Καλωσόρισμα

Εγώ, ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, οι κουροπαλάτιοί μου, οι πρωτοσπαθάριοί μου, οι λογοθέτες μου, η κυρα-Μαριγώ η πλύστρα μου και η Σβετλάνα η μασέζ μου (σιάτσου) σας καλωσορίζουμε εις το ιστολόγιόν μου.

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

Ταξιδεύοντας με τον Πάγκαλο

Εν Παρισίοις, τη 27η Φεβρουαρίου 2011

Όπως γνωρίζετε από την προηγουμένην μου ανάρτησιν, ευρίσκομαι εις την πρωτεύουσαν της μοδός (δεν εννοώ την Κουάλα Λουμπούρ - εις το Παρίσι αναφέρομαι). Ήλθα προ ημερών, συγκεκριμένως την Παρασκευή, οπότε και η μοίρα μού επεφύλαξε την συνάντησιν του τίτλου.
Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός ταξιδεύει πάντοτε ινκόγκνιτο για δύο λόγους: 1) διότι δεν είναι αναγκασμένος να φορά κορώνες, πρεπενδούλια, διάσημα και λοιπά χρυσά αντικείμενα που πρέπει να αφαιρέσει για να περάσει τον έλεγχον (ήδη ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', που επιμένει να ταξιδεύει με όλα τα ανωτέρω, έχει κάψει 3 ανιχνευτές μετάλλων) και 2) για να αποφύγει εκδηλώσεις λατρείας των θαυμαστών του - και ενδεχομένως απόπειρες δολοφονίας μανιακών που θέλουν να κλέψουν την δόξαν του.
Εις την συγκεκριμένην πτήσιν εκάθισα ομού μετά της πλεμπαρίας (κοστουμάτη και τακουνάτη quand-même) και υπέμεινα καρτερικώς τον συγχρωτισμόν με τον λαουτζίκον. Ξεκίνησα να μελετώ τα επιστημονικά συγγράμματα που είχα φέρει μαζί μου (Hello, OK,  Very Sorry κτλ.), ώσπου μία κυρία όπισθεν εμού, η οποία ομιλούσε εις το κινητόν, αναφωνεί: "Καλέ, τώρα μπήκε και ο Πάγκαλος!" Σηκώνω την κεφαλήν μου και βλέπω ενώπιόν μου, εις την πρώτην σειράν της business τον κύριον Αντιπρόεδρον μετά της συζύγου, αν διέκρινα καλώς, και ενός τρίτου (όσοι γνωρίζουν, με τον κύριον Πάγκαλον έχω καρμικήν σχέσιν και είναι πλέον θέμα ταμπού για το παρόν ιστολόγιον). Και συνεχίζει η κυρία: "Θέλεις να του πάω να του πω τίποτα; Γιατί μιλάω δυνατά και με ακούει (σημείωσις: όντως μιλούσε δυνατά - μάλλον θα μπερδεύτηκε και θα νόμιζε ότι είναι εντός του τρόλεϊ Κολιάτσου-Παγκράτι). Θα τον ρωτήσω: αφού τα φάγαμε μαζί, γιατί εγώ ταξιδεύω β' θέση και αυτός α';" (Παρολίγον να γυρίσω και να της απαντήσω: "εδώ ταξιδεύει ολόκληρος Καντακουζηνός στην β' θέσιν και θέλει α' ο κώλος σου;")

Τέλος πάντων, έβαλε μπροστά ο πιλότος και ξεκινήσαμε (νομίζω ότι πρέπει να ήτο εκ Δυτικών προαστίων, διότι έκανε στην αρχή μαρσαρίσματα και κωλιές και έβαλε Μάκη Χριστοδουλόπουλο στη διαπασών για να τρίζουν τα τζάμια του αεροδρομίου). Κατά την απογείωσιν οι περισσότεροι έκαναν τον σταυρόν τους, φοβούμενοι ίσως αδυναμίαν απογειώσεως λόγω υπερβολικού φορτίου. Τελικώς απογειωθήκαμε, αν και είχα την αίσθησιν ότι μπατάραμε ολίγον τι. Η πτήσις πάντως δεν ήτο ομαλή: είχαμε συνεχείς αναταράξεις, τις οποίες ο πιλότος απέδιδε εις κενά αέρος, αλλά προσωπικώς νομίζω ότι οφείλονταν εις μετακινήσεις του κ. Αντιπροέδρου. Τότε επέρασε από το μυαλόν μου η ιδέα: "συμφέρει την ανθρωπότητα να πέσει το αεροπλάνον; Θα έχει χαθεί ένας Αντιπρόεδρος και ένας Καντακουζηνός - καλά, για την πλεμπαρίαν, εχέσθημεν" για να καταλήξω ότι σαφώς και δεν την συμφέρει.
Πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον της ανθρωπότητος εσκέφθην ότι θα μπορούσε κάποιος αεροπειρατής να μας οδηγήσει εις την Λιβύην, όπως τας παλιάς καλάς εποχάς, προκειμένου ο κ. Αντιπρόεδρος να δώσει συμβουλές διαχειρίσεως πλήθους εις τον Μουαμάρ Καντα(ι)φι (π.χ. να τον βάλει να πει εις την τηλεόρασιν "μαζί τα φάγαμε" προκειμένου να δημιουργηθούν αισθήματα ενοχής εις του λιβύους και να σταματήσει η εξέγερσις). Βεβαίως ο Μουαμάρ είναι ήδη εις τα χνάρια του, διότι κάτι έχει πει για "αδέσποτα σκυλιά" (αντίστοιχον του "κοπρίτες" του κ. Πάγκαλου). 

Ύστερα από ώρες αγωνίας, προσγειωθήκαμε και απεβιβάσθημεν (εντός σχολίων της ίδιας κυρίας: "Ορίστε! Τελευταίος μπήκε, πρώτος βγαίνει"). Αρχικώς έχασα επαφήν με τον κύριον Αντιπρόεδρον, αλλά τον συνάντησα εις κυλιόμενον τάπητα, όπου ηναγκάσθην να στέκομαι όπισθέν του, διότι με είχε εγκλωβίσει. Και εκεί συνέβη το εξής περιστατικόν:
Νεαρά προσπερνώντας τον κύριον Πάγκαλον γύρισε και του είπε: " Δεν ντρέπεστε; Κάνετε περικοπές στους μισθούς και εσείς ταξιδεύετε στην business;" Εκείνος δεν απάντησε, ωστόσο λίγο μετά συζητώντας με τους συνοδούς του είπε: "Αυτή θα 'πρεπε να ντρέπεται που ταξιδεύει στο Παρίσι!"

Συμπέρασμα: ο κ.  Πάγκαλος απλά ΔΕΝ ΝΙΩΘΕΙ.

Ειμί Κωνσταντίνος ο ιπτάμενος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Δεν πρέπει όμως να τον αδικούμε: κ. Πάγκαλος ταξιδεύει στην business διότι εκεί η ενδιάμεση θέσις μένει κενή, οπότε μπορεί να την καταλαμβάνει δωρεάν - ενώ, αν ταξίδευε στην οικονομική, θα έπρεπε να κλείνει δύο θέσεις, που κοστίζουν πιο ακριβά από μίαν θέσιν της business. Τι θέλω να πω με τούτο; Ότι εμάς σκέφτεται όταν ταξιδεύει εις την business.
Υ.Γ.2: Τα ανωτέρω που περιγράφω ήσαν μόνον τα προεόρτια. Διότι διαβάζω ότι ο κύριος Πάγκαλος απεδοκιμάσθη αγρίως την επομένην εις εδώ ομιλίαν του.
Υ.Γ.2: Αμα τη επιστροφή μου θα περιγράψω τας εν Παρισίοις δραστηριότητάς μου. Επίσης θα απαντήσω εις τα σχόλια όλων των αναρτήσεων.

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Λιβύη, Αθήνα, Παρίσι και δυο βαρόνοι (λαϊκιστί: παραλήρημα)

Η κατάστασις εις την Λιβύην συνεχίζει να απασχολεί την διεθνή διπλωματίαν. Η κινητικότης γύρω από το θέμα είναι μεγάλη και απεφάσισα και εγώ να συμμετάσχω, ενεργοποιώντας τας διεθνείς μου επαφάς με απώτερον στόχον να κερδίσω το διεθνές βραβείον για τα ανθρώπινα δικαιώματα Μουαμάρ Καντάφι. Εις την προσπάθειάν μου να αποκτήσω την εύνοιαν του προστάτου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Μουαμάρ, σκοπεύω να του μοιάσω: έχω ήδη προμηθευθεί κελεμπίαν, είμαι σε διαπραγματεύσεις για κάτι F-16 με τα οποία θα βομβαρδίσω την Αθήνα (αν δεν τα καταφέρω, θα νοικιάσω μερικούς μπαχαλάκηδες και μια διμοιρία των ΜΑΤ και θα κάνω την δουλειάν μου) και θα ξεκινήσω σειρά ταξιδίων με σκοπόν να ανακαλύψω την μυστικήν συνταγήν της βαφής του Μουαμάρ προκειμένου να βάψω την κόμην μου εις την απόχρωσιν του κατραμιού.
Το πρόβλημα μου όμως είναι ότι υπάρχει σκληρός ανταγωνισμός για το βραβείον: με το συγκεκριμένον ζήτημα (της Λιβύης, όχι της βαφής) ασχολείται και η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας βαρόνη Ashton, η οποία προσπαθεί να μας πείσει ότι μαζί της έχουμε την κεφαλήν μας ήσυχην, εκτός από βαμμένην (δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα η βαρόνη μου εμπνέει τόσην σιγουριάν, ώστε, μόλις έμαθα τον διορισμόν της, έφτιαξα πυρηνικόν καταφύγιον - δεδομένης και της συμμετοχής της εν Μ. Βρετανία εις την Επιτροπήν για τον Πυρηνικόν Αφοπλισμόν). Αν δεν γνωρίζετε την βαρόνην και την προσφοράν της εις την Ευρώπην, μπορείτε να δείτε εδώ τας χθεσινάς δηλώσεις της σχετικώς με την Λιβύην και την καταλυτικήν της παρέμβασιν εις την εκεί σφαγήν. Σημειώνω ότι η συγκεκριμένη δεν ανήκει εις γαλαζοαίματην οικογένειαν όπως εγώ, αλλά έγινε βαρόνη κατόπιν προτάσεως του Tony Blair (ακόμη μία επιτυχία του Tony). Βλέποντας την αριστοκρατικότητα και τας ικανότητας της βαρόνης Ashton, ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', εζήλεψε και θέλει να αποκτήσουμε και εμείς τον δικόν μας βαρόνον Ashton, ο οποίος μάλλον θα τα καταφέρει καλύτερα εις την διπλωματίαν (αφήνω κατά μέρος ότι το πλούσιον βιογραφικόν του περιέχει και υποψηφιότητες για Χρυσόν Βατόμουρον).
Τέλος πάντων, το ζήτημα δεν είναι η διπλωματία των βαρόνων Ashton, αλλά η διπλωματία του πρωτοπανεντιμοϋπέρτατου Κωνσταντίνου Καντακουζηνού και η συνακόλουθος απουσία του ανά τας Ευρώπας για την απόκτησιν του βραβείου Καντάφι. Αφού πάρω και αυτό, επόμενος στόχος μου είναι τα Χρυσά Βατόμουρα.

Προ της αναχωρήσεώς μου εις τας Ευρώπας και δεδομένων των πολλαπλών αισθητικών χτυπημάτων που σας έχει επιφυλάξει το παρόν ιστολόγιον, θα κάνω στροφήν εις την καριέραν μου και θα αναμεταδώσω ένα βίδεο της Αθήνας (από ψηλά και με συνοδείαν μουσικής - αν κατέβαινε ο φακός λίγο πιο κάτω και αν υπήρχε φυσικός ήχος, φοβούμαι ότι θα είχαμε το ακριβώς αντίθετον αποτέλεσμα) και εν συνεχεία ένα άσμα για το Παρίσι (πόλιν που απεχθάνομαι εξίσου με την Αθήνα, αλλά τι να κάνουμε, εκεί με έρριψε η μοίρα):





Το παρισινό άσμα εδώ: http://www.myspace.com/122249132/music/songs/54639706


Ειμί Κωνσταντίνος ο βαρόνος άσ' τον, άσ'τον να πάει, άσ'τον, και άρτι ωλοκλήρωσα.


Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

Τριώδιον

Επειδή είμεθα εντός αποκριάτικης περιόδου, θα σας παρουσιάσω εν συντομία τις καλύτερες μεταμφιέσεις με τα απαραίτητα αξεσουάρ τους για σίγουρην επιτυχίαν:
 
Μουαμάρ Καντα(ί)φι: ομπρέλα διαμέτρου 4 μέτρων, πίσσα για μαλλιά και μούσι, κελεμπία


Πρόεδρος Ολυμπιακού: πολλά κιλά ανοησίας και ειρωνείας (προαιρετικώς δηλώσεις μετανοίας κατόπιν εορτής)

Ιουλία: 2 Μαύροι (η μοναδική μεταμφίεσις που δεν περιλαμβάνει κοστούμι)

Μπάτσος εις την οδόν Ακαδημίας: μαύρα γυαλιά, φραπές, κινητό, hands-free. Η αστυνομική στολή είναι προαιρετική, αλλά προτείνεται για πώλησιν μούρης. Συμβουλή: η γέλη (αγγλιστί gel) στα μαλλιά με μέτρον


Μοντέλου του οίκου Gucci: ένας ίππος και μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια (η ομορφιά προαιρετική)

Κωνσταντίνος Καντακουζηνός: ιστολόγιον όπου γράφετε ό,τι σας κατέβει

Ειμί Κωνσταντίνος ο μασκαράς και άρτι ωλοκλήρωσα.

Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011

Διάψευσις


           ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ

             Αυτοκρατορική Γραμματεία
                          --------
                           Γραφείον Τύπου
                                     --------
Διεύθυνσις:  Ιερόν Παλάτιον, 
                    Πτέρυξ "Μιμή Ντενίση" (πρώην Θεοδώρα), 
                    Κτήριον 23, 
                    58ος διάδρομος, 
                    74η στοά, 
                    γραφείον 834
ηλεκτρονικόν ταχυδρομείον: konstantinos.kantakouzinos@gmail.com



                                                          ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ                         18/02/2011


Δήλωσις πρωτοπανεντιμοϋπέρτατου Κωνσταντίνου Καντακουζηνού σχετικώς με τας φήμας προσεγγίσεώς του από τον κύριον Ψυχάρην.

Ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός διαψεύδει κατηγορηματικά τας φήμας που κυκλοφορούν σχετικώς με την εμπλοκήν του εις το ζήτημα της προσεγγίσεως από τον κύριον Ψυχάρην γνωστών ιστολόγων, προκειμένου να στελεχώσουν την ιστοσελίδα του "Βήματος".
Δεν θα ήτο ποτέ δυνατόν η ανωτέρω φήμη να αφορά τον Κωνσταντίνον Καντακουζηνόν για τους κάτωθι λόγους:
1) Το γεγονός της συνεργασίας του ΔΟΛ (Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη) με τον ΔΟΚ (Δημοσιογραφικόν Οργανισμόν Καντακουζηνού) δεν θα κυκλοφορούσε απλώς ως φήμη, αλλά θα έβγαινε εις το πρωτοσέλιδον του Βήματος της Κυριακής με τίτλον "Το μετέωρο βήμα του Καντακουζηνού". Η εφημερίς θα συνοδευόταν από διπλόν δίσκον με τον Κωνσταντίνον Καντακουζηνόν να άδει τας μεγαλυτέρας βυζαντινάς επιτυχίας. Επιπλέον, θα πρωταγωνιστούσε εις τας εκπληκτικής εμπνεύσεως συνεισφοράς της Σίβυλλας εις την παγκόσμιον Δημοσιογραφίαν και θα επρότεινε τας βραβευθείσας εις το Byzantine Chef συνταγάς του εις το ένθετον "Βήμα Gourmet": κοτόπουλον με ρύζι στον ατμό, τοστ ζαμπόν-τυρί, ομελέτα "του Κωνσταντίνου" (αβγά, αλάτι, πιπέρι), σαλάτα "βυζαντινή" (μαρούλι, λαδόξιδον, αλάτι) κ.α.
2) Το συγκεκριμένον deal θα μπορούσε να γίνει δεκτόν μόνον αν γινόταν ανταλλαγή μίας μετοχής του ΔΟΚ προς 1.340.000 μετοχάς του ΔΟΛ και εφόσον ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός αναλάμβανε διευθύνων σύμβουλος του ΔΟΛ, διευθυντής του "Βήματος" και των περιοδικών "Αρχαιολογία", "Μίκυ Μάους" και ΒημαDonna.
3) Το ρεπορτάζ δεν θα αναφερόταν απλώς εις "γνωστούς blogger", αλλά εις "blogger της αυτοκρατορικής οικογενείας"
4) Το ρεπορτάζ δεν θα έκανε λόγον για "ανεξάρτητη και ταυτόχρονα αξιόπιστη φωνή", διότι είναι γνωστόν ότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι φερέφωνον του μπάρμπα του, του Ιωάννου ΣΤ', και η αξιοπιστία όσων γράφει είναι τουλάχιστον επιπέδου Ψυχάρη.
5) Δεν θα ήτο ποτέ δυνατόν ο κύριος Ψυχάρης να προσεγγίσει τον πρωτοπανεντιμοϋπέρτατον Κωνσταντίνον Καντακουζηνόν. Μόνον το αντίθετον θα μπορούσε να συμβεί: με μεγαλείον και αίσθημα ανωτερότητος να καταδεχθεί ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος συγκαταβατικώς να σκύψει επί των προβλημάτων του κυρίου Ψυχάρη και να του προσφέρει (α)φιλοκερδώς την σοφίαν, την γνώσιν και την τσαχπινιάν του, ώστε, μετά το καθημερινόν "Βήμα", να κλείσει και τα υπόλοιπα έντυπα του ομίλου.

Ειμί Κωνσταντίνος ο άγνωστος blogger και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Παρά τα όσα αναφέρονται εις το ως άνω Δελτίον Τύπου, με τον κύριον Ψυχάρην συνδεόμεθα καρμικώς: η αποχαιρετιστήριος ανάρτησίς μου εις το ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας περιείχε σύνδεσμον που τον αφορούσε.

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

No (more) coal

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός έχει ασχοληθεί κατά το παρελθόν με το ζήτημα της απαγορεύσεως του καπνίσματος και μετά μεγάλης θλίψεως δηλώνει ότι είναι κοινή διαπίστωσις πλέον ότι ο νόμος δεν εφαρμόζεται. Παρουσιάζονται διάφοροι λόγοι, όπως επί παραδείγματι ότι είναι φασιστικόν μέτρον ή ότι οι Έλληνες είναι λαός περήφανος και ελεύθερος ή ότι εδώ δεν βάζουν μέσα τον Τσουκάτο και τους υπουργούς της ΝΔ για το Βατοπέδι, το τσιγάρο τους πείραξε ή ότι θα πέσει ο τζίρος των καταστημάτων και άλλα - με μίαν λέξιν: ανοησίες.
Προσεπάθησα να αναζητήσω την αληθή αιτίαν της αποτυχίας του νόμου αλλά ματαίως, ώσπου παρακολουθώντας τυχαίως την ΕΡΤ (μάλλον διάλειμμα από τας ειδήσεις του Star θα έκανα), βρήκα τελικώς τον λόγον, ο οποίος ουχί μόνον δικαιολογεί την απείθειαν των καπνιστών, αλλά κοντεύει να με αναγκάσει και εμένα να το ξεκινήσω:


Ειμί Κωνσταντίνος ο καπνιστής και άρτι ωλοκλήρωσα.