Alien vs. Predator

Μετά τα χθεσινά δράματα συνεχίζουμε σε κάτι σαφώς πιο σημαντικόν:

Οι πιστοί μου αναγνώσται θυμούνται την νίλαν που έπαθε ο Κωνσταντίνος όταν παρήγγειλε διαδικτυακώς μπλούζαν με μίαν εξωγήινην κατσικωμένην επί της πλάτης. 

Η μπλούζα ετάφη εις την χωματερήν της ντουλάπας μου - ή έτσι ενόμιζα ώς τώρα. Διότι ξεκοκαλίζοντας το ιστολόγιον της Χριστίνας Πολίτη έπεσα επάνω εις την εξωγήινήν μου διασκεδάζουσαν εν Μυκόνω (είπα ότι έχω φόρτον εργασίας, γι' αυτό και έκοψα New York Times, New York Review of Books, Le Monde, New Statesman και Guardian, αλλά το gossip-tv, συγγνώμη, δεν κόβεται). 

Δείτε και μόνοι σας:

Κατόπιν αυτού το αποφάσισα: θα την φορέσω την μπλούζαν.

Ειμί Κωνσταντίνος ο εισαγωγεύς μοδός και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Το καλτσόν που φοράει ως ταγιέρ ξεσκίσθη. Για μεγαλυτέραν αντοχήν προτείνω να χρησιμοποιήσει το βιομαγνητικό υπερμασαζοκαλσόν Slim.

Τα εις εαυτόν

(Disclaimer: Αυτό το κείμενο γράφτηκε πριν από ένα μήνα περίπου. Αποφασίζω να το αναρτήσω για λόγους που το μέλλον θα αποφασίσει αν πράγματι υφίστανται όπως τους εννοώ.
Όποιος μπήκε να διαβάσει Κωνσταντίνο Καντακουζηνό παρακαλείται να μην ασχοληθεί με το παρόν και να διαβάσει ένα οποιοδήποτε από τα κείμενα των "Ενδόξων στιγμών" κάτω δεξιά.)

Είμαι τυχερός (όχι τυχερός - "άξιος", μου λένε): όποιον στόχο έβαλα τον πέτυχα. Ανέλπιστα καλά, απίστευτα εύκολα. Πράγματα που θεωρώ σχεδόν αυτονόητα - κι ας ξέρω ότι γι' αυτά άλλοι μοχθούν χρόνια και ίσως να μην τα καταφέρουν ποτέ. Άλλοι, ίσως πιο άξιοι από εμένα, γιατί εκείνοι δουλεύουν ενώ εγώ όχι, αλλά πάντα έχω τον τρόπο - ποιος είναι αυτός, ειλικρινά δεν ξέρω. Σκέφτομαι τι έχω κάνει, πόσο με έχουν παινέψει και νιώθω ότι τους κοροϊδεύω όλους, ότι μια μέρα θα καταλάβουν ότι είμαι ένας άχρηστος, ένας απατεώνας - το μόνο ελαφρυντικό μου: ότι γίνεται χωρίς να το επιδιώκω. Σκέφτομαι αν έχω αποτύχει σε κάτι και δεν βρίσκω απάντηση. Κι όμως μέσα μου νιώθω διάχυτη την αποτυχία.

Ακούω τις τελευταίες μέρες αυτό εδώ:




Είναι στη γλώσσα των Tuvan. Δεν ξέρω τι λέει - δεν έχει και μεγάλη σημασία, αφού το νιώθω. Νιώθω τη μοναχικότητα του. Μοναχικότητα, όχι μοναξιά - επιλογή, όχι αναγκασμός. Δεν μου φαίνεται, ούτε εδώ ούτε εκεί έξω. Αλλά λίγο οι συνθήκες αυτών των χρόνων, σκέφτομαι, λίγο ο χαρακτήρας, λίγο οι ανάγκες της κατά μόνας εργασίας, γλιστράνε οι άνθρωποι μέσα από τα χέρια σου σαν τους κόκκους της άμμου. Δικαιολογίες. Ναι, είμαι δύσκολος άνθρωπος, αλλά ούτε αυτό φταίει. Μάλλον φταίει που δεν επιδίωξα ποτέ να με ανατρέψω.
Να κάτι στο οποίο έχω αποτύχει.

Γράφω. Πολύ και συχνά. Όχι μόνο εδώ. Όλη μου η ζωή είναι γράψιμο. Ως κάτεργο και ως πάρεργο. Ως επάγγελμα και ως δημιουργία.
Αλλά τα καύσιμα της ψυχής μου δεν είναι ανεξάντλητα.

Όταν αλλάζω, όταν μιλάω όπως σκέφτομαι εγώ και όχι ο Κωνσταντίνος, βλέπω τις ρωγμές μου. Μέσα από αυτές όμως δεν βγαίνει ο συνηθισμένος μου εαυτός, δεν βγαίνει αυτός που νομίζω ότι είμαι, αλλά κάποιος άλλος. Πάντα συνομιλούσα με τις περσόνες μου, πάντα με γοήτευε η πολλαπλότητά μου. Αλλά όταν διάβασα το βιβλίο Δρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ (το οποίο αφελώς θεωρούσα παιδικό μέχρι τότε) κατάλαβα ότι είμαι παγιδευμένος ανάμεσα στον πόθο για ένα καλύτερο Εγώ ("Εμείς" ίσως θα 'πρεπε να πω) και στη γοητεία της αυτοκαταστροφής.


Κάποιες από τις σχετικά πρόσφατες αναρτήσεις, λόγω της επικαιρότητας, εντάσσονταν στο πλαίσιο αυτών που θεωρώ ως σοβαρές. Ξέφευγαν από τον καταστατικό σκοπό αυτού του μπλογκ, τη γελοιοποίηση των πάντων. Ίσως γιατί οι καταστάσεις ήταν από μόνες τους σουρεαλιστικές και η διακωμώδησή τους δεν προσέφερε τίποτα. Ίσως γιατί ήταν τόσο σοβαρές που η γελοιοποίηση έμοιαζε παράταιρη.
Αλλά η ευρεία κυκλοφορία μιας συγκεκριμένης ανάρτησης με αφορισμούς με προβλημάτισε: μπορεί η δουλειά μου, αυτό που κάνω στον σκλάβο χρόνο, να είναι οι απαντήσεις, όμως ο ελεύθερος χρόνος μου είναι γεμάτος ερωτήσεις. Γι' αυτό και στην κανονική μου ζωή εκφράζω άποψη με απροθυμία: οι βεβαιότητες ποτέ δεν με γοήτευαν. Και επειδή είμαι προορισμένος να ανήκω σε έναν κόσμο που θα ονόμαζε κανείς "το σύστημα", είναι μάλλον παρακινδυνευμένο να τον κρίνω. Το έχω κάνει βέβαια, αλλά πολύ προσεκτικά - εδώ μιλάω πιο καθαρά. Γιατί το συνεχίζω δεν μπορώ να εξηγήσω. Ίσως γιατί είμαι ένας ελεύθερος άνθρωπος που έχει επιλέξει να ζει μια ελεγχόμενη ζωή.


Και το μόνο που μένει είναι απορίες: ποιος είμαι εγώ και ποιος ο Κωνσταντίνος; Ποια τα άλλα πρόσωπά μου; Γιατί τόσο πολλά;


Έχω σκεφτεί σοβαρά να κλείσω αυτό το μπλογκ. Όχι απλώς να το κλείσω, αλλά να το εξαφανίσω, να μην μείνει ούτε μια λέξη από αυτά που έχω γράψει, μόνον μια ανάμνηση σε κάποιους που έτυχε να με διαβάσουν. Κι όλα αυτά από φόβο. Διότι όσα διακινδυνεύω είναι περισσότερα από όσα κερδίζω.
Αλλά ποτέ δεν έβαλα τη ζωή μου στο ζύγι.

Γιατί όλα αυτά; Γιατί ένα μπλογκ; Γιατί να μοιράζεσαι σκόρπιες σκέψεις με το άγνωστο άπειρο; Τι θα μείνει, όταν εγκαταλείψω; Ένα ηλεκτρονικό βαμπίρ, που θα έχει μονάχα αναμνήσεις ζωής: φίλους που δεν γράφουν πια, αναγνώστες που δεν διαβάζουν, σχόλια που μένουν αναπάντητα.

Και τι είναι αυτό που κάνει τους άλλους να με διαβάζουν; Το χιούμορ είναι μια απάντηση, αλλά δεν με καλύπτει. Άλλωστε θεωρώ πως τα δύο κύρια στοιχεία του χαρακτήρα μου ίναι η αυστηρότητα και η έλλειψη χιούμορ. 

Συμβαίνει κάποιοι να ξέρουν ποιος είμαι και κάποτε να μιλάμε για τον Κωνσταντίνο σε δημόσιους χώρους.
Τους παρακαλώ να μιλάμε χαμηλόφωνα.



Τις προάλλες ήμουν με ανθρώπους που έβλεπα για πρώτη φορά. Δεν μιλούσα πολύ, περισσότερο τους παρατηρούσα, όπως κάνω συνήθως. Αναρωτιέμαι τι γνώμη σχηματίζουν για μένα. Αναρωτιέμαι αν κάποιος από αυτούς τυχαίνει να διαβάζει αυτό το μπλογκ. Αναρωτιέμαι πώς θα αντιδρούσε αν του έλεγα ποιος είμαι. Πιθανότητα δεν θα με πίστευε.


Ο Κωνσταντίνος αρχίζει να με τρομάζει. Γίνεται ανεξέλεγκτος. Γίνεται Άλλος.


Υ.Γ.: Το επόμενο διάστημα κατεβάζω στροφές. Οι αναρτήσεις θα είναι λιγότερο συχνές και πιο μικρές: σχολιασμός ενός γεγονότος, μιας φωτογραφίας, μιας δήλωσης. Αναρτήσεις-τομές στην ανοησία από Νοέμβριο.

Δημοψήφισμα ΙΙ

Συνεχίζομε το αφιέρωμα εις το προσεχές (;) δημοψήφισμα. Εις το προηγούμενον επεισόδιον είδαμε τι συνέβη με το πρώτον εν Ελλάδι δημοψήφισμα του 1862 ("δεν είδαμε την Εσάν να προσπαθεί να εκδικηθεί τον Εζέλ;" ρωτάει ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', ο οποίος έχει μεν δίκιο, αλλά πού να του εξηγείς τώρα...)

Πάμε εν τάχει στα επόμενα δημοψηφίσματα που έχουν ολιγότερον fun. Πρόκειται για σειράν δημοψηφισμάτων των οποίων αποκλειστικόν ερώτημα ήτο: ΘΕΛΕΤΕ ΒΑΣΙΛΕΑ Ή ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΤΣΑΚΙΔΙΑ; (1920, 1924, 1935, 1946, 1973, 1974 - εξαίρεση αυτό του 1968 για το "Σύνταγμα" της Χούντας). Το ωραίο είναι ότι π.χ. το 1924 το 70% εψήφισε να φύγει ο βασιλεύς και το 1935 το 98% εψήφισε να έρθει (εντελώς αξιόπιστον το δημοψήφισμα, όπως αντιλαμβανόμεθα όλοι). Γι' αυτό και οι βασιλείς όταν έφευγαν δεν έκλειναν ουάν-γουέι εισιτήριον αλλά με ανοιχτήν επιστροφήν.

Επειδή όμως είμεθα πλέον εις τον 21ον αιώνα και πολύ φοβούμαι ότι ο λαουτζίκος αντί να ασχολείται με τους βασιλείς και την αριστοκρατίαν, ενδιαφέρεται μόνον για εντελώς μπας-κλας ζητήματα (μισθούς, συντάξεις και λοιπά ανιαρά), θα κάνω μιαν παραχώρησιν προς τον λαόν μου και θα αποκαλύψω μερικά από τα ερωτήματα που θα μπορούσαν να τεθούν εις το προσεχές δημοψήφισμα - μαζί με τις προσφερόμενες απαντήσεις τους, αι οποίαι δεν περιορίζονται εις ένα απλούν "ΝΑΙ" ή "ΟΧΙ".
Για διευκόλυνσιν μάλιστα της Επιτροπής Σοφών που ετοιμάζεται, τα χωρίζω σε Θεματικές Ενότητες:

Α. Πολιτική

1. Θα ξαναψηφίσετε ανθρώπους που μας έφεραν εδώ;

α. ΝΑΙ, ΟΠΩΣ ΚΑΝΩ ΠΑΝΤΑ
β. ΝΑΙ, ΑΝ ΜΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΟΥΝ ΟΤΙ ΘΑ ΜΕ ΔΙΟΡΙΣΟΥΝ
γ. ΘΑ' ΜΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ

2. Πώς πρέπει να εκλέγεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας;
α. ΟΠΩΣ ΤΩΡΑ, ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ
β. ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΑΚΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ
γ. ΠΕΣ ΜΟΥ ΕΣΥ ΠΡΩΤΑ ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΩΣ ΘΑ ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ
δ. ΟΧΙ ΘΑ ΚΑΤΣΩ ΝΑ ΣΚΑΣΩ (x2) ΤΙ ΛΕΣ ΚΑΛΕ (x2) ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ

3. Μετά τη ΝΔ, τη Δημοκρατική Συμμαχία και τον ΛΑΟΣ, σε ποιο κόμμα θα θέλατε να δείτε τον Κώστα Κιλτίδη;

α. ΣΤΟ ΚΚΕ

β. ΣΤΟ ΚΚΕ Μ-Λ (άλλο είναι αυτό)

γ. ΣΤΟ Μ-Λ ΚΚΕ (κι αυτό άλλο)

δ. ΣΤΟ Ο.Α.Κ.Κ.Ε. ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ (κι αυτό άλλο είναι, λέμε)

ε. ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ - ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. - ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ, ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ (ένα είναι όλο αυτό)

στ. ΣΤΟ ΧΑΡΙΖΩ ΟΙΚΟΠΕΔΑ, ΧΑΡΙΖΩ ΧΡΕΗ, ΠΑΝΑΓΡΟΤΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑ.Ε.Κ.Ε. (αν υποσχεθεί να χαρίσει και τα χρέη της χώρας, θα τον ψηφίσω)

4. Σε πόσα κομμάτια θέλετε τον ΣΥΡΙΖΑ;
α. ΣΕ 11
β. ΣΕ 1000
γ. ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΧΑΣΗ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ

5. Η τιμή του Κυριακάτικου Ριζοσπάστη από 2 ευρώ πήγε 2,50 και μάλιστα την ώρα που τα ντόπια και ξένα συμφέροντα των μονοπωλίων επιτίθενται ανελέητα στα λαϊκά στρώματα (κατά τη φρασεολογία του). Μέχρι πού θέλετε να φτάσει η τιμή του;
α. ΣΤΑ 4,25 ΕΥΡΩ (=1450 δραχμές - άντε, να συνηθίζουμε σιγά-σιγά) ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ
β. ΑΝ ΒΑΛΕΙ ΕΝΘΕΤΟ ΓΚΟΣΙΠ, ΔΩΡΟ CD ΣΑΚΗ ΡΟΥΒΑ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟ ΘΑΝΟΥ ΑΣΚΗΤΗ, ΑΣ ΠΑΕΙ ΚΑΙ 15 ΕΥΡΩ
γ. ΓΙΑΤΙ ΒΓΑΖΟΥΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΦΥΛΛΟ, ΑΦΟΥ ΣΕ ΟΛΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ;


Β. Οικονομία

1. Θέλετε να βγούμε "εθελοντικά" από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση;

α. ΝΑΙ
β. ΒΕΒΑΙΑ
γ. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ
δ. ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΩΣ

(πολλές οι επιλογές σας - διαλέχτε)

2. Ποια ευχή θα θέλατε να κάνετε στον πολυχρονεμένο μας κ. Βενιζέλο;

α. ΒΑΓΓΕΛΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΣΕ ΘΕΛΩ

β. Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΒΕΙ ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ ΧΡΟΝΙΑ

γ. Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΒΕΙ ΕΥΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΑ ΔΙΝΕΙ ΦΙΝΛΑΝΔΙΚΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ

3. Πόσο πρέπει να είναι η ανώτατη μηνιαία σύνταξη;

α. ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ

β. ΔΥΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΠΤΑ ΛΕΠΤΑ

γ. ΤΡΙΑ ΕΥΡΩ (ΜΕΙΚΤΑ)

4. Πόσο πρέπει να είναι ο ανώτατος μηνιαίος μισθός διορισμένου προέδρου ΔΕΚΟ;

α. 10.000 ΕΥΡΩ

β. 50.000 ΕΥΡΩ

γ. 1.000.000 ΕΥΡΩ (ΓΥΦΤΙΕΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ;)

5. Από το πακέτο των 109 δισ. στις τράπεζες πάνε 20 δισ. Πόσα ακόμα λεφτά πρέπει να δώσει το κράτος στις τράπεζες;
α. 50 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ
β. 50 ΤΡΙΣ. ΕΥΡΩ
γ. ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ, ΜΩΡΟ ΜΟΥ, ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ

6. Σε κλίμακα 1 έως 10 (με 1 τον Τσίπρα και 10 τον Παπακωνσταντίνου) πόσο ευχαριστημένοι είστε από το Μνημόνιο;
 α. 10
β. 11
γ. 12

7. Πώς θα βγούμε από την κρίση;

α. ΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ

β. ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΞΑΝΘΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΟΧΙΜ

γ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ; ΚΑΛΑ ΠΕΡΝΑΜΕ

8. Τι άλλο πρέπει να κάνει η Νέα Δημοκρατία, για να πιστέψουμε ότι έχει τις σωστές λύσεις(αυτές δηλαδή που εφάρμοσε και στο πρόσφατο κυβερνητικό της παρελθόν);
α. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΚΙ ΑΛΛΑ "ΖΑΠΠΕΙΑ" - ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ "ΖΑΠΠΕΙΟ 18"
β. ΠΡΕΠΕΙ ΑΠΛΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΖΑΠΠΕΙΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
γ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΑΡΣΑΚΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ "ΖΑΠΠΕΙΟ ΙΙ" ΩΣ "ΑΜΩΜΗ ΑΡΣΑΚΕΙΑΣ ΙΙ"

9. Ας υποθέσουμε ότι πρέπει να βρούμε 1 δισ. ευρώ. Ποιον εμπιστεύεστε για την υψηλής πολιτικής αξίας και σπάνιας οικονομικής δεξιοτεχνίας διαίρεση "1 δισ. ευρώ διά 1.000.000 συνταξιούχοι = μείωση 1000 ευρώ ανά συνταξιούχο";
α. ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ
β. ΤΟΝ ΜΟΣΙΑΛΟ
γ. ΤΟΝ ΜΠΑΚΑΛΗ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΣΑΣ



Γ. Ηλεκτρονική διακυβέρνηση

1. Ποιο είναι το αγαπημένο σας ιστολόγιο;

α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΑΚΟΥΖΗΝΟΣ® SINCE 1347

β. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΑΚΟΥΖΗΝΟΣ® SINCE 1347

γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΑΚΟΥΖΗΝΟΣ® SINCE 1347

2. Πρέπει να συνεχιστεί η καινοτομία των βιογραφικών μέσω opengov;
α. ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕΙ Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
β. ΟΧΙ, Ο ΜΠΑΡΜΠΑΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΗ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ
γ. ΑΔΙΑΦΟΡΟ: ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ 'ΤΑΞΑΝ ΟΤΙ, ΑΝ ΔΕΝ ΜΕ ΠΑΡΟΥΝ ΜΕ OPENGOV, ΘΑ ΜΕ ΠΑΡΟΥΝ ΜΕΣΩ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

Δ. Εξωτερική πολιτική

1. Τι πρέπει να κάνουμε με την Γερμανία;
α. ΝΤΟΥ!
β. ΠΙΣΩ!
γ. ΑΡΝΤΑΝ...

2. Σε ενδεχόμενη κρίση Τουρκίας-Κύπρου σχετικά με τις υποθαλάσσιες γεωτρήσεις ποια η θέση της Ελλάδας;
α. ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ (με μεγάλη επιτυχία, όπως πάντα - κάτι ξέρουν και πάνε στο Ισραήλ)
β. ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΡΥΠΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΩΡΑ ΠΟΥ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΟΙΤΑΕΙ ΑΛΛΟΥ
γ. ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΙΑΒΑΖΑΜΕ (all-time classic απάντησις)


3. Πώς πρέπει να αντιδράσει η Ελλάδα στην τοποθέτηση αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων;
α. ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΓΚΡΟΥΕΦΣΚΙ ΓΙΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ
β. ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΔΥΣΦΗΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ (ΑΔΕΛΦΗ, ΣΦΑΓΕΑΣ, ΜΕΘΥΣΟΣ ΚΤΛ.), ΓΙΑ ΝΑ ΝΤΡΑΠΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΡΙΞΟΥΝ
γ. ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΙΜΟ ΜΕ 40-50 ΠΟΥΛΜΑΝ

4. Μετά την ανατροπή φιλικών προς την Ελλάδα καθεστώτων (Μουμπάρακ, Καντάφι και προσεχώς Άσαντ) με ποιες χώρες πρέπει να συνάψουμε φιλίες;
α. ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ
β. ΒΟΡΕΙΟΣ ΚΟΡΕΑ
γ. ΤΣΑΝΤ (τη χώρα εννοώ, όχι τη μαμά του πρωθυπουργού)




Ε. ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

1. Πρέπει να πάρει η Μαίρη Συνατσάκη δική της εκπομπή;

α. ΝΑΙ
β. ΟΧΙ

γ. ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΤΙ ΘΑ ΦΟΡΑΕΙ

2. Ποιο πρέπει να είναι το νέο χτένισμα της Μενεγάκη προκειμένου να κάνει κανένα νούμερο;

α. ΚΑΡΕ
β. ΜΙΖΑΜΠΛΙ
γ. ΜΠΟΥΚΛΕΣ
δ. ΓΟΥΛΙ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΕ ΤΡΙΔΥΜΑ

3. Ποια εκπομπή θέλετε να πάρει ο Αμβρόσιος;

α. ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ
β. GREEK IDOL
γ. ΑΥΤΗ ΕΔΩ

4. Πού πρέπει να πάει ο Λάκης Λαζόπουλος την επόμενη τηλεοπτική σεζόν;

α. ΣΤΟ ΠΡΩΙΝΑΔΙΚΟ ΤΟΥ HIGH TV (ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ)

β. ΣΤΗΝ ΕΤ1 (είναι σίγουρο ότι θα κλείσει, έτσι;)
γ. ΣΤΟ SEVEN X (R.I.P. Seven X: 1989-2006)

5. Τι πρέπει να γίνει για να το βουλώσει ο Θανάσης Πάτρας;

α. ΝΑ ΤΟΝ ΜΠΟΥΚΩΣΟΥΝ ΜΕ ΔΥΟ ΦΡΑΤΖΟΛΕΣ ΨΩΜΙ

β. ΝΑ ΤΟΝ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΣΤΟ BOLLYWOOD

γ. ΝΑ ΤΟΥ ΚΟΨΟΥΝ ΤΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ  - ΚΑΙ ΠΟΥ ΤΙΣ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

 ΣΤ. Γκόσιπ-Κοσμικά-Τέχνες

1. Πού πρέπει να παντρευτεί ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός τον tovenito;
α. ΣΤΗΝ ΡΟΤΟΝΤΑ ΜΕ ΚΟΥΜΠΑΡΟ ΤΟΝ ΚΑΤΣΙΦΑΡΑ, ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙ Ο TOVENITO (ΧΟΡΟΣΤΑΤΟΥΝΤΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΙΜΟΥ)
β. ΣΤΟ ΝΕΟ ΤΖΑΜΙ ΣΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ
γ. ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ-ΣΟΦΙΑ

2. Με τι μακιγιάζ προτιμάτε τη Μαριάντα Πιερίδη;
α. ΑΣΒΕΣΤΗ
β. ΑΣΦΑΛΤΟΠΑΝΟ
γ. ΟΠΛΙΣΜΕΝΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ

3.  Ποια αισθητική επέμβαση θα θέλατε να κάνει η Άντζελα Δημητρίου;
α. ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ
β. ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΦΩΝΗΤΙΚΩΝ ΧΟΡΔΩΝ
γ. ΤΑΡΙΧΕΥΣΗ

4. Σε ποια παράσταση θα θέλατε να δείτε την Τζούλια Αλεξανδράτου;
α.  Η ΠΑΡΘΕΝΑ (του Δημήτρη Μάνου)
β. ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΔΥΟ ΜΑΥΡΩΝ ΔΥΟ ΑΦΕΝΤΑΔΩΝ (του Κάρλο Γκολντόνι)
γ. ΑΙΔΟΙΟΥ ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ (τερασία η πρόκλησις του ανταγωνισμού προς την Βάνα Μπάρμπα, την Χριστίνα Παππά, την Καρλότα και την Ματούλα)



Ειμί Κωνσταντίνος το μέλος της Επιτροπής Σοφών και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Δεν ξέρω ποια θα είναι τα μέλη της επιτροπής, τι θα προτείνουν και πού θα καταλήξει η ιστορία, αλλά παρατηρώ ότι στην Ελλάδα για τους πιο αναποτελεσματικούς εφευρίσκουμε αντίστοιχους πομπώδεις τίτλους (βλ. οικονομικά: Τσάρος της Οικονομίας, Ράμπο της Εφορίας).

Going to Pieces

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι τακτικός αναγνώστης της στήλης Bits & Pieces του κ. Άρη Δημοκίδη στη Lifo. Εκεί διάβασε ανάρτησή του για το  ζήτημα που έχει δημιουργηθεί με έγγραφο που αναφέρεται στη Lifo και αποκάλυψε το Wikileaks.
Με δυο λόγια η ιστορία: η αμερικανική πρεσβεία κάλεσε τον Don Forst (γκουρού των free press) σε δημοσιογραφικό συνέδριο και η Lifo του πήρε συνέντευξη. Το θέμα που δημιουργήθηκε οφείλεται στο ότι σε ένα τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας ο κ. Speckhard, πρέσβης τότε των ΗΠΑ στην Ελλάδα, αναφέρεται στο συνέδριο, στη Lifo και στη συνέντευξη. Η ανάρτηση παρουσίαζει το περιστατικό ως φιάσκο, μια δήθεν συγκλονιστική αποκάλυψη που έκαναν άλλα ελληνικά μέσα χωρίς να διαβάσουν την συνέντευξη, η οποία αφορά μόνον στη δημοσιογραφία και τα free press και καμία σχέση δεν έχει με αμερικανική πολιτική, συνωμοσίες και προπαγάνδα.

Διαβάζοντας όμως το τηλεγράφημα, θεώρησα πως τα πράγματα δεν είναι εντελώς απλά και αθώα, όπως φαίνονται εκ πρώτης όψεως, γι' αυτό και έγραψα το παρακάτω σχόλιο:

"Όποιος διαβάσει το τηλεγράφημα του κ. Speckhard καταλαβαίνει τα εξής:

1. Ότι η Αμερικανική πρεσβεία μέσω του mosaiko.gr ("Embassy Athens' youth-oriented website", όπως αναφέρεται), οργάνωσε το συνέδριο, διότι τους ενδιαφέρει η διάδοση του αμερικανικού μοντέλου δημοσιογραφίας ("we plan to leverage this exposure to U.S. models for the next generation of Greek journalists further")

2. Ότι φρόντισε για την προβολή του συνεδρίου, γι' αυτό και κανόνισαν την συνέντευξη - πριν απο το συνέδριο ("Prior to the conference, we set up an interview with Don Forst in a top alternative Greek weekly, LiFO... We also hosted a pre-conference press roundtable that was well-attended by mainstream Greek media outlets, including several traditional daily newspapers and independent SKAI TV"). 
Και νομίζω ότι από τη διατύπωση προκύπτει πως η πρωτοβουλία της συνέντευξης ανήκει στην ίδια την πρεσβεία που φρόντισε για την προβολή του γεγονότος.

3. Ότι φροντίζουν για αυτό που σε απλά ελληνικά λέμε "ξεκάρφωμα" ("Having two speakers who disagreed on key points coming from such high-profile U.S. outlets made for a lively discussion, and increased our credibility")

4. Ότι έμειναν πολύ ευχαριστημένοι από το γεγονός ("LET'S DO IT AGAIN").

Από τα παραπάνω προκύπτει, νομίζω, ότι οι άνθρωποι ξέρουν τι κάνουν: ακόμα και αθώα συνέδρια με υπεράνω υποψίας ομιλητές είναι ενταγμένα στα πλαίσια της αύξησης της επιρροής τους σε μια χώρα (στη συγκεκριμένη περίπτωση, μέσω της εξοικείωσης των νέων δημοσιογράφων με τα αμερικανικά μοντέλα). Και δεν είναι ούτε απαραίτητο ούτε μάλιστα επιθυμητό να προβάλλονται μόνον πρόσωπα ευθυγραμμισμένα με την επίσημη πολιτική των ΗΠΑ.
Θεωρώ αναμενόμενο η Lifo να αρπάξει την ευκαιρία και να πάρει συνέντευξη από γκουρού των free press - τη δουλειά της κάνει. Ωστόσο γνωρίζει ότι χρησιμοποιείται. Και το αποδέχεται."

Το σχόλιό μου αυτό δεν δημοσιεύτηκε από τον διαχειριστή. Ίσως γιατί βλέπω το ζήτημα διαφορετικά από τους άλλους σχολιαστές της ανάρτησης: δηλαδή ζητούμενο δεν είναι αν ο συγκεκριμένος ή η Lifo είναι τσιράκι ή όχι της κυβέρνησης των ΗΠΑ και αν κάνουν προπαγάνδα (δεν είναι και δεν κάνουν - είναι σαφές), αλλά ότι ένα έντυπο χρησιμοποιείται για κάποιους στρατηγικούς στόχους της αμερικανικής πρεσβείας. Και θεωρώ ότι η ελληνική δημοσιογραφία δεν είναι τόσο αφελής, ώστε να μην υποψιάζεται ότι χρησιμοποιείται. Δεν λέω φυσικά ότι ο ρόλος της Lifo είναι εθνικά ύποπτος ούτε ότι το να παίρνεις συνεντεύξεις είναι κακό. Λέω ότι το τηλεγράφημα αυτό την εντάσσει στο σύστημα των ελληνικών ΜΜΕ, το οποίο χρησιμοποιεί η αμερικανική πρεσβεία για την εξυπηρέτηση των στόχων της (άλλα ΜΜΕ τα χρησιμοποιεί για πολιτικές θέσεις και άλλα, όπως εν προκειμένω τη Lifo, για εξοικείωση με τα αμερικανικά μοντέλα τρόπου ζωής και σκέψης). Και όλα αυτά παρά τα έξυπνα άρθρα, τις ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις, τις εναλλακτικές προτάσεις και τις ωραίες φωτογραφίες - ή ίσως ακριβώς γι' αυτό (τα "U.S. models for the next generation of Greek journalists" που λέγαμε - ή, όπως το λένε πιο ωμά αλλού: "we are putting more resources into our dealings with media schools and students... we should see a gradual reduction in the knee-jerk anti-Americanism that colors the media"). Ή, με τα λόγια του Herbert Schiller, που μελέτησε το φαινόμενο της αμερικανικής διείσδυσης σε άλλες χώρες μέσω των μίντια: "Για να επιτευχθεί διείσδυση σε μεγάλη κλίμακα, τα μίντια πρέπει να αιχμαλωτιστούν από την κυριαρχούσα/διεισδύουσα δύναμη".

Η άλλη μου σκέψη ήταν ότι το σχόλιο απορρίφθηκε, διότι παραβίασα κάποιον όρο χρήσης της ιστοσελίδας - αν και δεν βρήκα κάπου να αναφέρεται ότι απαγορεύεται η διατύπωση αρνητικών προς την Lifo σχολίων.
Εκτός και αν αυτό ανήκει στον άγραφο κώδικα τιμής της Lifo.

Ειμί Κωνσταντίνος ο λογοκριθείς και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν με πολυνοιάζει, διότι, όπως βλέπετε, το σχόλιο δημοσιεύεται εδώ, στην ναυαρχίδα του ΔΟΚ (Δημοσιογραφικός Οργανισμός Καντακουζηνού). Γι' αυτό και εγώ από την Lifo θα κρατήσω μόνον τις ωραίες αναμνήσεις. Επομένως, θα συνεχίσω την κανονική ροή του προγράμματός μου με δυο αναρτήσεις που περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους εδώ και μέρες.

Υ.Γ.2: Το άλλο τηλεγραφήμα για τα ελληνικά ΜΜΕ με τίτλο "Πώς να διαβάζετε τον ελληνικό τύπο: οδηγός για τους αμύητους" θα το σχολιάσω σύντομα και όπως του αξίζει.
Υ.Γ.3:  Και επειδή έπεσε πολλή Αμερική σήμερα, πάρτε λίγο αμερικανικό πολιτιστικό ιμπεριαλισμό, αλλά από αυτόν που δεν αρέσει καθόλου στην αμερικανική πρεσβεία: απόσπασμα του έργου "Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος" του Αμερικανού συνθέτη και πιανίστα Φρέντερικ Ζέφσκι (Rzewski), παραλλαγή του γνωστού έργου του Sergio Ortega:

Diamantopoulou gone MAD

Συγκλονισμένος ο πολιτικός κόσμος παρακολουθεί τις εξελίξεις γύρω από το φαινόμενο Διαμαντοπούλου: αφού άλλαξε τον νόμον των Πανεπιστημίων (ενδεχομένως και τα φώτα - αλλά δεν θα γκρινιάξω, γιατί στην εφαρμογή θα δείξει, όπως και στα δικαστήρια που θα κρίνουν την συνταγματικότητά του), πήρε σβάρνα τις τηλεοπτικές εκπομπές, προκειμένου να θριαμβολογήσει για το κατόρθωμα της συναινέσεως (κάπου μάλιστα την άκουσα να λέγει ότι χρειάζεται το κατάλληλο πολιτικό προσωπικό για να πετύχει την συναίνεση - ως νέα πρόβα υποψηφιότητας για την αρχηγία μού ακούστηκε αυτό). 

Αρχικώς υπήρξαν σκέψεις, αντί των τηλεοπτικών της εμφανίσεων, να στηθεί γιγαντιαίων διαστάσεων αψίδα έμπροσθεν της Βουλής, ώστε να κάνει τον ρωμαϊκόν θρίαμβον που της αναλογεί και να μείνει και μνημείον για τις επόμενες γενεές (η αψίδα, όχι η Διαμαντοπούλου). Κακά πληροφορημένες πηγές μου μου μετέφεραν ότι το σχέδιον είχε ως εξής: αφού περάσουν οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών κολλεγίων ζητωκραυγάζοντας θα ακολουθήσει η ιδία επάνω εις αντίγραφον της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών - δείγμα ότι αλώθηκε. Από πίσω της θα σέρνει σιδηροδέσμιους πρυτάνεις, συγκλητικούς, αιώνιους φοιτητές και φοιτητοπατέρες. Το χάπενινγκ θα τελειώσει με ανατίναξιν της Πρυτανείας (χωρίς την Διαμαντοπούλου επάνω, εννοείται), βεγγαλικά, ξυλοπόδαρους, ξυλοκόπημα, κουκουλοφόρους, κουμπουροφόρους, ΜΑΤ, δακρυγόνα, γκράφιτι, νεροτσουλήθρες και πλούσια δώρα για τους μικρούς μας φίλους.

Το σχέδιον όμως εγκατελείφθη, διότι ο θρίαμβος αυτός εκρίθη ακριβός και διότι ως γνωστόν "λεφτά υπάρχουν" (άνοιξα το "Μέγα Παπανδρεοελληνικόν-Ελληνοπαπανδρεϊκόν Λεξικόν" και διαβάζω ότι στα ελληνικά αυτό σημαίνει: "λεφτά δεν υπάρχουν" - το συμβουλεύομαι συχνώς, διότι οι δύο γλώσσες μοιάζουν επικινδύνως, αλλά είναι εντελώς διαφορετικές τελικά). Έτσι η κυρία Διαμαντοπούλου απεφάσισε να κάνει τον θρίαμβόν της τηλεοπτικώς: συγκεκριμένως δεν έχει αφήσει εκπομπή για εκπομπή (κυρίως δελτία ειδήσεων - ευτυχώς δηλαδή που είμαστε ακόμα στο καλοκαίρι και δεν άρχισαν τα τοκ-σόου). Αλλά τόσο πολύ την έχει φοβηθεί το μάτι μου, που νομίζω ότι σε λίγο θα την δω να κάνει γκεστ στον "Εζέλ". Και πώς να μην την φοβηθώ, όταν διαβάζω ότι πήγε μέχρι και στο ΜΑD (συνέντευξη σε Ουγγαρέζο και Μαίρη Συνατσάκη παρακαλώ - τρέμε Τρέμη).

Η εκπομπή θα παίξει μεθαύριο Δευτέρα (και Τρίτη για τους διαμαντοπουλοεξαρτημένους που δεν μπήκαν ακόμα σε πρόγραμμα μεθαδόνης). Στην εκπομπή η κ. Υπουργός (αφού μιλήσει πρώτα για τον εαυτό της την συναίνεσιν που επετεύχθη) θα αφιερώσει το τραγούδι του Πάνου Κιάμου "Ολοκαίνουργιος" στον ολοκαίνουργιο νόμο της. Επίσης θα κάνει αφιερώσεις και στους συνεργάτες της που την βοήθησαν στην ψήφισιν του νέου νόμου. Στον Αντώνη Σαμαρά (ο οποίος, τα έχει κοστολογήσει όλα και θα μας επιστρέψει τις περικοπές) θα αφιερώσει το "Κρύβομαι" του Γονίδη, στην Ντόρα Μπακογιάννη του 2% (το πολύ) το "Κλάψε" της Κολέτσα (ακούστε πώς τα τονίζει όλα στην λήγουσα: γαλλίδα είναι η Κολέτσα ή δεν τους βγήκε ο στίχος;) και στον Γιώργο Καρατζαφέρη (που όλοι του κάνουν τα χατίρια) το "Κακομαθημένο" του Χολίδη. Επίσης θα αφιερώσει και το "Gay? Ok!" του Γαλάνη, αλλά δεν σας λέω σε ποιον.
Τέλος, σε όλους εσάς, τα γλυκουλίνια της, που σας αγαπάει πολύ-πολύ-πολύ, το "Με 600 ευρώ πώς να τη βγάλω":

Πάμε τώρα στο μέρος της συνεντεύξεως της νέας απόλυτης Ελληνίδας σταρ (μόνον σταρ του ελληνικού τραγουδιού δίνουν συνεντεύξεις στο MAD): αφού σχολιάσει την τελευταία της φωτογράφιση για το Nitro και τις δηλώσεις που έκανε εκεί, θα αποφύγει ενοχλημένη να πει οτιδήποτε για τις παπαράτσι φωτογραφίες, όπου έχει πάρει πόζα, για να φαίνεται ότι ο άγνωστος δίπλα της δεν είναι κανένας τυχαίος, και θα αρκεστεί να πει μόνον ότι είναι ευτυχισμένη (συγκεκριμένα θα πει: "είμαι πολύ καλά στη ζωή μου"). Στη συνέχεια, η κάμερα θα κάνει ζουμ στα μαλλιά της την ώρα που θα χασκογελάει σε κάθε μπούρδα που θα λένε οι παρουσιαστές, θα μιλήσει για τον νέο της δίσκο και θα ευχαριστήσει τους συνεργάτες της και την εταιρία της που την στηρίζει, θα στείλει κοινωνικό μήνυμα λέγοντας πόσο την έχει επηρεάσει η κρίση, θα πει ότι απείχε από τις πίστες το τελευταίο διάστημα γιατί η ελληνική μουσική είχε πάρει μια κατεύθυνση που δεν την εξέφραζε και προτίμησε να αποστασιοποιηθεί (κοιτάζω πάλι το λεξικό μου και γράφει "με είχαν εντελώς ξεγραμμένη και στα αζήτητα"), αλλά αποφάσισε να επανέλθει ύστερα από περίοδο αυτοσυγκέντρωσης και επαναξιολόγησης των επιλογών της (το λεξικό λέει: "μου πέταξε κάποιος πέντε δεκάρες και πήγα μπουσουλώντας"), θα αφήσει να αιωρείται ότι ίσως την επόμενη σαιζόν την δούμε σε μεγάλη πίστα με μεγάλα ονόματα, σε μια συνεργασία που θα συζητηθεί (εκείνη τη στιγμή ακούγεται ο ύμνος "και δεν χτυπάει το τηλέφωνο - με πνίγει το παράπονο") και στο τέλος θα τραγουδήσει πλέι-μπακ το νέο της σουξέ από τον τρεις φορές πλατινένιο -ακυκλοφόρητο ακόμα- δίσκο της.

Ειμί Κωνσταντίνος ο καλεσμένος του MAD και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Η Υπουργός Εθνικής Παιδείας επισκέπτεται αυτόν τον πυλώνα της νεοελληνικής παιδείας για να στηρίξει το έργο του. Μπράβο στην κυρία Διαμαντοπούλου για ακόμη μία συναίνεση. Μήπως όμως να αραιώνει σιγά-σιγά από τα κανάλια και να διορίσει και κανέναν από τους 800 λέκτορες που έχουν μεν εκλεγεί, αλλά περιμένουν διορισμό εδώ και μερικά χρονάκια; Μήπως να στείλει κανένα πακέτο χαρτί στα γυμνάσια που τυπώνουν σε γραμματοσειρά 6 (δηλαδή κάπως έτσι) για να κάνουν οικονομία στο χαρτί - αν βεβαίως υπάρχει; Μήπως να διορίσει κανέναν εξειδικευμένο καθηγητή, αντί να βάζει καθηγητές αγγλικών και γαλλικών να διδάσκουν από θρησκευτικά μέχρι πολιτειολογία; Και μήπως να φτιάξει και κανένα τμήμα Νανοτεχνολογίας, Νευροεπιστημών ή κάτι τέλος πάντων από αυτά που μπορεί να πάνε λίγο μπροστά αυτή τη χώρα με τα πρωτοπόρα εργαστήριά τους; 

Αλλά ξέχασα: όλα αυτά κοστίζουν.