Καλωσόρισμα

Εγώ, ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, οι κουροπαλάτιοί μου, οι πρωτοσπαθάριοί μου, οι λογοθέτες μου, η κυρα-Μαριγώ η πλύστρα μου και η Σβετλάνα η μασέζ μου (σιάτσου) σας καλωσορίζουμε εις το ιστολόγιόν μου.

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

Της κουλής οι Βρυξέλλες

Επέστρεψα! Ναι, αγαπητοί αναγνώσται, έχετε την τιμήν να πληροφορείσθε ότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι και πάλι μεθ' υμών. Οι λόγοι της απουσίας μου πολλοί, ωστόσο το υψηλόν αίσθημα ευθύνης και η μετριοφροσύνη μου με αναγκάζουν να αφήσω προσωρινώς κατά μέρος το πρόσωπον του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού, για να ασχοληθώ με τον Κωνσταντίνο Καντακουζηνό και να σας περιγράψω πως δεν έσωσα την Ελλάδα εις την πρόσφατον ευρωπαϊκήν σύνοδον, η οποία μας έκανε τέτοια κουπ που ανάγκασε μέχρι και τον Σαμαρά να κατεβάσει βούρτσες και πιστολάκια (τον Τρύφωνα εννοώ, διότι ο Αντώνης μέχρι να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη -ελληνιστί: πρωθυπουργός- δεν θα τα παρατήσει ΠΟΤΕ). Να σημειώσω ότι ο τίτλος της αναρτήσεως είναι ελευθέρα μεν ως προς την γλώσσαν, ακριβής δε ως προς το περιεχόμενον μετάφρασις του τίτλου του ενδιαφέροντος ιστολογίου "Coulisses de Bruxelles" (=Παρασκήνια των Βρυξελλών) , το οποίον ανήκει εις τον Jean Quatremer, τον εν Βρυξέλλαις ανταποκριτήν της γαλλικής εφημερίδος Libération.
 Θα σας περιγράψω λοιπόν την εμπειρίαν μου από την σύνοδον, ώστε να μάθετε πώς σωθήκατε. Οφείλω ωστόσο να παρατηρήσω ότι ο ανόητος εθνοκεντρισμός σας εστιάζει μόνον εις το ελληνικόν χρέος, με αποτέλεσμα να αγνοείτε βασικάς ευρωπαϊκάς ειδήσεις. Αλλά, ευτυχώς για εσάς, υπάρχει το παρόν ιστολόγιον που θα σημειώσει ακόμη μίαν πανελλήνιον αποκλειστικότητα ενημερώνοντάς σας για τας εξελίξεις σχετικώς με τας ποσοστώσεις εις το ψάρεμα βακαλάου, ρέγκας, σολομού, παπαλίνας και χωματίδας εν Βαλτική.

Αφού διαβάσατε τα νέα της χωματίδας και της παπαλίνας, πάμε να δούμε τι ψάρια επιάσαμε εν Βρυξέλλαις (μη σας παραπλανά το όνομα: κανονικά θα έπρεπε να λέγεται Βρυξέλλα, αλλά το έβαλαν εις τον πληθυντικόν για να νομίζουν οι τουρίσται ότι υπάρχουν πολλά πράγματα για να δουν). Ευρέθην λοιπόν εκεί ως (αόρατος) ειδικός συνεργάτης του πρωθυπουργού. "Από πού κι ώς πού;" και "με τι νομιμοποίηση;" θα ρωτήσει ο ενοχλητικός αναγνώστης και, προτού φάει μπαν, θα λάβει τας αποστομωτικάς απαντήσεις "από εδώ ώς εκεί" και "με την ίδια νομιμοποίηση που έχει και το υπόλοιπο τσούρμο, δηλαδή σχεδόν καμία". Για να είπω την αλήθειαν, δεδομένου ότι ο ρόλος μας ήτο διακοσμητικός, προσωπικώς επήγα κυρίως για να επισκεφθώ το "Museum of Cocoa and Chocolate" και να ψωνίσω κόκοα και σοκολάτες, αλλά έκανα και ένα γκεστ εις την σύνοδον, για να πω ένα "γεια" στα παιδιά.
Εκεί έκανα υπερήφανον κάθε Έλληνα πατριώτη που μουντζώνει και φωνάζει "ουστ ρε!" κρατών φραπέ μετά σιγαρέτου, διότι προσεπέρασα επιδεικτικώς την Μέρκελ και τον Σαρκοζί και έπεσα εις την αγκάλην εκείνου που η ελληνική αποστολή (κατόπιν ωρίμου σκέψεως και υψηλής διπλωματικής αναλύσεως των ευρωπαϊκών δεδομένων) εκτιμά ότι έχει την μεγαλυτέραν δύναμιν εντός της Ευρωζώνης, του Λόρενς Γκόντζι - του μαλτέζου πρωθυπουργού, άσχετοι (ηγέτου του "Εθνικιστικού Κόμματος" σημειωτέον). Αφού τα είπαμε για λίγο εις την μαλτεζικήν, πέφτω μούρη με μούρην με τον Γίρκι Κατάινεν, τον φινλανδόν πρωθυπουργόν (ηγέτην του Κόμματος του Εθνικού Συνασπισμού - παίζει πολύ εθνικισμός εν Ευρώπη ή είναι ιδέα μου;). Με το σαραντάχρονον τσουτσέκι που έχουν για πρωθυπουργόν οι Φινλανδοί δεν τα πάω και πολύ καλά, αλλά του σφύριξα δύο φωνήεντα εις τα  σουόμι (δεν είναι δύσκολον - όλο φωνήεντα έχουν). Εν συνεχεία εχαιρέτησα ισπανιστί τον ισπανόν πρωθυπουργόν Ζαπατέρο (όταν μου είπε ότι τον λένε Θα-πατέρο του απήντησα ότι από "Θα" έχουμε χορτάσει και ότι προτιμώ το Ζαπατέρο, γιατί μου θυμίζει τα πατατάκια Ζαπάτα που έτρωγα μικρός και το ψωμί τσιαπάτα με χαλούμι και χωριάτικο λουκάνικο που μαγειρεύει η Αργυρώ Μπαρμπαρίγου). Και εκεί που έλεγα για το χαλούμι και το χωριάτικο λουκάνικο, κατά φωνή: ακούω κάποιον να μου μιλά εις ακατανόητον έρρινον γλώσσαν με πολλά νι (περισσότερα και από αυτά που χρησιμοποιώ εγώ). Ήτο ο πρόεδρος Χριστόφιας (ζητώ συγγνώμη από τους Κυπρίους αναγνώστας, αλλά οφείλω να ομολογήσω το εξής: όποτε χρειάζεται να τηλεφωνήσω εις την Κύπρον δι' υπόθεσίν μου, νιώθω το ίδιο άγχος που ένιωθα όταν, άρτι αφιχθείς εις Γαλλίαν, ετηλεφωνούσα εις γαλλικάς υπηρεσίας: καταλαβαίνω τι μου λένε, αλλά πάντοτε φοβούμαι μήπως κάποια στιγμή δεν καταλάβω). Τον Έλληνα πρωθυπουργόν πάντως δεν θυμάμαι να τον είδα - όπως και ουδείς των ξένων ηγετών άλλωστε.
Σας είπα ότι προσεπάθησα να αποφύγω την Μέρκελ, αλλά δεν τα κατάφερα: είχαμε διπλανά δωμάτια με την γερμανικήν αποστολήν και η γουρούνα έκανε τρομερήν φασαρίαν: ηκούγοντο κάτι γυαλιά να σπάνε, κάτι υγρά να γουργουρίζουν - μέχρι και εκρήξεις εσημειώθησαν. Τότε φέρθηκα για ακόμη μίαν φοράν ως γνήσιος Έλλην πατριώτης, εγρονθοκόπησα ελαφρώς τον τοίχον και εγκάριξα ευγενικώς: "Σκάστε ρε, να κοιμηθούμε! Ζώα, ε ζώα!" Κατόπιν αυτής της παροτρύνσεως η φασαρία εσταμάτησε. Την επομένην έμαθα ότι η χημικός Άνγκελα Δωροθέα Μέρκελ (για τους φίλους απλά Ντόροθυ) έκανε πειράματα με την Ελλάδα και την Ευρωζώνη (εξ ού και αι απανωταί εκρήξεις).
Εις τας διαπραγματεύσεις εννοείται ότι δεν ήμουν παρών - εγώ επήγα εκεί για σοσιαλάιζινγκ και για να σαβουριάσω τους μπουφέδες. Αλλά και αυτοί που πήγαν να διαπραγματευτούν έφυγαν με το ασθενοφόρον, οπότε άσε καλύτερα... Εντάξει, για να λέμε την αλήθειαν, η ελληνική ομάς είχε εγκληματικάς ελλείψεις: είναι δυνατόν απέναντι εις τον εκπρόσωπον των ιδιωτών επενδυτών Τσαρλς Νταλλάρα να μην βάζεις τον Γιώργο Νταλάρα ή έστω την κυρία Άννα σύζυγο Γιώργου Νταλάρα;
Τέλος πάντων, τα αποτελέσματα της συνόδου δεν θα τα αναλύσω, αφενός διότι είναι νωρίς και προτιμώ να φάνε τα μούτρα τους άλλοι αναλυτές, ώστε εγώ να κάνω τον έξυπνον και να τους κράζω μετά, αφετέρου διότι θεωρώ ότι δεν έχει και μεγάλη σημασία - δείτε π.χ. τι συνέβη με τα αποτελέσματα της συνόδου της 21ης Ιουλίου: όσοι τα ανέλυσαν έκαναν τζάμπα κόπον, όπως απεδείχθη. Κοινώς: σύντομα πάλι εδώ θα είμαστε και πάλι θα αναλύουμε την επομένην σύνοδον που θα δώσει ακόμη μίαν σωτήριον τελικήν λύσιν. Άλλωστε ακόμα και αν αι αποφάσεις είναι όντως σωτήριοι, όπως διατείνονται πολλοί, μάλλον αγνοούν ένα σημαντικόν γεγονός: πρωθυπουργός παραμένει ο κ. Παπανδρέου και Υπουργός Οικονομικών ο κ. Βενιζέλος, συνεπώς, ακόμη και αν μας εχάριζαν το σύνολον του χρέους, πάλι σε λίγους μήνες θα βρισκόμουν εν Βρυξέλλαις.
Εντυπωσιάζομαι όμως από ένα γεγονός: το κούρεμα εξαιρεί τα χρέη προς κράτη και υπερεθνικές οντότητες και απευθύνεται μόνον εις τους ιδιώτες επενδυτές εις τους οποίους όμως συμπεριλαμβάνει τα ασφαλιστικά μας ταμεία, την στιγμήν μάλιστα που το άρθρον 1Β του νόμου 2362/1995 (Κώδιξ Δημοσίου Λογιστικού) ορίζει ότι αυτά συμπεριλαμβάνονται εις την "Γενική Κυβέρνηση". Αυτό θα πει διαπραγμάτευση, αυτό θα πει προστασία του δημοσίου συμφέροντος, αυτό θα πει "οι συντάξεις δεν θίγονται". Τώρα γιατί να μην κουρεύεται το χρέος προς το ΔΝΤ αλλά να κουρεύεται το χρέος προς το ΙΚΑ, αυτό μόνον ο κ. Βενιζέλος μπορεί να μας το εξηγήσει. Και ας μην σχολιάσω το άρθρον 1 που αναφέρει τις γενικές αρχές διαχείρισης δημοσίων οικονομικών (αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, της αποτελεσματικότητας, της υπευθυνότητας, της λογοδοσίας, της διαφάνειας και της ειλικρίνειας) διότι η ανάρτησις είναι σοβαρά και δεν έχει σκοπόν να προκαλέσει γέλωτα εις του πολυπληθείς αναγνώστας της.

Ειμί Κωνσταντίνος ο άντρας αντιπρόσωπος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Αφενός θέλω να κράξω τον πρωθυπουργόν για την ανακολουθίαν του, αφετέρου βαριέμαι, οπότε διαβάστε εδώ τι έλεγε για το κούρεμα (προσοχή: η ιστοσελίς είναι σαμαρόστροφη, επομένως, όσοι δεν τυγχάνετε ψηφοφόροι του, όποτε την επισκέπτεσθε προτείνω να έχετε καλού-κακού μαζί σας κρέμα celestoderm για τις φλύκταινες που ενδεχομένως βγάλετε).
Υ.Γ.2: Επειδή σήμερον είμεθα εν Βελγίω, αρπάχτε και μιαν βελγικήν μουσικήν που αγαπώ:



10 σχόλια:

  1. Καλώς ηλθατε!
    Και όπως πάντα με ωραίους τίτλους αναρτήσεων!

    Πήγα στης κουλής των Βρυξελλών το βλογ, αλλά τι κρίμα δεν παρέχει την δυνατότητα να γίνω φόλοουερ!

    Α πα πα, που να το φανταστώ τι τραβάει η κακομοίρα η ρέγγα…

    Ήταν ανάγκη τώρα να με στείλετε στο μουσείο της σοκολάτας; Της βάζουν τέτοια λινκς της λιχούδως; Δεν της βάζουν!
    Τόση αναλγησία εκ μέρους σας δεν την φανταζόμουν!

    Καλά εγώ πως νόμιζα ότι η Αγγέλα ήταν φυσικός;

    Να σημειώσουμε ότι πέραν των διαπραγματευόντων αρρώστησε και η μισή αξιωματική αντιπολίτευση εδώ. Είναι με ίωση.

    Το ΥΓ1 δεν το διαβάζω. Μη βγάλω φλύκταινες διότι έχω να πάω και σε ένα γκαλά αργότερα!

    Τα σέβη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. σιγά μη καθησω να διαβάσω μονομιάς αυτό το ποστ
    μας έλειψες
    ποτε θα πάμε για καφέ να συζητήσουμε το αποχετευτικό του Βυζαντίου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ax ti kirios pou eiste. filia andy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πιστεύω πως είστε ο αριστοφάνης των μπλόγκζ.
    (ακόμα περιμένω την τελευταία δόση πληρωμής για τα καλά λόγια που σας λέω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. majestad, καλώς ορίσατε. Εχετε απόλυτον δίκαιον: και το 700% του χρέους να χαρίσουν, με τα γομάρια (ροντούλειος έκφρασις) που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, δεν υπάρχει ελπίς. Ελπίζω κατά την παραμονήν σας εις το βέλγιον να ήπιατε ενα "ον δη ροκς" μετά της λατρεμένης μου Φαμπιόλας. Είδατε τι καλά που κρατιέται στα 290;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μα ποσα ξέρετε , σας θαυμάζω μεγαλιωτατε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αγαπητή Αθηνά, όντως, η Μέρκελ εσπούδασε φυσικήν, αλλά το διδακτορικόν της είναι εις την κβαντικήν χημείαν (όλο εξυπνάδες αυτή η γυναίκα).

    Αγαπητέ άσωτε, αφενός σας λείπω, αφετέρου δεν κάθεστε να με διαβάσετε. Και μετά χαρακτηρίζουν εμένα ανακόλουθον.

    Αγαπητή andy, είμαι όντως κύριος, αλλά δεν κατάλαβα με ποιαν αφορμήν το λέγετε. Μήπως για την συνταγήν της Αργυρώς Μπαρμπαρίγου με τσιαπάτα, χαλούμι και χωριάτικο λουκάνικο;

    Αγαπητέ tovenito, σας ευχαριστώ. Εσείς θα πληρωθείτε από κοντά ...(τρεις τελίτσες)

    Αγαπητέ apos, νομίζω ότι διακατέχεσθε από μιαν ιδιαιτέραν συμπάθειαν προς τας μούμιας, γι' αυτό και σας αφιερώνω αυτό: http://www.youtube.com/watch?v=BPZM3AIAOYQ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Οι συντάξεις δεν θίγονται. Οι πολίτες θίγονται. Εξαίσιο κομμάτι, αγαπητέ ΚΚ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κων Καν μου,
    κι εμένα μου έλειψες, και σε αντίθεση με άσωτο έκατσα και σε διαβασα!
    Τι να πω κι εγω; Θιχτηκα! Νομιζα προς στιγμην πως η αναρτηση ειχε γραφτει για μένα!
    Αγορασα κάτι αγγουρακια Βρυξελών και νομιζα πως το μαθατε απο καπου!

    φρουδες ελπίδες

    καταπιαστηκατε με λιγοτερο σημαντικα ζητηματα απο την αγορα μιας Coulas.

    Δε μας ειπατε; ωραιος ο μπουφές; Ο μπουφος δεν ηταν ε;

    Κι απο τα πολλα κουρεματα κουρουπες θα καζαντησουμε!

    καλημεραααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αγαπητέ Πιγκουίνε, προτείνω να φυλαχθείτε, διότι σύντομα οι μη θιγέντες συνταξιούχοι θα τρώνε πιγκουίνους.

    Αγαπητή Coula, γιατί εθίγητε; Σύνταξις είσθε; Αλλά ξέχασα: αυτές δεν θα θιγούν.
    Πάντως λυπούμαι, αλλά δεν έχετε το μονοπώλιον της κουλαμάρας (αι τελευταίαι εξελίξεις το αποδεικνύουν).

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Οι σεκρετικοί νοτάριοί μου θα παραλάβουν το σχόλιόν σας