Της Παναγιάς τα μάτια

Κάθε χρόνον τέτοια εποχή το παρόν ιστολόγιον συνηθίζει να αφιερώνει ανάρτηση εις το περιοδικόν Wallpaper: δείτε π.χ. τον σχολιασμόν του τεύχους Σεπτεμβρίου 2010 εδώ (μεγάλη επιτυχία) και αναφορά εις το τεύχος Οκτωβρίου 2010 εδώ. Έτσι και φέτο, θα ξεφ(τ)υλλίσουμε ή, αν προτιμάτε, θα εκφυλίσουμε το τεύχος Σεπτεμβρίου 2012, με έμφαση στις διαφημίσεις του, ως συνήθως.

Το τεύχος, αν και του Σεπτεμβρίου, εκυκλοφόρησε Δεκαπενταύγουστο προς τιμήν της Μεγαλόχαρης, όπως φαίνεται και από το εξώφυλλο, μάλλον για να κλέψει αναγνώστες του "Πρός τή Νίκη" και της "Ζωής του Παιδιού". Η επιλογή της Παναγίας δεν είναι τυχαία: αφενός το περιοδικό θέλει με τη βοήθειά της να αυξήσει τις πωλήσεις, αφετέρου έχει μέσα τα μάτια της, όπως θα δείτε εν συνεχεία.

Διαφήμισις του φίλου μου, του Louis Vuitton. Η φωτογραφία κόπηκε από το προεκλογικό φυλλάδιο της Νέας Δημοκρατίας, διότι κρίθηκε ότι είναι πολύ φτωχή για την απεικονίσει την ανάπτυξη και την ευημερία που θα έφερνε στον λαό η νέα κυβέρνηση - πάντα με τη βοήθεια της Παναγιάς (βλ. εξώφυλλο πιο πάνω). Ωστόσο, ορισμένοι λέγουν ότι κόπηκε, διότι υπήρχε κίνδυνος να θεωρηθεί ότι σκοπός της νέας κυβερνήσεως είναι φέρει την Ελλάδα στην τσαρική εποχή. Όπως και να 'χει, το σημαντικό είναι ότι πρέπει να αισθανόμαστε ακόμη μια φορά περήφανοι ως Έλληνες, διότι η περικεφαλαία του Περικλή επανέρχεται στη μόδα ύστερα από 2500 χρόνια.

Διαφήμισις του οίκου Channel. Η επιτομή του γαλλικού στιλ, όπως μου την εξήγησαν στο Παρίσι: "φοράμε κάθε φορά μόνο ένα ακριβό/εντυπωσιακό αντικείμενο, προκειμένου να το αναδείξουμε". Δυστυχώς η φωτογραφία σταματά στις γάμπες, αλλά υποψιάζομαι ότι το μοντέλο θα φορά τρεις γόβες και τέσσερις μπότες σε κάθε πόδι. Η κάπα με τα smarties πάντως πολύ μου άρεσε. Εξαιρετική επίσης η ιδέα να κατασκευασθεί από αντικολλητικό υλικό teflon, ώστε να μην κολλάνε πάνω της ούτε η βροχή ούτε οι μπριτζόλες.

Φαίνεται πως το teflon είναι πολύ της μόδας. Λυπάμαι που πέταξα ένα τηγάνι τις προάλλες, αντί να το μετατρέψω σε σικ καπέλο. Επίσης λυπάμαι που έδωσα ένα σκασμό λεφτά κάποτε στη μοδίστρα για να μου στενεύσει κάποια ρούχα που μου έπεφταν λίγο φαρδιά.

Το περιοδικό συνεχίζει με αποκλειστικές φωτογραφίες που μας έστειλε το Κιουριόζιτι από τον Άρη (στη φωτογραφία μια Αρειανή κιουρία, εξού και το όνομα Κιουριό-ζιτι). Υποθέτω ότι, αν σηκώσει στο πλάι τα χέρια της, θα πετάξει σαν τον Μπάτμαν.

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, ως απόγονος χαρτοβιομηχάνου (true story), έχει ιδιαίτερη αδυναμία στα χαρτικά (ιδίως στα χαρτιά τουαλέτας: μονά, διπλά, τριπλά, με σχέδια, καπιτονέ, nature touch, με πούδρα, για ευαίσθητες επιδερμίδες κτλ.) Θεωρεί λοιπόν εξαιρετική την ιδέα του Jil Sander να μετατρέψει την απλή χαρτοσακούλα σε δερμάτινη τσάντα (περισσότερα εδώ, όπου μπορείτε να δείτε και τη μετατροπή της πλαστικής σακούλας σε τσάντα από βινύλιο). Τιμή μόνο 235€. Κωλύομαι ωστόσο να την αγοράσω, διότι ο Jil Sander είναι Γερμανός και ο χαρτοβιομήχανος πρόγονός μου είχε τεράστια θέματα με τους Γερμαναράδες.

Τη στιγμή που άλλες πάνε και κάνουν λέιζερ στα φρύδια για να μην είναι έντονα, ο οίκος Chanel έχει αντίθετη γνώμη και τα στολίζει με ό,τι του περίσσεψε από το μπρασελέ της Γιάννας Αγγελοπούλου. Περιμένω με αγωνία ανάλογο στολισμό και στο μπικίνι.

Διστάζω να αποφασίσω: πηγή έμπνευσης είναι ο Αθηναίος Τζιμ του Λαζόπουλου ή ο Sam Sheepdog; Πάντως, πανέμορφο το μοντέλο - αν κρίνω από το γόνατο.

- Διαβάζεις κάτι αυτή την περίοδο;
- Ναι, ξεκίνησα πριν από 3 μήνες το Paper Passion, αλλά μου μένουν ακόμα 20 ml.

Μην κοιτάς καθόλου. Έτσι όπως τα 'κανες, σκούπα και φαράσι και γρήγορα.

Τελευταία μέρα εκπτώσεων σήμερα και μόλις προλαβαίνω να αγοράσω το σύνολο: 

κόσμημα μετώπου: £298.325, σκουλαρίκια: £457.975, μπρασελέ: £436.975, δαχτυλίδι: £214.275, καρέκλα: £636, μπλούζα και τζιν: £580. 

Πόσο;! £580 για την μπλούζα και το τζιν;! Για κορόιδα ψάχνουν;



Ειμί Κωνσταντίνος ο έξυπνος καταναλωτής και άρτι ωλοκλήρωσα.

Alien vs. Predator

Μετά τα χθεσινά δράματα συνεχίζουμε σε κάτι σαφώς πιο σημαντικόν:

Οι πιστοί μου αναγνώσται θυμούνται την νίλαν που έπαθε ο Κωνσταντίνος όταν παρήγγειλε διαδικτυακώς μπλούζαν με μίαν εξωγήινην κατσικωμένην επί της πλάτης. 

Η μπλούζα ετάφη εις την χωματερήν της ντουλάπας μου - ή έτσι ενόμιζα ώς τώρα. Διότι ξεκοκαλίζοντας το ιστολόγιον της Χριστίνας Πολίτη έπεσα επάνω εις την εξωγήινήν μου διασκεδάζουσαν εν Μυκόνω (είπα ότι έχω φόρτον εργασίας, γι' αυτό και έκοψα New York Times, New York Review of Books, Le Monde, New Statesman και Guardian, αλλά το gossip-tv, συγγνώμη, δεν κόβεται). 

Δείτε και μόνοι σας:

Κατόπιν αυτού το αποφάσισα: θα την φορέσω την μπλούζαν.

Ειμί Κωνσταντίνος ο εισαγωγεύς μοδός και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Το καλτσόν που φοράει ως ταγιέρ ξεσκίσθη. Για μεγαλυτέραν αντοχήν προτείνω να χρησιμοποιήσει το βιομαγνητικό υπερμασαζοκαλσόν Slim.

African Woman

Σήμερον επανέρχομαι εις την αγαπημένην μου ενασχόλησιν, το ξεφ(τ)ύλλισμα περιοδικών (η περσινή ανάρτησίς μου για το Wallpaper παραμένει από τας αγαπημένας μου). Εννοείται όμως ότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός δεν θα μπορούσε παρά να καινοτομεί ΚΑΙ εις τον τομέα αυτόν, διαβάζοντας περιοδικά "διαφορετικά" (άντε, από τα συνηθισμένα το πολύ-πολύ να διαβάσω κανένα "Byzantinische Zeitschrift", για να μάθω λεπτομέρειες για καυτά αντικείμενα, όπως το μονοπώλιον αλατιού εις το Βυζάντιον ή κανένα "Λοιπόν", για να μάθω ποιος θα κάνει του χρόνου πρωινάδικον εις τον Αντέννα). 

Υπερηφάνως λοιπόν σήμερον σας παρουσιάζω το περιοδικόν "African Woman" (τεύχος Μαΐου-Ιουνίου 2011), το οποίον αποτίει φόρον τιμής εις τον δυτικού τύπου καταναλωτισμόν. Η χρησιμότης του περιοδικού για την Ελλάδα είναι αυτονόητος: είσαι Αφρικανή ή μοιάζεις με Αφρικανή μετά το ανελέητον σολάριουμ; Θες να ψωνίζεις με στιλ στην αγορά της Κυψέλης; Θες να εντυπωσιάζεις σε κάθε έξοδό σου στην Αχαρνών και στη Λιοσίων; Αν ναι, διάβασε Κωνσταντίνο Καντακουζηνό και African Woman:

Όπως αντιλαμβάνεσθε έχει αφιέρωμα στις ντίβες της κενυάτικης μουσικής (να σημειώσω εδώ ότι το τεύχος που παρουσιάζω είναι το "Kenya Edition" - ζητώ συγγνώμη από όσους περίμεναν το "Uganda Edition", αλλά δεν κατέστη δυνατόν να το προμηθευτώ). Δεν σχολιάζω τις ντίβες, διότι θα επανέλθω, ωστόσο θεωρώ το εξώφυλλον επιτυχημένον (εγώ τουλάχιστον, αν το έβλεπα εις κενυατικόν περίπτερον, θα έσπευδα να ενημερωθώ για την μία και μοναδική ντίβα - αι υπόλοιπαι απλώς την περιτριγυρίζουν).

Περνάμε εις τας εσωτερικάς σελίδας και δη εις την μόδαν:

Γεια σου τσολιά μου - α, όχι! Είναι μπαλαρίνα εμπνευσμένη από την ταινίαν "Μαύρος Κύκνος". Άλα η Κένυα...

Συνεχίζουμε με επιλογές δίσκων: βλέπω το Bionic της Aguillera (βγήκε τον Ιούνιον του 2010) και ξανακοιτάζω το εξώφυλλον. Ναι, το τεύχος Ιουνίου 2011 έχω - μετά βλέπω το "Kenya Edition" και δείχνω κατανόησιν.

Πηγαίνομεν εις την σελίδα του μακιγιάζ και η έμπνευσις είναι και εδώ από τον "Μαύρο Κύκνο". Να σημειώσω εδώ ότι υπάρχουν και δύο σελίδες με προτάσεις μόδας: η μία με άσπρα κοσμήματα, τσάντες κτλ. και η άλλη με μαύρα παπούτσια, μαγιό, κολλιέ κτλ. Δεν ξέρω γιατί έχουν φάει τέτοιο κόλλημα με τους κύκνους: τόσο πολύ τους άρεσε η ταινία, είναι η μόνη που είδαν ή τους ελκύει για ευνόητους λόγους ο μαύρος κύκνος; Πάντως αρχίζω να ανησυχώ: φοβούμαι μήπως εις την στήλην των συνταγών δω κανέναν "κύκνο α λα κρεμ".

Η ανωτέρω φωτογραφία είναι διαφήμισις της Ουγκαντέζας σχεδιάστριας Sylvia Owori (ή Ουγκαντιανής; ή Ουγκάντιας; - τέλος πάντων, από την Ουγκάντα), η οποία διαθέτει και ιστοσελίδα, αλλά δυστυχώς ρούχα της μπορείτε να βρείτε μόνο στο Mall της Καμπάλα (Ουγκάντα) και στο Ναϊρόμπι (Κένυα) - δίπλα από ένα σχολείο, λέει. Διαβάζω πάντως στο βιογραφικόν της ότι έχει λάβει το προεδρικόν βραβείον Transformers (δεν διευκρινίζεται μόνον ποια Transformers έχει ντύσει: τους Autobots ή τους Decepticons;). Διαβάζω επίσης ότι είναι η δεύτερη (μετά τους Dolce & Gabbana) που συνεργάστηκε με την Motorola σε κάποιο πρότζεκτ. Τελικώς δεν είναι μόνον ελληνικόν φαινόμενον να κοτσάρουμε το όνομά μας δίπλα στους μεγάλους του χώρου, μπας και κερδίσουμε σε αναγνώρισιν (κάτι σαν: "ο Νίκος Καρβέλας είναι ο πρώτος που μετά τον Franz Schubert έγραψε οκτέτο σε μι ύφεση μείζονα για φαγκότο, φλάουτο, δύο βιολιά, τρία κλαρίνα και μία ατάλαντη" ή  "η Τζούλια Αλεξανδράτου είναι η δεύτερη παγκοσμίως που μετά την Πάμελα Άντερσον χρησιμοποίησε τον νέο τύπο σιλικόνης που δημιούργησε η NASA για την αποστολή στον Άρη").

Τέλος πάντων, ξέφυγα. Την φωτογραφία την έβαλα κυρίως για να καταγγείλω τον ξυλοδαρμόν των μοντέλων της Sylvia Owori (δεν φαντάζομαι να είναι κανείς τόσο αφελής που να νομίζει ότι η διαφορά χρώματος στα πόδια του μοντέλου είναι φυσιολογική - αφήνω δε κατά μέρος την μούρην).

Η μόδα συνεχίζεται με τον KooRoo (τον οίκο μόδας εννοώ, όχι την ζύμη). Βάζω την συγκεκριμένην φωτογραφίαν κυρίως για το βραχιόλι: είναι πολύ πρακτικόν, διότι, αν π.χ. κάνετε την βόλταν σας εις την λίμνην Βικτόρια και σας επιτεθεί κανένα λιοντάρι, μπορείτε να αμυνθείτε καταλλήλως.

Και περνάμε στην κορυφαία στιγμή του συγκεκριμένου τεύχους (είχαμε ήδη πάρει μιαν γεύσιν από το εξώφυλλον, αλλά μας αποσπούσαν την προσοχήν οι wannabe - που δεν θα be, να είναι σίγουρες - Κενυάτισσες Beyoncé). Η συγκεκριμένα ντίβα (ελληνιστί: ΘΕΑ) ονομάζεται Achieng' Abura, και ειδικεύεται εις το γκόσπελ, το αφρο-τζάζ και το αφρο-φιούζιον. Δεν με νοιάζει τι τραγουδάει, εμένα με νοιάζει που, μόλις αντίκρισα το σύνολον (και ειδικώς το κόσμημα-δάκρυ εις το κούτελον), ένα δάκρυ συγκίνησης εκύλισε εις το πρωτοπανεντιμοϋπέρτατον μάγουλόν μου (απολαύστε την εις κενυατικόν λάιβ εδώ - είναι και φωνάρα).

Αμάν! Α, εντάξει. Κοτόπουλον είναι - πάντως, τώρα που το ξανασκέπτομαι, και ο κύκνος δεν θα ήταν άσχημος γεμιστός με τυρί και περιχυμένος με σως μαϊντανού. Εις την φωτογραφίαν ο σεφ του Emin Pasha Hotel (ξενοδοχείου της Ουγκάντας) που έφτιαξε την συγκεκριμένην δημιουργίαν και την δοκιμάζει (σόρρυ γκάιζ, που θα 'λεγε και ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', αλλά εμένα ο σεφ δεν μου πολυγεμίζει το μάτι και μάλλον θα χτυπήσω καμιά κρέπα ινστέντ).

Συνεχίζουμε με ερωτήσεις αναγνωστών (το περιοδικόν γίνεται εντελώς προβλέψιμον όσον αφορά τις στήλες του ή είναι ιδέα μου;). Ρωτάει ο Kevin (τελικώς δεν είμαι ο μόνος άνδρας που διαβάζει το African Woman) την Auntie (ελληνιστί Θείτσα) τι να κάνει που έχει σχέση με μη Ουγκαντέζα και η οικογένειά του δεν εγκρίνει τον έρωτά τους. Τώρα μου μπαίνουν ιδέες να δημιουργήσω εις το παρόν ιστολόγιον στήλην όπου ο αντίστοιχος Μπάρμπας, ο Ιωάννης ΣΤ', θα απαντά εις ερωτήσεις αναγνωστών. Βεβαίως, ο ρατσιστής Ιωάννης ΣΤ' στο πρόβλημα του Kevin (ότι έχει ερωτευτεί μία μη Ουγκαντέζα) θα απαντούσε μονολεκτικώς: "Ευτυχώς!"

Ούτως (λαϊκιστί: έεετσι)! Στις προτάσεις διακοπών φιγουράρει η Κύπρος, γι' αυτό μην παραξενευτείτε αν γεμίσει το νησί με Κενυάτας. Βεβαίως με ανησυχεί το γεγονός ότι η Κύπρος υπάρχει ως εναλλακτική πρότασις - με την κυρίαν να είναι η Νιγηρία.

Ανδρική μόδα. Αν εμπερδευτήκατε και ενομίσατε ότι είναι πρότασις για επίσημον εμφάνισιν εις το πανηγύρι εις το Δρέπανο, δεν είσθε οι μόνοι. Τα συνολάκια συνοδεύονται από οδοντογλυφίδα, χρυσή καδένα, χρυσό δόντι και αυτοκίνητο με φιμέ τζάμια που δονείται από το κλαρίνο του Γιώργου Μάγκα.

Ωστόσο ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός που το παίζει συνεχώς εξυπνάκιας βρήκε τον μάστορά του εις τα κενυάτικα ζώδια: ΜΑ ΣΕ ΟΛΑ ΜΕΣΑ ΕΠΕΣΑΝ; ΣΕ ΟΛΑ;;;

Ειμί Κωνσταντίνος ο Αφρικανός και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Επειδή γνωρίζω ότι είσθε φιλομαθείς και θέλετε να μάθετε τα σουξέ και τις ντίβες της Κένυας, ιδού οι υπόλοιπες: Alice Kamande, Amani, Eunice Njeri και Wahu. 
Υ.Γ.2: Γνωρίζει κανείς αν οι υποψηφιότητες για τα επόμενα Πούλιτζερ έχουν κλείσει; Διότι σκέπτομαι να στείλω την παρούσαν ανάρτησιν για την κατηγορίαν "Explanatory Reporting". Όπως και να 'χει, επειδή μου άρεσε, θα την εκθέσω σε λαϊκόν προσκήνυμα, γι' αυτό και θα μείνει πέραν του συνήθους (για τους γνωρίζοντες, η συνήθης παραμονή μιας αναρτήσεώς μου είναι 43 νανοσεκόντ).

Καταναλωτισμός

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός εξασφάλισε και σας παρουσιάζει ακόμη μίαν αποκλειστικότητα: σε πανελλήνιαν πρώτην παρουσιάζω εις το παρόν ιστολόγιον την νέαν διαφήμισιν του Erwin Olaf για γαλλικόν ηλεκτρονικόν κατάστημα πωλήσεων (όποιος αγνοεί τον καλλιτέχνη, παρακαλείται να εξέλθει πάραυτα του παρόντος ιστολογίου):

Όπως αντιλαμβάνεσθε, η διαφήμισις απέχει παρασάγγας από τας ελληνικάς εις τας οποίας η δημιουργικότης είναι συνήθως συνώνυμον της καφρίλας (ομοίως ανωτέρου επιπέδου είναι και αι πυρηνικαί διαφημίσεις που παρουσίασα προσφάτως).

Την συγκεκριμένην διαφήμισιν την εγνώριζα πριν κυκλοφορήσει εις τον κόσμον και γίνει ορατή από την πλέμπαν, καθότι τυγχάνω πελάτης του συγκεκριμένου καταστήματος και μας το είχε παρουσιάσει εις ειδικήν σελίδα για τα πριβέ μέλη του. Το κατάστημα έχει υψηλόν επίπεδον ποιότητος, αλλά δυστυχώς πωλεί μόνον εντός Γαλλίας. Με αφορμήν λοιπόν αυτό το βίδεο, θα σας αφηγηθώ την περιπέτειάν μου:

Καθότι πλέον διημερεύω εν Αθήναις, έκανα τον Ιούνιον του 2010 παραγγελίαν μπλούζης εις διεύθυνσιν εν Παρισίοις, ώστε να παραληφθεί από ευγενείς που έχω αφήσει εκεί. Κάποτε έφτασε η παραγγελία (ουχί όπως εις το βίδεο, όπου η καβουρομάνα εις το 02:30 δεν δίδει ούτε μισόν ευρώ εις τον μεταφορέα και ουχί σε τέτοιο κουτί που κοστίζει περισσότερον και από το περιεχόμενόν του, αλλά τέλος πάντων). Ύστερα από εβδομάδες, με κάποιον τρόπον έφτασε το πακέτον εις τας Αθήνας. Το ανοίγω, βρίσκω την μπλούζα (εξαιρετική και εις το μέγεθός μου), ώσπου μετά φρίκης ανακαλύπτω ότι εις την πλάτην μου έχει κατσικωθεί ένα άλιεν:

Ναι, αγαπητοί αναγνώσται, αν και ενόμιζα ότι τα είχα προσέξει όλα, δεν είχα δει ότι η μπλούζα φέρει όπισθεν στάμπαν με φτερωτήν εξωγήινην να βάφεται!

Κατόπιν αυτής της συγκλονιστικής αποκαλύψεως που κάνω σήμερον περί τα ενδύματά μου, να έχετε το νου σας: μπορεί ο διπλανός σας που φορά κρεμ μπλούζαν να φέρει όπισθέν του την ως άνω εξωγήινην. Και τότε θα ξέρετε ότι θα πρέπει να πέσετε να προσκυνήσετε και να φιλήσετε την  εικόνα (δεχόμεθα και τάματα).

Ειμί Κωνσταντίνος το άλιεν και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Πάντως από το συγκεκριμένον κατάστημα έχω αγοράσει διάφορα αντικείμενα με καταπληκτικήν επιτυχίαν. Μέχρι και τα χρυσά μου σανδάλια με τον δικέφαλον αετόν από εκεί τα έχω πάρει (φοβερά για τις παραλίες της Μυκόνου - αν συνδυασθούν μάλιστα με την εξωγήινην θα κάνω θραύσιν).

Υ.Γ.2: Η εξωγήινη είναι ακόμη εις την ντουλάπαν και δεν έχει φορεθεί. Μήπως έχει κανείς ιδέας αξιοποιήσεώς της (πλην της δωρεάς της εις την NASA);

Ευλογημένο μπάνιο

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, με την απαράμιλλον συνδυαστικήν του ικανότητα και τους λογικοτάτους συνειρμούς του (βλ. την προηγουμένην ανάρτησιν που συνεδύαζε αρμονικώς(;) τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και την Ιουλία Αλεξανδράτου), θα βάλει σήμερον εις το μίξερ του ιστολογίου του τα εξής θέματα: α) Αλκυονίδες ημέρες, β) εξέγερσις εις την Αίγυπτον, γ) Ισλάμ, δ) Χριστιανισμός, ε) μόδα. Εκκινούμε λοιπόν:

Όπως δύναται τις να παρατηρήσει, η θερμοκρασία έχει αρχίσει να ανεβαίνει σε σχέσιν με τας προηγουμένους ημέρας, γεγονός που με κάνει να σκέπτομαι ότι αι Αλκυονίδαι ημέραι είναι παρούσαι. Χωρίς βεβαίως να μπορώ να πω ότι μύρισε καλοκαίρι (αυτό θα γίνει μόνον όταν το Star αφήσει τας ανταποκρίσεις από την Αράχοβαν και ξεκινήσει ειδικάς αποστολάς εις την Μύκονον), η σκέψις μου πηγαίνει εις παραλίας και βουτιάς. Και ενώ εσκεπτόμην ρακέτας, ταπεράκια, καρεκλάκια, κουβαδάκια και λοιπά σύνεργα του ελληνικού θέρους, έπεσα επάνω εις την είδησιν: το καθεστώς Μουμπάρακ, εκτός από την Σουζάν, πολεμά πλέον και την κόρη του Ελ Μπαραντέι κυκλοφορώντας φωτογραφίες της από την παραλίαν με μαγιό (αμφίεσις ανάρμοστη για μουσουλμάνα).

Κατόπιν αυτού ενεθυμήθην ότι υπάρχει λύσις για μια πιστή μουσουλμάνα: ουχί φυσικώς τα δυτικά bikini, monokini, tankini κτλ. αλλά το ένα και μοναδικόν bourqini (εντάξει, δεν είναι ένα: βγαίνει σε πολλά σχέδια για να διαλέξετε). Εις σχετικόν άρθρον του περιοδικού Time (όπου μπορείτε να θαυμάσετε ναυαγοσώστρια με bourqini, αντίπαλον της Πάμελας Άντερσον), διαβάζω ότι το Κοράνι έχει περιορισμούς και για τους άνδρας: δεν επιτρέπεται να εκθέτουν τα μέρη του σώματος που είναι μεταξύ αφαλού και γονάτων (κοινώς, εις την ερώτησιν "μπούτι ή στήθος;" η ορθή απάντησις είναι "στήθος").

Εννοείται φυσικώς ότι η χριστιανική θρησκεία δεν θα μπορούσε να αφήσει αναπάντητον την εξέλιξιν αυτήν. Για τον λόγον τούτο Αμερικανίς δημιουργός ελάνσαρε μαγιό που επιτρέπουν σε όποιον τα φορά να ευλογείται από τον Κύριον (διαβάστε τας δηλώσεις της εδώ) - ωστόσο δεν τα προτείνω εις Ορθοδόξους, διότι πολύς Προτεσταντισμός μου μυρίζει και δεν ξέρω αν έχουν πάρει πιστοποίησιν από τον Άνθιμον.

Προσωπικώς σέβομαι όλας τας θρησκείας και τας επιλογάς των πιστών. Αν με ρωτάτε όμως για την επιλογήν μου, θα σας πω ότι, όσον αφορά την παραλίαν, μία είναι η θρησκεία: η Αληθινή Θρησκεία (αγγλιστί True Religion):

Ειμί Κωνσταντίνος ο πιστός και άρτι ωλοκλήρωσα.

Εσώρουχα

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι γνωστός λάτρης της μόδας. Χρυσές κορώνες, πορφυρά ενδύματα, γάντια του σκι με πολυτίμους λίθους κ.α. Αλλά, όπως και οι βυζαντινοί αυτοκράτορες, προσέχει και τον εσωτερικόν του κόσμον ήτοι τα εσώρουχα: μόνον μεταξωτά, διότι οι Βυζαντινοί είμεθα όλοι επιδέξιοι (εγώ εις την ξιφασκίαν αναφέρομαι, εντάξει;)

Ωστόσο, αν και μου το έχουν ζητήσει πολλάκις, δεν πρόκειται να δείξω τα μεταξωτά βρακιά μου ως ο David Beckham προ μηνός εις την εκπομπή της Ellen DeGeneris (υπενθυμίζω: degenerate = εκφυλίζομαι, ξεπέφτω). Και επειδή ο εκφυλισμός μου είναι απύθμενος, ονειρεύομαι την αδελφήν του, Joanne Beckham, με εσώρουχα...

Η νέα τάσις εις τα εσώρουχα είναι τα μεταλλικά βρακιά. Ουχί, δεν αναφέρομαι εις μεσαιωνικάς ζώνας αγνότητος, αλλά εις σύγχρονα εσώρουχα με μεταλλικήν επένδυσιν ώστε να μην αποκαλύπτονται αι κρυφαί χάραι των επιβατών εις το σκανάρισμα που γίνεται εις αεροδρόμια των ΗΠΑ. Αναρωτιέμαι διά ποιον λόγον αι γυναίκες να έχουν κόκκινα και οι άνδρες μαύρα. Και εγώ που θέλω πορφυρόν ως πορφυρογέννητος τι θα κάνω; Θα πρέπει να ντυθώ τραβεστί για να πετάξω; Προβλήματα, πολλά προβλήματα...

Είναι προφανές ότι η βιομηχανία εσωρούχων σκέπτεται μόνον τας γυναίκας. Διότι ελάνσαρε διαστημικόν σουτιέν, το οποίον περιέχει ειδικόν αφρολέξ με την εξής ιδιότητα: με την αύξησιν της θερμοκρασίας του σώματος φουσκώνει και το στήθος της γυναίκας που το φορά. Απορία: δεν θα ήτο ωφέλιμη η χρήσις του συγκεκριμένου υλικού εντός των ανδρικών εσωρούχων; Νομίζω πως ναι, αν και σκέπτομαι ότι εις τα σπορ, όπου επίσης παρατηρείται αύξησις της θερμοκρασίας του σώματος, η χρήσις ενός τέτοιου εσωρούχου θα ήτο από προβληματική έως παρεξηγήσιμη. 

NASA, τα πάντα εν σοφία εποίησες!

Ειμί Κωνσταντίνος ο νεγκλιζέ και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Απορία: το ένδυμα της τρίτης φωτογραφίας από την εβδομάδα Ισλαμικής Μόδας της Τζακάρτα, όπου επαρουσιάσθησαν ενδύματα τα οποία είναι μεν μοντέρνα αλλά σέβονται και τας ισλαμικάς παραδόσεις, τι είναι; Μπούργκα ή εσώρουχον;

Υ.Γ.2: Ψυχωφελής δραστηριότης: πώς να διπλώνετε σωστά τα βρακιά σας.

If you wanna be rich, you've got to be a niqabitch

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, με το πνεύμα ανεξιθρησκίας και καλαισθησίας που τον χαρακτηρίζει, ξέρει να εκτιμά την προσφοράν των άλλων θρησκειών εις το σημερινόν πολιτισμικόν γίγνεσθαι. Θεωρεί λοιπόν πως το Ισλάμ (ορισμέναι παραλλαγαί του συγκεκριμένως) δύνανται να είναι εξαιρετικώς σικ και σέξυ, ως δεικνύει το ακόλουθον βίδεο:

(Αι κοπέλαι είναι γαλλίδαι και ονομάζονται Niqabitch: εκ του Niqab=το κάλυμμα που φέρουν επί της κεφαλής και bitch=ξέρετε τι... Επιθυμούν διά του τρόπου τούτου να αναθερμάνουν την συζήτησιν γύρω από την απαγόρευσιν της μαντίλας εις την Γαλλίαν).

Καλώς πράττουν αι συμπαθείς Ουρσουλίναι, αλλά έρχονται δεύτεραι: εν Ελλάδι έχομε γίνει μάρτυρες αναλόγων μείξεων θρησκευτικής και κοσμικής ενδύσεως, όπως, επί παραδείγματι, χρυσά άμφια σε συνδυασμόν με καλτσοδέτας. Και, αν κρίνω από την έλλειψιν σκανδαλισμού του ευσεβούς ποιμνίου μας, είμεθα εξαιρετικώς πολιτισμένος λαός - εν αντιθέσει με τους πρωτογόνους Γάλλους, οι οποίοι εις το βίδεο δείχνουν να αντιδρούν εις τον συνδυασμόν.

Ειμί Κωνσταντίνος ο μαντιλοφόρος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Οφείλετε ωστόσο να ομολογήσετε ότι η ανωτερότης του βυζαντινού πολιτισμού είναι εμφανεστάτη, αν συγκρίνει κανείς τις ως άνω ενδυμασίες με το βυζαντινόν φόρεμα (αν τονίσω την ορθήν τοποθέτησιν του φερμουάρ, θα θεωρηθώ σεξιστής;)

Τα Νόμπελ του Κωνσταντίνου

Την προηγουμένην εβδομάδα η Επιτροπή των βραβείων Νόμπελ ανεκοίνωσε τους νικητάς διά το έτος 2010. Είναι περιττόν να είπω ότι η Επιτροπή ήτο πουλημένη (ακριβή τιμήν δεν γνωρίζω). Μόνον εις το παρόν ιστολόγιον θα μάθετε ποιοι έπρεπε να πάρουν τα αντίστοιχα βραβεία, διότι μόνον εγώ είναι αδύνατον να πουληθώ ποτέ (ουχί διότι είμαι τόσο ηθικός, αλλά διότι η αξία μου είναι τέτοια όσο και το χρέος της Ελλάδος και κανείς δεν θα μπορέσει να το πληρώσει - αν πάντως βρεθεί αγοραστής, είμαι πρόθυμος να δωρίσω τον εαυτόν μου εις την Ελλάδα).

1. Νόμπελ Φυσικής: Άγιος Πειραιώς Σεραφείμ "για την αποστομωτικήν απάντησίν του εις τον Στήβεν Χώκινγκ, η οποία αποδεικνύει όχι μόνον ότι είναι δυνατόν να ζει κανείς εις μαύρην τρύπαν, αλλά ότι μπορεί να είναι και ο ίδιος μαύρη τρύπα".

2. Νόμπελ Χημείας: Τζούλια Αλεξανδράτου "για την πρωτοποριακήν εφαρμογήν της σιλικόνης, εκτός του στήθους, και εις τον ανθρώπινον εγκέφαλον".

3. Νόμπελ Ιατρικής: Από κοινού εις τον Δήμαρχον και ιατρόν κ. Κακλαμάνη "για την προσφοράν του εις την Δημοσίαν Υγείαν της Αθήνας" και εις τον υποψήφιον και μέλλοντα Αντιδήμαρχον Πολιτισμού κ. Ψινάκη "για την προσφοράν του εις την ψυχικήν υγείαν των κατοίκων της Ελλάδος".

4. Νόμπελ Οικονομίας: Αντώνης Σαμαράς "για την ικανότητά του να μηδενίζει ελλείμματα".

5. Νόμπελ Λογοτεχνίας: Τηλέμαχος Χυτήρης "για την τομήν του εις την ελληνικήν ποίησιν" (άλλο ποίημα εδώ)

6. Νόμπελ Ειρήνης: Βίκυ Καγιά "για τις απεγνωσμένες προσπάθειές της να ανεβάσει τα νούμερα της εκπομπής της διδάσκοντας πολιτισμόν".

Η τελετή απονομής θα γίνει εις το ανάκτορον του αυτοκρατορικού διαδόχου Κωνσταντίνου.
Αντί στεφάνων παρακαλώ να κατατεθεί το ποσόν υπέρ αποσβέσεως του δημοσίου χρέους (από τα 300+ δισεκατομμύρια έχουμε ήδη μαζέψει εντός ενός έτους το 1/100.000, δηλαδή σε 100.000 χρόνια θα έχομεν μηδενίσει το χρέος! Να παραδώσει τώρα ο κύριος Σαμαράς το Νόμπελ του εις τον κύριον Πετσάλνικον, που εισήγαγε τον θεσμόν).

Ειμί Κωνσταντίνος το μέλος της Επιτροπής Νόμπελ και άρτι ωλοκλήρωσα.

Στέμμα στο γυμνό κορμί μου

Οι συνεπείς οπαδοί του πρωτονοβελισσιμοϋπέρτατου Κωνσταντίνου Καντακουζηνού θα θυμούνται την απάντησιν της κυρίας Ρίκας Βαγιάννη εις επιστολήν που της απέστειλα εις την Lifo και την ανταπάντησίν μου πριν από μίαν εβδομάδα.

Τούτη την εβδομάδα υπάρχει και συνέχεια: ο κύριος Φώτης Βαλλάτος εις την σελίδα 3 του ιδίου εντύπου και εις την στήλην "You said it" (ελληνιστί: Συ είπας), γράφει σχετικώς με την επικοινωνίαν μου με την κυρίαν Βαγιάννη και παραθέτει την ανταπάντησίν μου υπό τον τίτλον "Το Καντακουζηνόν (απόκρυφον) Ευαγγέλιον" (το τεύχος εδώ).

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Lifo διά την ενασχόλησίν της με το παρόν ιστολόγιον και τον αυτοκρατορικόν διάδοχον Κωνσταντίνον, αλλά πρέπει να την ενημερώσω ότι η επικοινωνία μας δεν μπορεί να συνεχισθεί υπό αυτήν την μορφήν, διότι εις το Ιερόν Παλάτιον έχουμε και άλλες δουλειές: πρέπει να εγκρίνω νεαρές (όχι, δεν με πήραν κριτήν εις τηλεοπτικήν εκπομπήν: νεαρές ονομάζονται οι βυζαντινοί νόμοι), να εκλέξω νέους πατρικίους και να επιμεληθώ την Ιστορίαν του μπάρμπα μου, του αυτοκράτορος Ιωάννου ΣΤ' - θέλει να την κάνει πολύ πικάντικην και σκέπτεται να βάλει μέσα μέχρι και φωτογραφίαν της Μινερβίνης (ουχί της μαργαρίνης αλλά της ζωντοχήρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου) που την δείχνει να φιλιέται εις την Ρώμην.

Και σαν να μην μου έφθαναν όλα τούτα, μου έφεραν χθες και ένα χρυσόβουλον για υπογραφήν: λέγει ότι ημείς, η αυτοκρατορική οικογένεια των Καντακουζηνών, παραχωρούμε την λίμνην Βιστωνίδα εις την μονήν Βατοπεδίου, η οποία ως αντάλλαγμα μας δίδει ένα υπόγειον εις τα Ταμπούρια Πειραιώς και μια γκαρσονιέραν με (ανομιμοποίητον) ημιυπαίθριον εις την Σταυρούπολιν Θεσσαλονίκης, αλλά ακόμη δεν ξέρω αν θα το υπογράψω. Ζήτησα γνωμοδότησιν από το Νομικόν Συμβούλιον, το οποίον λέγει ότι η ανταλλαγή είναι συμφέρουσα, ενώ και ο Μέγας Λογοθέτης (ο συνονόματός μου Πρωθυπουργός του μπάρμπα μου) επιμένει ότι δεν υπάρχει ζημία του Δημοσίου. Να τον πιστέψω; 

Αφήστε δε που περνάμε και αλουμίνια τώρα εις το Ιερόν Παλάτιον και έχουμε ενεργειακάς επιθεωρήσεις και άλλας φασαρίας. Και μην ξεχνάτε ότι περιμένουν υπομονετικά εις την σειράν τους για σχολιασμόν και οι υποψήφιοι των αυτοδιοικητικών εκλογών... Πόσα να προλάβω ο Κωνσταντίνος; Πόσα να αντέξω ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος;

Επιστρέφω όμως εις την Lifo: η ευτυχής έκπληξις του ενεστώτος τεύχους (α λα της, Κωνσταντίνε, με τα ελληνικά σου!) είναι ότι υπό την ιδίαν στήλην συστεγάζομαι ξανά με την δεσποινίδα Ματίνα! Συγκεκριμένως, ο κύριος Βαλλάτος αναφέρεται εις τον καθυστερημένον (κατά 3 μήνες) σχολιασμόν γυμνής φωτογραφίσεως της δεσποινίδος Ματίνας από ενημερωτικήν ιστοσελίδα (αναπαρήχθη και από άλλες κατόπιν). Προτείνω σειράν καυτών θεμάτων εις την ιστοσελίδαν και τους μιμιτάς αυτής: η Ελένη Μενεγάκη πήγε εις τον Άλφα, νέος δίσκος από την Άννα Βίσση υπό τον τίτλον "Τραύμα", ο Μιχάλης Ρακιντζής θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα εις την Γιουροβίζιον, ο Τσάκας κέρδισε εις το Big Brother. Διεθνή καλλιτεχνικά νέα: παντρεύτηκαν Τζένιφερ Άνιστον και Μπραντ Πιτ, Bloody Sunday: η νέα επιτυχία των U2, σάρωσε εις τα Όσκαρ ο Τιτανικός. Αν θέλουν μάλιστα, μπορούν να επεκταθούν και εις τα πολιτικά: Βενιζέλον δείχνουν για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ αι δημοσκοπήσεις, "λεφτά υπάρχουν", 69,18% υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας εις το δημοψήφισμα, εις το Ναυαρίνον ο ηνωμένος στόλος Άγγλων-Γάλλων-Ρώσων, η Πόλις εάλω!

Ο Κωνσταντίνος πάντως το έπιασε το υπονοούμενον της Lifo: συνδυάζοντας την λέξιν "απόκρυφον", που ο κύριος Βαλλάτος θέτει εις τον τίτλον της αναπαραχθείσης αναρτήσεώς μου, με την πληροφορίαν για την δεσποινίδα Ματίνα, είναι ξεκάθαρον ότι η Lifo μού προτείνει γυμνήν φωτογράφισιν! Αν και θεωρώ ότι η φωτογράφισις του "Επομένου Πρωτοπανεντιμοϋπερτάτου Προτύπου" (αγγλιστί: "Next Top Model") εις πόζαν με αποκλειστικόν αξεσουάρ το στέμμα του θα στοιχειώσει τας καυτάς νύκτας των αναγνωστών της Lifo και του παρόντος ιστολογίου, φοβούμαι ότι πρέπει να αρνηθώ, διότι σκέπτομαι τι θα πει και η Ιερά Μονή Βατοπεδίου (αν και ακούω ότι τέτοια ταμπού δεν έχει - αφήστε δε που με το χρυσόβουλον μάλλον θα το βουλώσει).

Εις την θέσιν μου αντιπροτείνω τον μπάρμπα μου, τον αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ', ο οποίος είναι πρόθυμος να αποδείξει ότι εν Ελλάδι ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Ειμί Κωνσταντίνος ο εστεμμένος (μόνον!) και άρτι ωλοκλήρωσα.

Δημοσία συγγνώμη

Ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός ευρίσκεται εις την δυσάρεστον θέσιν να ζητήσει συγγνώμη από το περιοδικόν Wallpaper που έκραξε προ μηνός. Δεν αντελήφθη ότι το περιοδικόν ευρίσκετο εις την διεθνή πρωτοπορίαν, όταν, μεταξύ άλλων, είχε αφιέρωμα εις τα δερμάτινα, τας μπότας και τα υπόλοιπα στρατοκαυλέ αξεσουάρ. Δεν αντελήφθη ούτε ότι θα ενέπνεε τον νέον κώδικα ενδυμασίας (αγγλιστί dress code) του Προεδρικού Μεγάρου. 

Συγκεκριμένως, ο νέος (και καλός, όπως πληροφορούμαι) σκηνοθέτης κ. Σύλλας Τζουμέρκας φωτογραφίζεται δίπλα εις τον Πρόεδρον με αμφίεσιν στρατιωτικήν: ουχί φουστανέλα της προεδρικής φρουράς αλλά άρβυλον, συνοδευόμενον από μαύρα ενδύματα - απαραίτητα λόγω της προφανούς επισημότητος του χώρου.

(Ο δεκανέας Τζουμέρκας συμμετείχε εις το φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας με την ταινίαν "Χώρα προέλευσης".)

Η θεία μου Julia Dent Cantacuzène Spiransky-Grant (εγγονή του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Ulysses Grant - ναι, η οικογένειά μου είναι εις όλα τα διεθνή πόστα: έχει φάει την σκόνην μας η λέσχη Μπίλντεμπεργκ!), η οποία με προμηθεύει με τον αμερικανικόν τύπον, μου απέστειλε προσφάτως το νέον τεύχος του Wallpaper. Διστάζω ωστόσο να το κράξω την φοράν τούτη, διότι πιστεύω ότι συντόμως θα δούμε τις προτάσεις μόδας του εις το Προεδρικόν Μέγαρον - ενδεχομένως δε και εις το Υπουργικόν Συμβούλιον με πιο πιθανήν πρωτοπόρον την κυρίαν Άνναν σύζυγον Γιώργου Νταλάρα:

Ειμί Κωνσταντίνος ο μετανοήσας και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Παρακαλούνται οι αναγνώσται του παρόντος ιστολογίου να μην τρομάξουν, αν δουν εις τον ουρανόν της Αττικής ΑΤΙΑ (Αγνώστου Ταυτότητος Ιπτάμενα Αντικείμενα): κατά πάσα πιθανότητα θα πρόκειται περί των ιπταμένων ντολμάδων του Τουρκοκυπρίου καλλιτέχνου Hussein Chalayan (αυτές τις μέρες υπερίπτανται της Κωνσταντινουπόλεως) που ο αέρας έφερε προς τα εδώ:

Η συνταγή των ιπταμένων ντολμάδων εδώ. Συμβουλή: αν τους μαγειρέψετε, κλείστε τα παράθυρα μην σας φύγουν!

Pirelli Calendar 2011

Το θρυλικόν ημερολόγιον της Pirelli διά το 2011 είναι έτοιμον! Φωτογράφος o διάσημος ασπρόμαυρος μόδιστρος Karl Lagerfeld. Δύο είναι αι καινοτομίαι του νέου ημερολογίου: 1ον) ότι αι φωτογραφίαι ελήφθησαν εις εσωτερικούς χώρους και 2ον) ότι το ημερολόγιον της Pirelli αντιγράφει το ημερολόγιον της Πετρούλας δίνοντας δώρον cd. Σας παρουσιάζω άσμα του ημερολογίου αφιερωμένον εις τα κορίτσια της Pirelli και εκτελεσμένον από τον διευθυντήν κομμώσεων της φωτογραφίσεως κ. Τρύφωναν Σαμαράν (το άσμα κατά το ήμισυ ιταλιστί -η Pirelli έχει έδρα εις το Μιλάνον):

Εν αναμονή του επισήμου βιδεοκλίπ...

Ειμί Κωνσταντίνος το calendar boy και άρτι ωλοκλήρωσα.

Addendum: Η παρούσα ανάρτησις δημιουργήθηκε για άλλο ιστολόγιον, εις το οποίον επρόλαβα και εδημοσίευσα μόνον το παρόν. Επειδή επιθυμία μου είναι να μην αφήνω ορφανά και να τα στεγάζω όλα εις το παρόν παλάτιόν μου, το αναδημοσιεύω σήμερα εδώ (το αυτό έκανα και κατά την μετακόμισίν μου από το ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας, όπου εφιλοξενούμην επί τρεις και πλέον μήνας). Τρεις ημέρες μετά την είσοδόν μου, το κοινόβιον ιστολόγιον (για λόγους που δεν κατενόησα απολύτως -ίσως και διά τούτο δεν τους εθεώρησα και σοβαρούς) έπαψε να λειτουργεί.

Διατίθεμαι για ποδαρικόν εις εγκαίνια, πρωτοχρονιές, αρραβώνας, γάμους, βαπτίσεις κτλ.

Χαλκομανία

Ο μπάρμπας μου ο Ιωάννης ΣΤ' είναι φανατικός αναγνώστης περιοδικών. Ουχί μόνον βυζαντινών, ως τα "Βυζαντινά Σύμμεικτα", αλλά και ετέρων, ως το "Λοιπόν", το "Παντρεύομαι" κ.α. Είναι επίσης φανατικός της διεθνούς μοδός, δι' αυτό δε και η θεία μου Julia Dent Cantacuzène Spiransky-Grant του αποστέλλει την ναυαρχίδα του στυλ, το περιοδικόν Wallpaper. Έτσι έπεσε εις τας χείρας μου το τεύχος Σεπτεμβρίου 2010, το οποίον και θα παρουσιάσω (αγνοώ αν έχει φτάσει εις την Ελλάδα - η θεία είναι από τους πρώτους που το παραλαμβάνουν).

Ξεκινούμε με το εξώφυλλον:

Εις το εξώφυλλον παρατηρούμε μίαν κυρίαν η οποία είναι καθόλα έτοιμη διά την νυχτερινήν της έξοδον: έχει ντυθεί, έχει βαφεί και κάνει έναν τελικόν έλεγχον αν εξέχασε να φορέσει τα σκουλαρίκιά της πριν βγει. Ηθικόν δίδαγμα: να προτιμάτε τους ολόσωμους καθρέπτας. (Σημείωσις: η φωτογραφία είναι από μίαν σειράν φωτογραφιών του περιοδικού με δράμα, φαντασιώσεις εις το κρεβάτιον, αγωνία, λεσβιακά, γκόμενον που όλην την ώραν κοιτάζεται εις τον καθρέπτην -εξ ού και τα λεσβιακά- και άλλα συγκλονιστικά ενσταντανέ).

Εκκινώ το ξεφύλλισμα και μετά από μερικάς διαφημίσεις πίπτω επάνω εις τούτο:

Ομολογώ ότι σκιάχτηκα. Ο μπάρμπας μου όμως ενεθουσιάσθη, διότι θεωρεί πλέον ότι μπορεί κι εκείνος να κάνει καριέραν εις το διεθνές μόνδελινγκ. Ήδη έχει κάνει το πρώτον βήμα: μετά την παραίτησίν του εκ του θρόνου, ως μοναχός Ιωάσαφ φορά κι εκείνος μαύρα. (Παρένθεσις: η τρίχα είναι φυσική ή αποτελεί μεταμόσχευσιν μπατανόβουρτσας;)

Προχωρούμεν ταχέως παρακάτω, διότι θα αρχίσω να αλληθωρίζω ως το μονδέλον. Αλλά και πιο κάτω βρίσκω τούτο εδώ:

Ώχου το... Ποίος τού έφαγε το παγωτόν; Ή μήπως δεν το παίζουν τα άλλα παιδάκια; Και το καλύτερον είναι ότι τα γράμματα γράφουν "Magnus Carlsen: World No.1 Ranked Chess Player". Παιδί, αλλά τουλάχιστον παιδί-θαύμα. (Μπράβο του, αλλά τοιαύτη πολυπραγμοσύνη, ώστε να γίνεται και μονδέλον, ούτε εν Ελλάδι δεν ευρίσκομεν).

Αφού εξαντλήσουμε τας αρχικάς διαφημίσεις, περνούμε εις το κυρίως μέρος του περιοδικού, όπου έχομεν προτάσεις μοδός:

Να σημειώσω ότι πρόκειται περί ντε-πιές του οίκου Chanel: γιλέκον αξίας 1.500 αγγλικών λιρών και πανταλόνιον αξίας 850 αγγλικών λιρών (υποθέτω ότι το μυαλόν του σχεδιαστού τιμάται προς μίαν -τουρκικήν- λίραν). Αν και επέρασεν ο Δεκαπενταύγουστος, σπεύσατε εις τα χωρία σας, διά να μετατρέψετε τας φλοκάτας σας εις μοδάτα πανταλόνια διά ατελείωτον χειμέριον κλάμπινγκ -μην λησμονήσετε να τα συνδυάσετε με ασορτί αξεσουάρ: περιδέραιον διά τα τσιμπούρια.

Αι κυρίαι όμως ας μην παραπονούνται:

Το νέον κραγιόν εις απίθανα χρώματα και εις σχήμα οργάνου περιεχομένου εντός της προαναφερθείσης φλοκάτης. (Οδηγίαι χρήσεως: τοποθετείται με προσεκτικάς κινήσεις ΜΟΝΟΝ επί των χειλέων του στόματος και πουθενά αλλού. Δεν το γλείφομεν και δεν το δαγκώνομεν.)

Και μια και το 'φερε η κουβέντα, αφιέρωμα εις το περιεχόμενον της φλοκάτης:

Διάφορα πιθανά σχήματα και μεγέθη διά τον πιο αγαπημένον φίλον του ανθρώπου. Συνοδεύεται από βαθυστόχαστον άρθρον σχετικώς με το ιδανικόν μέγεθος και σχήμα (ομιλεί και πεοπλάστης -ουχί, δεν αστειεύομαι: ο κ. Roberto Viel εκτελεί τας περισσοτέρας "cosmetic penoplasties" εις το Ηνωμένον Βασίλειον. Η ελληνική γλώσσα πανταχού παρούσα ακόμα και εις αυτού του είδους τας επεμβάσεις).

Εν συνεχεία ακόμη μία διαφήμισις:

Ο Ιησούς Χριστός νικά! Γυρίζομεν σελίδα χωρίς καν να δούμε την μάρκαν -τρελλαί πωλήσεις προμηνύονται.

Πιο ενδιαφέρονται τα επόμενα: διάφοραι προτάσεις διά ξενοδοχεία, όπως η παρακάτω:

Ουχί, δεν πρόκειται περί νεοδμήτου αυθαιρέτου εις την Λούτσαν, αλλά περί μεσάτου (αγγλιστί in) ξενοδοχείου εν Τελ Αβίβ, εις το οποίον η τιμή δωματίου ξεκινά από μόλις $256 -τα δωμάτια που γειτονεύουν με το διπλανόν ερείπιον υποθέτω πως στεγάζουν τας λουξ σουίτας.

Και μια και ομιλούμεν περί αρχιτεκτονικής, έχομεν αφιέρωμα εις τον Έλληνα αρχιτέκτονα Αλέξανδρον Τομπάζην:

Κάτω δεξιά, μεταξύ άλλων γράφει "the bottom right unit is a later addition by the owners". Εκτός του ότι δίνουν στεγνώς τους ιδιοκτήτας εις το διεθνές κοινόν ως γνησίους εκπροσώπους του ελληνικού αυθαιρέτου, παραλείπουν να μας ενημερώσουν αν έχει νομιμοποιηθεί ο ημιυπαίθριος ή ουχί -ήδη έχω φροντίσει να σταλεί φωτογραφίαν εις το ΣΔΟΕ και το Υπουργείον Περιβάλλοντος διά τα δέοντα.

Μετά από το κάρφωμα περνούμε εις προτάσεις διά την αμφίεσιν των καταδοτών:

Φαντάζομαι πως είναι μέρος θερινής κολεξιόν ειδικώς διά την παραλίαν.

Συνεχίζων το ξεφύλλισμα (είμαι σκυλί εις την αισθητικήν αντοχήν) συναντώ σελίδας αφιερωμένας εις τα έπιπλα και την πρακτικότητά τους:

Η συγκεκριμένη φωτογραφία προσπαθεί να μας πείσει ότι πρέπει να υπάρχει μεγάλο κενόν κάτω από τα κρεβάτια, διότι μπορεί να θέλωμεν κάτι να ψάξωμεν και να εμποδιζόμεθα από το ύψος -εννοείται πως όλοι μας τοιαύτην στάσιν τηρούμεν όταν ψάχνωμεν. Αλλά ουχί! Ύστερα από καλυτέραν παρατήρησιν διεπίστωσα ότι η καλλονή (το άλφα με ωμέγα) δεν ψάχνει, αλλά διαβάζει περιοδικόν! Σημείον, φωτισμός, στάσις, αμφίεσις, όλα προσεκτικώς επιλεγμένα διά την άνεσίν της.

Αναρωτιέμαι τι έτερον μπορεί να με περιμένει εις τας λίγας σελίδας που απομένουν και πίπτω επάνω εις την μετενσάρκωσιν του Borat από τον οίκον του μακαρίτου (καλά, εσύ πέθανες νωρίς) Yves Saint Laurent, περικαλώ:

Και κάπως έτσι ετελείωσε το περιοδικόν... 

Συμπέρασματα: 

1)Wallpaper=ταπισερί, ήτοι ταπί σερί. Διά το συγκεκριμένον περιοδικόν προτείνω εναλλακτικώς τον όρον Χαλκομανία (κατά προτίμησιν την δευτέραν ερμηνείαν της λέξεως).

2)Γίνε κι εσύ μονδέλον: μπορείς!

3)Κατά το περιοδικόν οτιδήποτε ωραίον και πρακτικόν δεν είναι εις την μόδαν -άλλως: μόδα είναι οτιδήποτε άσχημον και άχρηστον.

Ή μήπως ουχί; Διότι υπάρχει κάπου εκεί μέσα και μία ακόμη φωτογραφία, η οποία διαφημίζει τα 100 χρόνια λειτουργίας του οίκου Ermenegildo Zegna με ένδυμα και ύφασμα εμπνευσμένα από τον πρώτον χρόνον λειτουργίας του οίκου, ήτοι το 1910:

Συγγνώμη, αλλά προτιμώ να είμαι ντεμοντέ.

Ειμί Κωνσταντίνος ο στι-λίστας (του Σίντλερ) και άρτι ωλοκλήρωσα.