρον με αμφίεσιν στρατιωτικήν: ουχί φουστανέλα της προεδρικής φρουράς αλλά άρβυλον, συνοδευόμενον από μαύρα ενδύματα - απαραίτητα λόγω της προφανούς επισημότητος του χώρου.

(Ο δεκανέας Τζουμέρκας συμμετείχε εις το φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας με την ταινίαν "Χώρα προέλευσης".)

Η θεία μου Julia Dent Cantacuzène Spiransky-Grant (εγγονή του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Ulysses Grant - ναι, η οικογένειά μου είναι εις όλα τα διεθνή πόστα: έχει φάει την σκόνην μας η λέσχη Μπίλντεμπεργκ!), η οποία με προμηθεύει με τον αμερικανικόν τύπον, μου απέστειλε προσφάτως το νέον τεύχος του Wallpaper. Διστάζω ωστόσο να το κράξω την φοράν τούτη, διότι πιστεύω ότι συντόμως θα δούμε τις προτάσεις μόδας του εις το Προεδρικόν Μέγαρον - ενδεχομένως δε και εις το Υπουργικόν Συμβούλιον με πιο πιθανήν πρωτοπόρον την κυρίαν Άνναν σύζυγον Γιώργου Νταλάρα:

Ειμί Κωνσταντίνος ο μετανοήσας και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Παρακαλούνται οι αναγνώσται του παρόντος ιστολογίου να μην τρομάξουν, αν δουν εις τον ουρανόν της Αττικής ΑΤΙΑ (Αγνώστου Ταυτότητος Ιπτάμενα Αντικείμενα): κατά πάσα πιθανότητα θα πρόκειται περί των ιπταμένων ντολμάδων του Τουρκοκυπρίου καλλιτέχνου Hussein Chalayan (αυτές τις μέρες υπερίπτανται της Κωνσταντινουπόλεως) που ο αέρας έφερε προς τα εδώ:

Η συνταγή των ιπταμένων ντολμάδων εδώ. Συμβουλή: αν τους μαγειρέψετε, κλείστε τα παράθυρα μην σας φύγουν!

Από υαλί χρωματιστό (ή το παρασκήνιον μιας αυτοκρατορικής στέψεως)

Ο μπάρμπας μου, ο αυτοκράτωρ Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνός, σε φωτογραφίαν της στέψεως
(το κουκλί όπισθέν του είμαι εγώ, ο πρωτονοβελισσιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός)

Αρκετά με τα κοινά και τετριμμένα, τηλεοράσεις και Βατοπέδια. Σήμερον έχω διά τους εκλεκτούς αναγνώστας μου βραδιά ποιήσεως. Θα αναλύσω το ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη "Από υαλί χρωματιστό", που αναφέρεται εις την στέψιν του μπάρμπα μου, του αυτοκράτορος Ιωάννου ΣΤ' Καντακουζηνού, εις την οποίαν εννοείται ότι παρευρέθην: ήμουν ο επί των τιμών, ντυμένος με λευκόν σακάκιον, λευκόν υποκάμισον, λευκόν πανταλόνιον, λευκά παπούτσια -με δυο λόγια σαν τον Κουρκούλη εις την βάφτισιν του υιού του. Μόνον εγώ λοιπόν θα σας αποκαλύψω όλα τα καυτά κους-κους και τα παραλειπόμενα που ούτε καν ο Καβάφης δεν τα ξέρει, αφού μπροστά δεν ήτο (δεν θυμάμαι δηλαδή να έστειλα πρόσκλησιν σε κανέναν Καβάφη: όλο κάτι Παλαιολόγους, Κομνηνούς και Καντακουζηνούς είχαμε, αφήστε δε που είχαν όλοι τα ίδια ονόματα: 65 Κωνσταντίνοι, 43 Ιωάννηδες και 38 Ανδρόνικοι... Θα τους έπεφτε η μούρη δηλαδή αν ωνομάζοντο παραδείγματος χάριν Στάθης ή Παναγιώτης; Και αν ήθελαν τίποτα πιο σικ υπάρχουν εναλλακτικαί: Τέρης, Ντίντης, Νίνο).

Το παρασκήνιον: Το 1341 ο αυτοκράτωρ Ανδρόνικος Γ' Παλαιολόγος απέθανε και ο υιός του Ιωάννης ήτο μόλις 9 ετών. Ο μπάρμπας μου, που ήτο τότε Μέγας Δομέστικος (είχε κόψει κάθε άλλο κρασί), ήρθε σε σύγκρουσιν με την (και εύθυμην και) χήραν αυτοκράτειραν Άνναν της Σαβοΐας (της Σαβοΐας; μάλλον της Σαβουρίας, αν κρίνω από την φάτσαν της. Καλά, στραβός ήτο ο συγχωρεμένος;) Φοβερή μεταγραφή, ισάξια του Φλάβιο Κονσεϊσάο εις τον ΠΑΟ, αν ενθυμείσθε. Εμένα βέβαια με συμπαθούσε (η Άννα, όχι ο Κονσεϊσάο) -ενθυμούμαι που μου εφώναζε, όταν πηγαίναμε εις τον Ιππόδρομον και είχε πολυκοσμία: "Constantin, viens ici, mon petit!" (ξέχασα να είπω ότι η αυτοκράτειρα ήτο αλογομούρα όνομα και πράμα: επόνταρε μανιωδώς σε άλογο φαβορί, αλλά συνήθως έμενε ταπί -γαλλιστί tapis).
Ακολούθησε ένας μίνι εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του μπάρμπα μου και της άπλυτης της γαλλίδος που μας είχε κουβαλήσει ο αυτοκράτωρ Ανδρόνικος (να πω εδώ ότι βασικός της όρος, για να παντρευτεί τον αυτοκράτορα, ήτο να ανοίξει κατάστημα Paul δίπλα εις τα ανάκτορα, διά να έχει ζεστά κρουασάν το πρωί να σαβουριάζει -τέτοιο λιμάρι ήτο η Γαλλίς). Βέβαια όλοι οι Ανδρόνικοι Παλαιολόγοι τα ίδια γυφταριά μάς εκουβάλησαν για αυτοκράτειρες: ο Ανδρόνικος Δ' Παλαιολόγος πήρε σύζυγόν του την Κεράτσα-Μαρία της Βουλγαρίας (αριστοκρατικόν όνομα από τα ολίγα), που άμα σ' έπιανε ο στόμας της δεν σε ξέπλενε ούτε ο Κεράτιος Κόλπος.
Ο εμφύλιος εκράτησε μερικά χρόνια, ώσπου τελικώς ο μπάρμπας μου κατάφερε να στεφθεί συναυτοκράτωρ του διαδόχου Ιωάννου στις 13 Μαΐου 1347 από τον Ισίδωρον (όχι της Ντόρας, τον άλλον, τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως). Είχαν προηγηθεί δύο γιαλαντζί στέψεις -την πρώτην ούτε ο μπάρμπας μου δεν την θυμάται (τόσες που ήσαν φυσικό είναι). Η δεύτερη ήτο από τον Πατριάρχην Ιεροσολύμων Λάζαρον εις το Διδυμότειχον το 1346. Τώρα θα μου πείτε τι δουλειά είχε στο Διδυμότειχον ο Ιεροσολύμων; Δεν γνωρίζω αν ανέβηκε, γιατί είχε μαλλιοτραβηχτεί με κανέναν άλλον κάτω εις τα Ιεροσόλυμα, ως είναι το συνήθειό τους, οι απαίσιοι, για να θυμηθούμε τον Καβάφη, ευγενική χορηγία του οποίου είναι η παρούσα ανάρτησις. Μάλλον summer promo tour έκανε ο Ιεροσολύμων (ελληνιστί αρπαχτή εις την επαρχίαν), τον άκουσε ο μπάρμπας μου να ψέλνει το "Διδυμότειχο μπλουζ" και του ζήτησε να τον ξαναστέψει (ταρίφα 100 χρυσά σόλδια χωρίς απόδειξιν, τζάμπα πράμα). Ο συγκεκριμένος ψαλμός είναι βέβαια θαυματουργός, αλλά μέχρι σύζυγον υφυπουργού μπορεί να σε κάνει, όχι βυζαντινόν αυτοκράτορα. Γι' αυτό και έβαλε ξανά τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Ισίδωρον που είχε το κοπυράιτ εις τας αυτοκρατορικάς στέψεις και έτσι φθάσαμε εις την τρίτην στέψιν του μπάρμπα μου -μην δει Πατριάρχην μπροστά του, αμέσως να του ζητήσει να του την φορέσει (την κορώνα, εννοείται). 

Τα πρόσωπα του έργου: ο μπάρμπας μου (συστάσεις δεν χρειάζονται) και η σύζυγός του (η θεια μ' η Ρήνω, κατά κόσμον Ειρήνη Ασάν, κόρη του Ανδρονίκου Ασάν, ο οποίος είχε πρωταγωνιστήσει πριν από σχεδόν δέκα χρόνια εις γνωστήν διαφήμισιν). Η θεια μ' η Ρήνω ήτο εγγονή του τσάρου (όχι της οικονομίας αλλά) των Βουλγάρων (χμ, εδώ με τρώει να ρωτήσω αν ήτο Θεσσαλονικιά, αλλά φοβούμαι μήπως κανένας θερμόαιμος όπως ο κ. Ψωμιάδης ζητήσει να απογορευθεί το ιστολόγιόν μου). Πάντως, για την ιστορίαν, η εξαδέλφη μου η Ελένη, κόρη του ζεύγους, παντρεύτηκε τον Ιωάννην Ε' Παλαιολόγον (τον συναυτοκράτορα του μπάρμπα μου), άρα και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς μας το 'χει μέσα του το βουλγάρικο το αίμα από την πλευρά του πατέρα του (επίσης έχει αρμένικο, ουγγρικό, ιταλικό και γαλλικό) -για να μην ομιλήσω περί της Σέρβας μάνας του.

Η τελετή: Ο μπάρμπας μου ήθελε να γίνει η στέψις εις την Αγια-Σοφιά, αλλά μας είπαν ότι η εκκλησία ήταν κλειστή -φανταστήκαμε ότι την είχε κλείσει η Χρουσαλά για τον γάμον που θα προηγείτο της δεξιώσεως εις το χελάνδιον Αβέρωφ (τύπος βυζαντινού πλοίου). Αργότερα όμως εμάθαμε ότι η εκκλησία ήτο κυριολεκτικώς κλειστή, γιατί είχε καταρρεύσει την προηγουμένην χρονιάν μέρος του τρούλου της (βεβαίως και πάλι δεν ήτο ακριβώς κλειστή, αφού ήτο ανοιχτή από πάνω). Ο μπάρμπας μου τότε είχε την φαεινήν ιδέαν να την επισκευάσει και, επειδή δεν του άρεσαν αι προχειροδουλειαί, ήθελε να βάλει και αλουμίνια εις τα παράθυρα. "Μπαρμπα-Γιάννη" του λέω "άδικα περιμένεις επιχορήγησιν: το πρόγραμμα δεν θα τρέξει. Άσε που είναι και η Αγια-Σοφιά σε υψηλήν τιμήν ζώνης, κάνεις κι εσύ μεγάλην φορολογικήν δήλωσιν -κρύψε κάτι: θα 'ρθει η περαίωσις και κανείς δεν θα σε πειράξει." "Όχι, θα τρέξει το πρόγραμμα και, αν δεν με πιάνει, θα βάλω μέσον την Άνναν σύζυγον Γιώργου Νταλάρα και θα την πάρω την επιχορήγησιν" επέμενε αυτός. Τελικώς εχάσαμε ασκόπως πολύτιμον χρόνον και έμεινε και η Αγια-Σοφιά χωρίς αλουμίνια. Τι να κάνουμε κι εμείς, βολευτήκαμε με την εκκλησία των Βλαχερνών (το ξέρω, δεν ταιριάζει σε τέτοια τελετή, αλλά πέσαμε, βλέπετε, εις την ανάγκην της κάθε βλαχάρας).

Εγένετο βεβαίως μέγα στριμωξίδι -τέτοιο ούτε εις τον γάμον Νικολάου-Τατιάνας. Βγάλαμε όμως γιγαντοοθόνη απ' έξω να βλέπει την στέψιν ο λαός και οι Ανδρόνικοι (τους είχαμε χωρίσει σε ομάδες: οι Ιωάννηδες αριστερά, οι Κωνσταντίνοι δεξιά και οι Ανδρόνικοι απ' έξω). Ο μπάρμπας μου είχε φορέσει ό,τι είχε σε χρυσαφικό (εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα: φοβόταν μην μπουν στο σπίτι οι αντάρτες και του τα κλέψουν) και έμοιαζε με τον Γιώργο Μάγγα χωρίς κλαρίνο (είχε άλλωστε τους κουροπαλάτιους που εστέκοντο κλαρίνο μπροστά του), ενώ η θεια μ' η Ρήνω επέλεξε να συνοδεύσει τον μπάρμπα ως μπάρμπι: είχε επιλέξει να φορέσει ένα απέριττο μάξι φόρεμα σε γραμμή αμπίρ και σε έντονο ροζ χρώμα που κάνει ωραία αντίθεση με τα ξανθά μαλλιά και αναδεικνύει το χρώμα των ματιών της. Κομψή, λιττή και σέξι! Καλύπτει τα πόδια, αναδεικνύει το ντεκολτέ, χωρίς υπερβολές. Συνδυάζει με ασημί clutch.

Για να επανέλθωμεν εις τον Καβάφη (μετά τα breaking news του Star καιι του Tlife), εις το ποίημά του θίγει ένα θέμα: ότι δεν είχαμε πολυτίμους λίθους και βάλαμε γυαλί χρωματιστόν εις το στέμμα. Η ιστορία λέγει ότι ο μπάρμπας μου ο Ιωάννης ΣΤ' είχε ενεχυριάσει όλα τα διαμάντια και τα μπριλάντια του εις την Βενετίαν, διά να χρηματοδοτήσει τον στρατόν του, όμως οι ιστορικοί δεν γνωρίζουν την τύφλαν τους. Ιδού η αλήθεια: ο μπάρμπας μου ο Ιωάννης ήτο άνθρωπος ανοιχτοχέρης, χουβαρδάς από τους λίγους, γνωστός εις όλους και ως Γιάννης Χουβαρδάς (τώρα είναι διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου) και δεν ευκολύνετο εκείνον τον καιρόν να βρει πολυτίμους λίθους. Υπάρχει βέβαια και η εκδοχή που διαδίδουν αι κακαί γλώσσαι, αι οποίαι επιμένουν ότι αντιθέτως ήτο γρουσούζης και σφιχτοχέρης και είχε πολλά διαμάντια, αλλά τα είχε ενοικιάσει ο τσιφούτης εις την παραγωγήν της ταινίας "Διαμάντια στο γυμνό κορμί της". Όπως και να 'χει, πολυτίμους λίθους δεν είχαμε και μέγας προβληματισμός επεκράτησε. Την λύσιν την βρήκα για ακόμη μίαν φοράν εγώ: σκέφτηκα να μαζέψω διάφορα μπουκάλια μπίρας, να τα σπάσω και τα γυαλιά τους να τα βάλω εις το στέμμα. Συνεκέντρωσα όλων των ειδών τας μπίρας εις ένα δωμάτιον με ψύξιν και, μόλις αι κυρίαι της (αυτοκρατορικής) αυλής άρχισαν να ουρλιάζουν με το ροζ φόρεμα της θειας μ' της Ρήνως, άνοιξα το δωμάτιον και οι πρωτοσπαθάριοι με τον θείον μου τις υπερκέρασαν εις κραυγές. Επειδή δεν θέλαμε να πάνε χαμέναι αι μπίραι, τας καταναλώσαμε όλας προ της τελετής (το ιστορικόν αυτό γεγονός έχει απαθανατιστεί εις το άσμα "Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο"). Η παράπλευρος απώλεια ήτο ότι ο μπάρμπας μου μύριζε σαν άγγλος τουρίστας σε παμπ στο Φαληράκι -όλα της στέψης δύσκολα κι ο βασιλιάς πιωμένος.
Η τελετή ήτο προγραμματισμένη για τις έξι αλλά ξεκίνησε στις έξι και τέταρτο (η θεια μ' η Ρήνω άργησε ένα τέταρτο, γιατί μπέρδεψε τις τελετές και νόμιζε ότι ξαναπαντρεύεται). Ο πατριάρχης τα είχε πάρει λίγο με την καθυστέρησιν, γιατί τον είχαν κλείσει για πέντε γάμους εκείνο το απόγευμα, γι' αυτό έτρεξε την τελετή και οι εστεμμένοι δεν εδέχθησαν ευχές εις την εκκλησίαν. Ακολούθησε όμως εις τα παρακείμενα ανάκτορα των Βλαχερνών βλάχικον γλέντι μέχρι πρωίας με γίδαν βραστήν και άφθονην ρετσίναν.

Έτσι λοιπόν εστέφθη ο "Κυρ Ιωάννης Καντακουζηνός" (Κυρ; Σιγά μην είναι και ο Σπύρος Ορνεράκης. Τον ήξερε και από χθες τον μπάρμπα μου και τον λέει "Κυρ" ο Καβάφης;). Αντιλαμβανόμεθα όλοι ότι ο Καβάφης έγραφε ό,τι μπούρδα του κατέβαινε: κάτι λέγει για "διαμαρτυρία θλιβερή" και "κακομοιριά" του μπάρμπα μου. Ακούς εκεί... Κακομοίρης είναι αυτός και όλο του το σόι. Άντε μην βάλω την αυτοκράτειρα Κεράτσα-Μαρία να τον σχολιάσει...

Ειμί Κωνσταντίνος ο επί των τιμών της στέψεως και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Δυστυχώς από την στέψιν δεν έχω βίδεο, διότι, όπως έχω γράψει εις το παρελθόν, έπεσαν οι σέρβερς του Μεγάλου Παλατίου και χάθηκαν από το μπακ-απ όλα τα φόλντερς. Με την ευλογίαν όμως του Αη-Φον (μεγάλη η χάρη του) ετράβηξα βίδεο εις την στέψιν του τσάρου Νικολάου της Ρωσίας (με εκάλεσε ο θείος μου, o πρίγκιψ Μιχαήλ Μιχαΐλοβιτς Καντακουζηνός) και σας το παρουσιάζω, για να πάρετε μιαν ιδέαν.

Αννανταλαρισμός

Το ελληνικόν κράτος
(όπως θα έπρεπε να είναι, ώστε να δικαιολογείται 48πρόσωπη κυβέρνησις)

Αφού ωμίλησαν όλοι περί του αννασχηματισμού (ο μοναδικός που γράφεται με δύο νι λόγω της Άννας συζύγου Γιώργου Νταλάρα), ήρθε η στιγμή να ασχοληθώ και εγώ. Ουχί δια είπω τας δικάς μου απόψεις, αλλά δια να μεταφέρω αυτάς του μπάρμπα μου, του αυτοκράτορος Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνού, ο οποίος, ακόμη και μετά την παραίτησίν του από τον θρόνον, συνεβούλευε μυστικώς (ως μοναχός Ιωάσαφ) τους επόμενους αυτοκράτορες και τους επόμενους πρωθυπουργούς. Ναι, ήρθε η ώρα να το αποκαλύψω και παρακαλώ το Μέγκα να διακόψει την μετάδοσιν της Πάττυς, διά να ανακοινώσει το ακόλουθον έκτακτον γεγονός: για όλα εν Ελλάδι φταίει ο μπάρμπας μου, διότι όλαι αι κυβερνήσεις είναι αποτέλεσμα συμβουλών του (όλαι, πλην αυτών του κυρίου Καραμανλή: μόλις ο μπάρμπας μου είδε ότι πρωθυπουργικός σύμβουλος είναι ο κ. Λούλης, έγινε Λούης). Επανήλθε όμως ως μυστικοσύμβουλος του τωρινού πρωθυπουργού (εάν δείτε κάποιον με ράσα να βγαίνει από το Μαξίμου είναι ο μπάρμπας μου και ουχί κάποιος που κανονίζει την αποφυγήν φορολογήσεως της Εκκλησίας) και τον συνεβούλευσε μάλιστα να φτιάξει σχήμα αντίστοιχον με αυτό του αυτοκράτορος Κωνσταντίνου ΙΑ' (δηλαδή του Παλαιολόγου, όταν η αυτοκρατορία είχε περιοριστεί μόνον εις την Κωνσταντινούπολιν και τον Μυστράν), αλλά ο Γ. Παπανδρέου δεν κατάλαβε καλώς (ο μπάρμπας μου δεν μιλάει αγγλικά) και έφτιαξε κυβέρνησιν αντίστοιχην αυτής του Κωνσταντίνου Α' (δηλαδή του Μεγάλου, που είχε αυτοκρατορία από τη Μεγάλη Βρετανία μέχρι την Αίγυπτο -βλ. χάρτην άνωθεν). Αυτή λοιπόν είναι η λύσις του μυστηρίου των 48 υπουργών: ένα Ιώτα που δεν ηκούσθη καλώς. Βεβαίως έπρεπε να τακτοποιηθεί και κόσμος που δεν είχε βολευτεί τόσον καιρόν (και, με δεδομένας τας περικοπάς εις το δημόσιον, μόνον εις μίαν υπουργοποίησιν μπορούμε να ελπίζουμε πλέον). Ερώτησις: θα παίρνει κανείς αποφάσεις ή δουλεύει για μας η τρόικα; Γιατί με 48 υπουργούς, καμιά δεκαριά συντονιστές και 600 συμβούλους δεν βλέπω να γίνεται δουλειά, αφού όλη μέρα θα συντονίζονται και θα συμβουλεύονται (αν δεν σφάζονται).

Ο μπάρμπας μου απαξιοί να ασχοληθεί με γραφικάς περιπτώσεις, όπως αυτή του χαμένου στη μετάφραση Υπουργού Εξωτερικών κ. Δρούτσα, θα ασχοληθώ όμως εγώ, διότι επιθυμώ σφόδρα (λαϊκιστί: γουστάρω τρελά) να τον κάνω ρεντίκολον: εμφανιζόταν ως καθηγητής του πανεπιστημίου της Βιέννης, δεν ήταν τελικώς καθηγητής αλλά βοηθός καθηγητής (να το αφήσω; -oooχι!), δεν ήταν  τελικώς βοηθός καθηγητής αλλά διδάκτωρ (να το αφήσω; -oooχι!), δεν ήταν τελικώς διδάκτωρ, αλλά ήταν καλό παιδί και είχε γράψει διατριβήν, δεν πρόλαβε όμως να την καταθέσει (να το αφήσω; -ασ' το, γιατί βαρεθήκαμε). Και όλα αυτά είναι μεταφραστικόν λάθος, λέγει. Φανταστείτε δηλαδή, αν δεν μπορεί να μεταφράσει ούτε τα δικά του, τι έγγραφα θα υπογράφει. Συμβουλή του μπάρμπα μου: αν ξυπνήσετε μια μέρα και δείτε την μισήν Ελλάδα να λείπει, μην αναρωτηθείτε: μάλλον δεν μετέφρασε ορθώς τα έγγραφα που υπέγραψε.
Επίσης δεν αντιλαμβάνεται ο μπάρμπας μου πώς γίνεται κάποιος να παραιτείται πριν από μερικούς μήνες για οποιονδήποτε λόγον, η παραίτησις να γίνεται αποδεκτή και σήμερα να επανεμφανίζεται (και παρόμοια περιστατικά υπάρχουν πολλά τα τελευταία χρόνια). Εις την εποχήν του, όποιος εδήλωνε παραίτησιν γινόταν αμέσως μοναχός και εξαφανιζόταν από την κοινωνία (χμ, ωραία ιδέα αυτή...)

Και έρχεται ο μπάρμπας μου εις το μέγα θέμα του ανασχηματισμού: Άννα Ραγκούση σύζυγος Γιώργου Νταλάρα (τονίζει το "Ραγκούση", διότι συντάσσεται με μερικούς κακοπροαίρετους που λένε ότι πήρε υφυπουργείον με την ιδιότητα της ως εξαδέλφης του κ. Ραγκούση, του γνωστού ψήστη μπιφτεκιών). Πάμε εις το πλούσιον βιογραφικόν της: "Από το 1982 ασχολούμαι αποκλειστικά με την παραγωγή συναυλιών και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό" -δεν αναφέρει τίνος τις συναυλίες, αλλά μάλλον εννοεί του Τζίμη Πανούση. Περισσότερα περί της κυρίας Άννας συζύγου Γιώργου Νταλάρα μπορείτε να διαβάσετε εις την συνέντευξίν της εις το περιοδικόν Car (μήπως έπρεπε να πάει εις το υπουργείον Μεταφορών τελικώς;)

Μεταναστευτικήν πολιτικήν πήρε λοιπόν η κυρία Άννα σύζυγος Γιώργου Νταλάρα. Τυχαίο; Έτσι νομίζω. Ο εξάδελφος Ραγκούσης πάντως είναι υπουργός Εσωτερικών και ο σύζυγος Νταλάρας είναι πρέσβης καλής θελήσεως της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Ήδη η κυρία Άννα σύζυγος Γιώργου Νταλάρα ετοιμάζει το επιτελείον της: πέρα από τον σύζυγόν Γιώργο Νταλάρα που έχει τραγουδήσει τον πόνον της προσφυγιάς, ο μπάρμπας μου προτείνει να χρησιμοποιηθεί και ο κύριος Γ. Πανταγιάς, που λέγεται ότι βοήθησε την οικογένειαν σε δύσκολες στιγμές.
Αποκλειστική αποκάλυψις: η κυρία Άννα σύζυγος Γιώργου Νταλάρα εγνώριζε την υπουργοποίησίν της, πριν καν την σκεφθεί ο πρωθυπουργός! Η κόρη της, η ηθοποιός Γεωργιάννα Νταλάρα (εκ του Γεώργιος+Άννα; απογαλακτισμένη εκ γενετής η μικρά), εδήλωσε πριν από λίγες μέρες ότι ονευρεύεται την Μήδειαν. Έψαξα εις τον ονειροκρίτην μου και λέγει ότι, άμα δεις την Μήδειαν στον ύπνον σου, θα πει ότι η μαμά σου θα γίνει υφυπουργός αρμόδια για τους μετανάστες, διότι (συνεχίζει ο ονειροκρίτης) η Μήδεια ήρθε στην Ελλάδα ως μετανάστρια από την Κολχίδα.

Ποία είναι όμως η κόρη Γιώργου Νταλάρα; Αν δεν την γνωρίζετε, θέλοντας και μη θα την μάθετε το αμέσως προσεχές διάστημα. Αλλά διά να είσθε μπροστά από τους άλλους, ακολουθεί σύντομος ενημέρωσις από τον Κωνσταντίνον Καντακουζηνόν: η 20χρονη Γεωργιάννα εσπούδασε Συγκριτική Λογοτεχνία και Κινηματογράφο εν Αμερική. Με το ταλέντον της και την υποκριτικήν εμπειρίαν της (όλοι οι ηθοποιοί-γόνοι διασήμων τα διαθέτουν εξ ορισμού αυτά), μας ήρθε πέρυσι και έπαιξε εις τον χορόν των Ορνίθων εις την Επίδαυρον, ακολουθώντας τα βήματα του τραγωδού πατέρα της. Η επιτυχία της φυσικώς ήτο τεραστία, τόσο που έπαιξε καπάκι δεύτερον ρόλον εις την Επίδαυρον εις τον εφετεινόν Ορέστην, εις μίαν παράστασιν όπου, απ' ό,τι διαβάζουμε, ο πατέρας του πιο άσημου πρέπει να έχει κερδίσει τουλάχιστον 3 Όσκαρ. Φυσικώς είναι όλοι τους ταλαντούχοι και φυσικώς κριτικοί και κοινόν ενεθουσιάσθησαν -ας τολμούσαν να κάνουν και αλλιώς... Η απογαλακτισμένη κόρη ετοιμάζεται πλέον διά την τηλεόρασιν (τι μαθαίνω; ΚΑΙ αυτή τραγουδάει; Και λέμε ότι η Ελλάς δεν παράγει τίποτα! Παράγει τραγουδιστές και σελέμπριτις -να μην ξεχάσω να συμπεριλάβω την Γεωργιάννα εις επόμενην λίσταν με πολυτάλαντους Έλληνες).

Εις την κυβέρνησιν και τους υπουργούς της (ιδίως δε τους υφυπουργούς της) θα επανέρχομαι με κάθε ευκαιρία, διότι μας χαρίζουν απολαυστικάς στιγμάς χαλάρωσης.

Ειμί Κωνσταντίνος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1:Η ρήσις της Άννας συζύγου Γιώργου Νταλάρα "οι καρέκλες είναι για να ακουμπάμε και όχι για να καθόμαστε" θεωρείται από τον μπάρμπα μου ιστορική και την τοποθετεί δίπλα εις το "Μολών Λαβέ" και το "τι είχαμε, τι χάσαμε, ψωλέο σε ξεχάσαμε". Προεκάλεσε ήδη ενθουσιασμόν εις τον πρωθυπουργόν, ο οποίος, ως μέγας λάτρης των καινοτομιών, σκέπτεται να κάνει το επόμενον υπουργικόν συμβούλιον χωρίς καρέκλες (θα κληθεί μάλιστα και ο Αρχιεπίσκοπος να ψάλει τον Ακάθιστον Ύμνον). Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά φοβούμαι ότι, μόλις η κυρία Άννα σύζυγος Γιώργου Νταλάρα σταματήσει να ακουμπά την καρέκλαν της, θα πούμε για ακόμη μίαν φοράν "πέρασε και δεν ακούμπησε".

Βεβαίως καλύτερα έτσι, την στιγμήν που άλλοι υπουργοί ετοιμάζονται να μας τον ακουμπήσουν...

Σκάσε ρε, κοιμόμαστε!

Περί όπερας σήμερον.

Μας έχουν διογκώσει τα ήπατα (λαϊκιστί μας έχουν πρήξει τα σκώτια -διά να μην είπω τι έτι χειρότερον) με τον Andrea Bocelli και την προσεχή συναυλίαν του εις το Ηρώδειον. "Έρχεται ο Bocelli! Έρχεται ο Bocelli!" λένε και γράφουν παντού, λες και αναστήθηκε ο Verdi και έρχεται με νέαν του δημιουργίαν εις το Ηρώδειον -εννοείται ότι έγινε γενικόν ξεπούλημα, το αγγλιστί λεγόμενον sold-out.

Για να ηρεμήσωμεν λίγο... Ούτε ο Botticelli έρχεται ούτε η Μελίνα Μποτέλη (χούμορ κάνω, χούμορ). Ο Bocelli είναι ένας καλός (όπως πολλοί άλλοι), συχνά ωστόσο προβληματικός τενόρος, ο οποίος κάνει διεθνή καριέραν με ποπ τραγουδάκια σάουντρακ, με ευπέπτους οπεροφανείς μελωδίας και με δυο-τρεις εντυπωσιακές άριες από όπερες για ξεκάρφωμα (ειδικώς δε όταν πνίγει με την ένρινην φωνήν του τας υψηλάς νότας, διά τα γούστα μου γίνεται εκνευριστικός -διά τας αδυναμίας του δε, όταν τραγουδά ολόκληρη όπερα, υπάρχουν αρκεταί κριτικαί, ως αυτή εδώ προ δεκαετίας).

Τέλος πάντων, γούστα είναι αυτά και ενώ εγώ μπορεί να τον θεωρώ την Lady Gaga της όπερας, άλλοι ίσως τον θεωρούν τον τενόρον των δύο αιώνων (αυτού και του προηγουμένου), των πέντε ηπείρων και των είκοσι πέντε θαλασσών. Το θέμα όμως δεν είναι τόσο αν είναι τέλειος, καλός, μέτριος ή κακός αλλά η σχετική φιλολογία γύρω από το πρόσωπό του: διαφημίσεις, καταχωρήσεις, ρεπορτάζ... Δεν έχουν άλλα θέματα οι καλλιτεχνικοί συντάκτες ή αντιγράφει ο ένας τον άλλον; Νισάφι το σινάφι. Έχουν έρθει πολύ καλύτεροι καλλιτέχνες χωρίς διαφήμισιν αντιστοίχου μεγέθους (π.χ. Rolando Villazon, Matthias Goerne, Jonas Kaufmann) -η μόνη δικαιολογία που δέχομαι είναι ότι είναι για "καλόν σκοπόν", αν και, με τόσα που γίνονται, ακόμα και τούτο δεν το αντιμετωπίζω πλέον αθώα όπως παλιά.

Δεν ξέρω αν ο Bocelli θα τραγουδήσει το Nessun Dorma (αποδίδεται ελληνιστί ως "Κανείς να μην κοιμηθεί"), αλλά μέχρι να έρθει δεν θα μας αφήσουν να κλείσωμεν μάτι.

Άντε, και εις ανώτερα! Και τον Paul Potts μάς εύχομαι!

(Και μιας και ευθυμήσαμε, ας ακούσωμεν και τούτο εδώ, το οποίον για το είδος του δεν είναι καθόλου κακόν -αν μάλιστα ισχύει ότι το προετοίμασε εντός εικοσαλέπτου αντικαθιστώντας τον Pavarotti είναι, μες εις την αμερικανιάν του, θαυμάσιον).

Ειμί Κωνσταντίνος ο ξάγρυπνος μουσικόφιλος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Και για να έχουμε μέτρον συγκρίσεως, ας δούμε και ας ακούσουμε κάποιοιν που ο Bocelli αναφέρει ως δάσκαλόν του, τον τενόρον Franco Corelli (άσχετον αν τον ξέρουν μόνον όσοι ακούν όπερα, ενώ τον Boccelli τον ξέρει μέχρι και ο τελευταίος κουροπαλάτιός μου -σημείωσις ότι ο ήχος της ηχογραφήσεως δεν είναι εξαιρετικός. Καλύτερος ήχος χωρίς εικόνα εδώ):

Υ.Γ.2: Από την άρια ας κρατήσουν οι αναγνώστες την φράσιν "ma il mio mistero è chiuso in me, il nome mio nessun saprà", το οποίον ελληνιστί αποδίδεται "μα το μυστήριόν μου το κλείνω εντός μου, το όνομά μου κανένας δεν θα μάθει" -εις τα υπόψιν δι' όσα θα ακολουθήσουν.

Μπάρμπα

Ουχί, εις την παρούσαν σύντομον ανάρτησιν δεν θα ομιλήσω περί του μπάρμπα μου του Ιωάννη ΣΤ', αλλά περί της (σχεδόν συνομηλίκου του, πλέον) Βάνας Μπάρμπα.

Ανανεωμένη η Βάνα Μπάρμπα εις την Μύκονον λοιπόν. Όντως: το σύμβολον του σεξ των '90 προσπάθησε πολύ και τα κατάφερε να ομοιάσει εκπληκτικώς προς το σημερινόν σύμβολον του σεξ Charlize Theron, μόνον που η επιλογή της ταινίας "Monster" ήταν μάλλον ατυχής:

Ειμί Κωνσταντίνος ο παπαράτσι και άρτι ωλοκλήρωσα.

Αοιδοία

Σύμφωνα με εγκύρους πηγάς (Espresso) αι δημοφιλείς αοιδοί Έφη Θώδη και Ιουλία Αλεξανδράτου θα δώσουν συναυλίαν (ενδεχομένως φιλανθρωπικήν και σίγουρα φιλόμουσον) εις το Ξυλόκαστρον. Εις τα βήματα των θρυλικών Scorpions, αι δύο καλλιτέχνιδαι θα ενώσουν τας δυνάμεις τους εις μίαν και μοναδικήν συναυλίαν (από 7 Αυγούστου έως και 15 Οκτωβρίου 2010) και θα τραγουδήσουν άριες-μάριες-κουκουνάριες και άγνωστες διεθνείς αποτυχίες. Στο τέλος η Ιουλία θα αφιερώσει εις το κοινόν της την παραλλαγήν του γνωστού άσματος του Αντύπα (έχει άλλωστε πρωταγωνιστήσει εις το βιντεοκλίπ τόσο του πρωτοτύπου άσματος όσο και της παραλλαγής), την οποίαν μάλιστα θα τραγουδήσει a capella (φορώντας δηλαδή ουδέν άλλο παρά μόνον καπέλα: είτε Chullo -λόγω ιδιότητος- είτε Kolpik -διότι έχει κολπικόν οργασμόν- ενώ η Έφη θα συνοδεύει με Balaclava, που της θυμίζει και το αγαπημένον της έδεσμα).

Δέκα χρόνια μετά την επιτυχίαν του θεάματος "24 ώρες Μπαχ", θα έχομεν την ευκαιρίαν να απολαύσωμεν ένα νέον υπερθέαμα ο τίτλος του οποίου είναι ακόμα υπό συζήτησιν: η Έφη Θώδη προτείνει το "24 ώρες Μπλιαχ", ενώ η Ιουλία Αλεξανδράτου το "24 ώρες Αχ και Βαχ". Τα δικαιώματα αναπαραγωγής της συναυλίας εις όλον τον κόσμον κατά τα πρότυπα των Ολυμπιακών Αγώνων έχει αναλάβει το γαλλογερμανικόν κανάλι ARTE, τον ελληνικόν σχολιασμόν θα κάνει ο Αλέξης Κωστάλας, ενώ την σκηνοθετικήν επιμέλειαν έχει ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος - αι κακαί γλώσσαι λένε ότι η ταχύτητα της σκηνοθεσίας του ήταν η μόνη κατάλληλος, ώστε να συντονισθούν αι δύο τραγουδίστριαι εις τα χορευτικά. Λεπτομέρειες της τελευταίας στιγμής ήδη διευθετούνται: παραδείγματος χάριν το μικρόφωνον της Ιουλίας θα είναι ψείρα, διότι με το κλασσικόν μαρκούτσιον υπάρχει ο κίνδυνος να το χώσει εις το στόμα της -η δύναμη της συνηθείας είναι αήττητος.

Η εταιρεία παραγωγής ανεκοίνωσε ότι εισιτήρια προπωλούνται εις όλα τα βενζινάδικα της χώρας, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ουραί χιλιομέτρων -σε πολλά σημεία προπωλήσεως υπάρχουν πινακίδες με την ένδειξιν "όχι μπιτόνια", διότι μερικοί έξυπνοι ήθελαν να γεμίσουν μπιτόνια ολόκληρα με εισιτήρια. Πολλές κατηγορίες εισιτηρίων εξαντλήθηκαν αμέσως, διά τούτο και τα πωλητήρια ανήρτησαν άλλας πινακίδας που ενημέρωναν το φιλοθεάμον κοινόν, αφού το ευχαριστούσαν καταλλήλως: "σούπερ και απλή, είπαμε, τέλος". Επιπλέον παρατηρείται 123% πληρότητα εις τα καταλύματα του Ξυλοκάστρου (100% κάλυψιν κλινών και το υπόλοιπον 23% στρωματσάδα). 'Ηδη οι U2 σκέφτονται να ακυρώσουν την συναυλίαν τους στις 3 Σεπτεμβρίου λόγω του υψηλού ανταγωνισμού και των χαμηλών προπωλήσεων, αλλά πληροφορίες αναφέρουν ότι Έφη και Ιουλία ενδέχεται να τους καλέσουν εις το Ξυλόκαστρον ως support.

Εν τω μεταξύ, συναγερμός έχει σημάνει εις τα γειτονικά Τρίκαλα Κορινθίας. Ήδη ετοιμάζεται απάντησις με συναυλίαν των μεγαθηρίων Στέλλας Μπεζαντάκου και Σάσας Μπάστα. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν αι δύο καλλιτέχνιδαι είναι ποίας το όνομα θα αναφέρεται πρώτον. Προετάθη να αναγραφούν κατά αλφαβητικήν σειράν, αλλά και των δύο το επώνυμον αρχίζει από "Μπ" και το όνομα από "Σ" - δυστυχώς αι δύο τραγουδίστριαι μπερδεύονται και δεν δύνανται να βρουν λύσιν με τα υπόλοιπα γράμματα των ονομάτων τους. Εις το τραπέζι (σκόνταψε και) έπεσε η ιδέα να μπει πρώτη αυτή που έχει το μεγαλύτερον στήθος ή αυτή που έχει πιο ξανθόν μαλλί. Αι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται. Νεότερα θα αναρτηθούν μόλις υπογραφεί το σχετικόν Μνημόνιον.

Ειμί Κωνσταντίνος ο φιλόμουσος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Δεδομένου ότι η συναυλία γίνεται στις 7 Αυγούστου διά το πανηγύριον της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (6 Αυγούστου), σκέπτομαι για τις δύο αοιδούς ότι όσον και να μεταμορφωθούν δεν υπάρχει σωτηρία (το κακόν είναι ότι ούτε δι' ημάς υπάρχει...)

Πολυταλάντωσις

Διαπιστώνω ότι πολλοί δραστήριοι Έλληνες δεν αρκούνται εις την διασημότηταν που τους προσφέρει η ενασχόλησις με ένα επάγγελμα, αλλά επιθυμούν να διαπρέψουν εις περισσότερα ως άλλοι Leonardo da Vinci. Και για να μην νομίσει κανείς ότι είμαι εντελώς αρνητικός με την πολυπραγμοσύνην των διασήμων, θα πω ότι είναι πολλές φορές κατανοητόν, επί παραδείγματι, να βλέπει κανείς ηθοποιούς να γίνονται και σκηνοθέται - αν και πολλές φορές το πράγμα ξεχειλώνει (π.χ. εις την περίπτωσιν του συγγραφέως, ηθοποιού και σκηνοθέτου κ. Θοδωρή Αθερίδη).

Δεν θα αρχίσω το κράξιμον από τα εύκολα θύματα (μοντέλες και μοντέλους). Θα θυμηθώ την περίπτωσιν του κ. Δημητρίου Μαρωνίτη, ο οποίος, αφού διέπρεψε ως πανεπιστημιακός φιλόλογος, μεταφραστής και κριτικός, απεφάσισε το 1998 να κάνει το κομμάτι του και να εμφανισθεί ως ηθοποιός εις την Επίδαυρον (σημειωτέον ότι εις την παράστασιν συμμετείχε και η Ζουμπουλία-Ελισάβετ Κωνσταντινίδου καθώς και η Αφροδίτη Αλ Σάλεχ - όχι, το λινκ δεν παραπέμπει εις τας γυμνάς φωτογραφίας της εις το "Penthouse").

Το φαινόμενον όμως καταντά εκνευριστικόν, όταν βλέπει κανείς τον κ. Σταμάτη Κραουνάκη (σπουδαίος συνθέτης χωρίς αμφιβολία) πρωταγωνιστή εις την Επίδαυρον και μάλιστα με το Κρατικόν Θέατρον Βορείου Ελλάδος, δίχως να έχει περάσει από ουδεμίαν άλλην σκηνήν - πέρα από την Σπείραν-Σπείραν. Ειδικώς δε όταν δηλώνει πως έγινε ηθοποιός, γιατί το εμπεριείχε και πως αυτή η πράξις του είναι πολιτική και αποτελεί τροφή για το αριστερό του παρελθόν! (Να θυμίσω απλώς ότι οι μέγιστοι Έλληνες ηθοποιοί, πριν φτάσουν να πρωταγωνιστήσουν εις την Επίδαυρον, έπαιζαν ως κομπάρσοι - αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα τέτοια εποχή...)

Και επειδή ρέπω προς την γελοιότηταν, θα θυμηθώ έτερον πολυτάλαντον: εις μίαν συνέντευξιν του - εις το On-Off της Ελευθεροτυπίας, αν δεν με απατά η μνήμη μου (πλέον σκέτον Off, διότι έχει κλείσει) - ο κ. Δημήτριος Βλάχος (ακτινολόγος, ηχολήπτης, αθλητής, παρουσιαστής, μοντέλο, χορευτής, ηθοποιός) έλεγε ότι όνειρόν του είναι να παίξει εις την Επίδαυρον. Για την ώρα θα κάνει μάλλον φάρσες εις τον ANT1 μετά του κ. Σάββα Πούμπουρα.

Ιδού μερικοί ακόμα Έλληνες διάδοχοι του Leonardo da Vinci:

-Σάκης Ρουβάς: τραγουδιστής (να το αφήσω;), ηθοποιός, παρουσιαστής και εσχάτως και σχεδιαστής ρούχων.

-Ζέτα Μακρυπούλια: μοντέλο, παρουσιάστρια, τραγουδίστρια, ηθοποιός.

-Τζούλια Αλεξανδράτου: τραγουδίστρια, μοντέλο, μέλλουσα παρουσιάστρια, αποκαλυπτική δημοσιογράφος, ηθοποιός - ο επόμενος!

-Ναταλία Γερμανού: στιχουργός, δημοσιογράφος, ραδιοφωνική παραγωγός, παρουσιάστρια.

-Αλέξης Κωστάλας: εκφωνητής, σχολιαστής πατινάζ, παρουσιαστής κλασικής μουσικής, "Cyprus twelve points - Chypre douze points", κριτικός χορού.

-Τατιάνα Στεφανίδου: δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, διαφημίστρια, πρωταθλήτρια προστίμων, άστεγη.

-Θέμος Αναστασιάδης: δημοσιογράφος, εκδότης, παρουσιαστής, ηθοποιός, κομιστής DVD (τα κομίζει είτε ως δώρα της εφημερίδος του είτε αυτοπροσώπως).

-Πετρούλα Κωστίδου: πανελίστρια, μετεωρολόγος, δημοσιογράφος, παρουσιάστρια (ενδεχομένως και πρωταγωνίστρια) φεστιβάλ πορνό (σημείωσις: η μόνιμη αποφώνησίς μου "ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα" αποτελεί σεμνόν φόρον τιμής εις την πρώτην διδάξασα Πετρούλα: "Είμαι η Πετρούλα και μόλις τελείωσα").

Ο κατάλογος είναι ατελείωτος. Συμπληρώσατέ τον!

Ειμί Κωνσταντίνος ο ταλαντούχος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Κουπ διαίτης

Νέαι εξελίξεις εις την επιστήμην της κομμωτικής προκύπτουν εκ της συνεντεύξεως της Ελεονώρας Ζουγανέλη εις το VetoMag (αναπαραχθείσα εδώ). Ως δηλώνει η ιδία: «Προηγήθηκαν αρκετές δίαιτες για να δημιουργήσω τη σημερινή εικόνα μου» (η σημερινή εικών της κοσμεί την παρούσαν ανάρτησιν).
Κατόπιν τούτων καταλήγω εις το ασφαλές συμπέρασμα ότι, αν ακολουθήσωμεν δίαιτας, θα μας κοπούν σύρριζα τα μισά μαλλιά - τα οποία ταυτοχρόνως θα αλλάξουν και χρώμα.

Retrospective vol. 1 (Μάρτιος 2010)

Μετακομίζων εκ της οικίας εις το Αμαρούσιον
(http://mattinamandarinaki.blogspot.com/)
μεταφέρω και μερικάς αναρτήσεις πρώτης ανάγκης (τας υπολοίπους που δεν μου χρειάζονται τας αφήνω εις την δεσποινίδα Ματίνα από όπου μπορεί να περνάω καμιά βόλτα). Αρχίζω λοιπόν την επίπλωσιν του νέου χλιδάτου παλατίου μου καρφώνοντας μερικάς παλαιοτέρας αναρτήσεις:

• Νέα Βαυαροκρατία; (ανάρτησις της 4ης Μαρτίου 2010)

Πληροφορήθην προσφάτως ότι η αντιπαθεστάτη δεσποινίς Ματίνα διατηρεί εις το διαδίκτυον ιστοκούτσουρον (το εις την βαρβαρικήν λεγόμενον weblog - άλλως blog). Και πώς άλλως, αφού κούτσουρον ήτο και κούτσουρον θα παραμείνει η αιωνίως ανύπανδρος και εργαζομένη σκληρώς (λέγομεν νυν) δεσποινίς Ματίνα;

Επειδή δεν θα ήτο δυνατόν εγώ να απέχω από την τεχνολογίαν, έσπευσα (βραδέως, εννοείται – μη μας θεωρήσει λυσσασμένους η ενοχλητικοτάτη δεσποινίς), πριν ξεκινήσω το νέον μου πόνημα σχετικά με την δικαιοσύνην εις τα κράτη των Σταυροφόρων εις την Ανατολικήν Μεσόγειον (και ουχί την Ανατολικήν Μεσογείων όπως αναιδώς με διορθώνει ο επεξεργαστής κειμένων της Μικρομαλακής (Microsoft) – ίσως θα έπρεπε να χρησιμοποιώ Μήλον (Apple), αλλά επειδή μου προκαλεί ξινίλας, αναμένω να βγει και εις έτερα φρούτα, κυρίως δε Πεπόνιον (Melon) ή Καρπούζιον (Watermelon), φρούτα τα οποία εις την χώραν μας έχουν μεγίστη κατανάλωση, και η προώθησίς των μπορεί να γίνει με πανέξυπνες διαφημίσεις εις τα οποίας γραίες κρατούσες υπολογιστήν εις εν χέρι και πεπόνιον ή καρπούζιον εις το έτερον (και ουχί υπό την ιδία μασχάλην – μένομεν πιστοί εις τας παραδόσεις) θα λένε εις άπταιστον θεσσαλικήν διάλεκτον «Του μέλλουν ανήκ’ στου Melon»). Επειδή επλατείασα, θα επανέλθω εις το θέμα μου, αφού πρώτα ρίψω μίαν είδησην-βόμβα (προσέχω μην σκάσει): έχω εις την κατοχήν μου απόρρητα έγγραφα-φωτιά (προσέχω μην καούν) των Τευτόνων Ιπποτών, τα οποία αποδεικνύουν ότι από τότε μας χρεωστούν οι Γερμαναράδες - αλλά δια τούτα εις προσεχές μου σχόλιον.

Περί Γερμανών λοιπόν ο λόγος. Πληροφορίες εκ της γερμανικής καγκελαρίας κάνουν λόγον περί παλινορθώσεως της βασιλείας εν Ελλάδι ώστε να διασφαλίσουν την επιστροφήν των χρημάτων τα οποία θα μας δανείσουν (λέγομεν νυν).Συγκεκριμένως, ο μεταμφιεσθείς εις χουλιγκάνον της Βέρντερ Βρέμης καγκελοκρατών ανταποκριτής μας μας μετέφερε εκ της καγκελαρίας τα εξής: αναζητείται απόγονος του Βασιλέως Όθωνος και της Βασιλίσσης Αμαλίας δια να αναλάβει τον ελληνικόν θρόνον! Ο μοναδικός απόγονος λέγεται ότι πλένει πιάτα εν ελληνικώ εστιατορίω εις Δύσσελδορφ, αλλά δεν επιθυμεί να έλθει εις την Ελλάδα διότι, ως εδήλωσεν, ως λαντζέρης έχει μεροκάματα ενώ εν Ελλάδι ακόμη και ως βασιλεύς κινδυνεύει να μείνει ύφασμα προς ύφασμα (λαϊκιστί πανί με πανί).

Προς τούτον αναζητείται έτερος γαλαζοαίματος και από φόβον μήπως αρχίσουσι οι Γερμανοί πολίται να κόβουν φλέβας δια την Ελλάδαν, απεφασίσθη χιλιάδες γερμανοπαίδων ενδεδυμένων Όθων και Αμαλία να περνούν από ακρόαση (βαρβαριστί audition) από πενταμελείς επιτροπές ανά τας γερμανικάς πόλεις. Όσοι αντέξουν τα σχόλια του Γερμανού συνθέτου Georg von Gottschein (ελληνιστί Γιώργου Θεοφάνους) περί την αμφίεσίν των, θα διαγωνισθούν εις τα εξής: ανάγνωση (εις τα γερμανικά), απαγγελία (εις τα γερμανικά), γραφή (εις τα γερμανικά) και κατανάλωση αλκοόλης (α λα γερμανικά) δια να διαπιστωθή εις πρώτην φάσιν αν οι διαγωνιζόμενοι κατέχουν την ελληνικήν παιδείαν και πολιτισμόν. Οι επιτυχόντες θα περάσουν από δευτέρα φάση με καλεσμένο αστέρι (guest star) την βαρόνην Βίκυ Λέανδρος (από βαρόνους αυτήν διαθέτομεν) και θα ψηφίσει το κοινό μέσω κινητών τηλεφώνων για τον επόμενον βασιλέα της Ελλάδος. Στο συγκεκριμένο υπερθέαμα με τίτλο «Greece’s next German King» θα διαγωνισθούν εις την εξόντωσιν του Πλαπούτα και του Κολοκοτρώνη εις βιντεοπαίγνιον RPG και εις τον έλεγχον των κοτζαμπάσηδων εις βιντεοπαίγνιον στρατηγικής. Ο νικητής θα στεφεί βασιλεύς με το όνομα Όθων ο Β’ και θα διαμένει εις το διαμέρισμα Αμαλίας και Όθωνος γωνία, τρίτος όροφος (το κουδούνι γράφει «Rex»), έως ότου αδειάσει το απέναντι κτήριον το οποίον τώρα στεγάζει την Βουλήν των Ελλήνων. Ο δεύτερος νικητής θα αλλάξει το όνομα του σε Άρμανσμπεργκ (εάν δεν ονομάζεται ήδη ούτως) και θα γίνει χαλίφης εις την θέσιν του χαλίφη, δηλαδή αντιβασιλεύς. Θα προηγηθεί διαφημιστική καμπάνια, ώστε να καταστεί σαφές ότι το όνομα Άρμανσμπεργκ δεν αποτελεί γερμανική μετάφραση του ιταλικού Αρμάνι και θιγούν ούτως οι πωλήσεις των ετέρων οίκων μοδός. Σκέψεις μάλιστα γίγνονται μήπως τον Άρμανσμπεργκ ντύσει ο Tom Ford, αλλά εκφράζονται φόβοι μήπως θεωρηθεί προμοδότησις του εις τον επαναστατικόν του αγώναν διά εν Όσκαρ. Το ζήτημα θα συζητηθεί εις προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση εις την γερμανικήν Βουλήν.

Στο μεταξύ το ελληνικόν υπουργείον των Εξωτερικών ετοιμάζει την άμυναν της ελληνικής πλευράς προκειμένου να αποφευχθεί η έλευσις γερμανού βασιλέως. Συγκεκριμένα θα προβληθεί το γεγονός ότι πλείστοι Έλληνες πολιτικοί διατηρούν γερμανίδας συζύγους προκειμένου να εγκατασταθεί δια του τρόπου αυτού Έλλην απόγονος εις τον Ελληνικόν Θρόνον (δεν θα μας μάθουν οι Γερμανοί τι εστί οικογενειοκρατία!). Αν η σκέψις αυτή απορριφθεί, θα προτείνουν να γίνει βασιλεύς των Ελλήνων ο Μιλτιάδης Έβερτ με μέγιστο πλεονέκτημα της υποψηφιότητός του την επιτυχημένη του πορεία ως ηγέτου της Νέας Δημοκρατίας. Φόβοι ωστόσο εκφράζονται δια το αρχαιοελληνικόν του όνομα. Εις την περίπτωσιν ταύτην δύο λύσεις προβάλλονται ως επικρατέστεραι: η πρώτη είναι να μετονομαστεί εις Γουλιέλμον-Αδόλφον-Φρειδερίκον Έβερτ, δούκα Αθηνών και περιφερείας, κόμητα Άρτας και Ιωαννίνων, πρίγκηπα Μακεδονίας (ώστε να τονιστεί η ελληνικότης της Μακεδονίας μας), βασιλέα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών (ποτέ δεν ξέρεις…), ενώ η άλλη λύσις είναι να παρουσιαστεί ως υποψηφία η Ελίζα Βόζεμπεργκ. Η περίπτωσις ταύτη έχει τα εξής πλεονεκτήματα, σύμφωνα με τους υποστηρικτάς της: έχει ήδη γερμανικότατον όνομα και είναι ήδη γνωστή παγκοσμίως από την παρουσία της εις την ταινίαν «Η Ρένα είναι οφσάιντ» (προφανώς έχουν κατά νουν το επιτυχές προηγούμενον της μεταπηδήσεως της Χαρούλας (όχι Αλεξίου αλλά) Κέλλυ εις τον θρόνον του Μονακό μετά την καριέραν της εις το Ιερόν Δάσος - αγγλιστί Hollywood).

Τα σέβη μας, Μεγαλειοτάτη!

Ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα

• Γη, ο πλανήτης των Ελλήνων (ανάρτησις της 5ης Μαρτίου 2010)

Θεωρών ότι εις τους χαλεπούς καιρούς μας η καλυτέρα άμυνα είναι η επίθεσις, θα προσπαθήσω να συμβάλω και εγώ εις την ανόρθωσιν του πανταχόθεν βαλλομένου ηθικού της χώρας μας εκθέτων την διάδοσιν της γλώσσης μας εις τον κόσμον με την άνεσιν την οποίαν μας παρέχει το διαδίκτυον. Εκκινούμε λοιπόν:

Pipa utca (προφέρεται "πίπα ούτσα" - βλέπε και δαγεροτυπίαν άνωθεν): Δρόμος εις το κέντρον της Βουδαπέστης. Επίδοξοι ταξιδιώται ας μην κάνωσι τον κόπον: εις πρόσφατον επίσκεψίν μου εις την οδόν ουδέν των εκ του ονόματός της υπεσχημένων συνήντησα.
http://www.kavlifoundation.org/ :
Το παγκοσμίου φήμης ίδρυμα επιστημών έχει θεσμοθετήσει και βραβείον "Kavli". Πληροφορίες ότι φέτος θα απονεμηθεί εις την Ελλάδα ελέγχονται.
http://kavli.com/ :
Το αγαπημένον μας έδεσμα εις διαφόρους μορφάς - τώρα και σε dip (αλλά να μην σας βάζω ιδέας...)
http://en.wikipedia.org/wiki/Mouni :
Πόλις εν Βουρκίνα Φάσω. Άλλως: η χαρά των δύο προηγουμένων.
http://en.wikipedia.org/wiki/Gr%C3%A9gory_Mounis:
Γάλλος παίκτης ράγκμπι (ελληνιστί συγκρουσόσφαιρο). Και δεν του φαίνεται...
http://www.fivb.org/EN/volleyball/competitions/Olympics/2008/Women/Teams/VB_PlayerDB.asp?No=112540 :
Μουνί Αμπντερραχίμ: Αλγερινή παίκτρια πετοσφαίρισης (βαρβαριστί βόλλεϋ). Αυτή μάλιστα!
http://pagesperso-orange.fr/automne.musical/poustis.htm :

Ο εκ Γαλλίας προερχόμενος διασκεδαστής δίδει διά του επωνύμου του ισχυράς αποδείξεις ότι και το αγγλικόν "gay" ενδεχομένως να έχει και τούτο ελληνικάς ρίζας: Poustis=διασκεδαστής=χαρούμενος=gay=poustis, όπερ έδει δείξαι!

http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Pousti :
Αμερικανός επιχειρηματίας των τηλεπικοινωνιών. Έλλην ομιλών εις κινητόν τηλέφωνον και αναφωνών "ρε Pousti μου" προφανώς με εκείνον συνδιαλέγεται.
http://en.wikipedia.org/wiki/Skata :
Περιοχή της φινλανδικής πόλεως Jakobstad. Υπό αδελφοποίηση με την Αθήνα.
http://www.findadentist.com/info.php?id=563332 :
Αμερικανός οδοντίατρος. Το επώνυμόν του είναι η μεγαλυτέρα εγγύησις του αποτελέσματός του.
http://www.kolotv.com/:
Τηλεοπτικός σταθμός εν Νεβάδα, ΗΠΑ, την επωνυμίαν του οποίου διεκδικούν πολλά ελληνικά κανάλια.
http://www.kolostours.com/ :
Ουκρανικόν γραφείον ταξιδίων το οποίον μας γνωρίζει τον πολιτισμόν της... Τρυπιλλίας (είτε μας κοροϊδεύουσι είτε τούτο αποτελεί την μεγαλυτέραν απόδειξιν ότι και η Ουκρανία ήτο και είναι Ελληνική).
http://www.kabalarians.com/Male/poutsos.htm καιhttp://www.kabalarians.com/Male/poustis.htm :
Ελέγξτε εδώ την ερμηνείαν των συγκεκριμένων ονομάτων εις περίπτωσιν εις την οποίαν επιθυμείτε να βαπτίσετε το τέκνον σας ούτως.

Τέλος, η προσφορά των Ελλήνων εις το διαδίκτυον εις την τελειοτέραν και χρησιμοτέραν της μορφήν:http://www.malakas.com/

Η ελληνική παρουσία ανά τον κόσμον είναι ατελείωτος. Ανακαλύψατέ την!

Ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα.

• Mademoiselle Julie (ανάρτησις της 10ης Μαρτίου 2010)

Παρηκολούθησα κι εγώ μετά μεγίστου ενδιαφέροντος την ερωτικήν ταινίαν της αστέρος (βαρβαριστί star) Ιουλίας (λαϊκιστί Τζούλιας) και εξανίσταμαι με την ανικανότητα όλων να αντιληφθώσι την καλλιτεχνικήν αξίαν του εγχειρήματος της νεαράς πρωταγωνιστρίας. Διότι δεν πρόκειται περί σκληράς τσοντός ως πολλοί ισχυρίζονται, αλλά μάλλον περί επιτυχεστάτης μεταμοδέρνας διασκευής του κλασσικού έργου "Δεσποινίς Τζούλια" του μεγάλου σκανδιναυού δραματουργού Αυγούστου Στρίντμπεργκ -ο οποίος διά την ταινίαν μετωνομάσθη εις Στρινγκ-μπεργκ διά να ταιριάζει με την αμφίεσιν της πρωταγωνιστρίας (όταν βεβαίως αύτη είναι ενδεδυμένη). Και το αποδεικνύουσι τα κάτωθι (εκτός βεβαίως από την ταυτωνυμία πρωταγωνιστρίας και ηρωίδος του έργου): εις το πρωτότυπον η δεσποινίς Τζούλια λέγει εις τον συμπρωταγωνιστήν της Ζαν (άλλον στοιχείον ομοιότητος: ο Γάλλος συμπρωταγωνιστής της ταινίας ονομάζεται Γιαν): "Άνοιξε μιαν μποτίλιαν κρασί, σερβίρισε και μετά κλείσε την καλώς". Εις την ταινία αναλαμβάνει η ιδία όπως ανοίξει την μποτίλιαν, καθημένη επάνω εις αυτήν. Προς το τέλος του δράματος, η δεσποινίς Τζούλια ετοιμάζεται να φύγει κρατούσα πτηνόν (λαϊκιστί πουλί), το οποίον ο συμπρωταγωνιστής της τελικώς φονεύει. Και εις την ταινίαν κρατεί πτηνόν (του συμπρωταγωνιστού της συγκεκριμένως), το οποίον κακομεταχειρίζεται παντοιοτρόπως έως ότου το πνίξει εντός της. Υπάρχουσι και έτερα στοιχεία ομοιότητος μεταξύ των δύο καλλιτεχνημάτων, αλλά μία διδακτορική διατριβή θα ήτο, νομίζω, περισσότερον ενδεδειγμένη.
Μετά την επιτυχίαν ταύτην εις την διασκευήν δραμάτων, η αστήρ Ιουλία θα δεχθεί οπωσδήποτε νέας σοβαράς προτάσεις. Ανεπιβεβαίωτες φήμες λέγουσιν ότι η Ιουλία θα πρωταγωνιστήσει εις το ανέβασμα του έργου "Αντώνιος και Κλεο-πάρτα μωρή" (η τελευταία λέξις αποτελεί προσθήκη κατ'απαίτησιν της πρωταγωνιστρίας, η οποία έχει μεγάλην εμπειρίαν εις έργα του Σέξπυρ). Προτάσεις θα γίνουν και δι' άλλα έργα: παραδείγματος χάριν το "Να ντύσουμε τους γυμνούς" του Λουίτζι Πιραντέλλο (έργο εις το οποίον η Ιουλία θα αρνηθεί μετ' επιτάσεως να ενδυθεί και θα καεί μάλιστα εις την πυρά αρνουμένη μέχρι τέλους να εγκαταλείψει τας πεποιθήσεις της), "Πάρ'τη γενεθλίων" του Χάρολντ Πίντερ (με διεθνές καστ), "Λεωφορείον ο Πόθος" του Τενεσή Γουίλιαμς (η αμοιβή της πρωταγωνιστρίας θα εξαρτηθεί από τον αριθμόν των επιβατών του λεωφορείου) κ.α. Η Ιουλία όμως δεν πρόκειται επ'ουδενί να παίξει εις το έργον "Οι τρεις αδερφές" του Άντον Τσέχοφ, διότι, ως θα δηλώσει, δεν έχει πρόβλημα με τας επιλογάς των ανθρώπων και το τι κάνει ο καθείς εις το κρεβάτιόν του, αλλά η ιδία εις ανωμαλίας δεν θα δεχθεί να συμμετάσχει. Φημολογείται επίσης ότι αρνήθηκε πρόσκλησιν του παγκοσμίου φήμης παρισινού "Θεάτρου του Ηλίου", διότι έχει ήδη ξεκινήσει σολάριουμ εν όψει του θέρους - άλλωστε τον ήλιον της Ελλάδος δεν τον αλλάζει με τίποτε. Τέλος, ενδεχόμενη βράβευσίς της με το διεθνές βραβείον "Kavli" (ιδέ ανάρτησιν 5ης Μαρτίου 2010 κάτωθι), δεν την ενδιαφέρει, διότι εις την καριέραν της έχει λάβει πλείστα παρόμοια βραβεία.
Θα παρακολουθώ εκ του σύνεγγυς (ουχί δυστυχώς όσον θα ήθελα, αλλά τέλος πάντων...) τας καλλιτεχνικάς ανησυχίας της Ιουλίας και, εάν παραστεί ανάγκη, θα επανέλθω με νεωτέραν ανάρτησιν.
Ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα.

• Χρόνια Πολλά! (Ανάρτησις της 14ης Μαρτίου 2010)

Μετά την πάροδον μηνός εκ της ξενερώτου εορτής του Αγίου Βαλεντίνου (14η Φεβρουαρίου) έρχεται η εκδίκησις: Steak and Blowjob Day (ελληνιστί: ημέρα μπριζόλης και πεολιχείας).

Υπάρχουν όμως λαοί που ακόμη και την αγίαν ημέραν ταύτην επιμένουν να παραμένουν ξενέρωτοι (ιδέ Ιάπωναι και Κορεάται) και εορτάζουν σήμερον την "λευκήν ημέραν" κατά την οποίαν προσφέρουσι σοκολατάκια!

Προσωπικώς θεωρώ ότι ο λόγος δύναται να ανευρεθεί εις την πανθομολογουμένην μικροφαλλίαν (χυδαϊστί μικροτσουτσουνίαση) των λαών της Άπω Ανατολής, οι οποίοι υποκατέστησαν την πεολιχείαν με σοκολατάκια (η σοκολάτα άλλωστε είναι γνωστή και ως σεξουαλικόν υποκατάστατον). Ας γνωρίζουσι όμως οι συμπαθείς Ασιάται ότι αι σκοτειναί συνομωσίαι κατά του θεσμού υπό τον μανδύαν σοκολατακίων και η προσβολή εις την ιεροτελεστίαν αυτού δεν θα περάσουν!

Χρόνια πολλά εις τους εορτάζοντας.

Ειμί Κωνσταντίνος ο εορτάζων και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υστερόγραφον 1: Λέγεται ότι το νέον επετειακόν βίντεο της Ιουλίας Αλεξανδράτου είναι φτιαγμένον ειδικώς διά την σημερινήν εορτήν: πρόκειται για μοναδικόν συνδυασμόν μαγειρικής και ερωτικής τέχνης, όπου η Ιουλία αποκαλύπτει τα μυστικά του μαγειρέματος των μπριζολών καθώς και ευφάνταστους τρόπους σερβιρίσματος αυτών εις τον σύντροφόν της.

Υστερόγραφον 2: Δι’ όσους δεν δύνανται να κατανοήσουν την σπουδαιότηταν του ζητήματος και απορούν διατί με απασχολούν τέτοια θέματα, ας αρκεσθούν εις το ότι είμαι κι εγώ reloaded.

• Γούγλε, το ψαχτήρι των Ελλήνων (Ανάρτησις της 18ης Μαρτίου 2010)

Εις το διαδίκτυον υποκύπτομεν συχνά εις λάθη και εις βιασύνας. Μία τέτοια μου άνοιξε τα ομμάτια και μου έδειξε ότι η μηχανή αναζητήσεως του Google έχει εν πολλοίς εξελληνιστεί. Εξηγούμαι: αν γράψει κανείς facebook λογικώς θα εμφανιστεί κάτωθεν εις τας διαδικτυακάς προτάσεις αναζητήσεων ο γνωστός ιστότοπος ψηφιακών συν-ερεύσεων. Αν όμως διατηρήσει κανείς το ελληνικόν πληκτρολόγιον και γράψει facebook, εις την πραγματικότηταν πληκτρολογεί "φαψεβοοκ", το οποίον παρά την φαινομενικήν του ασυναρτησίαν παραπέμπει εις τον ίδιον ιστότοπον. Ομοίως εάν αντί για "google" γράφει "γοογλε" και αντί για "hotmail" γράφει "ηοτμαιλ".

Το ωραιότερον είναι όμως ότι υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν ελληνικά: έτσι αντί για "google video" έχουν γράψει "γοογλε ωιδεο" (προφανώς είναι πολλοί διότι πληκτρολογώντας κανείς γοογλε βγαίνουν πολλά όμορφα του τύπου "ωιδεο"(video), "μαπς"(maps) - το τελευταίον μου θυμίζει τον συνάδελφον του πράκτορα Θου-Βου, τον Μαπ-31). Το επίπεδο αγγλομαθείας των ελληνικών ταινιών του '60 αναβιώνει και εις το "πλαυβου"(playboy). Ειδικά όμως εις τους "μαπς" υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα: "μαπ οφ γρεεψε" ή "μαπ οφ ατηενσ" (map of greece και map of athens, αντιστοίχως). Ομοίως: αντί για "windows" υπάρχει το κατανοητόν και ως προάστιον της Θεσσαλονίκης "ςινδοςσ" με πολλάς παραλλαγάς, όπως πχ "ςινδοςσ λιωε μεσσενγερ" (αγγλιστί: windows live messenger). Ακατανόητον ομοιάζει εις τους μη μυημένους το "ςιλδ γθνσ", αλλά δεν είναι παρά το "wild guns" (ίσως πιο wild από όσο επιτρέπεται). Ευνοήτως η πιο αγαπημένη κατάληξη ιστοσελίδων είναι .ψομ (ουχί εκ του ψωμιού αλλά εκ του com) ή .γρ. Μερικοί σκληροπυρηνικοί ελληνισταί έχουν εξελληνίσει ως και το συμπαθές εστιατόριον "noodle bar" το οποίον δύναται να αναζητήσει κανείς και ως "νοοδλε μπαρ" ή αναζητούν το "ηονδοσ" που δεν είναι ουδέν έτερον του αγαπημένου μας "Hondos".

Χρειάζεται όμως προσοχή εις παρεξηγήσεις: το "φρεεμετεο" δεν έχει σχέσιν με αναγούλας και εμέτους, αλλά είναι απλώς το "freemeteo". Έτι περίεργον είναι το "γαμεσ φορ γιρλσ", "γαμεσ φορ βους" ή το ενδιαφέρον "δρεσσ υπ γαμεσ" ( διά να μην πάει ο νους σας εις το πονηρόν, βιάζομαι να δηλώσω ότι αποτελούν εξελληνισμόν του "games for girls", "games for boys" (βους=αγόρια και ουχί βόδιον εις την συγκεκριμένην περίπτωσιν...) και "dress up games"). Και μια και ομίλησα περί πονηρού, ας προσέχουν οι φιλόζωοι: το "γαυ.γρ" δεν παραπέμπει εις κυνοφιλικήν σελίδαν, αλλά εις το "gay.gr".

Είναι προφανές ότι η άλωσις της αγαπημένης μας φίλης γκούγκλας (αγγλιστί google) είναι πλέον γεγονός και η Ελλάς δι' ακόμη μίαν φοράν δικαιούται να πανηγυρίζει δια το "βιγ βανγ" (big bang) της εξαπλώσεως της ελληνικής εις άπασαν την "εαρτη" (earth).

Ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα.

• Βιβλιοπαρουσίαση (Ανάρτησις της 30ης Μαρτίου 2010)

Επειδή είμεθα ήδη εντός εορταστικής περιόδου και δώρα ανταλλάσσονται, θα ήθελον να παρουσιάσω τρεις κλασσικάς επιλογάς μου εκ της διεθνούς βιβλιοπαραγωγής.

1. Kenji Kawakami, The Big Bento Box of Unuseless Japanese Inventions, New York, 2005. Πρόκειται περί ενός έργου που παρουσιάζει την ιαπωνικήν τέχνην του Chindogu. Η τέχνη ταύτη βασίζεται εις τας παναρχαίας και σοφωτάτας ιαπωνικάς αρχάς της αυτονοήτου λύσεως δια μέγιστα προβλήματα που απασχολούν τον άνθρωπον, όπως θα διαπιστώσετε εδώ . Δι’ όσους ετοιμάζονται να χλευάσουν τα μεγαλουργήματα των συμπαθών Ιαπώνων, θα τους αποστομώσω λέγων ότι η χώρα τους με τοιαύτας εφευρέσεις βρίσκεται εις την διεθνήν πρωτοπορίαν – ας είναι το βιβλίον τούτο οδηγός και δια το ιδικόν μας έθνος (παράδειγμα αποτελεί η φωτογραφία, εις την οποίαν βλέπομεν ένα θαύμα της ιαπωνικής τεχνολογικής εξελίξεως: τηλέφωνον-βαράκιον το οποίον λειτουργεί με δύο τρόπους: αφενός γυμνάζει τον ομιλούντα ενόσω εκείνος συνδιαλέγεται, αφετέρου αποτρέπει σπατάλην χρόνου και χρήματος, διότι δεν δυναται πλέον να κρατά κανείς επί πολλή ώρα το τηλέφωνον εις το χέρι του).

2. Tom Gleisner, Santo Cilauro, Rob Sitch, Molvania: A land untouched by modern dentistry, 2003. Χρησιμότατος ταξιδιωτικός οδηγός δι' όσους ετοιμάζονται να επισκεφθούν την Μολβανίαν, χώραν φανταστικήν, η οποία ομοιάζει προς τα γνωστά μας Βαλκάνια και εν γένει την ανατολικήν Ευρώπην. Οποιοσδήποτε συνειρμός με την ελληνικήν ύπαιθρον είναι εκ του πονηρού και απορρίπτεται.

3. Andy Riley, The Bumper Book of Bunny Suicides, 2007. Διά κάποιαν άγνωστην αιτίαν τα κουνέλια αποφασίζουσι να αυτοκτονήσουν (με διαφόρους απλούς τρόπους, τους οποίους μπορείτε να δείτε εδώ). Σημείωσις 1η: ο δημιουργός είναι Βρεττανός ουχί Έλλην. Σημείωσις 2α: Το βιβλίο δημιουργήθηκε προ ετών ουχί εν έτει 2010. Σημείωσις 3η: Μην το δοκιμάσετε εις την οικίαν σας.

Κατόπιν των παραπάνω εύχομαι Καλόν Πάσχα εις όλους και καλάς αναγνώσεις.
Εις το επανιδείν - και δι' όσους ομιλούν την μολβανικήν: Krokystrokiskiaskya!

Ειμί Κωνσταντίνος ο Βιβλιοκτόνος και άρτι ωλοκλήρωσα.