Ο Μανουήλ Β' ανά τας Ευρώπας: 2η στάσις "Μπάκιγχαμ"

(αναγιγνώσκεται εντός 4 λεπτών)

(Περίληψις προηγουμένου επεισοδίου: ο αυτοκράτωρ Μανουήλ Β' Παλαιολόγος έκανε promo tour ανά τας Ευρώπας, με αφορμήν πρόσκλησιν του Άγγλου βασιλέως Ερρίκου Δ'  να επισκεφθεί την Αγγλίαν για το χριστουγεννιάτικον γεύμα του 1400. Πρώτος σταθμός της περιοδείας μας ήτο το Παρίσι, όπου επεράσαμ' όμορφα, όμορφα, όμορφα...)


Μετά την ευχάριστον διαμονήν μας εις Παρισίους, επήραμε το Eurostar και, περνώντας κάτω από την Μάγχην, εφθάσαμε εις το Λονδίνον. Νέα μεγαλεία εκεί: ο βασιλεύς Ερρίκος Δ' μας παρεχώρησε το παλάτιον του Έλθαμ. Γυρίσαμε πολύ εις την πόλιν και παντού υπεδέχοντο την αυτοκρατορικήν μας αντιπροσωπείαν με πολύ υψηλάς τιμάς, αλλά οφείλω να είπω ότι αι τιμαί εις τα Harrods ήσαν αι υψηλότεραι: για ένα πακέτον βιολογικά μπλε τσιπς θυμάμαι ότι επλήρωσα 5 χρυσάς λίρας - καλά κάνει ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', και δεν αλλάζει τα δρακουλίνια του με τίποτα...
Ο Μανουήλ Β' πάντως αδιαφόρησε για τας υψηλάς τιμάς και ως γνωστός ανοιχτοχέρης - κατ' άλλους μακρυχέρης - εσήκωσε το μισόν Harrods. Προτού συνεχίσω, θα αποκαλύψω πώς εδημιουργήθη το όνομα Harrods: χρησιμοποιούσε ο αυτοκράτωρ για τας τιμάς του πολυκαταστήματος φράσεις όπως "σφαγή", "θάνατος" και "χάρος": η παραφθορά της τελευταίας αυτής λέξεως οδήγησε εις το αγγλικόν Harrods.

Το πρώτον πρόβλημα του αυτοκράτορος εν Λονδίνω συνίστατο εις το ότι δεν ήτο συνηθισμένος εις το τέιον (λαϊκιστί τσάι) και αρχικώς εστούμπωσε. Το δεύτερον πρόβλημά του ήτο ότι δεν εγνώριζε αγγλικά πέρα από τα θερινά του τύπου: Do you like mamazel the Byzantium, you are beautiful-I love you κτλ., με αποτέλεσμα να παρεξηγείται. Παραδείγματος χάριν, όταν ο βασιλεύς Ερρίκος Δ' ωργάνωσε κονταρομαχίας προς τιμήν μας, ένας ιππότης με πλατινέ μαλλί και βγαλμένα φρύδια ήρθε και εζήτησε με τσαχπινιάν από τον Μανουήλ Β' το φουλάρι του για να το δέσει επί του "κονταριού" του, προκειμένου να του φέρει γούρι...

Εν συνεχεία, ο αυτοκράτωρ, ακούγοντας λέξεις όπως lemon, potato κτλ. ενόμισε ότι θα μπορούσε να συνεννοηθεί εις τα αγγλικά ομιλώντας ελληνικά με αγγλικήν προφοράν (δηλαδή κάπως σαν την "Θεία απ' το Σικάγο") και ήτο έτσι ο πρώτος που εισήγαγε τα greeglish: "dose mou to stemma mou, please", έλεγε εις τον Άγγλον συνοδόν του και εκείνος ανταποκρινόταν, μάλλον γιατί έβλεπε τον Μανουήλ να δείχνει το στέμμα. Ο Μανουήλ όμως ενόμιζε ότι καταλάβαιναν τι έλεγε, γι' αυτό και απεφάσισε να δώσει διάλεξιν εις τα αγγλικά εις την οποίαν οι Άγγλοι το μόνον που κατάλαβαν ήτο η τύφλα τους: "I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies", δηλαδή: "Ευλογώ τους άρχοντες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας για την ορθοδοξία των αξιωμάτων, των μεθόδων και των πολιτικών τους". Έτσι λοιπόν ήρθε το ΔΝΤ εις την Ελλάδα: από τη μίαν ευλόγισε ο αυτοκράτωρ το ΔΝΤ και τας μεθόδους του, από την άλλην οι Άγγλοι δεν ήθελαν να δείξουν ότι δεν ξέρουν την γλώσσαν τους - πολύ θέλει για να γίνει το κακό;

Τέλος πάντων, κάποια στιγμή ήρθαν τα Χριστούγεννα του 1400. Θυμάμαι ότι με εξύπνησε ο Μανουήλ Β' μπαίνοντας εις το δωμάτιόν μου ντυμένος εις τα πορφυρά (έχει και μακριά γενειάδα που οπωσδήποτε βοηθά πολύ εις το σύνολον). Έκανε μάλιστα practice εις τα αγγλικά του και επαναλάμβανε υπό τους ήχους του "Jingle Bells" την φράσιν: "HO HO HO! MEEEEERY CHRISTMAS!!! HO HO HO! MEEEEERY CHRISTMAS!!!"

Έξω από το παλάτιον του Έλθαμ ήτο σταθμευμένον το έλκηθρον του Μανουήλ Β' που το έσερναν τάρανδοι, προκειμένου να πάμε εις το Μπάκιγχαμ, όπου μας επερίμεναν ο βασιλεύς και οι ευγενείς του. Ο Μανουήλ κουβαλούσε έναν μεγάλο σάκον με δώρα και άρχισε να μοιράζει δεξιά και αριστερά τα συνηθισμένα που εμοίραζε και εις Παρισίους, δηλαδή άγια λείψανα (κόκαλο οι Άγγλοι).
Οι Άγγλοι είχαν ετοιμάσει διάφορα χριστουγεννιάτικα χάπενινγκς: παγοδρόμιο, πάρκο με φουσκωτά παιχνίδια, καρουζέλ, στρουμφοχωριό, τρενάκι, κινηματογράφος με παιδικές ταινίες, μουσικά και θεατρικά δρώμενα, ο Αγιος Βασίλης που θα υποδέχεται τους μικρούς επισκέπτες στη Χιονισμένη Στρουμφόπολη, παραστάσεις με αγαπημένους ήρωες όπως η Χιονάτη με ζωγραφική προσώπου (face painting) και πολλοί άλλοι, καθώς και πλούσια δώρα, λες και ο Μανουήλ Β' ήτο ο μέγας φύλαρχος της Ουαγκαντούγκου, που θα έμενε με το στόμα ανοιχτόν με τοιαύτας ανοησίας, και ουχί ο μοναδικός νόμιμος Ρωμαίος αυτοκράτωρ... Για το τέλος μας εφύλαξαν ακόμη μιαν έκπληξιν: εζήτησε ο Ερρίκος Δ' να κλείσουμε τα μάτια μας και εφώναξε ένα πρόσωπον. Εγώ ενόμισα ότι εφώναξε "Μέριλιν" και εφαντάσθην καυτάς νύκτας μετά της Μέριλιν Μονρόε, αλλά δυστυχώς δεν ήκουσα καλώς, διότι, όταν άνοιξα τα μάτια μου, κατάλαβα ότι επρόκειτο απλώς για τον στούμπον μάγον Μέρλιν, ο οποίος μας ανταπέδωσε τα δώρα χαρίζοντάς μας αποξηραμένες σαύρες, απόσταγμα από τρίχες νυχτερίδας ("τρίχες..." εσχολίασε ο Μανουήλ Β') και λευκήν σκόνην από κέρας μονόκερου ("τρελές μυτιές θα κάνουμε το βράδυ" μου εψυθίρισε ο αυτοκράτωρ).

Εις το επίσημον χριστουγεννιάτικον γεύμα που ακολούθησε, ο Μανουήλ Β' είχε σκοπόν να ζητήσει βοήθειαν από τον Ερρίκον Δ', για να πολεμήσει τους Τούρκους. Πάλι όμως τα αγγλικά του εστάθησαν εμπόδιον: εζήτησε από τον Ερρίκον Δ' να τον βοηθησει να "eat the Turkey" (δηλαδή "να φάει την Τουρκίαν"). Ο Ερρίκος τότε του έκοψε ένα μπούτι γαλοπούλας (turkey) και του το προσέφερε. Το Foreign Office αμέσως εξέδωσε ανακοίνωσιν σύμφωνα με την οποίαν η Αγγλία, φίλη και σύμμαχος χώρα, με βαθείς ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με την Αυτοκρατορίαν μας, ικανοποίησε όλας τας παρακλήσεις των Βυζαντινών για βοήθειαν.

Τα φωτεινά παραδείγματα των βασιλέων της Αγγλίας και της Γαλλίας ακολουθούν έκτοτε όλοι  οι διάδοχοί τους.

Ειμί Κωνσταντίνος ο αγγλογάλλος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Εμείς και "οι άλλοι"

Τέτοια μέρα πριν από δύο χρόνια δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Τα γεγονότα είναι σε όλους γνωστά: οι δράστες συνελήφθησαν, κρατήθηκαν προσωρινώς επί 18 μήνες (όπως προβλέπεται από τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας) και κατεδικάσθησαν πρωτοδίκως: ισόβια ο ένας και σε δεκαετή κάθειρξιν ο άλλος. Δίκαιη τιμωρία για την δολοφονίαν ενός παιδιού. Για να τιμηθεί η μνήμη του, σήμερα γίνεται πανεκπαιδευτικόν συλλαλητήριον, στάσις εργασίας της ΑΔΕΔΥ και η αστυνομία  βρίσκει ευκαιρίαν να κλείσει το κέντρον της Αθήνας.

Όταν έμαθα το γεγονός της δολοφονίας πριν από δύο χρόνια, θυμήθηκα αυτομάτως ένα άλλο περιστατικόν που με είχε συγκλονίσει τότε: την δολοφονίαν του Μαρίνου Χριστόπουλου το 2001.

Φυσικά ελάχιστοι θυμούνται πια τον Μαρίνο (ίσως και ελάχιστοι να άκουσαν ποτέ το όνομά του). Ο Μαρίνος Χριστόπουλος ήταν ένας τσιγγάνος 21 ετών, πατέρας 3 ανήλικων παιδιών. Πυροβολήθηκε από αστυνομικόν, γιατί δεν σταμάτησε σε σήμα του (λεπτομέρειες εδώ και άλλα περιστατικά αστυνομικής βίας κατά τσιγγάνων και αλλοδαπών εδώ). Ο αστυνομικός, ο οποίος δεν κρατήθηκε προσωρινώς, αλλά κατέβαλε εγγύησιν 3 εκατομμυρίων δραχμών, κατεδικάσθη τελικώς το 2006 σε κάθειρξιν δέκα ετών και τριών μηνών για ανθρωποκτονίαν από αμέλειαν.

Και τα δύο είναι περιστατικά ακραίας αστυνομικής βίας. Και τα δύο είναι τραγικά και άδικα. Και τα δύο αφορούν νέα παιδιά. Για τον Μαρίνο όμως καμία εξέγερσις δεν συνέβη, κανένα συλλαλητήριον δεν ωργανώθη και καμία στάσις εργασίας δεν έλαβε χώραν. Γιατί αυτή η επιλεκτικότης στην μνήμην μας; Μήπως επειδή ο Μαρίνος δεν ήταν ένας από εμάς και δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι ο γιος μας, ο φίλος μας, ο συμμαθητής μας;

Ο κ. Καρατζαφέρης κάποτε είπε την περίφημον φράσιν "τα δικά μας παιδιά" - φράσις που  έγινε σημαία των αντιπάλων της ΝΔ και του ΛΑΟΣ. Είχε δίκιον: τελικά όλοι έχουμε "τα δικά μας" παιδιά.

Ειμί Κωνσταντίνος ο μνήμων και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Ίσως κάποιοι να πουν ότι στην περίπτωσιν του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το ποτήρι ξεχείλισε. Αλλά γιατί να μην ξεχειλίσει το ποτήρι επτά χρόνια πριν; Μήπως επειδή οι δολοφονίες Σέρβων, Αλβανών και ομογενών, που  προηγήθηκαν της δολοφονίας του Μαρίνου Χριστόπουλου, δεν μετράνε και τόσο εις την συνείδησίν μας;

Υ.Γ.2: Εννοείται, φυσικά, ότι καμιά εκδήλωσις δεν θα γίνει ούτε για τα θύματα των πακέτων-βομβών των τρομοκρατών: ο ένας ήταν αστυνομικός και μάλιστα κολλητός του Χρυσοχοΐδη (πολλά τα επιβαρυντικά στοιχεία...), ο άλλος ήταν Αφγανός (δηλαδή από αυτούς που έχουμε εξ ορισμού κατατάξει στην κατηγορίαν "Lebensunwertes Leben", δηλαδή "ζωή ανάξια ζωής", κατά το ναζιστικόν πρότυπον που συνειδητά ακολουθούμε πλέον ως κοινωνία). Επιπλέον, αυτές οι δολοφονίες μάλλον δεν είναι και τόσο δολοφονίες, αφού δεν οφείλονται σε εκπροσώπους της κρατικής εξουσίας, αλλά σε εκπροσώπους της αντικρατικής (;) πάλης...

Η οικονομική ελίτ, το ΔΝΤ της, η κυβέρνησις του και τα ΜΜΕ τους

Σήμερον δεν έχει ανάρτησιν. Σήμερον έχει έναν απλόν σύνδεσμον προς μίαν συνέντευξιν, η οποία εδημοσιεύθη χθες εις την Ελευθεροτυπίαν και εντός ολίγων γραμμών ομιλεί περί του ΔΝΤ, της κυβερνήσεως, των ΜΜΕ και της στρατηγικής του αδιεξόδου που ακολουθούν. Εν ολίγοις, ο καθηγητής Ρίτσαρν Πιτ ομιλεί για γεγονότα που υποψιαζόμεθα, αλλά πιθανόν δεν είχαμε κατανοήσει πώς ακριβώς λειτουργούν. Διαβάστε την εδώ:

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=229864

Γιατί εις την χώραν ταύτην (και ουχί μόνον) έχουμε ξεχάσει πως οικονομία=πολιτική και ουχί σύνθετες μαθηματικές φόρμουλες (αυτές είναι απλώς τα εργαλεία της).

Ειμί Κωνσταντίνος και σήμερον ωλοκλήρωσαν άλλοι...

Σπήτσλες

Ο ανωτέρω βάρβαρος τίτλος είναι ο μόνος που δύναται να αποδώσει την αντίδρασίν μου εις το ακόλουθον περιστατικόν που συνέβη σήμερον:

Ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', ενεφανίσθη ενώπιον μου το πρωί με το στόμα ανοιχτόν και άφωνος για ώρα. Ανησύχησα (είναι και 715 ετών - κρατιέται καλά, ούτε για 650 δεν τον κάνεις), αλλά ύστερα από ολίγον συνήλθε και μου περιέγραψε τι είχε συμβεί:

Όπως ίσως γνωρίζετε, έχει την κακήν συνήθειαν να ξυπνά το πρωί με τηλεόρασιν. Αρχικώς έκανε ένα γρήγορον ζάπινγκ και είδε τα νέα για τις μειώσεις μισθών εις τον ιδιωτικόν τομέαν (καλέ, δεν είχαμε πει ότι από τα νέα μέτρα δεν θα πληγεί ο ιδιωτικός τομέας και ότι οι μειώσεις εκεί είναι αχρείαστες; Ή οι μειώσεις είναι αχρείαστες ή αυτοί που τα έλεγαν αυτά είναι άχρηστοι - μπορεί και τα δύο). Επειδή  όμως ο Ιωάννης ΣΤ' δεν μπορεί να ξανασχοληθεί με τους εργαζομένους (αρκετά ησχολήθη όταν ήτο αυτοκράτωρ), είπε να το γυρίσει εις την εκπομπήν του Αλέξανδρου Πετρίδη για πιο λάιτ ενημέρωσιν (πιο λάιτ εξαερώνεσαι). Επέτυχε ο Ιωάννης ΣΤ' την γνωστήν χορεύτριαν Νικόλ(;) να χορεύει το Born again (Babilonia) και εις την σκέψιν νέας εκστρατείας  για την κατάκτησιν της Βαβυλώνος άρχισε να συνοδεύει την Νικόλ εις το λίκνισμα. Κάποια στιγμή η Νικόλ ωλοκλήρωσε (με την καλήν έννοιαν) και εκάθισε λαχανιασμένη από την προσπάθειαν. Ακολούθησε τότε ο εξής διάλογος (ο οποίος δύναται να χαρακτηρισθεί και ως βομβαρδισμός από βλήματα του Αλέξανδρου Πετρίδη) - το ακόλουθον κείμενον διατηρεί τα βασικά σημεία του διαλόγου, διότι δυστυχώς ο Ιωάννης ΣΤ' δεν επρόλαβε να μαγνητοφωνήσει το απόσπασμα και μου το παρέθεσε από μνήμης:

Αλέξανδρος Πετρίδης: Η Νικόλ έχει ξαναχορέψει στην εκπομπή μας. Θυμάσαι Νικόλ, που ήρθες και χόρεψες με την μπαστούνα;

Νικόλ: Ναι, το θυμάμαι.

Συμπαρουσιάστρια Αλέξανδρου Πετρίδη (αγνώστων λοιπών στοιχείων): Τι είναι η μπαστούνα;

Αλέξανδρος Πετρίδης: Καλέ, η μπαστούνα - το μπαστούνι. Εγώ δεν το λέω μπαστούνι, γιατί έτσι το λέει όλος ο κόσμος.

Νικόλ (σχεδόν ταυτοχρόνως): Την γκλίτσα εννοεί, τη μαγκούρα.

Αλέξανδρος Πετρίδης: Α, μπράβο! Από τη μαγκούρα επηρεάστηκα και είπα μπαστούνα, βάζοντας το στερητικό "α" στο τέλος...

Ειμί Κωνσταντίνος ο άφωνος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Παράκλησις προς Αλέξανδρον Πετρίδη: Μην τις πετάς - σκέψου κι εμάς.

Twitter 2

(Σύντομες ειδήσεις εις μέγεθος λίγο μεγαλύτερον από το twitter - μάλλον μέγεθος γαλοπούλας, εν όψει των εορτών.)

Ο Πατριάρχης Ρωσίας επιθυμεί να κάνει ταξίδι εις το διάστημα. Η NASA, μετά την αποκάλυψιν εξωγηίνου βακτηρίου, θα στείλει μαζί του ελληνικά εξωγήινα δείγματα (τηλεμητροπολίτες, βιομηχάνους, κυβερνητικά στελέχη κτλ.), για να αποδείξει ότι όντως οι εξωγήινοι οργανισμοί δύνανται να ζήσουν και εκτός Γης. Η προσπάθεια κρίνεται άσκοπη: είναι ήδη γνωστόν ότι οι ανωτέρω ζουν εκτός τόπου και χρόνου.

Αρχαίον ιερόν του Μίθρα (ιρανικής θεότητος του Ζωροαστρισμού) ανεκαλύφθη εν Γαλλία. Αμερικανικά βομβαρδιστικά ετοιμάζονται να χτυπήσουν τα εν Γαλλία ιρανικά πυρηνικά εργοστάσια.

Ο Λαζόπουλος χθες εζήτησε το κλείσιμον των δύο εκ των τριών καναλιών της ΕΡΤ, επειδή είναι ζημιογόνος και επειδή την πληρώνουμε (όπως γίνεται παντού εις την Ευρώπην και μάλιστα πολύ πιο φθηνά εμείς: γύρω στα 4,50 ευρώ/μήνα). Εννοείται πως δεν εζήτησε να κλείσουν αι ζημιογόναι ΕΘΕΛ, ΗΛΠΑΠ και ΟΣΕ (που, όπως η δημόσια τηλεόραση, εξυπηρετούν ή πρέπει να εξυπηρετούν κοινωνικούς σκοπούς και χρήζουν επίσης μεταρρυθμίσεων): αφενός δεν είναι ανταγωνιστικά κανάλια και αφετέρου πώς αλλιώς θα πάνε εις τα σόου του αι αγαπημέναι του γραίες;

Υποκλίνομαι εις τον μετρ της σάτιρας που καταγγέλλει την άλωσιν του κράτους από το κεφάλαιον.

Ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα.