Καλωσόρισμα

Εγώ, ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, οι κουροπαλάτιοί μου, οι πρωτοσπαθάριοί μου, οι λογοθέτες μου, η κυρα-Μαριγώ η πλύστρα μου και η Σβετλάνα η μασέζ μου (σιάτσου) σας καλωσορίζουμε εις το ιστολόγιόν μου.

Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012

ΤΣΙΜΠΟΥΚΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ




ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 29/9/2012 ΣΤΙΣ 21:00 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ. 


ΘΑ ΠΡΟΛΟΓΙΣΕΙ Η ΤΖΟΥΛΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΤΟΥ




ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΜΙΑ!


ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ!!!

Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012

Love at first sight

Ο μπάρμπας μου, ο αυτοκράτωρ Ιωάννης ΣΤ', ο οποίος, μπάι δε γουέι (όπως συνηθίζει να λέει), έχει χαθεί εσχάτως από το παρόν ιστολόγιον, διότι έχει λιώσει στα τούρκικα (και πώς αλλιώς, αφού υπήρξε ο πρώτος που έφερε επισήμως τους Τούρκους εις την Ευρώπη), επιδίδεται σε αναζητήσεις ανατολίτικων μελωδιών εις τον εσύσωλήνα. Και, δεδομένων των δεσμών Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν, ήτο μοιραίον να πέσει επάνω εις την Zeynab Khanlarova, την πολλάκις βραβευθείσα Αζέρα σταρ, την οποία ηρωτεύθη αμέσως. 



Όσες φορές και να το δει δεν το χορταίνει. Ο εγνωσμένου γούστου μπάρμπας μου εκτίμησε, μεταξύ άλλων, το αρμονικόν δέσιμον του ασημιού με το ροζ τούλι, το διακριτικόν μακιγιάζ, τα λιτά σκηνικά (το αστέρι με τον ζωδιακόν κύκλον, τις κίτρινες λάμπες χασαποταβέρνας επί του χριστουγεννιάτικου δένδρου), την προσοχήν εις την λεπτομέρειαν (κονκάρδα της σταρ εις το πέτο των μελών της ορχήστρας), την σκηνικήν της παρουσίαν (π.χ. στο 03:23), το χορευτικόν εις το μπαλκόνι (εις το 02:55) και τόσα άλλα.
Προσωπικώς το συγκεκριμένον βίντεο μού προκαλεί νοσταλγίαν για μιαν εποχήν, όπου τα χρήματα αξιοποιούνταν παραγωγικά εις την χώραν μας και τούτο αποτυπωνόταν και εις την τηλεόρασιν: ε(ξα)μβληματικά σόου που λείπουν πλέον και φαίνεται πως δεν θα απολαύσωμε ποτέ ξανά (Ciao Αnt1, Πρωινός καφές, Bravo καλωσήρθατε κτλ.)
Είμι Κωνσταντίνος ο καλόγουστος και άρτι ωλοκλήρωσα.
Υ.Γ.: Εύχομαι σε όλους ευτυχισμένο το 2000 και ας ελπίσωμε ότι δεν θα καταστραφεί ο κόσμος από τον "ιό της χιλιετίας".

Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2012

Live your myth in Greece


Η δική μου Ελλάδα είναι:

1) να ξυπνάω στις 3.30 το πρωί από πυροβολισμούς, Αστυνομία και ασθενοφόρα - μετά ξανακοιμήθηκα, γιατί πρέπει να αρχίσω να συνηθίζω.


2) να πηγαίνω στο σουπερμάρκετ και να διαπραγματεύεται ο πελάτης με την ταμία το ποσό της έκπτωσης στο καρπούζι. Μετάνιωσα που δεν τον πέταξα έξω με τις κλωτσιές: οι φτωχοί πρέπει να μας αδειάζουν τη γωνιά. Πόσα άλλα μέτρα περιμένουν ακόμα για να το καταλάβουν;


3) να βλέπω τον Λαϊκό Σύνδεσμο-Χρυσή Αυγή να σπάει -εκτός από κεφάλια- και το παγκόσμιο ρεκόρ στην ταχύτητα ανόδου ακροδεξιού κόμματος που μέχρι τώρα κατείχε το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (μην μπερδεύεστε από τους τίτλους: για Ναζί μιλάμε)


4) να μου έχει γίνει εμμονή η φωτογραφία των New York Times (Παρίσι, 1938) με τη φυγή του Φρόιντ από τη ναζιστική Βιέννη




5) να βλέπω τους πολιτικούς αρχηγούς να σφάζονται για το ποιος θέλει να μας κάνει Αργεντινή - αναμένω παρέμβαση Μαρίας Δαμανάκη και Γιώργου Καρατζαφέρη


6) να διαπιστώνω ότι η ύπαρξη συγκεκριμένου είδους ειδήσεων, όπως π.χ. αυτή, σημαίνει ότι υπάρχει ακόμα κόσμος που ασχολείται (καλή ώρα...), χωρίς να αντιλαμβάνεται τον σκοπό τους


7) να καταλήγω ότι, παρά ταύτα, πρέπει να κάνουμε κουράγιο, διότι δεν έχουμε δει ακόμη τίποτα:




Ειμί Κωνσταντίνος και δεν ειμί καλά.


Υ.Γ.: Η γνώση της ελληνικής γλώσσας δεν θα έπρεπε να θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση για την κτήση και διατήρηση της ελληνικής ιθαγένειας; Αν ναι, μήπως θα έπρεπε να αφαιρεθεί πάραυτα η ιθαγένεια από τους οπαδούς και τα μέλη της Χρυσής Αυγής;
Υ.Γ.2: Άσχετον: ο Παντελής Παντελίδης, με τον οποίον έχω πρησθεί εσχάτως, είναι υπαρκτόν πρόσωπον ή 3D ολόγραμμα;

Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012

Της Παναγιάς τα μάτια

Κάθε χρόνον τέτοια εποχή το παρόν ιστολόγιον συνηθίζει να αφιερώνει ανάρτηση εις το περιοδικόν Wallpaper: δείτε π.χ. τον σχολιασμόν του τεύχους Σεπτεμβρίου 2010 εδώ (μεγάλη επιτυχία) και αναφορά εις το τεύχος Οκτωβρίου 2010 εδώ. Έτσι και φέτο, θα ξεφ(τ)υλλίσουμε ή, αν προτιμάτε, θα εκφυλίσουμε το τεύχος Σεπτεμβρίου 2012, με έμφαση στις διαφημίσεις του, ως συνήθως.




Το τεύχος, αν και του Σεπτεμβρίου, εκυκλοφόρησε Δεκαπενταύγουστο προς τιμήν της Μεγαλόχαρης, όπως φαίνεται και από το εξώφυλλο, μάλλον για να κλέψει αναγνώστες του "Πρός τή Νίκη" και της "Ζωής του Παιδιού". Η επιλογή της Παναγίας δεν είναι τυχαία: αφενός το περιοδικό θέλει με τη βοήθειά της να αυξήσει τις πωλήσεις, αφετέρου έχει μέσα τα μάτια της, όπως θα δείτε εν συνεχεία.






Διαφήμισις του φίλου μου, του Louis Vuitton. Η φωτογραφία κόπηκε από το προεκλογικό φυλλάδιο της Νέας Δημοκρατίας, διότι κρίθηκε ότι είναι πολύ φτωχή για την απεικονίσει την ανάπτυξη και την ευημερία που θα έφερνε στον λαό η νέα κυβέρνηση - πάντα με τη βοήθεια της Παναγιάς (βλ. εξώφυλλο πιο πάνω). Ωστόσο, ορισμένοι λέγουν ότι κόπηκε, διότι υπήρχε κίνδυνος να θεωρηθεί ότι σκοπός της νέας κυβερνήσεως είναι φέρει την Ελλάδα στην τσαρική εποχή. Όπως και να 'χει, το σημαντικό είναι ότι πρέπει να αισθανόμαστε ακόμη μια φορά περήφανοι ως Έλληνες, διότι η περικεφαλαία του Περικλή επανέρχεται στη μόδα ύστερα από 2500 χρόνια.





Διαφήμισις του οίκου Channel. Η επιτομή του γαλλικού στιλ, όπως μου την εξήγησαν στο Παρίσι: "φοράμε κάθε φορά μόνο ένα ακριβό/εντυπωσιακό αντικείμενο, προκειμένου να το αναδείξουμε". Δυστυχώς η φωτογραφία σταματά στις γάμπες, αλλά υποψιάζομαι ότι το μοντέλο θα φορά τρεις γόβες και τέσσερις μπότες σε κάθε πόδι. Η κάπα με τα smarties πάντως πολύ μου άρεσε. Εξαιρετική επίσης η ιδέα να κατασκευασθεί από αντικολλητικό υλικό teflon, ώστε να μην κολλάνε πάνω της ούτε η βροχή ούτε οι μπριτζόλες.





Φαίνεται πως το teflon είναι πολύ της μόδας. Λυπάμαι που πέταξα ένα τηγάνι τις προάλλες, αντί να το μετατρέψω σε σικ καπέλο. Επίσης λυπάμαι που έδωσα ένα σκασμό λεφτά κάποτε στη μοδίστρα για να μου στενεύσει κάποια ρούχα που μου έπεφταν λίγο φαρδιά.




Το περιοδικό συνεχίζει με αποκλειστικές φωτογραφίες που μας έστειλε το Κιουριόζιτι από τον Άρη (στη φωτογραφία μια Αρειανή κιουρία, εξού και το όνομα Κιουριό-ζιτι). Υποθέτω ότι, αν σηκώσει στο πλάι τα χέρια της, θα πετάξει σαν τον Μπάτμαν.





Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, ως απόγονος χαρτοβιομηχάνου (true story), έχει ιδιαίτερη αδυναμία στα χαρτικά (ιδίως στα χαρτιά τουαλέτας: μονά, διπλά, τριπλά, με σχέδια, καπιτονέ, nature touch, με πούδρα, για ευαίσθητες επιδερμίδες κτλ.) Θεωρεί λοιπόν εξαιρετική την ιδέα του Jil Sander να μετατρέψει την απλή χαρτοσακούλα σε δερμάτινη τσάντα (περισσότερα εδώ, όπου μπορείτε να δείτε και τη μετατροπή της πλαστικής σακούλας σε τσάντα από βινύλιο). Τιμή μόνο 235€. Κωλύομαι ωστόσο να την αγοράσω, διότι ο Jil Sander είναι Γερμανός και ο χαρτοβιομήχανος πρόγονός μου είχε τεράστια θέματα με τους Γερμαναράδες.



Τη στιγμή που άλλες πάνε και κάνουν λέιζερ στα φρύδια για να μην είναι έντονα, ο οίκος Chanel έχει αντίθετη γνώμη και τα στολίζει με ό,τι του περίσσεψε από το μπρασελέ της Γιάννας Αγγελοπούλου. Περιμένω με αγωνία ανάλογο στολισμό και στο μπικίνι.





Διστάζω να αποφασίσω: πηγή έμπνευσης είναι ο Αθηναίος Τζιμ του Λαζόπουλου ή ο Sam Sheepdog; Πάντως, πανέμορφο το μοντέλο - αν κρίνω από το γόνατο.




- Διαβάζεις κάτι αυτή την περίοδο;
- Ναι, ξεκίνησα πριν από 3 μήνες το Paper Passion, αλλά μου μένουν ακόμα 20 ml.





Μην κοιτάς καθόλου. Έτσι όπως τα 'κανες, σκούπα και φαράσι και γρήγορα.





Τελευταία μέρα εκπτώσεων σήμερα και μόλις προλαβαίνω να αγοράσω το σύνολο: 
κόσμημα μετώπου: £298.325, σκουλαρίκια: £457.975, μπρασελέ: £436.975, δαχτυλίδι: £214.275, καρέκλα: £636, μπλούζα και τζιν: £580. 
Πόσο;! £580 για την μπλούζα και το τζιν;! Για κορόιδα ψάχνουν;



Ειμί Κωνσταντίνος ο έξυπνος καταναλωτής και άρτι ωλοκλήρωσα.

Σάββατο 25 Αυγούστου 2012

ΕΛΛΑΣ Ή ΤΕΦΡΑ

Επιστρέφω από τις διακοπές μου με όμορφες εικόνες: στην παραλία είδα έναν σωματώδη τύπο με τατουάζ στο στήθος το οποίο έγραφε "ΕΛΛΑΣ Ή ΤΕΦΡΑ". Ήθελα πολύ να τον ρωτήσω αν ξέρει τι σημαίνει "τέφρα" και πώς παράγεται πολιτικά. Επίσης αν ξέρει τι πραγματικά σημαίνει "Ελλάς".
Γυρίζοντας από την παραλία, είδα έναν παππού σε παραδοσιακό καφενείο με μαύρη μπλούζα Χρυσής Αυγής και διάφορα άσχετα χαϊμαλιά να κρέμονται. Ήθελα και αυτόν να τον ρωτήσω αν είναι φάσιον βίκτιμ ή απλώς βίκτιμ - μπορεί βέβαια και θύτης: δεν ξέρω τι έκανε στα νιάτα του. Στο καπάκι, διαπίστωσα ότι κυκλοφορεί ως αξεσουάρ καρπού ο γερμανικός σιδηρούς σταυρός που έκανε μεγάλες πιένες επί Ναζί και μάλλον αρχίζει να γίνεται και πάλι της μόδας.
Τις ίδιες μέρες, διαβάζω ειδήσεις για μαχαιρώματα, ξυλοδαρμούς και δολοφονίες διαφόρων προελεύσεων, αλλοδαπών, ημεδαπών, ακροδεξιών, ακροαριστερών (τόσο ακροαριστερών, που έκαναν γύρο 180 μοιρών και ταυτίστηκαν με τους φασίστες - η μόνη διαφορά τους είναι ότι τα τατουάζ τους θα γράφουν "ΤΕΦΡΑ Ή ΕΛΛΑΣ").

Δεν με εντυπωσιάζουν όλα αυτά: αυτός ο τόπος και αυτοί οι άνθρωποι έχουν βιώσει χιλιετίες αυταρχισμού, εθνικισμού και βίας. Είναι δικά μας παιδιά, είναι γραμμένα στο ελληνικό DNA μας. Δυο αιώνες εξιδανικευμένης Αθηναϊκής Δημοκρατίας δεν προσφέρονται παρά μόνον για ξεκάρφωμα.

Μέσα σ' αυτόν τον πανικό, έρχονται σήμερα και άλλες ειδήσεις: η Χρυσή Αυγή, λέει, θα προτείνει την επαναφορά της θανατικής ποινής. Η θανατική ποινή έχει καταργηθεί με το 6ο και το 13ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που τα έχει κυρώσει αμφότερα η χώρα μας (το κείμενο των πρωτοκόλλων εδώ, σελ. 18 και 22). Προφανώς σκοπός της ΧΑ είναι να βγει η Ελλάδα από τον ευρωπαϊκό χώρο και να προσεγγίσει χώρες που φαίνεται πως έχει ως πρότυπο (Πακιστάν, Σαουδική Αραβία, Σομαλία, Υεμένη κ.α.). 
Ταυτοχρόνως ο υπουργός Δημόσιας Τάξης δηλώνει ότι θα συντρίψει τα "Τάγματα Εφόδου" της Χρυσής Αυγής. Απαράδεκτη ομοφοβική δήλωση του Υπουργού κατά των μελών του κόμματος που θα πρέπει να αντιδράσουν σε τέτοιου είδους υπονοούμενα (θυμίζω ότι τα ομοφυλόφιλα Sturmabteilung του Χίτλερ εξολοθρεύτηκαν εν μία νυκτί, όταν άρχισαν να γίνονται επικίνδυνα για τον ίδιο - ο οποίος, παρεμπιπτόντως, το 2,6% που πήρε στις εκλογές του 1928 το έκανε 18,3% το 1930 και 37,4% το 1932).

Με την οικονομία και τον κοινοβουλευτισμό να καταρρέουν και με ομάδες να σφάζονται στους δρόμους, ήδη αντικατέστησα τα έπιπλά μου με τα πλέον πρόσφατα κομμάτια Bauhaus. Επίσης να σας ενημερώσω ότι κυκλοφόρησε μόλις ένα πολύ καλό έργο ενός σχετικά γνωστού νέου συγγραφέα, του Μπέρτολντ Μπρεχτ, με τίτλο "Τρόμος και Αθλιότητα στο Τρίτο Ράιχ". Τέλος, πέταξα το ηχοσύστημά μου και το αντικατέστησα με γραμμόφωνο, ώστε να ακούω όλα τα τελευταία σουξέ:





Ένας φίλος με μεγάλη ικανότητα ανάλυσης των γεγονότων (και συνακόλουθα πρόβλεψης) μου έλεγε προ μηνών ότι πρέπει να μην επαναπαύομαι με τη θέση που έχω, αλλά να είμαι ανά πάσα στιγμή έτοιμος να το σκάσω στο εξωτερικό, μόλις αρχίσουν να ζορίζουν τα πράγματα. Το τελευταίο διάστημα προσπαθώ να ρευστοποιήσω ό,τι μπορώ και να τα διώξω έξω. Όχι τόσο λόγω της ήδη παρούσας οικονομικής χρεοκοπίας όσο λόγω της επερχόμενης πολιτικής χρεοκοπίας.
Επειδή δεν θέλω να φτάσει η στιγμή που θα αντιμετωπισθώ ως αντικείμενο, σκέφτομαι να αρχίσω να εκπονώ από τώρα πιθανό σχέδιο διαφυγής μου προς τον ελεύθερο κόσμο μέσω των βουνών της Αλβανίας ίσως ή μέσω Βουλγαρίας (στα Σκόπια δεν πάω, γιατί θέλουν τη Μακεδονία μας ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα, που έδιωξες τους βάρβαρους και του Ψωμιάδη είσαι τώρα). 
Όποιος ενδιαφέρεται να με ακολουθήσει, ας με ενημερώσει. Όχι ομάδες άνω των τεσσάρων ατόμων όμως, γιατί μπορεί να μας πιάσουν τα Τάγματα Εφόδου και φοβάμαι μήπως είναι ορεξάτα...

Ειμί Κωνσταντίνος ο φυγάς και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Σχετικά με το δίλημμα του τίτλου, καταλαβαίνετε τι πιστεύω ότι θα μείνει σε λίγα χρόνια.





UPDATE (άσχετο με τα παραπάνω):
Η ανάρτηση έγινε πριν από 4 ώρες και διαπιστώνω ότι έχει πάνω από 1200 επισκέψεις. Μια συνηθισμένη ανάρτηση το πολύ να έχει 300 σε βάθος χρόνου - η μοναδική που ξεπερνά την παρούσα είναι μία για τον υποτιθέμενο γάμο της Τζούλιας Αλεξανδράτου, αλλά δικαιολογείται, γιατί εκείνη την είχαν λινκάρει σε σάιτ με μπουρδέλα, εξού και ο πανικός.
Ή ο μπλόγκερ τα έχει παίξει εντελώς και βγάζει ό,τι νούμερα θέλει ή η ανάρτηση έγινε όντως δημοφιλής και αύριο θα την δω πρωτοσέλιδο στη β' έκδοση του Κυριακάτικου Βήματος και τη μούρη μου εξώφυλλο στον Στόχο με σφραγίδα "ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΣ" στο μέτωπο (υπόψιν πάντως ότι από κοντά είμαι πολύ καλύτερος και ότι, αν στη φωτογραφία δείχνω λίγο κομμένος, θα φταίει το ότι έχω μερικές μέρες να κάνω σπα).
Το γεγονός αυτό πάντως με φέρνει σε αμηχανία, διότι αντί αυτής της ανάρτησης είχα σκοπό να γράψω μία για το γνωστό περιοδικό μόδας και λοιπών αηδιών "Wallpaper". Τελικά τι θέλετε από εμένα και τη ζωή μου δεν έχω καταλάβει.

UPDATE 2: Ο ένοχος βρέθηκε: είναι ο SFY του ιστολογίου Jungle Report που με αναπαρήγαγε στο facebook τους. Τον ευχαριστώ.