Are you Serious?

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, λάτρης των μοναρχών, των δικτατόρων και όλων των δημοκρατικώς εκλεγμένων Αρχηγών (ειδικώς όταν είναι μοναδικοί υποψήφιοι), δεν θα μπορούσε παρά να συμπάσχει βλέποντας το δράμα που βιώνει το προεδρικόν ζεύγος της Συρίας - για τον λαόν της χώρας εχέσθη. Δεν έχει κρύψει άλλωστε ότι έκανε κάποτε και ένα πέρασμα και από την Δαμασκόν. Σήμερον πληροφορείται ότι υπεκλάπη το ηλεκτρονικόν ταχυδρομείον του ζεύγους και, ως γνήσιος κουτσομπόλης, κάθισε και το ξεκοκάλισε όλο, διότι, αν είναι να ξεκατινιαστεί, θα το κάνει με εστεμμένους, αρχηγούς κρατών και γαλαζοαίματους και όχι με την κάθε δευτεράντζα πλεμπαρία που ολόκληρη η καριέρα της θα συνοψισθεί εις 3 λεπτά εμφανίσεως εν Eurovision.

Διαβάζοντας τα μέηλ, μαθαίνω ότι η κυρία Άσαντ παρήγγειλε (μεταξύ άλλων) και ένα ζευγάρι παπούτσια Christian Louboutin:

Αντιλαμβανόμεθα όλοι ότι το ζεύγος βρίσκει ευφαντάστους τρόπους δια να παρακάμψει το εμπάργκο όπλων, αν και οφείλω να είπω ότι το θέαμα μιας Πρώτης Κιουρίας που κλοτσά διαδηλωτάς δεν είναι καθόλου σικ. Και επιβεβαιώνομαι: αλλού η Προεδρέσσα παραγγέλνει κηροπήγια και πολυελαίους αξίας 35.118,60 € και ζητά πληροφορίες για το πώς θα πάρει πίσω τον ΦΠΑ, η γιούφτισσα, διότι η παραγγελία είναι εκτός Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Μήπως θέλει και τιμολόγιον να το περάσει στα έξοδα του πολέμου;

Έν άλλον απαραμίλλου στιλ ζεύγος υποδημάτων είναι το κάτωθι:

Δεν θα σχολιάσω το γούστον του Προέδρου (μπορεί να επηρεάσθη από την ανάγκην για αυτοάμυνα), θα είπω μόνον ότι η ως άνω φωτογραφία δικαιολογεί την άμεσον ανατροπήν του.

Επίσης ο Πρόεδρος, πάντα εις την μόδαν, αγόρασε από τα iTunes ένα από τα τελευταία μεγάλα χιτ:

Σωστή επιλογή, δεδομένου ότι η χώρα είναι 20 χρόνια πίσω. Πάντως το να ακούς μουσική την ώρα που ρίχνεις ρουκέτες στις πόλεις σου μου θυμίζει λίγο τα γενέθλια του Χίτλερ με Μπετόβεν - αν και άλλη κλάση: οι Ναζί ήσαν εξπέρ και εις την μουσικήν και εις την εξόντωσιν.

Αλλού ο Πρόεδρος δηλώνει ενθουσιασμένος με το παρακάτω βίντεο:

Φαντάζομαι ότι δοκίμασε να το κάνει και ο ίδιος, αλλά πολύ φοβούμαι ότι δεν του βγήκε το κόλπον ακριβώς όπως εις το βίντεο.

Τέλος, υπάρχουν και οδηγίαι για μιαν ομιλίαν του Προέδρου. Νομίζω ότι ο συντάκτης του κειμένου σταχυολόγησε την θεματολογίαν του από τα ελληνικά κόμματα όλου του φάσματος, συμπολιτευόμενα και αντιπολιτευόμενα:

- θρησκεία-πατριωτισμός (δοκιμασμένες μέθοδοι: πάντα πιάνουν, όταν τα βρούμε σκούρα),

- ό,τι συμβαίνει είναι διεθνής συνωμοσία,

- ο Πρόεδρος νιώθει τα προβλήματα των απλών ανθρώπων (φαντάζομαι ότι κάθε Σύρος έχει τα προβλήματα του προεδρικού ζεύγους: να, τις προάλλες παρήγγειλε χειροποίητα τραπέζια από το Chelsea και -αν είναι ποτέ δυνατόν!- τους τα έστειλαν με διαφορετικού χρώματος σχέδια!!!),

- η συγκεκριμένη κυβέρνησις είναι μεταβατική μέχρι τις εκλογές

- οι εκλογές θα βγάλουν κυβέρνησιν εθνικής ενότητος

- καθησυχασμός του λαού για την οικονομικήν κατάστασιν

- καταπολέμηση της διαφθοράς

- μπόνους το all-time classic θέμα "Ισραήλ".

Ειμί Κωνσταντίνος ο κλασάτος Πρόεδρος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Gott mit uns*

*"ο Θεός μαζί μας": μόττο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας - πλέον και του κάθε Έλληνα

Την ώρα που ο λαός παρακολουθούσε τα απομεινάρια των τηλεοπτικών χούλα χουπ, το τελευταίον Γιουρογκρούπ (υπό τον ήχον των χλαπ χλουπ των δανειστών που αποφάσισαν να μας κάνουν καινούργια κουπ, ενώ μας καρφώνουν με γκαπ γκουπ), τσουπ-τσουπ μας έφερε νέα μέτρα που θα κάνουν γκντουπ.

(Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός απουσίασε όλο αυτό το διάστημα, προκειμένου να συλλάβει εις την ολότητα της την ως άνω φράσιν που αποτελεί το απόσταγμα της σοφίας του και συμπυκνώνει όλα τα δραματικά γεγονότα των τελευταίων ετών. Παρακαλώ τους New York Times και την Le Monde να μου ζητήσουν την άδειαν πριν την θέσουν ως προμετωπίδα τους).

Η κατάστασις που μόλις περιέγραψα με επιστημονικούς όρους (δηλαδή λαϊκιστί: συνεχής γερμανική οικονομική επέκταση, ανατροπές στη Μέση Ανατολή, πετρέλαια που εμφανίζονται παντού, Αγγλία που αφίσταται του γερμανικής εμπνεύσεως δημοσιονομικού συμφώνου, διότι ουσιαστικά πλήττεται το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο της προς όφελος του βιομηχανικού της Γερμανίας, Γαλλία εν αναμονή νέας ηγεσίας με αντιγερμανικά χαρακτηριστικά, νεο-οθωμανισμός μιας ακόμα παραπαίουσας Τουρκίας,  κ.α.) μοιάζει εντόνως (και να μην μοιάζει, για τις ανάγκες της αναρτήσεως θα την κάνω εγώ να μοιάζει) με τας ημέρας προ του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Για να μην πω ότι το χύσιμον της μπίρας εις την πλάτην της κας Μέρκελ θυμίζει εκπληκτικώς την δολοφονίαν του Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου - τόσο πολύ, που βγήκα εις το μπαλκόνι μου να δω μήπως έχει φτάσει εις την Μεσόγειον σε βοήθειαν της Αντάντ ο Βραζιλιάνος Ναύαρχος Pedro Max Fernando Frontin. - μπορεί να μην ήρθε ακόμα, αλλά σύντομα θα είναι εδώ: είδα κάτι Βραζιλιάνες χορεύτριες την προηγούμενη εβδομάδα στο καρναβάλι. Και θα ταπώσω όποιον αναλυτήν πάει να μου κουνηθεί, αναφέροντας ακόμη μίαν εκπληκτικήν ομοιότητα: προκειμένου ο Βενιζέλος να γίνει Πρωθυπουργός, τον έχω ικανόν να κάνει μέχρι και ξεχωριστόν κράτος με έδρα την Θεσσαλονίκην.

Όσο λοιπόν χαζεύουμε τις χορεύτριες περιμένοντας τον Ναύαρχον Frontin να μας γλιτώσει από τους Γερμανούς, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός θα προσπαθήσει να βάλει εις το κλίμα οικονομικού πολέμου τους συμπατριώτας του (στους Νορβηγούς αναφέρομαι) με γερμανικάς αφίσας από τον Α' Παγκόσμιον Πόλεμον, κάνοντας φυσικά τις απαραίτητες προσαρμογές:

 Η ως άνω γερμανική αφίσα (πηγή εδώ) προτρέπει τον ελληνικόν λαόν να κάνει οικονομίαν εις το σαπούνι (π.χ. αποφεύγοντας την χρήσιν υπό τρεχούμενου ύδατος ή κρατώντας τα υπολείμματα σαπουνιού), διότι κάποτε θα αναπολεί το Badedas που κάποτε εσνόμπαρε εις το σουπερμάρκετ. Να σημειώσω ότι φαίνεται πως η έλλειψις σαπουνιού τούς έγινε μάθημα, γι' αυτό και εφρόντισαν εις τον Β' Παγκόσμιον Πόλεμον να διαπρέψουν εις την παραγωγήν του.

"Μπολσεβικισμός σημαίνει ότι ο κόσμος θα πνιγεί στο αίμα" (πηγή εδώ). Ακούς Μανώλη Γλέζο που δεν σου αρέσουν τα Μνημόνια; Ακούω, να λες.

"Δεν θα ανεχθούμε την αναρχία. Θα προστατεύσουμε τα γυναικόπαιδα" από αυτούς που μας θέλουν εκτός ευρώ (πηγή εδώ).

"Εργασία: η προστασία απέναντι στην αναρχία", βρομοτεμπέληδες Έλληνες (στην αφίσα απάντησε ο Μιχάλης Χατζηγιάννης) - πηγή εδώ. Κουίζ: βρείτε την συγγένεια της αφίσας με το "Η εργασία απελευθερώνει" και κερδίστε μια βδομάδα στο Άουσβιτς (εισιτήριον ουάν-γουέι).

Η αφίσα παροτρύνει τα διεθνή funds να δώσουν το τελευταίον χτύπημα εις το θηρίον που λέγεται Ελλάδα καλώντας ταυτοχρόνως τον κόσμον να αγοράσει CDS (πηγή εδώ)

Διαφήμισις της εκθέσεως λαφύρων από την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες του Νότου εις τον Ζωολογικόν Κήπον του Βερολίνου (θα εκτεθούν και τα νέα αποκτήματα του Ζωολογικού Κήπου στο ίδιο κλουβί: πέντε τίγρεις, τρία λιοντάρια και δυο Έλληνες άνεργοι - ή ό,τι απέμεινε) - πηγή εδώ

Η κυρία Μέρκελ οδηγεί τον γερμανικόν λαόν σε νικηφόραν κάθοδον προς τον Νότον (πηγή εδώ) - ο αετός της φωτογραφίας είναι μέλος της Task Force: ό,τι αρπάξουμε.



Και δύο αγαπημένα:

"Οι Γερμανίδες διαμαρτύρονται για την έγχρωμη κατοχή στον Ρήνο" (πηγή εδώ)

Η αφίσα προτρέπει τους Γερμανούς να τα δώσουν όλα στον πόλεμο, διότι, αν χάσουν, θα γίνουν σκλάβοι των Γάλλων υπό την επιστασία των αράπηδων Ελλήνων (πηγή εδώ)

Έχουν ένα θεματάκι με τους μη Άρειους και δη τους Αράπηδες ή είναι ιδέα μου; Βέβαια και εμείς δεν πάμε πίσω: βλ. π.χ. την φράσιν "θα σε δώσω στον Αράπη" (λέγεται ακόμη η απειλητική αυτή φράσις, αν και σήμερον λιγότερον συχνά - αφήνω δε ότι ορισμένοι επιθυμούν σφόδρα να τους πάρει ο Αράπης).

Ειμί Κωνσταντίνος ο αφισοκολλητής και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Ευχαριστώ το γερμανικό τμήμα της ιστοσελίδος World War 1 Propaganda Posters που δεν μου έδωσε την άδεια να αναδημοσιεύσω το ως άνω υλικό και αντιστοίχως δέχομαι τις ευχαριστίες του για τους εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες που θα το κατακλύσουν λόγω της τιμής που του έκανα σήμερον.

Υ.Γ.2: Εις απάντησιν των αφισών (εκτός βεβαίως της θαρραλέας δηλώσεως του Μιχάλη Χατζηγιάννη), κλείνω με προπαγανδιστικόν άσμα της απέναντι πλευράς με κάποιον σχετικώς γνωστόν συναδέλφον του Μιχάλη, τον Enrico Caruso:

Με ξένα κόλλυβα

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι πολύ παρατηρητικός άνθρωπος. Συγκεκριμένα, χρειάστηκε σχεδόν τρεις μήνες για να καταλάβει ότι αυτές οι σακούλες που στοιβάζονται στην είσοδο των σουπερμάρκετ δεν είναι σκουπίδια, αλλά σακούλες που περιέχουν τρόφιμα και άλλα χρειώδη της εκστρατείας "Όλοι μαζί μπορούμε". Και το κατάλαβε, όταν είδε ότι και εν Θεσσαλονίκη στοιβάζονται αντίστοιχες σακούλες. Κάθισε λοιπόν και έψαξε το θέμα και έκανε τις εξής καταπληκτικές παραδοχές:

1. Ο Σκάι έχει αναλάβει την διαφήμιση της κίνησης.

2. Η κίνηση αυτή έχει σκοπό να ενισχύσει τα συσσίτια της Εκκλησίας.

3. Συμμετέχουν όλα σχεδόν τα σουπερμάρκετ.

4. Πληρώνουν οι καταναλωτές.

Ώπα. Στο 4 ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός σταμάτησε, το πήρε ανάποδα και πήρε ανάποδες. Έτσι, αναδιατυπώνει προβοκατόρικα:

Οι χειμαζόμενοι από την κρίση Έλληνες καλούνται να κάνουν πιο πλούσια τα σουπερμάρκετ, προκειμένου η Εκκλησία να κάνει το κομμάτι της με τα συσσίτια, χωρίς να αναγκαστεί να βάλει πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη. Την εργολαβία του προμοταρίσματος της κίνησης έχει αναλάβει ο εγνωσμένων θέσεων Σκάι.

Αφού λοιπόν κατάλαβε καλύτερα το περιεχόμενο της κινήσεως, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός διατυπώνει τις εξής απορίες:

1. Η Εκκλησία έχει φτάσει στα οικονομικά όριά της, όπως ο λαός από τον οποίον ζητάει βοήθεια; Έχει κάνει καμιά σοκαριστική κίνηση, για να την παραδεχτούμε (π.χ. να την δούμε να λιώνει καμπάνες και Μερσεντές και να πουλάει το μέταλλο για να αγοράσει όσπρια, να ξηλώνει μητροπολιτικές μίτρες και με τα πετράδια τους να αγοράζει ψωμί, να ράβει από τα άμφια σεντόνια, να ξηλώνει τέμπλα και μ' αυτά ν' ανάβει φωτιές για να ζεστάνει ανθρώπους, να πουλάει ακίνητα -ή, καλύτερα, να στεγάζει σε ακίνητά της αστέγους- να κάνει κάτι τέλος πάντων που θα δείξει ότι δεν είναι ένας απλός διαμετακομιστής πόνου); Γιατί θυμάμαι ότι στην εποχή των προγόνων μου η Εκκλησία έλιωνε ιερά σκεύη για να χρηματοδοτήσει εθνοσωτήριες εκστρατείες (τύπου).

2. Η ενίσχυση των σουπερμάρκετ και των μεσαζόντων για ποιον λόγο κρίνεται απαραίτητη; Εξηγούμαι: ας υποθέσουμε ότι μαζεύονται 1.000.000 κουτιά εβαπορέ που κάνουν στο σούπερ-μάρκετ 0,50€. Αν αντί για μεμονωμένες αγορές, αυτό το 0,50 το βάζαμε σε έναν λογαριασμό θα μαζεύονταν 500.000€. Αν λοιπόν πηγαίναμε απευθείας στον παραγωγό του εβαπορέ και του δίναμε 500.000€ θα μας έδινε το εβαπορέ με τιμές χονδρικής και χωρίς μεσάζοντες, δηλαδή όχι με 0,50€ αλλά με 0,25€ ή λιγότερο και θα δίναμε στα συσσίτια τελικά τουλάχιστον 2.000.000 εβαπορέ. Επομένως οι άνθρωποι ή είναι αδιάφοροι ή είναι άσχετοι ή ένας από τους σκοπούς τους είναι να βγάλουν κέρδος τα σουπερμάρκετ. 

Και αναφέρομαι σε απευθείας αγορά από έναν παραγωγό. Δεν μιλάω καν για διαγωνισμό για προμήθεια των τροφίμων (εκεί είναι που θα κάψουν φλάντζες οι ιθύνοντες), ώστε να πετύχουν καλύτερες τιμές.

3. Το να διαφημίζεις μια κίνηση που βοηθά τους εξαθλιωμένους συνανθρώπους σου και να στηρίζεις λυσσαλέα την πολιτική που τους οδήγησε εκεί πόσο ακριβώς χριστιανικό είναι; (500 γραμμάρια; 400; Να το αφήσω; - Καλύτερα άσ'το).

4. Το να ζητάς από αυτούς που εξαθλιώνονται σταδιακά να βοηθήσουν αυτούς που έχουν ήδη εξαθλιωθεί και ταυτοχρόνως να κάνεις μόκο για τα μεγάλα και δύσκολα που μόνο εσύ μπορείς να κάνεις, θύμισέ μου πώς λέγεται; Μήπως φαρισαϊσμός;

Ειμί Κωνσταντίνος ο έχων δύο χιτώνας και ζητών από εσάς έναν τρίτον για να τον δώσει στους πτωχούς και άρτι ωλοκλήρωσα.

Προς Θεσσαλονικείς Α'

Στιγμιότυπο από την υποδοχή του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού στον Εκρού Πύργο

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός ενημερώνει την εκλεκτή του πελατεία ότι ευρίσκεται εδώ και καιρόν εν Θεσσαλονίκη. Οι ντόπιοι οπαδοί του έχουν ήδη ενημερωθεί για την παρουσίαν του εις την πόλιν, μετά τους καθημερινούς Θριάμβους και κάνει εις το κέντρον της. Αλλά ας πάρωμε τα πράγματα από την αρχήν:

Το αυτοκρατορικόν αεροσκάφος προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Μακεδονία, το οποίο έβαλε τα καλά του για την περίστασιν (δηλαδή άναψαν τα φώτα στην αίθουσα αναμονής και άλλαξαν σκουπιδοσακούλες). Το μέγεθος του αεροδρομίου και η χλιδή του ήταν τέτοια που προς στιγμήν εμπερδεύθην και ενόμισα ότι προσγειώθηκα εις το αεροδρόμιον της Κάσου. Ωστόσο, κάτι το "σε λέω", κάτι το τετραπλό λάμδα, επανήλθα εις την πραγματικότητα.

Νέον σοκ με επερίμενε εις την έξοδον: ο ταξιτζής έβαλε ο ίδιος τας αποσκευάς μου εις το πορτ-μπαγκάζ και, άμα τη αφίξει εις τον προορισμόν μου, κατέβηκε και τις έβγαλε! Κάποιος πρέπει να μάθει σ' αυτούς τους ασυνείδητους ερασιτέχνες της Συμβασιλεύουσας ότι οι κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας που διδάσκει η πρωτεύουσα είναι ξεκάθαροι: η επιλογή κινήσεως με ταξί είναι μεγίστη πράξη ευθύνης που συνεπάγεται κόπους και κινδύνους για τον πελάτη.

Κατά την διαδρομήν παρετήρησα με ικανοποίησιν ότι όλα τα μεγάλα ονόματα της πίστας (Άντζελα Δημητρίου, Μάκης Χριστοδουλόπουλος, Πάολα - παρακαλώ την προσοχή σας εις την φωτογραφίαν της) είχαν παραταχθεί σε αφίσες ένθεν κακείθεν του δρόμου, γεγονός που αποδεικνύει ότι η Θεσσαλονίκη παραμένει "Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης".

Το αυτοκρατορικόν ταξί με επήγε εις τον προορισμόν μου, αν και με καθυστέρησιν: προφανώς είχε γίνει γνωστή η άφιξίς μου και τα αυτοκίνητα είχαν κατακλύσει τους δρόμους για να με υποδεχθούν. Μάλιστα, οι τοπικές αρχές, για να κερδίσουν την εύνοιάν μου, έπιασαν και μιαν συμμορίαν εκβιαστών, αποτελούμενη από μεγάλα ονόματα της πόλεως (εντάξει, την κερδίσατε. Τώρα μπορείτε να τους αποφυλακίσετε).

Μη γνωρίζων πολλά από την πόλιν, έκαμα μιαν βόλταν εις το κέντρον της. Θεωρώ απαράδεκτον το γεγονός ότι ο Ιωάννης Τσιμισκής έχει κεντρικότατον δρόμον, ενώ ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', που εμεγαλούργησε εις την πόλιν, έχει έναν παράδρομον (εντάξει, κι αν έσφαξε 50, 100 ή 1000 Ζηλωτές στον βυζαντινόν εμφύλιον, δεν πρέπει να το κάνουμε και θέμα - συμβαίνουν καμιά φορά αυτά τα ατυχήματα). Αλλά δεν θέλω τώρα να αρχίσει ο στόμας μου να χώνει για τον Τσιμισκή, γιατί ξέρω τι σκατένιος είναι: θα στείλει εις την Google κανένα μήνυμα και θα μου μπλοκάρουν το ιστολόγιον. Γι' αυτό και θα αναθέσω την δουλειάν αυτήν εις την "Αυριανή Μακεδονίας-Θράκης".

Πιο κάτω από την Τσιμισκή συνήντησα την οδόν Προξένου Κορομηλά - προφανώς για να τιμηθεί η Ρούλα Κορομηλά για το προξενιό που έκανε εις το Bravo μεταξύ Καίτης Γαρμπή και Διονύση Σχοινά. Θα προτείνω λοιπόν εις τον Δήμαρχον Μπουτάρη (τον οποίον εστήριξα με όλες μου τις δυνάμεις στο παρελθόν) να δώσει ονόματα και σε άλλες παρουσιάστριες που έχουν να επιδείξουν ανάλογον έργον: π.χ. οδός Μητέρας Κατερίνας Λάσπα, οδός Συζύγου Σίσσυς Χρηστίδου, οδός Φιλανθρώπου Μαρί Κυριακού και φυσικά (αφού η Κορομηλά έγινε Πρόξενος), οδός Πρέσβειρας Μενεγάκη.

Επίσης προσεπάθησα να εκκλησιασθώ, ως θεοσεβής αντίχριστος που είμαι, αλλά, όταν έφτασα, άκουσα δύο που μιλούσαν για μια ροτόντα: δεν μπήκα, γιατί κατάλαβα ότι θα έχουν τραπέζι γάμου. Δεν πειράζει, θα φροντίσω να πάω σε λάιβ εμφάνισιν του Μητροπολίτου Άνθιμου, εφόσον φυσικά τα εισιτήρια δεν έχουν εξαντληθεί.

Πάντως ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός νιώθει σαν το σπίτι του: και Φάληρο έχει η Θεσσαλονίκη και Κηφισιά και Πεδίον του Άρεως και Αμπελοκήπους. Δεν έχω εντοπίσει ακόμα πού είναι τα Πατήσια, το Γκάζι, η Μαγκουφάνα και η Γαργαρέττα, αλλά κάπου θα υπάρχουν, δεν μπορεί. Επίσης έχει και Τερκενλή που έχει και στο Χαλάνδρι (α όχι, αυτός δικός τους είναι).

Σας αφήνω, γιατί με περιμένει η Τριανδρία να κάνουμε καρέ. Θα επανέλθω όμως για να αποτελειώσω την νέαν μου πόλιν, αφού επισκεφθώ εξοπλισμένος καταλλήλως τας διαφόρους συνοικίας της: π.χ. έχω ήδη αγοράσει ένα άδειο μπιτόνι για να πάω να το γεμίσω στα Λαδάδικα και μια στάμνα για να την πάω στη Νέα Κρήνη.

Ειμί Κωνσταντίνος ο Σαλονικιός και άρτι ωλοκλήρωσα, σε λέω.

Υ.Γ.: Απορίες προς Θεσσαλονικείς: στην περιοχή Ντεπώ, μιλάμε μόνον γαλλικά; Στις Συκιές πρέπει να πάω τοίχο-τοίχο;

Κορυφαία δέκα

Αι προσκλήσεις εις ανόητα μπλογκοπαίχνιδα μού ριγνύουν τα ούμπαλα, ωστόσο, ελλείψει χρόνου και διαθέσεως για την συγγραφήν του επομένου μου αριστουργήματος, θα ρίψω τα μούτρα μου  και θα απαντήσω εις πρόσκλησιν του ασώτου (προηγούμεναι απαντήσεις μου εις ερωτηματολόγια εδώ και εδώ):

1. Αγαπημένη στιγμή:

Η τελετή της στέψεως του μπάρμπα μου, του Ιωάννου ΣΤ', την οποίαν έχω ήδη περιγράψει. Στα καυτά παραλειπόμενα πρέπει να προσθέσω τι φορούσα εγώ: πορφυρή ζακέτα ξεκούμπωτη δαντελωτή, από μέσα t-shirt LAK με στάμπα τον ίδιον τον πολιτικόν κρατούμενον Λάκην Γαβαλάν, μεταξωτό ροζ παντελόνι με κομποσχοίνι αντί για ζώνη, και πράσινα παπούτσια All Star χρυσοκέντητα στο χέρι από 15 βυζαντινές αρχόντισσες με μοτίβα από την καθημερινή ζωή στον παλάτι (βασικά παρτούζες έρραψαν). Να σημειώσω ότι το κοντομάνικο t-shirt συνοδευόταν από ολόχρυσα μανικετόκουμπα. 

Το πρόβλημα βέβαια ήταν ότι κάποιοι κακοήθεις με περνούσαν για συνεργάτη της Μενεγάκη και άλλοι για την νύφη.

2. Αγαπημένο άρωμα:

Byzance του (Ζαχαρία) Rochas (προς άρσιν των παρεξηγήσεων, δεν είμαι εγώ εις την φωτογραφίαν). Εναλλακτικώς θυμίαμα.

3. Αγαπημένο φαγητό:

Ως λάτρης της τυπικής βυζαντινής κουζίνας δείχνω ιδιαίτερη προτίμηση στα Junior γεύματα με δώρον Playmobil.

4. Αγαπημένο γλυκό:

Φανουρόπιτα με δώρον τάμα για αποκάλυψιν χρυσών σολδίων.

5. Αγαπημένο ποτό:

Τα πίνω όλα, βότκα, ουίσκι και κόκα-κόλα - αλλά προτιμώ την σουμάδα, γνωστή παρά τοις Βυζαντινοίς ως θασόροφον.

6. Αγαπημένο βιβλίο:

Τα γράφουμε εις το προφίλ μας αυτά και εκνευρίζομαι: 1) η Ιστορία του μπαρμπούλη μου, την οποίαν πρέπει κάποτε να διορθώσω και να σας ιστορήσω τα γεγονότα όπως πραγματικά έγιναν, 2) "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" στην έκδοση των κλασικών εικονογραφημένων (μπόρεσα και διάβασα μόνον μέχρι την σελίδα 3, την πάνω δεξιά εικόνα), 3) απνευστί το "Οι άγγελοι δεν έχουν φύλο" της Τζένης Χειλουδάκη και (νέο απόκτημα της συλλογής) 4) "Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι" της Λένας Μαντά (ώς την σελίδα 50 -και πολύ λέω- διότι σε σελίδα των 25 γραμμών μέτρησα πάνω από 30 θαυμαστικά. Το Νόμπελ δεν αργεί).

7. Αγαπημένο τραγούδι:

Το ορχηστρικόν "Χαμένες Πατρίδες" του Μιχάλη Ρακιντζή (γκεστ με πανοπλία Τεύτονα Γερμανού ιππότη μες στην Αγια-Σοφιά κάνω εγώ):

(Ό,τι καλύτερο έχει γράψει μετά το "Πλυντήριο" -έβαλα πλυντήριο αδειανό/να νομίζω ότι τριγυρνάς εδώ-  και την "Παντοφλίτσα" -να 'σουνα η παντοφλίτσα που φοράω και πάω για τσίσα)

8. Αγαπημένη σειρά:

Η σειρά L' Homme του Yves-Saint Laurent

9. Αγαπημένη Έξοδος:

Των Εβραίων

10. Αγαπημένη διαδρομή:

Κρεβάτι-ψυγείο

Ειμί Κωνσταντίνος ο παίχτης και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Δεν προσκαλώ κανέναν να παίξει, διότι είμαι ένα εγωκεντρικό γουρούνι.