Εκ-λογικά

Πάντοτε πίστευα ότι η Ελλάδα είναι πολύ μικρή για να έχει 11.309.885 καταγεγραμμένους κατοίκους (και κάποια εκατομμύρια μη καταγεγραμμένους). Επιθυμία μου είναι να γίνει η χώρα μας Ισλανδία, όπου σε παρόμοια γεωγραφική έκταση κατοικούν περίπου 320.000 άνθρωποι. Φαντασιωνόμουν σχέδια μαζικής εξόντωσης του πληθυσμού (γενοκτονία, επιδημίες, πολέμους, πυρηνικές βόμβες), ωστόσο όλες οι επιλογές είχαν σημαντικά μειονεκτήματα. Επιτέλους λύση βρέθηκε: εκλογές.

Ομολογώ ότι έχω ενθουσιαστεί με την προοπτική - είχα ήδη πάρει μια γεύση βλέποντας εικόνες από πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές. Άνθρωποι στήνονταν στην ουρά για να ψηφίσουν και φανταζόμουν ότι είναι συνταξιούχοι και άνεργοι που πήγαν μπας και τους χώσουν πουθενά. Είναι τόσο συγκινητικό να βλέπεις όλους αυτούς να παρακαλάνε για την εξόντωσή τους: δεν χρειάζεται κανένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας τελικά. Μπορούν και μόνοι τους.

Είμαστε λίγες μέρες πριν από την ημέρα των εκλογών και ο ενθουσιασμός μου είναι απερίγραπτος. Βλέπω τηλεόραση αχόρταγα, αλλά θέλω περισσότερους υποψηφίους των κομμάτων στα πάνελ, θέλω περισσότερη φλυαρία, θέλω κι άλλες υποσχέσεις σωτηρίας, θέλω να συζητάνε για το πόσο σημαντική πολιτικά πράξη είναι η "συγγνώμη", θέλω να ακούω λύσεις του τύπου "ανάπτυξη-ανάπτυξη-ανάπτυξη" (φαίνεται πως είναι μαγικό ξόρκι: λες τρεις φορές την λέξη "ανάπτυξη" και η χώρα αναπτύσσεται). Θέλω να λένε συνεχώς για τις "θυσίες του ελληνικού λαού που δεν πάνε χαμένες": φαντάζομαι Έλληνες σφαγμένους στο βωμό του Χρέους με τα σκυλιά της εξουσίας να στριμώχνονται για να γλείψουν το αίμα που στάζει.

Καταγγέλλω την τρόικα ως ανεπαρκή. Της αναθέσαμε ένα έργο και αυτή χρονοτριβεί. Δεν ξέρω για ποιους λόγους διστάζει και έχει αφήσει τη δουλειά μισοτελειωμένη. Ίσως τώρα που θα ανανεώσουμε την εμπιστοσύνη μας σ' αυτήν να σταματήσει τα μισόλογα, να πάρει το δρεπάνι και να αρχίζει επιτέλους να θερίζει. Είχε ειπωθεί ότι θα ματώσουμε αλλά δεν έγινε ακόμη τίποτα σπουδαίο. Θέλω να δω αίμα.

Περπατώ στην παραλία της Θεσσαλονίκης και βλέπω τις καφετέριες ασφυκτικά γεμάτες. Νιώθω ότι ζω στη Σμύρνη του 1920: υπάρχει μια διάχυτη ανησυχία στην πόλη, αλλά οι άνθρωποι συνεχίζουν να κάνουν ανέμελα τη βόλτα τους στην παραλία, χωρίς να μπορούν να φανταστούν την πόλη τους νεκρή και τον εαυτό τους φτωχό ή μετανάστη. Θέλω επιτέλους να τελειώσει αυτός ο λαός του φραπέ, του γυαλιού ηλίου και του τακουνιού. Θέλω να δω κόσμο να ζητιανεύει με τρύπια Cavalli. Θέλω να μην έχουν λεφτά να ζήσουν τα παιδιά τους, θέλω να σταματήσει να αναπαράγεται αυτή η φυλή που δεν προσφέρει πια τίποτα και είναι η ντροπή των προγόνων της. Θέλω να  δω ομαδικούς τάφους.

Ήδη η Ελλάδα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ελπίζω να μη με απογοητεύσει αυτός ο λαός και να ψηφίσει όπως πρέπει. Είναι πολύ ωραίο να φαντάζεσαι ότι σε λίγα χρόνια θα υπάρχουν ολόκληρες γειτονιές χωρίς ρεύμα και νερό, ότι το επάγγελμα του ρακοσυλλέκτη θα είναι το πιο διαδεδομένο, ότι τα παιδιά θα μαζεύονται σαν τις μύγες γύρω από τους πλούσιους τουρίστες, ότι θα μπορείς να αγοράζεις τους πάντες και τα πάντα με πενταροδεκάρες.

Θέλω η Ελλάδα να επιστρέψει στη φυσική της θέση. Είμαστε μια νησίδα Δύσης στη γειτονιά μας, δηλαδή στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή. Είμαστε  η μοναδική χώρα από όσες δημιουργήθηκαν στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που κατάφερε να γίνει κομμάτι της Δυτικής Ευρώπης. Αρκετά με αυτή την ανωμαλία. Ώρα να γυρίσουμε στο βαλκανική και μεσανατολική μοίρα που μας αξίζει.

Θέλω επιτέλους να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι. Δεν με νοιάζει ποιος ακριβώς είναι ήρα και ποιος στάρι, άλλωστε η φυσική επιλογή είναι νόμος της φύσης και ας επιβιώσει όποιος μπορέσει - οι υπόλοιποι ας ψοφήσουν ή ας αυτοκτονήσουν. Σημασία έχει να αραιώνουμε σιγά-σιγά.

Έντεκα εκατομμύρια είναι πάρα πολλά.

(Εl)lada Samara

Μετά το τεράστιας επιτυχίας προεκλογικόν σποτ του Αρχηγού της ΝΔ κ. Αντώνη Σαμαρά, εκυκλοφόρησε μόλις το αντίστοιχον μετεκλογικόν σποτ του με τίτλον (El)lada Samara, το οποίον σας παρουσιάζω σε παγκόσμια αποκλειστικότητα:

Επειδή, όπως καταλάβατε, για την ώραν ελανσαρίσθη μόνον εν Γαλλία (προς υποστήριξιν του κ. Σαρκοζί που έχει αύριον εκλογάς), θα σας παρουσιάσω το βίντεο, μέχρι να γίνει η επίσημος ελληνική μετάφρασις.

Πρόκειται για εικόνα της Ελλάδος του 2013, όπου υποχρεωτικώς όλα τα αυτοκίνητα (τα 60 δηλαδή που θα υπάρχουν) θα φέρουν το επώνυμον του εγγονού της Πηνελόπης Δέλτα - σημειωτέον ότι είναι ρώσικα Lada, δηλαδή ορθόδοξα, που μας δώρισε ο επίσης ορθόδοξος ηγέτης Βλαντιμίρ Πούτιν με την μεσολάβησιν του ορθοδόξου Ηγουμένου Εφραίμ. Δώσατε ιδιαιτέραν προσοχήν εις την προσεκτικήν επιλογή της ερήμου ως σκηνικού της διαφημίσεως.

Η υπόθεσις του σποτ: μια πρώην υποψηφία βουλευτής με πλούσια προσόντα και βιογραφικόν, προσφάτως διορισθείσα πρόεδρος σε ΔΕΚΟ, όπως φαίνεται και από το συνολάκι Vassilios Kostetsos που φορά, συναντά τυχαίως μιαν κυρίαν της Κηφισιάς (παλαιάν πρόεδρον φιλανθρωπικού ιδρύματος, μέλος του Εκάλη Κλάμπ και γειτόνισσαν του Αντώνη Σαμαρά), η οποία, λόγω της αύξησης της τιμής της βενζίνης στις 15.000 δρχ./λίτρο, κάνει oτοστόπ μαζί με τον μπάτλερ της και τον σοφέρ της μήπως καβαντζωθεί σε κανέναν περαστικόν. Η πρόεδρος της ΔΕΚΟ σταματά, διαπραγματεύεται μέχρι τελικού ξεζουμίσματος, αλλά η προσφορά της είναι εξωφρενικά ακριβή ακόμη και για τα δεδομένα της κυρίας, η οποία θα προτιμήσει το σύνηθες για την Ελλάδα του 2013 μεταφορικόν μέσον: την γκαμήλα (αυτό για την άρχουσα τάξιν, διότι η πλέμπα περιορίζεται εις μουλάρια, γαϊδούρια και κάρα). Η πρόεδρος της ΔΕΚΟ διαλέγει το τεκνό, που, αν και άφραγκος, είναι κύριος και είναι εντάξει εις τας οικονομικάς του δοσοληψίας χωρίς να χρειάζεται να πληρώσει.

Όπως καταλάβατε, το βίντεο περνά πολλά κωδικοποιημένα μηνύματα: π.χ. προβάλλεται στο 0:19 ότι το αυτοκίνητο έχει μεγάλο coffre (που μεταφράζεται στα ελληνικά(;) ως "πορτ-μπαγκάζ" αλλά και "προβοσκίδα" και "χρηματοκιβώτιο" - η διαφήμισις θέλει δηλαδή να πει πως ό,τι ρουφιέται με την προβοσκίδα πάει αμέσως σε χρηματοκιβώτια). Επίσης παρουσιάζει την τιμήν εις γαλλικά φράγκα, για να αρχίζουν να συνηθίζουν και οι Γάλλοι σιγά-σιγά την ιδέαν της ζωής χωρίς ευρώ.

Υ.Γ.: Υπάρχουν και άλλα μετεκλογικά σποτ, όπως π.χ. το ακόλουθον, που προβλέπει ότι οι Έλληνες θα χάσουν τα σπίτια τους και θα μένουν μέσα σε ένα Lada Samara (έχει και τραγούδι για τον Αντώνη):

Εγκύκλιος εκλογών

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός απουσίασε το προηγούμενον διάστημα ασχολούμενος με τις προκυρηχθείσες εκλογές και άλλα αντιστοίχου σοβαρότητος ζητήματα (π.χ. την κατάργησιν του μεσημεριανάδικου του Star Channel, το νέο άσμα "Άντρες" του ντουέτου Αννούλας Φλωρινιώτη-Γωγουλινίου κ.α.)
Ως προς τα εκλογάς δε, κομίζει συγκλονιστικάς αποκαλύψεις: ναι men το Υπουργείον Εσωτερικών εξέδωσε εγκύκλιον για την διεξαγωγήν των εκλογών, αλλά women η εγκύκλιος κρίνεται ανεπαρκής, γι' αυτό έχω συντάξει νέαν που θα λύσει πλείστα όσα προβλήματα:

- οι εκλογές θα διεξαχθούν την Κυριακήν 6 Μαΐου 2012 του Παραλύτου (είναι τότε που ο Ιησούς είπε στον παράλυτον "ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει" και οι Ιουδαίοι που είδαν τον παράλυτο να περπατά του πέταξαν την φοβερήν ατάκαν: "Σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον" - τώρα αν ο παράλυτος τους φόρεσε κολάρο τον κράβατον δεν είμαι πρόχειρος να σας είπω). Τούτο σημαίνει ότι αυτή την Κυριακή/κουτσοί-στραβοί/θα δουν έδρα στη Βουλή (την προσοχή σας παρακαλώ στο στιχούργημά μου).

- οι κάλπες θα ανοίξουν στις 07.00'00''00'''00'''' και θα κλείσουν στις 07.00'00''00'''01'''' ακριβώς. Οι ψήφοι όσων δεν προλάβουν να ψηφίσουν θα μοιρασθούν εις τα δύο μεγάλα κόμματα αναλογικώς, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.

- σημειώνεται σταυρός προτίμησης. Ειδικά για τη Χρυσή Αυγή ο σταυρός θα είναι αγκυλωτός. Για τη Δημοκρατική Αριστερά ο σταυρός θα τεθεί και Δεξιά και Αριστερά, για το ΚΚΕ αντί σταυρού θα τεθεί σφυροδρέπανο ή χαλκομανία του Στάλιν, ενώ οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ θα έχουν την δυνατότητα να σκίσουν το ψηφοδέλτιον (προκειμένου να δηλώσουν την πολυδιάσπασιν του ενωτικού κατά τα λοιπά ψηφοδελτίου τους) ή να το κάψουν. Οι ψηφοφόροι του ΛΑΟΣ θα γράψουν απλώς "νιάου" (φόρος τιμής στην μητέρα του υποψηφίου βουλευτού Γιάννη Παπαμιχαήλ). Οι ψηφοφόροι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ θα μπορούν να ψηφίζουν κανονικώς όπως ψήφιζαν τόσα χρόνια (ούτως ή άλλως, ό,τι και να τους πεις, είναι προφανές πλέον ότι δεν χαμπαριάζουν)

- κάθε εκλογικό τμήμα θα είναι εφοδιασμένο με παραβάν για την διασφάλισιν της μυστικότητος της ψήφου. Όσοι διαμαρτυρηθούν για παραβίασιν της μυστικότητος, θα αποστομώνονται με βίντεο που θα τους δείχνει να ψηφίζουν εντός του παραβάν.

- δεδομένου ότι τα κόμματα είναι πολλά και προκειμένου να μην μπερδευτούν οι τηλεθεατές, θα υπάρχει ενωτικό-τηλεοπτικό ψηφοδέλτιο-σεντόνι με όλα τα ονόματα της σόου-μπιζ και της τηλεοράσεως που ετοιμάζονται να σώσουν την Ελλάδα (Τζούλια Αλεξανδράτου, Βάνα Μπάρμπα, Γιάννης Παπαμιχαήλ, Γιώργος Κύρτσος, Άδωνις Γεωργιάδης, Αντώνης Λιάρος, Βασίλης Παϊτέρης, Τέρενς Κουίκ, Παύλος Χαϊκάλης κλπ. - με την ευκαιρία καταγγέλλω ότι τα συμφέροντα έχουν μπλοκάρει υποψηφιότητες όπως της Σάσας Μπάστα, της Έλενας Βέντη και του Sotis Volanis).

- εισάγονται νέοι φόροι: φόρος ψηφοδελτίου, φόρος χρησιμοποιήσεως στιλό, φόρος πεταμένης ταινίας φακέλου, φόρος κάλπης, αντισταθμιστικός φόρος μη ψηφισάντων, φόρος υπέρ εκλογικών και κομματικών αντιπροσώπων, φόρος υπέρ exit-poll, φόρος υπέρ τηλεοπτικών πάνελ (γνωστός και ως φόρος Τρέμη), φόρος άγχους Βαγγέλη Βενιζέλου και φόρος αυτοδυναμίας Αντώνη Σαμαρά. Επίσης αυστηρές ποινές θα περιμένουν τους παραβάτες της εκλογικής νομοθεσίας: προβλέπονται πρόστιμα για όσους δεν πετάξουν την ταινία του φακέλου μέσα στο καλαθάκι, όσους σαλιώνουν τους φακέλους και όσους ψηφίσουν αντίθετα από τις δημοσκοπήσεις.
- μπαίνει ΦΠΑ 23% στην ψήφο, καθώς το δικαίωμα του εκλέγειν θεωρείται στις σύγχρονες δημοκρατίες είδος πολυτελείας (υπ'όψιν ότι κάθε ψήφος κοστίζει 9,39€. Προσέξτε λοιπόν σε ποιον θα χαρίσετε το 10ευρο ή, για να το κάνω νιανιά, σε ποιο κόμμα θα κάνετε δώρο εισιτήριο για να πάτε να δείτε τον "Τιτανικό 3D" - με εσάς μέσα)

- σε κάθε εκλογικό τμήμα θα υπάρχουν μόνον τα απολύτως απαραίτητα: εικόνα της Άγκελα Μέρκελ πάνω από το παραβάν και αντίγραφο του Μνημονίου προκειμένου να ορκίζονται πίστη και υπακοή επί αυτού οι ψηφοφόροι πριν παραλάβουν τα ψηφοδέλτια.

Ειμί Κωνσταντίνος ο εκλογ(ικ)εύς και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Εύχομαι προς όλους ο αναστάς Βαάλ, Μελκάρτ, Άδωνις, Εσμούν, Άττις, Ταμμούζ, Ασκληπιός, Ορφέας, Κρίσνα, Ρα, Όσιρις, Ζάλμοξις, Διόνυσος, Οντίν, Κετζαλκοάτλ, Ξιπέ Τοτέκ, Ομπατάλα, Μορέμι  Χριστός να είναι μεθ' υμών.

20+1 φοβίες

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι πολύ παγερόν άτομον (αγγλιστί: cool). Ωστόσο χθεσινή του συζήτησις τον έφερε ενώπιον των φοβιών του, τις οποίες εθεωρούσε αρκετά φυσιολογικές, αν και οι συνομιληταί του δεν είχαν την αυτήν γνώμην. Γι' αυτό τις θέτει ενώπιον της κρίσεως των αναγνωστών του:

1. Φοβάμαι τις χύτρες ταχύτητος. Συγκεκριμένα φοβάμαι μήπως εκραγεί η χύτρα ταχύτητος και το καπάκι της με αποκεφαλίσει. Όποτε χρειάζεται να διασχίσω κάποιον χώρο, εντός του οποίου θα αναγκαστώ να συνυπάρξω με μια χύτρα ταχύτητος σε κατάσταση λειτουργίας (=κουζίνα - αλλά το γράφω έτσι για μπούγιο), το κάνω τρέχοντας.

2. Την ώρα που περιμένω σε στάση λεωφορείου η οποία ευρίσκεται κάτω από δέντρο, φοβάμαι μήπως πέσει στον αυχένα μου κάποιο φίδι που έχει σκαρφαλώσει εκεί. Γι' αυτό αποφεύγω τις στάσεις λεωφορείων, όταν αυτές βρίσκονται κάτω από δέντρα, και προτιμώ να περιμένω στο δρόμο, όπου δεν κινδυνεύω από φίδια που μπορεί να πέσουν στον αυχένα μου. Και απορώ: ποιος ασυνείδητος έβαλε στάσεις λεωφορείου κάτω από δέντρα; Τα φίδια δεν τα σκέφτηκε;

3. Φοβάμαι να βρίσκομαι στα άκρα. Δεν εννοώ την εκπομπήν της Βίκυς Φλέσσα (αν και, τώρα που το σκέπτομαι, κι αυτήν την φοβάμαι), αλλά το να βρίσκομαι δίπλα στο κενό. Αυτό είναι συνηθισμένη φοβία, ωστόσο της δίνω ένα άγγιγμα πρωτοτυπίας: φοβάμαι μήπως πιάνοντας τα προστατευτικά κάγκελα πέσω μαζί τους.

4. Αποφεύγω να τοποθετώ επί των μηρών μου ηλεκτρονικούς υπολογιστές από φόβο μήπως εκραγούν - η απώλεια για την ανθρωπότητα θα είναι τεράστια.

5. Φοβάμαι μήπως κοπώ από φύλλα φωτοτυπιών, γι' αυτό πάντοτε ξύνω τις άκρες τους με ένα στιλό.

6. Φοβάμαι να τοποθετήσω σταυρό στον λαιμό μου, αφενός διότι ως γνωστόν είμαι αντίχριστος, εξαδάκτυλος και βγάζω φωτιές από το στόμα μου και αφετέρου διότι φοβάμαι μήπως στον ύπνο μου τυλιχτεί γύρω από τον λαιμό μου και με πνίξει.

7. Επίσης φοβάμαι μήπως στον ύπνο μου ματώσει η μύτη μου και πνιγώ από το αίμα σαν τον Αττίλα (κατά την εκδοχήν του ιστορικού Πρίσκου).

8. Φοβάμαι το καλτσόν. Κάποτε είχα διαβάσει την ιστορία ενός τύπου ο οποίος είχε ντυθεί γυναίκα στις Απόκριες και του άρεσε τόσο πολύ η αίσθηση που δεν ήθελε ποτέ να το βγάλει. Ευτυχώς το Τριώδιο πέρασε και την γλίτωσα και φέτο.

9. Φοβάμαι μήπως, την ώρα που κάνω ντους και έχω την κουρτίνα σε έκταση, την τραβήξει ο Άντονι Πέρκινς ή άγγελος Κυρίου (μέρα που 'ναι σήμερα). Αποτέλεσμα είναι να τα κάνω όλα λούτσα.

10. Φοβάμαι μήπως την ώρα που περπατώ πέσει πάνω μου κεραία τηλεόρασης (ιδίως όταν φυσάει).

11. Όταν φυσάει το βράδυ, φοβάμαι μήπως το πρωί βρω ζώα προσγειωμένα στη βεράντα μου (σε γνωστό μου πρόσωπο έχει συμβεί αυτό με παγόνι)

12. Όταν περνάω κάτω από μπαλκόνια, φοβάμαι μήπως καταρρεύσουν πάνω μου. Αποτέλεσμα είναι να τα αποφεύγω ακόμα και όταν βρέχει. Χρησιμοποιώ ομπρέλα αντ' αυτού, αν και φοβάμαι μήπως η ομπρέλα μου τραβήξει κεραυνό.

13. Φοβάμαι μήπως την ώρα που βρίσκομαι σε μπαλκόνι κοπεί το σύστημα που συγκρατεί το ρολό και εγκλωβιστώ εκεί - έχω ένα θέμα με τα μπαλκόνια ή είναι ιδέα μου;

14. (πάλι με μπαλκόνια και πάλι με αέρα) Φοβάμαι μήπως η μεταλλική ράβδος που χρησιμοποιώ για τις τέντες μου πέσει σε κεφάλι περαστικού - αλλά βασικά χέστηκα.

15. Δεν μυρίζω ποτέ λουλούδια, διότι φοβάμαι μήπως έχει ξεμείνει καμιά μέλισσα.

16. Φοβάμαι τα δάση, κυρίως διότι φοβάμαι μήπως δω μονόκερο. Βασικά δεν φοβάμαι τον μονόκερο, φοβάμαι ότι μετά θα το λέω και δεν θα με πιστεύουν (γι' αυτό το λόγο αποφεύγω να πάω και στα Ιμαλάια, μήπως δω το Γιέτι).

17. Επίσης στα δάση εννοείται ότι αποφεύγω τα πικ-νικ: μπορεί να μυρίσει τα φαγητά κανένα λιοντάρι και να μου επιτεθεί - ναι, το ξέρω ότι δεν υπάρχουν πλέον λιοντάρια στα ελληνικά δάση, αλλά εδώ κοντεύει να εμφανιστεί μονόκερος, τα λιοντάρια θα κωλώσουν;

18. Δεν θέλω να πάω στη Ζάκυνθο, διότι φοβάμαι τα τσουνάμι. Έχω δει και σχετικό όνειρο προ δεκαπενταετίας, ότι ήμουν, λέει, σε ξαπλώστρα της Ζακύνθου και ξαφνικά ο ήλιος κρύφτηκε κάτω από ένα τεράστιο κύμα. Αν ποτέ πάω στη Ζάκυνθο, να ξέρετε ότι το τέλος του κόσμου πλησιάζει.

19. Όταν περπατάω στην ερημιά φοβάμαι όχι ότι θα χαθώ, αλλά ότι δεν θα μπορέσω να εξηγήσω στο ραδιοταξί πού ακριβώς να έρθει.

20. Όταν παίζω πιάνο, φοβάμαι μήπως το καπάκι πέσει πάνω στα χέρια μου. Επίσης φοβάμαι να αγγίξω τις χορδές του μπαγλαμά μήπως και κοπώ. Και να μην σας πω για το δοξάρι του βιολιού, διότι η ανάρτηση θα γίνει εντελώς σπλάτερ.

Μπόνους φοβία (τελευταίο απόκτημα της συλλογής μου, που το οφείλω στη Θεσσαλονίκη): φοβάμαι μήπως εκραγεί το σύμπαν από το φυσικό αέριο που έχουν βάλει όλοι τους εδώ πάνω.

Νομίζω ότι οι φόβοι μου είναι εντελώς λογικοί και κάθε εχέφρων και νουνεχής άνθρωπος τους συμμερίζεται.

Ειμί Κωνσταντίνος ο κατά τα λοιπά ατρόμητος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Να σας ενημερώσω ότι δεν πάσχω από antidaeophobia (=φόβος ότι μια πάπια σε παρακολουθεί - βγαίνει και σε σκίουρο, νομίζω), ωστόσο στόχος μου είναι να κάνω δική μου την σχετική λίστα φοβιών.
Υ.Γ.2: Η συγκεκριμένη ανάρτηση θα μπορούσε να γίνει μπλογκοπαίγνιο: θα μπορούσα δηλαδή να καλέσω άλλους ιστολόγους να καταγράψουν τις φοβίες τους, αλλά φοβάμαι να το κάνω.

Υ.Γ.3: Ακολουθεί ο Εθνικός Ύμνος των φοβιών:

Φιλοσοφικές αναζητήσεις

Είναι γνωστόν ότι η Γκούγκλα έχει κατά καιρούς παραπλανήσει και οδηγήσει εις τα δίχτυα μου πολλά αθώα θύματά μου που βγαίνουν εις το διαδίκτυον προς αναζήτησιν ολίγης τσοντός ή ιστορίας. Με το φαινόμενον των παραπομπών εις το παρόν ιστολόγιον έχω ασχοληθεί και εις το παρελθόν. Ωστόσο σήμερον διαπιστώνω ότι, πέρα από τις συνήθεις αναζητήσεις που οδηγούν εδώ (κλασικές αναζητήσεις π.χ. "η νταίζη ντακ με κορώνα στο κεφάλι φωτογραφίες" ή "θέατρο καλυψώ τρεις λαλούν κ δυό χορεύουν") και τα σεξοπορνοδιαστροφικού ή βυζαντινολογικού ενδιαφέροντος θέματα (το ίδιο είναι), βλέπω εσχάτως ορισμένα καινοφανή. Δείτε π.χ. τας αναζήσεις της εβδομάδος:

Θα ήθελα λοιπόν οι αναγνώσται που ωδηγήθησαν ώς εδώ ψάχνοντας τα ανωτέρω να με ενημερώσουν: με τι ακριβώς σάλτσα φωτογραφήθηκε η Μαρία Μπακοδήμου (πέστο ή αραμπιάτα; - βάζει και έξτρα παρμεζάνα;), τι σημαίνει kyr-13 propo (νέα συνταγή για κοκτέιλ Κιρ-Ρουαγιάλ;), τι ακριβώς υπονοεί η Γκούγκλα όταν στέλνει εδώ κόσμον που αναζητά γόβες, τι είναι αυτό το pamila legh (αν εννοούν την Πάμελα Άντερσον-Λη, να μάθουν ορθογραφίαν πριν ξαναπεράσουν την θύραν του ιστολογίου μου) και γιατί ψάχνουν όλοι εναγωνίως για την πεθερά της Πάμελας, δηλαδή την μαμά του Τόμμυ Λη; Επίσης να ενημερώσω τα απανταχού λιγούρια ότι, όπως κάθε ιστολόγιον που σέβεται τον εαυτόν του, βεβαίως και διαθέτομεν και εμείς καυτάς ειδήσεις περί την Ελεονώραν Μελέτην, αν και δυστυχώς χωρίς την τελευταίαν λέξιν της αναζητήσεως - επιφυλασσόμεθα όμως διά το μέλλον.

Αι αναζητήσεις της ημέρας:

Παρατηρούμε μια επιμονή με το φεγγαράκι της Ελεονώρας Μελέτη στα αγγλικά, όπως και με την μαμά του Τόμμυ Λη. Ωστόσο βλέπουμε και αναζητήσεις για νυφικά Θεσσαλονίκης (γεγονός που πιστοποιεί ότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι πλέον αναπόσπαστον μέρος της Συμβασιλεύουσας - παρεμπιπτόντως, η ώρα η καλλή, φιλλαράκι) ή για σέλες με ύφασμα κεντημένον, προφανώς, από φοιτήτριες του Τμήματος Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς (ΠΑ.ΠΕΙ.), καθώς και για την ξαδέρφη της Κέιτ Μίντλετον, τον τυφώνα Κατρίνα. Πρέπει επίσης να ενημερώσω τους αναγνώστας μου ότι δεν χρειάζεται να μπαίνουν πλέον εις τον κόπον να ψάχνουν για το Nitro, διότι επιτέλους εφαλίρισε. Πρέπει τέλος να δηλώσω ότι, αν και κάτοχος μεταδιδακτορικού εις το χάος, δεν έχω παραχωρήσει ακόμη την σχετικήν άδειαν εις τα playmobil. Όσο για το mpei mple iti θέλω να μάθω: α) ποιος το ψάχνει, β) τι ακριβώς πιστεύει ότι θα βρει και γ) γιατί η Γκούγκλα βγάζει εμένα ως πρώτη επιλογή.

Και η αναζήτησις της ημέρας:

Φίλοι αναγνώσται, προσοχή! Αν πετάξετε γιαούρτι στην οθόνη, μπορεί και να χαλάσει (και το γιαούρτι και ο υπολογιστής - ο Νταλάρας δεν θα πάθει τίποτα).

Ειμί Κωνσταντίνος ο αναζητών και άρτι ωλοκλήρωσα.