Επικήρυξη

Τη στιγμή που οι αντικαθεστωτικοί έχουν επικηρύξει τον Καντάφι για 2 εκατομμύρια δολάρια, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός επικηρύσσει τον καναπέ της κόρης του (κάντε κλικ για να θαυμάσετε τις λεπτομέρειες - πηγαίντε και εδώ για να δείτε και άλλες φωτογραφίες του): 

Παρακαλείται όποιος γνωρίζει οτιδήποτε για τον συγκεκριμένο καναπέ να επικοινωνήσει μαζί μου ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.

Πληρώνω όσο-όσο.
 
Ειμί Κωνσταντίνος Καντακουζηνός ο κυνηγός σικάτων επίπλων και άρτι ωλοκλήρωσα.

Δημοψήφισμα Ι

Το παρόν ιστολόγιον ξεκινά μέγα αφιέρωμα εις το προσεχές δημοψήφισμα (καλά, δεν το δένουμε και κόμπον). Πρώτον, διότι θέλει να προλάβει διαφόρους συνταγματολόγους που θα αρχίσουν να πωλούν μούρην περί τα δημοψηφίσματα (αλλά, ό,τι και να κάνουν, αι αναλύσεις τους δεν πρόκειται ποτέ να είναι τόσο σέξυ όσο αυτές του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού που είναι ΚΑΙ μέγας συνταγματολόγος. Απόδειξις ότι αν βάλετε εις την Γκούγκλαν την φράσιν "συνταγματολόγος σεξολόγος" θα οδηγηθείτε εις το παρόν ιστολόγιον. Ομοίως θα οδηγηθείτε εδώ, εάν βάλετε την φράσιν "η νταίζη ντακ με κορωνα στο κεφαλι φωτογραφιες" -διεθνής αποκλειστικότης μας- όπως βεβαίως και την φράσιν "η μεγαλύτερη τσουτσού του κόσμου" - υπερηφάνως σας λέγω ότι ναι, δικιά μου είναι).
Ο δεύτερος λόγος του αφιερώματος είναι ότι θέλω να σας κάνω εντατικόν φροντιστήριον, ώστε να μπορείτε να αντεπεξέλθετε ανέτως εις οποιανδήποτε συζήτησιν εντός παρέας. Ομιλούν π.χ. για την Ιουλία Αλεξανδράτου; Είσθε ενήμεροι - όχι απλώς, αφού σε λίγο θα ξεκινήσω να σας δίνω και διδακτορικά. Ομιλούν για την βιογραφίαν του αυτοκράτορος Ιωάννου ΣΤ' (πράγμα που γίνεται σε κάθε καφετέρια); Ομοίως. Ομιλούν για τα ψώνια της Κάτιας Ζυγούλη εις την λαϊκήν; Το αυτό. Ομιλούν για τον αυτοκράτορα Ακιχίτο; Μέσα σε όλα εσείς. Έτσι και με το δημοψήφισμα  (θα συζητηθεί πολύ στο σίκουελ "Αγανακτισμένοι 2 - The Revenge"), γι' αυτό και σήμερον θα σας παρουσιάσω το πρώτο εν Ελλάδι δημοψήφισμα, αυτό του 1862.

Επειδή είναι γνωστή συνήθειά μου να μην πολυλογώ (αφού βεβαίως πρώτα κάνω τρίτομη εισαγωγή χωρισμένη σε 10 μέρη των 45 κεφαλαίων), δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες. Απλώς θα πω ότι, αφού ο Όθων πήρε πόδι τον Οκτώβριον του 1862, η Ελλάς έψαχνε νέον βασιλέα για να επαναλάβει την επιτυχίαν του προκατόχου του (και η δυναστεία που επελέγη τελικώς εφρόντισε ώστε ο ένας βασιλεύς της να είναι καλύτερος από τον προηγούμενον). Έτσι τον Νοέμβριον του ιδίου έτους διωργανώθη με τεραστίαν επιτυχίαν δημοψήφισμα για επιλογήν νέου άνακτος.
Η διαφορά του εν λόγω δημοψηφίσματος από τα λοιπά ήτο ότι εδώ δεν απαντούσαν με ένα ξερόν "ΝΑΙ", "ΟΧΙ", "ΞΕΡΩ ΓΩ", "ΝΤΑΞ ΜΩΡΕ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ", αλλά ο καθείς επέλεγε όποιον βασιλέα εγούσταρε (τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος μπορείτε να τα δείτε εδώ). Oι ψηφοφόροι είχαν βεβαίως πάρει γραμμήν να επιλέξουν τον πρίγκιπα Αλφρέδον, τον υιόν της βασιλίσσης Βικτωρίας. Ο πρίγκιψ όμως ήτο πανκιό και γκοθάς (αφού να φαντασθείτε το 1893 έγινε και δούκας του Saxe-Coburg Gotha). Αυτός ήτο τελικώς ο λόγος που δεν επελέγη (παρότι επεκράτησε εις το δημοψήφισμα) και ουχί επειδή τάχα οι διεθνείς Συνθήκες απαγόρευαν σε μέλη βασιλικών οικογενειών των Μεγάλων Δυνάμεων να καταλάβουν τον ελληνικόν θρόνον - δηλαδή τζάμπα τα λεφτά: για τέτοια γνώσιν και προνοητικότητα των διοργανωτών του δημοψηφίσματος ομιλούμε.
Τέλος πάντων, το δημοψήφισμα έγινε με τεραστίαν επιτυχίαν: άλλος ήθελε τον αυτοκράτορα της Ρωσίας (εννοείται πως αν τον διαλέγαμε θα παρατούσε τον ρωσικόν θρόνον για να έρθει εδώ), άλλοι ήθελαν τον πρίγκιπα Υψηλάντη (καλά, όλο και κάποιος Υψηλάντης θα έχει μείνει ζωντανός, αλλά μάλλον θα ήταν δεύτερο όνομα, διότι ο Αλέξανδρος και ο Δημήτριος είχαν προ πολλού πεθάνει), άλλοι ήθελαν για βασιλέα τον "Ζήτω οι Τρεις Δυνάμεις" (αν έπαιζαν σε τηλεπαιχνίδι ούτε τοστιέρα δεν θα κέρδιζαν), άλλοι ήθελαν "Ρομανόφ" ή "Έναν βασιλιά" (βασιλιάς να 'ναι κι ό,τι να 'ναι - υπάρχουν και σήμερα απόγονοι αυτών των ψηφοφόρων). Δεν θα επιμείνω άλλο, διότι έχει πολύ δεύτερο πράμα αυτό το δημοψήφισμα (απορώ πού ήξεραν τότε για κάτι αριστοκρατικούς ανθυποσελέμπριτις, όπως ο κόμης της Φλάνδρας, τρίτος γιος του βασιλέως των Βέλγων - υπήρχε και τότε το περιοδικόν Life and Style;).
Τα καλύτερα είναι τρία: α) ότι "Αβασίλευτη Δημοκρατία" εψήφισαν μόνον 93 ψηφοφόροι (σε σύνολον 241.202 - είναι προφανές ότι αι δημοκρατικαί δυνάμεις έχουν παράδοσιν σ'αυτήν την χώραν), β) ότι τον πρίγκιπα Γουλιέλμον της Δανιμαρκίας (αυτόν ντε που κέρδισε τελικά και έγινε βασιλεύς των Ελλήνων ως Γεώργιος Α') εψήφισαν 6 ψηφοφόροι (ο θρόνος τού ανήκει δικαιωματικά, νομίζω) και γ) ότι τον Όθωνα εψήφισε 1 ψηφοφόρος - η απήχησις του απελθόντος βασιλέως συναγωνίζεται αυτήν του διαδόχου του.


Φρονώ ότι, αν τελικώς γίνει αυτό το δημοψήφισμα (για θέματα που ακόμα ούτε οι ίδιοι καλά-καλά δεν ξέρουν, κάτι που θα μείνει εις την πολιτικήν μας ιστορίαν ως το "Δημοψήφισμα να 'χαμε να λέγαμε" του 2011), με την παρούσαν κυβέρνησιν, που μας έχει προσφέρει άφθονες στιγμές γέλιου (θυμίζω ενδεικτικώς: συμμετοχική δημοκρατία, opengov, υβριδικά αυτοκίνητα, υπουργικόν συμβούλιον της προηγουμένης ΔΕΘ εντός αποθήκης της Θεσσαλονίκης + μεταφορά με πούλμαν, Υπουργείο Κλιματικής Αλλαγής, Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη κ.α.), θα έχουμε επανάληψιν της επιτυχίας εκείνου το πρώτου.
Με βάσιν λοιπόν το αλάνθαστον και αντικειμενικόν κριτήριον ότι πρόσωπα που έχουν απασχολήσει ή, έστω, αναφερθεί εις το παρόν ιστολόγιον είναι όλα τους κορυφαία εις το είδος τους, σας παρουσιάζω ενδεχόμενες απαντήσεις εις το προσεχές δημοψήφισμα (ασχέτως ερωτήσεως - είναι απαντήσεις πασπαρτού):

1. Ιωάννης ΣΤ' και Κωνσταντίνος Καντακουζηνός (εξυπακούεται)
2. Τζούλια Αλεξανδράτου
3. Πάμελα Άντερσον (πάει πακέτον με τους δυο αχώριστους φίλους της - αν με εννοείτε)
4. Άννα Πρέλεβιτς (αλήθεια, αυτή έφτασε στην Αμερική ή ακόμα;)

5. Ένας βασιλιάς (all time classic απάντησις)
6. Κωνσταντίνος Β' (και δεν εννοώ τον συνθέτη)
7. Αμβρόσιος (αγαπάμε Αμβρόσιο)
8. Άνθιμος (αγαπάμε Άνθιμο)
9. Σεραφείμ Πειραιώς (αγαπάμε και Σεραφείμ - όλους τους Μητροπολίτας τους αγαπάμε)
10. Σίσσυ Χρηστίδου
11. Τζάστιν Μπίμπερ
12. Νταίζη Ντακ (έχει την τιμητικήν της σήμερον, όπως ανέφερα και στην εισαγωγήν της αναρτήσεως)
13. Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος (πάλι εσύ εδώ;)
14. Βάνα Μπάρμπα
15. Άκης Τσοχατζόπουλος
16. Ελεονώρα Ζουγανέλη (μία από τις πρώτες επιτυχίες του παρόντος ιστολογίου και προχθεσινή επιτυχία της blogodiarroiaς)
17. Κατερίνα Λάσπα (στην ερώτησιν "πού την θυμήθηκες αυτήν τώρα;" θα απαντήσω πως δύο πρόσωπα δεν ξεχνώ ποτέ: την Κατερίνα Λάσπα -από τον χώρον των σελέμπριτις- και τον Γιώργο Κατσιφάρα - από τον χώρον της πολιτικής)
18. Μαίρη Συνατσάκη
19. Πάνος Μουζουράκης (αν και φοβούμαι ότι, αν τον βγάλουμε βασιλέα, θα μας πιει το αίμα)
20. Σάσα Μπάστα

Το αφιέρωμα εις το δημοψήφισμα θα συνεχιστεί.

Ειμί Κωνσταντίνος ο κυρίαρχος λαός και άρτι ωλοκλήρωσα.

Εφημερίδεεες II

Προ έτους το παρόν ιστολόγιον σας ενημέρωσε για σημαντικότατα νέα ανά την υφήλιον από εναλλακτικά μέσα ενημερώσεως μακριά από καθεστωτικές εφημερίδες. Κάνοντας ανασκό(λο)πησιν εις αυτά που έχω γράψει κατά καιρούς, η ανάρτησις μού άρεσε γι' αυτό και επανέρχομαι και μάλλον θα το καθιερώσω ως στήλην - αμέσως μετά τα κους-κους και πριν από την μόδα.

Πάμε πρώτα εις την αγαπημένην μας Ουγκάντα. Αντιμετωπίζουμε με δέος την συγκεκριμένην χώραν, διότι έχει αξιολόγησιν B+ από την Standard and Poor's την στιγμήν που εμείς είμεθα εις το CC, ενώ η Fitch της δίνει Β και εμάς CCC - τώρα γιατί έρχονται οι Αφρικανοί εδώ και δεν πάνε εις την Ουγκάντα, το Πράσινον Ακρωτήριον ή το Καμερούν που έχουν ομοίαν αξιολόγησιν (καλά για την Νιγηρίαν δεν το συζητώ: επίγειος παράδεισος), τι να σας πω: μάλλον οι μετανάσται δεν κοιτούν τους δείκτες της Fitch και της S&P αλλά εκτιμούν διαφορετικά (και μάλλον σημαντικότερα) πράγματα, όπως π.χ. τα δικαιώματα, το βιοτικόν επίπεδον κ.α. που δεν χωράνε εις τους δείκτες.

Τέλος πάντων, το θέμα μας σήμερον είναι ότι "η Disneyland έρχεται στην Καμπάλα" (πρωτεύουσα της Ουγκάντας). Βεβαίως, κρίνοντας από την φωτογραφίαν και το κείμενον, Disneyland υπάρχει μόνον εις την φαντασίαν της Agnes Kyotalengerire (της Ουγκαντέζας δημοσιογράφου - ή μήπως Ουγκάντιας; ή Ουγκαντιανής; έχω αντιμετωπίσει το ίδιο πρόβλημα προσφάτως) και των παιδιών που έκαναν βόλτα με καμήλα για την οποίαν επλήρωσαν (εννοείται αυτό: η Jackie Mbambazi, η σύζυγος του πρωθυπουργού, δεν θα καταδεχόταν ποτέ να πάει σε γιορτή και να κόψει γλυκό για τα μούλικα των τζαμπατζήδων).

Επιπλέον έχουμε και γελοιογραφίαν για την απόφασιν του τραγουδιστού Bobi Wine να επισημοποιήσει τον γάμον του (το πρωτότυπον εδώ):

 Μάλιστα. Σηκωθείτε τώρα από το πάτωμα όπου κυλιστήκατε από τα γέλια, για να πάμε παρακάτω.

Αι απατημέναι από τας παρανύμφους τους νύφαι ας παρηγορηθούν: συμβαίνουν ακόμα και εν Ουγκάντα (και γίνονται και θέμα εις τας εφημερίδας - τώρα που το σκέπτομαι, μήπως ο εξαφανισθείς Ανδρέας Μικρούτσικος δουλεύει στην Ουγκάντα;). Το καλύτερον εις την υπόθεσιν είναι η αντίδρασις των συγχωριανών: έδιωξαν από το χωριόν την άτακτον παράνυμφον, διότι τους εστέρησε το γλέντι και το σαβούριασμα του μπουφέ.

Προσοχή: αν σκοπεύετε να πάτε εις την Μέκκα, να είστε έτοιμοι για τρελό μποτιλιάρισμα. Ωστόσο μην ανησυχείτε, αν φτάσετε αργά: το Υπουργείον Ισλαμικών Υποθέσεων (Άνθιμε, πάρε ιδέες) έχει δώσει διαταγήν εις τους Ιμάμηδες να παραμένουν εις τα τζαμιά για όλους τους πιστούς (υπόψιν ότι εν Σαουδική Αραβία δεν υπάρχει η έννοια "θρησκόληπτος": εκεί όσο πιο πιστός τόσο το καλύτερο. Δηλαδή κάτι δικοί μας τηλεοπτικοί Μητροπολίται για τα δικά τους δεδομένα θεωρούνται σχεδόν άθεοι).

Πέρυσι η "Kantipur National Daily" του Νεπάλ μας επληροφορούσε για επίθεσιν τίγρεως κατά ανηλίκου. Φέτο έχουμε τα ίδια από λεοπάρδαλη κατά επτάχρονης την ώρα που πήγαινε εις την παρακειμένην τής οικίας της τουαλέταν (η επτάχρονη, όχι η λεοπάρδαλη). Συνηθισμένα πράγματα δηλαδή - κακώς μου έκανε εντύπωσιν το περσινόν περιστατικόν. Φαίνεται πως ακόμα και η τουαλέτα εις το Νεπάλ ανήκει εις τα ακραία αθλήματα (βαρβαριστί extreme sports).

Ακολουθεί οικονομική πρότασις: μην κάνετε το λάθος να επαναφέρετε εις την Ελλάδα τας καταθέσεις σας από την Ελβετίαν. Να τοποθετήσετε καλύτερα τα χρήματά σας εις την "Commercial Bank of Ceylon" που ανεκηρύχθη ως η Καλυτέρα Τράπεζα (της Σρι Λάνκας, να εξηγούμαστε). Παρεμπιπτόντως, η S&P δίνει αξιολόγησιν B+ εις την χώραν, οπότε σκεφθείτε το (αφήστε που δηλώνει και "Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία", οπότε σας καλύπτει η επένδυσις ακόμη και αν ψηφίζετε ΚΚΕ). Είχαν βέβαια εμφύλιον πόλεμον έως το 2009, αλλά νταξ, σήμερα δεν έχουν (αύριο δεν ξέρω).

Εν τω μεταξύ, εν Αλάσκα οι μαύρες αρκούδες έχουν αποθρασυνθεί εντελώς, γι' αυτό και έχει δημιουργηθεί σελίς εις την Βίβλον Προσώπων (βαρβαριστί Facebook) με την δραστηριότητα αρκούδων εις την περιοχήν Sitka. Αν πάτε, τσεκάρατέ το. Επίσης να σας ενημερώσω ότι ελύθη το μυστήριον της καταγωγής των λευκών αρκούδων: όλες κατάγονται από την ίδια καφέ θηλυκιά αρκούδα από την Ιρλανδία. Παρατηρούμε όλοι ότι κάτω από το καυτόν αυτό θέμα υπάρχουν 127 σχόλια, έτσι;
Αρκούδα σε άλλα χρώματα δεν έχω, οπότε πάμε στην επόμενη εφημερίδα.

Μια ανθυποσελέμπριτι τολμά να συναγωνιστεί την Πάμελα Άντερσον!!! Βεβαίως, ό,τι και να κάνει η-πώς-την-λένε, την Πάμελα δεν την κουνάει κανείς από το βάθρον της. Ωστόσο θεωρώ ότι είναι δείγμα εκφυλισμού και πτώσεως των ηθικών αξιών που χαρακτηρίζουν την εποχήν μας: δεν μπορεί η πάσα μία να προσβάλει έτσι τα μεγέθη που άνδρωσαν γενιές και γενιές. Να προσθέσω επίσης ότι το γεγονός μάς πλήττει και ως Έθνος, αφού αμφισβητείται η πρωτοκαθεδρία της Ελληνίδας μάνας Πάμελας.

Bonus νέα από το Πακιστάν: αύξησις κατά 36% των κρατικών εσόδων τον Ιούλιον του 2011 σε σχέσιν με τον Ιούλιον του 2010. Για να έχουμε μέτρον συγκρίσεως, στην Ελλάδα τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 3%. Τα βλέπεις, Βενιζέλε; Τα βλέπω να λες. Περιττόν να είπω ότι ΚΑΙ το Πακιστάν είναι πάνω από εμάς στους δείκτες των Οίκων. Τρία τινά συμβαίνουν: ή οι εν Ελλάδι Πακιστανοί είναι παρανοϊκοί που άφησαν την χώραν τους για να έρθουν εδώ ή σύντομα θα γυρίσουν πίσω, αν όντως πάνε τόσο καλά τα πράγματα εκεί ή ξέρουν πράγματα που οι Οίκοι και οι δείκτες αγνοούν, όπως π.χ. ότι στην Ισλαμαμπάντ πρέπει να περπατάμε με προσοχή για να μην πέσουμε μέσα σε ανοιχτές τρύπες. Ή, ακόμη χειρότερα, ότι από χθες στο Καράτσι 47 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί (αφού απήχθησαν και εβασανίσθησαν) με το γεγονός να έχει εθνοτικόν, πολιτικόν και καθαρώς εγκληματικόν υπόβαθρον (σημείωσις: 315 σκοτώθηκαν τον Ιούλιον). 

Αλλά νταξ, αυτός δεν είναι λόγος υποβαθμίσεως. 

Ειμί Κωνσταντίνος ο εφημεριδοπώλης ΙΙ και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Εις την προηγουμένην ανάρτησιν εντύπωσιν μου έκανε το ότι ουδείς ησχολήθη με θέματα με τα οποία εγώ προσωπικώς έχω φάει τρελόν κόλλημα (όπως ο Γιάχια με τα 4 αριστερά και τα 5 δεξιά χέρια ή ο μιναρές του Ιησού). Ασύμπτωτα τα γούστα του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού και του λαού του. 

Για να σας δω τώρα...

Κωνσταντίνος Δαμασκηνός

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, ως καλόβολος, προσηνής, κοινωνικός και ευχάριστος άνθρωπος, ξερνάει βατράχια με τα ταξίδια, τις περιηγήσεις, τα αξιοθέατα, τις φωτογραφίες και τις ταξιδιωτικές αναρτήσεις. Ωστόσο κάνει την καρδιάν του πέτραν και, δεδομένου ότι η Συρία είναι το τελευταίον διάστημα συνεχώς εις την επικαιρότητα, ανασύρει από το πολύτιμον αρχείον του φωτογραφίες από την προ μηνών επίσκεψίν του εις Δαμασκόν - έτσι, για να μάθετε και εσείς πώς ζουν οι Σύριοι.

Φθάνοντας εις το αεροδρόμιον έμπλεξα με κάτι Σαουδάραβες με κελεμπίες (πίστευα ότι θα μου κάνουν δώρο κανένα ρολόι), αλλά κακώς τους ηκολούθησα, γιατί αυτοί μπαίνουν από αλλού (βασικά υπάρχουν δύο πύλες: για "Άραβες" και για "μη Άραβες" - κάτι σαν "πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης" και "λοιπά ζωντανά" των δικών μας αεροδρομίων). Αν φορούσα κι εγώ κελεμπία σαν τον Βουτσά εις την ταινίαν "Ξυπόλητος πρίγκιψ", ενδεχομένως να ετελείωνα νωρίτερα, αλλά, ενώ είμαι πρίγκιψ, δεν είμαι ξυπόλητος, οπότε το σχέδιον θα αποτύγχανε.

Τέλος πάντων, κατέφθασα εις το ξενοδοχείον, όπου εννοείται ότι δεν εχρησιμοποίησα το όνομα "Κωνσταντίνος Καντακουζηνός", αλλά ένα άλλο, επειδή πάντοτε ταξιδεύω ινκόγκνιτο με ονόματα που δεν προκαλούν εντύπωσιν (π.χ. Μπάμπης ο Σουγιάς, Τζακ ο Αντεροβγάλτης ή Πάολα), γι' αυτό μάλλον με έρριψαν εις μίαν τρώγλην:

Μολονότι έκανα υπομονήν με την κατάστασιν, δεν άντεξα και κατήγγειλα εις την ρεσεψιόν ότι τα πόμολα δεν ήσαν χρυσά. Αν και έδειξαν προθυμίαν να τα αντικαταστήσουν, τελικώς δεν το έπραξαν, διότι με είδαν να βγάζω ζυγαριά ακριβείας και κομπιουτεράκι.

Όσο για το μπάνιο, δείτε και μόνοι σας κατάντια:

Πραγματικά, σίχαμα (βασικά, δεν ήξερα αν εγώ σιχαινόμουν να μπω ή αν το μπάνιο σιχαινόταν να με δεχθεί, αλλά στο τέλος κάναμε αμοιβαίους συμβιβασμούς).

Βεβαίως στην ιστοσελίδα τους έχουν κάνει φωτομοντάζ, για να φαίνονται όλα καλύτερα - αλλά ρωτήστε κι εμένα που υπέφερα τόσες μέρες εκεί μέσα.

Τέλος πάντων, επειδή δεν είμαι γκρινιάρης, εδέχθην να μείνω εκεί, κυρίως διότι είχα θέα τον Οθωμανό Καλατράβα (το εν Δαμασκώ τζαμί του Mimar Sinan, ο οποίος εγέμισε την Οθωμανικήν Αυτοκρατορίαν με κτήρια. Και όταν λέμε εγέμισε το εννοούμε: Κωνσταντινούπολη, Βίσεγκραντ, Δαμασκός - τώρα και στα Τρίκαλα):

Η πόλις πάντως θυμίζει σε πολλά την δικήν μας πρωτεύουσαν (τα συριακά τσιμέντα φημίζονται):

Εντάξει, με κάτι τέτοιες εικόνες (και με τις μπουτίκ όπισθεν του ξενοδοχείου μου) άρχισα να νιώθω πλήρως ενταγμένος εις την συριακήν κοινωνίαν, η οποία φαντάζομαι ότι δεν καταδέχεται να φορέσει τίποτα λιγότερο από Ferré, δι' αυτό και απεφάσισα να ξεμυτίσω εις το ιστορικόν κέντρον της πόλεως:

Αμάν! Τι πλεμπαρία είναι αυτή;!

Ο Μωάμεθ κι η Φατιμά!
Γρήγορα πίσω!!!

 Όταν λέγω "πίσω", δεν εννοώ πίσω εις την δεκαετίαν του 1950, αλλά πίσω εις το ξενοδοχείον και εις τας μπουτίκ (μα, είναι δυνατόν; Ούτε μια μαντίλα Gucci να μην δω;)

Από την ταραχήν μου κάπου έκανα λάθος, φαίνεται, και ευρέθην εις την οδόν Ευριπίδου:

Προς στιγμήν ενόμισα ότι θα με πλησιάσει καμιά πόρνη εξ Αφρικής και θα μου πει ότι το κάνει "χωρίς πλαστικό" (αλλά εξέχασα, αυτά είναι παγκοσμία αποκλειστικότης του αθηναϊκού κέντρου).

Δυστυχώς δεν ημπόρεσα να ψωνίσω τίποτα, διότι δεν εγνώριζα πώς να ζητήσω εις τα αραβικά την "Maggi ψητονοστιμιά σε κόκκους".
Αλλά μιας και ήμουν εκεί, πήγα να προσκυνήσω τον τάφο του Γιάχια (=Ιωάννης ο Βαπτιστής, κατά τα δικά μας, ο οποίος θεωρείται προφήτης τους, όπως και ο Χριστός, όπως και πολλοί άλλοι - πάντοτε είχα την απορίαν: αφού έχουν τον ίδιο Θεό και τους ίδιους προφήτες οι Χριστιανοί, οι Εβραίοι και οι Μουσουλμάνοι, γιατί σφάζονται;)

Ο τάφος του Γιάχια ευρίσκεται εντός του τζαμιού των Ομεγιαδών (τέταρτος ιερότερος τόπος των Μουσουλμάνων). Δηλαδή όχι ολόκληρος ο Γιάχια, αλλά ένα κομμάτι του - τώρα χέρι είναι, πόδι, κεφάλι, δεν θυμάμαι. Άλλη φοβερή εφεύρεσις και αυτή: ο τεμαχισμός των Αγίων και των Προφητών. Μιλάμε για τρελή σπλατεριά - αν πάντως έχετε γερό στομάχι, μπορείτε να δείτε εδώ πού είναι τα κομμάτια του Γιάχια. Θα δείτε ότι οι πιστοί έχουν βρει καμιά δεκαριά κεφάλια, τρία-τέσσερα αριστερά χέρια, δύο δεξιά, ένα που δεν ξέρουν αν είναι αριστερό ή δεξιό κτλ., κάτι που με κάνει να πιστεύω ότι στα μάτια του πραγματικού πιστού (Χριστιανού ή Μουσουλμάνου) ο Γιάχια πρέπει να είναι συνδυασμός Λερναίας Ύδρας και Εκατόγχειρα - και μην πείτε ότι εγώ είμαι βλάσφημος, γιατί οι πιστοί τα λένε αυτά, εγώ απλώς την σούμα κάνω.

Εντάξει, τώρα θα γίνω βλάσφημος, αλλά με προκαλούν οι Μουσουλμάνοι: ο υψηλότερος μιναρές του τζαμιού λέγεται "του Ιησού", διότι, κατά την ισλαμικήν παράδοσιν, εκεί θα κατέβει ο Χριστός κατά την Δευτέραν Παρουσίαν για να παλέψει με τον Αντίχριστον.  Και ερωτώ: εδώ στην Ελλάδα (και σε τόσες άλλες χώρες) έχουμε δώσει έναν σκασμό λεφτά για εκκλησίες, μοναστήρια και προσκυνήματα σε κάθε βουνό και κάθε ραχούλα για τον Χριστό και αυτός θα προτιμήσει τον μιναρέ;! Μήπως να την ξαναδούν την ισλαμική τους παράδοσιν; Θα μου πεις, θα σε ρωτήσει ο Χριστός από πού θέλει να κατέβει; Όχι, αλλά να ξέρω κι εγώ: αν κατέβει από εκεί, θα πει ότι είναι με τους Μουσουλμάνους, οπότε να πάω να γίνω Μουσουλμάνος. Καταλαβαίνετε λοιπόν την σύγχυσιν που δημιουργούν. Γι' αυτό προτείνω ως αντεκδίκησιν να κυκλοφορήσουμε βρόμαν εις τους Μουσουλμάνους ότι κατά την χριστιανικήν παράδοσιν ο Μωάμεθ θα κατέβει στο πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου στο Δρέπανο, όπου θα τραγουδήσει η Χαρά Βέρρα (να σημειώσω ότι ήδη κάποιος Μουσουλμάνος, που ως γνωστόν λατρεύει το χοιρινόν, έχει αφήσει σχόλιον κάτω από το βίντεο που γράφει: ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟ ΣΟΥΒΛΑΤΖΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΕΡΕΤΙΚΗ ΓΟΥΡΝΟΠΟΥΛΑ !!!!)

Σκεπτόμενος αυτά μπαίνω στο τζαμί των Ομεγιαδών (το οποίον παραδόξως δεν έπεσε να με πλακώσει, σημάδι ότι είμαι ευσεβής άνθρωπος) και βλέπω τούτο εδώ, που απεικονίζει την Δαμασκόν εκείνης της εποχής:

Πλάτος γύρω στα 15 μέτρα, ύψος γύρω στα 10, πάχος το πολύ 1 εκατοστό, με 1800 δολάρια/ουγγιά μάς κάνει περίπου - ε, συγγνώμη, αφαιρέθηκα. Θαυμάστε αυτό το υπέροχον έργον τέχνης, διακρίνατε με τι λεπτομέρεια ο καλλιτέχνης αναπαριστά τους κήπους και τα μέγαρα της πόλεως, παρατηρήσατε την προοπτικήν του, τα κομμάτια καθαρού χρυσού - ελπίζω να ξηλώνονται εύκολα.

Να θυμίσω ότι η εν Συρία εξέγερσις ξεκίνησε από αυτό ακριβώς το τζαμί. Δηλώνω υποστηρικτής των Συρίων Αγανακτισμένων (αυτοί ναι, είναι Αγανακτισμένοι), αρκεί να επιτρέψουν εις το συνεργείον μου να αναλάβει την συντήρησιν του τζαμιού. (Αλήθεια, το κεφάλι του Γιάχια πόσο να πιάνει άραγε στην μαύρη; Και άμα το συνδυάσω και με κανένα χέρι από αλλού...)

(Είναι προφανές πως είμαι πιστός στην εποχή μου, τότε που κλέβανε ανερυθριάστως Άγια Λείψανα - διαβάστε σχετικώς το βιβλίον του Patrick Geary, Furta Sacra, Thefts of Relics in the Central Middle Ages - κυκλοφορεί και σε γαλλική μετάφρασιν).

Επίσης πήγα και εις το Πατριαρχείον Αντιοχείας (που έχει μεταφερθεί εδώ και κάτι αιώνες εις την Δαμασκόν), αλλά εκεί δεν είχε τόσο fun, μια ωραία εκκλησία απλώς, χωρίς πολύ καθαρό χρυσάφι 24 καρατίων - θέλω να πω, χωρίς πολλά αξιόλογα έργα τέχνης.

Έφυγα από την Δαμασκόν νωρίτερα, διότι αμέσως μετά από εμένα θα κατέλυε εις το ξενοδοχείον ο Πούτιν ή ο Μεντβέντεφ (τους μπερδεύω αυτούς τους δύο: ο Πούτιν είναι ο κοντός και ο Μεντβέντεφ ο στούμπος ή ανάποδα;) - όπως καταλαβαίνετε, οι συγκρίσεις θα ήσαν αναπόφευκτες και δεν ήθελα να τους δημιουργήσω και άλλα κόμπλεξ.

Α, να σημειώσω ότι διαθέτω και βίντεο με χορόν της κοιλιάς (ή μάλλον των κοιλιών, δεδομένου ότι η βουβάλα που μας χόρεψε διέθετε διπλή κοιλιά - για να καταλάβετε, πιστεύω ότι εκτός από χορεύτρια εργάζεται και ως μοντέλο κέντρου αδυνατίσματος με ειδίκευσιν στο "πριν"). Ωστόσο δεν δύναμαι να αναρτήσω το βίντεο, διότι το συγκεκριμένον Ουρί του Παραδείσου χορεύει μπροστά σε γνωστόν πολιτικόν πρόσωπον και δεν είμαι ακόμα έτοιμος να παίξω ως πρώτο θέμα στο κεντρικόν δελτίον ειδήσεων του Kontra Channel. Ωστόσο, αν πέσει η επισκεψιμότης του ιστολογίου μου, μπορεί να το μοιράσω σε DVD, δώρο μαζί πλούσια ένθετα με θεματολογίαν εις την οποίαν ειδικεύομαι (αθλητικά, γκόσιπ, τέχνες και γράμματα) + ένα αριστούργημα της ελληνικής λογοτεχνίας + μια συλλογή με τα καλύτερα συριακά ποπ, όπως τούτο εδώ (οι φίλοι μου εις την βίβλον προσώπων το έχουν ήδη απολαύσει).

Ειμί Κωνσταντίνος ο Δαμασκηνός και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Όπως αντιλαμβάνεσθε, εγώ μια χαρά τα βρήκα τα πράγματα στη Συρία. Αφήνω δε που τα καφενεία ήσαν γεμάτα ναργιλέδες και τάβλι. Τώρα γιατί οι άνθρωποι του Human Rights Watch έκαναν αναφορά τον Ιούνιον σχετικώς με την καταστολήν της εξεγέρσεως με τίτλον "We've Never Seen Such Horror" (η πλήρης αναφορά σε .pdf εδώ) -και μάλιστα χωρίς τις πρόσφατες σφαγές στην πόλη Χάμα και αλλού- τι να σας πω.
Μάλλον δεν έμειναν στα σωστά δωμάτια.

Η Ιουλία Πόντια

Εν όψει: α) της διακοπής της απεργίας των ταξιτζήδων, β) του προσωπικού μου κολλήματος με τα συγκεκριμένα πρόσωπα και γ) του καψίματος που έχω υποστεί από τα κυνικά καύματα των ημερών (αγγλιστί dog days), αναστέλλω την θερινήν αποχήν μου από τα ιστολογικά μου καθήκοντα, για να ασχοληθώ με μίαν συγκλονιστικήν είδησιν της εγχωρίου σόου-μπιζ.

Ραγδαίαι είναι αι εξελίξεις αι σχετικαί με την κινηματογραφικήν υπερπαραγωγήν "Οι Πόντιοι Next Generation" - η ταινία έχει απασχολήσει ήδη τα ΜΜΕ, αφού θα συμμετάσχει και ο Παναγιώτης Ψωμιάδης (είναι πολύ πιθανόν μάλιστα η ταινία να κερδίσει το επόμενον Όσκαρ καλύτερου καρτούν). Ωστόσο το περιστατικόν που εσημειώθη προχθές ξεπερνά κάθε προηγούμενον, καθώς θυμίζει κόντρες χολυγουντιανών σταρ της δεκαετίας του 1950 ("All about Eve" κι έτσι):

Όπως με ενημερώνει η Espresso, η Βασίλισσα της Νύχτας Ζωζώ Σαπουντζάκη απεχώρησε μόλις έμαθε ότι θα συμπρωταγωνιστήσει με την Βασίλισσα της Πίστας Ιουλία Αλεξανδράτου! Συγκεκριμένως, η Ζωζώ Σαπουντζάκη θα υποδυόταν την ηγουμένην και η Ιουλία την παραστρατημένην που θα γινόταν μοναχή. Μόλις η Ζωζώ έμαθε ποία είναι η υποψηφία που θα εκείρετο (wow! Κωνσταντίνε, είσαι σε φόρμα!) μοναχή, προετίμησε να συνεχίσει τον μοναχισμόν εν Κινέτα με αποτέλεσμα να αντικατασταθεί από άλλην ηθοποιόν. 

Πολλά τα σκοτεινά σημεία της ιστορίας. Πολλαί και αι απορίαι που μου δημιουργούνται:

1) Γιατί τα γυρίσματα γίνονται εν Μεγάλω Πεύκω, κέντρον εκπαιδεύσεως των Ειδικών Δυνάμεων; Ποιος δεν θέλει να αγιάσει η Ιουλία;

2) Η μοναχική κουρά περιλαμβάνει ακριβώς αυτό που λέγει η λέξις: κουρά, δηλαδή κούρεμα τελετουργικόν. Ποιος σατανικός εγκέφαλος εσκέφθη αυτήν την φαινομενικά αθώαν τελετήν, ώστε να υφαρπάξει την βαρύτιμον τρέσαν της Ιουλίας;
3) Τίθεται σημαντικότατον θεολογικόν ζήτημα: οι Ιεροί Μοναχικοί Κανόνες επιτρέπουν κουρά μόνον επί φυσικής τρίχας ή δέχονται και τρέσα; Επειδή το έψαξα και ουδείς εκ των Πατέρων της Εκκλησίας έχει ασχοληθεί με τρέσες, παρακαλώ να συγκληθεί Οικουμενική Σύνοδος, ώστε να αποφανθεί επί της εγκυρότητος κουράς σε τρέσα. Βεβαίως ελλοχεύει ο κίνδυνος νέου Σχίσματος μεταξύ Τρεσικών και Αντιτρεσικών.

4) Ποιος επιθυμεί την ρήξιν μεταξύ της Βασίλισσας της Νύχτας και της Βασίλισσας της Πίστας; Η προσωπική μου γλωσσολογική ερμηνεία (=συγκερασμός Νύχτας-Πίστας) είναι ότι μάλλον η Βασίλισσα της Νύστας επιθυμεί να τις φτάσει Στα Άκρα (και δεν εννοώ την Λαίδη του ελληνικού μας τραγουδιού).

5) Γιατί αι μοναχαί εις την φωτογραφίαν της Espresso φέρουν το καθολικόν σχήμα; Ποια υπόγεια μηνύματα της μισητής Ουνίας, του Παπισμού και του ηγέτου του, του προβατόσχημου λύκου (γνωστού εις τους σιωνιστικούς κύκλους με την κωδικήν ονομασίαν "Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ'") επιδιώκει να μετακενώσει η ταινία εις την νεολαίαν μας χρησιμοποιώντας τις δύο βασίλισσές μας;

6) Γιατί επέλεξαν την Ιουλία ως παραστρατημένη που επιθυμεί να γίνει μοναχή; Δεν έχει απαγγείλει Ελύτη; Δεν έχει τραγουδήσει Χατζιδάκι; Δεν έχει δηλώσει ότι θα βοηθήσει την οικονομίαν μας; Τι άλλο θέλουν πια από την Ιουλία οι απηνείς διώκτες της; Να σκύψει πάνω από το τελευταίον θεώρημα του Φερμ(ου)ά(ρ);

7) Είναι η Ιουλία Πόντια; Επιθυμεί κάποιος να υπονομεύσει την επιτυχημένην της κινηματογραφικήν καριέραν, την οποίαν έχω αναλύσει εδώ και εδώ; Ή πρόκειται για ακόμη μίαν εκδήλωσιν του πολυπλεύρου ταλέντου της;

8) Γιατί ο σκηνοθέτης Όμηρος Ευστρατιάδης αφήνει να αιωρούνται αισχρά υπονοούμενα για το περιεχόμενον της ταινίας, λέγοντας ότι "η Τζούλια έπαιξε τον ρόλο της με τον καλύτερο τρόπο";

9) Τελικώς η ταινία είναι σίκουελ του έπους "Οι Πόντιοι" ή της ιταλικής ταινίας "Οι γυμνοί έρωτες μιας μοναχής" (όπως μετεφράσθη κατά λέξη ο τίτλος "Suor Letizia");

10) Και το κρισιμότερον ερώτημα που νομίζω ότι γκρεμίζει ολοσχερώς την αξιοπιστίαν του ρεπορτάζ (αν και υπογράφει ο Αλκίνοος Μπουνιάς - και, ξέρετε, εγώ Αλκίνοο Μπουνιά τρελό ρισπέκτ):
Υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να αντικαταστήσει επαρκώς την Ζωζώ Σαπουντζάκη;

Ειμί Κωνσταντίνος ο Πόντιος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Γνωρίζει κανείς αν προβλέπεται σκηνή με Παναγιώτη Ψωμιάδη και Ιουλία Αλεξανδράτου; Εάν ναι, τότε υποψιάζομαι ότι πρόκειται ουχί περί κωμωδίας ουδέ περί ερωτικής ταινίας, αλλά μάλλον περί ανατριχιαστικού σπλάτερ.
Υ.Γ.2: Δεν καταλαβαίνω για ποιον λόγον εδημιουργήθη η ρήξις. Αι δύο βασίλισσαι έχουν συνυπάρξει αρμονικώς εις λίσταν καλεσμένων που εδημιούργησα προ έτους για τον γάμον του Νικολάου (ουχί Ευαγγελάτου αλλά Γλύξμπουργκ) και της Τατιάνας (ουχί Στεφανίδου αλλά Μπλάτνικ).
Υ.Γ.3: Bonus βίντεο από το πατρινό καρναβάλι του 1992 με την Ζωζώ να χορεύει ενδεδυμένη "βέρα Μακεδόνα", όπως λέγει και η ιδία (αν και απ' όσο ξέρω στην μακεδονική φορεσιά δεν περιελαμβάνοντο τα μίνια) - για να καταλάβουν μερικές-μερικές ότι εκτός από βασίλισσα της Νύχτας είναι και βασίλισσα της Ημέρας ("και βασιλιάς Καρνάβαλος" θα προσθέσουν μερικοί από τους κακοπροαίρετους και φαρμακόγλωσσους αναγνώστας μου):