Διακοπαί

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός έχει αρίστη σχέση με τας διακοπάς. Συγκεκριμένα, ή δεν προγραμματίζει τίποτα και τελικώς η κυρα-Μαριγώ, η πλύστρα του ανακτόρου, δεν τον προλαβαίνει σε πλύσιμο και σιδέρωμα ή προγραμματίζει εγκαίρως και τα ακυρώνει όλα ακαίρως, γεγονός που του έχει προσδώσει τον τίτλο "Τζον Τάραμας του ελληνικού τουρισμού", καθώς σκέπτονται να του απαγορεύσουν την είσοδο σε όλα τα ξενοδοχεία. Ωστόσο διστάζουν, διότι η φινέτσα του και η τσαχπινιά του δίνουν άλλον αέρα και άλλο πρεστίζ στα καταλύματά τους.

Έτσι και φέτο, αφού αρχικώς ακύρωσα μια διακοπή, προέκυψε τελευταία στιγμή μια άλλη και σχεδόν εις το καπάκι μια ακόμα με αποτέλεσμα ο Δεκαπενταύγουστος να είναι απλώς μια στάσις εν Αθήναις. Η ανάρτησις αυτή σκοπό έχει να σας περιγράψει πώς πέρασα στο πρώτο νησί που επεσκέφθην, αν και μεγαλύτερη πρόκληση θα ήταν να σας περιγράψω πώς πέρασα στο δεύτερο νησί που θα επισκεφθώ αύριο.

Αφού ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός και η εκλεκτή του συνοδεία έφθασαν εις Πειραιά, ανέβηκαν στην αυτοκρατορική γαλέρα. Κυριολεκτικώς γαλέρα, μόνον κουπί που δεν μας έβαλαν να τραβήξαμε μπας και φτάσουμε ποτέ. Ευτυχώς, διαθέτω εδώ και ολίγες ημέρες σμάρτφοουν, με το οποίον έπαιξα εν πλω και κατάφερα να γεμίσω τον χρόνον μου δημιουργικώς: διάβασα νέα, είδα μέηλ και κατέβασα όλες τις απαραίτητες εφαρμογές που μου επέτρεψαν να παίξω κουίζ πάνω στην Αμερικανική Ιστορία, με έβαλαν να διαβάσω στίχους από το Κοράνι, με ειδοποίησαν για την ώρα της προσευχής μου προς τη Μέκκα, με βοήθησαν να διαβάσω την παλάμη μου και άλλα χρήσιμα. Μόνο πώς να παίρνω τηλέφωνο δεν ξέρω ακόμα, αλλά δεν πειράζει.

Αφού έφτασα εις την Σέριφον τον προορισμόν μου (καλύτερα να μην αποκαλύψω ποιος είναι, διότι τα πλήθη των θαυμαστών μου θα κατακλύσουν το νησί για προσκύνημα στην άμμο που επάτησε ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός), ζήτησα να μου κλείσουν όλον τον όροφον του καταλύματος που θα είχε την τιμή να με δεχθεί. Και όντως, όλος ο όροφος ήταν κλειστός και έμεινα πίσω-κάτω με θέα απολύτως καλοκαιρινή: καλαμιές, κοτέτσι, πετσέτες και μαγιό. Αφού απέφυγα μια ηλεκτροπληξία την ώρα του ντους, αφού δεν κόλλησα legionella pneumophila από το κλιματιστικό του 1294 (νομίζω ότι ήταν το ίδιο κλιματιστικό που είχε στο υπνοδωμάτιό του ο αυτοκράτωρ Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος) και αφού δεν με αποκεφάλισε ο ανεμιστήρας οροφής όταν τον τράβηξα για να τον κλείσω, μετακόμισα εις δεύτερο κατάλυμα, προκειμένου να γίνει απολύτως αισθητή η παρουσία μου εις όλο το νησί και προκειμένου να σωθεί η ζωή μου από τα σατανικά σχέδια των Γλύξμπουργκ που θέλουν μόνον για πάρτη τους τον θρόνο.

Σε απόλυτη καλοκαιρινή διάθεση όπως πάντα, δεν είχα καμιά απολύτως όρεξη να τρέχω στις παραλίες κάτω από τον καυτό ήλιο, διότι δεν είμαι λιαστή ντομάτα, ούτε να βουτάω σε αλατισμένο νερό, διότι δεν είμαι μακαρόνια, ούτε να κάθομαι πάνω στην άμμο, διότι δεν είμαι γάτα. Τέλος πάντων, επέδειξα πνεύμα συνεργασίας και εδέχθην να πάω (μου άρεσε το Γάνεμα - ίσως λόγω του πολλά υποσχόμενου ονόματος). Μόλις έφτασα ενθουσιάστηκα ακόμη περισσότερο, γιατί νόμισα ότι ανεκάλυψα μια ακόμη είσοδο για τον Κάτω Κόσμο, αλλά τελικώς κατάλαβα ότι πρόκειται απλώς για ξενερουά ρομαντική σκηνή:

 Εννοείται ότι έβαλα το αντηλιακό μου, ένα βραζιλιάνικο που είμαι σίγουρος ότι ήταν το μοναδικό εις το νησί, διότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός δεν μπορεί να βάζει ό,τι και η κάθε πλεμπαρία. Το αποτέλεσμα ήταν ότι κάηκα, αλλά δεν πειράζει: σημασία έχει που για ακόμη μία φορά ξεχώρισα.

Και ναι, κυρίες και κύριοι, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι υπαρκτό πρόσωπο ή, τουλάχιστον, διαθέτει υπαρκτή σκιά, η οποία ωστόσο έχει αυτομολήσει, διότι τον εμφανίζει σαν να φορά βράκα, κάτι που εννοείται πως δεν ισχύει (τούτο εδώ είναι το δεύτερο μεγάλο βήμα αποκαλύψεων μετά το αυτόγραφο που σας διένειμα - το τρίτο θα είναι να σας δώσω τους κωδικούς του internet banking μου).

Πρέπει τέλος να σημειώσω ότι είδα όλη τη νυχτερινή ζωή του νησιού (σαύρες, κουνούπια νυχτοπεταλούδες κ.α.), διότι ένα βράδυ κατέβηκα τη μισή απόσταση από τη Χώρα ώς το λιμάνι με τα πόδια, όπου, μόλις έφτασα, νόμισα ότι όσο ήμουν επάνω είχε ήδη ξεκινήσει η Επανάσταση των Λουομένων:

 Επίσης είδα και ορισμένα ανθυποσελέμπριτις ανάξια σχολιασμού (για να το λέω εγώ αυτό, φαντασθείτε μεγέθη...)

Ελπίζω να έχω την ίδια θετική διάθεση και στη δεύτερη διακοπή μου που ξεκινά αύριο.

Ειμί Κωνσταντίνος ο διακοπεύων θίασος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Η ακόλουθη φωτογραφία έγινε ταπισερί του σμάρτφοουν. Αν ποτέ χαθεί και το βρείτε, παρακαλείσθε να το στείλετε από κει που 'ρθε.

Προσεγγίζοντας το σουρεαλισμό

Ξεκίνησε σήμερα στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στην Άνδρο αφιέρωμα στο κίνημα του σουρεαλισμού με τίτλο "Προσεγγίζοντας το σουρεαλισμό", το οποίο περιλαμβάνει έκθεση κολλάζ, ζωγραφικών έργων, γλυπτών, κατασκευών, χαρακτικών και φωτογραφιών.

Ακολουθούν μερικά από τα σημαντικότερα έργα που εκτίθενται (κυρίως κολλάζ, γλυπτά και κατασκευές) συνοδευόμενα από αποσπάσματα από την παρουσίαση της έκθεσης, τα οποία ερμηνεύουν και επεξηγούν τα ομολογουμένως δυσνόητα έργα τέχνης:

"Με κυρίαρχο γενεσιουργό στοιχείο τον αυθορμητισμό και αυτοματισμό της γραφής, την παραδοξολογία, την δύναμη του ονείρου, της δημιουργικής φαντασίας και των δυνάμεων που βρίσκονται εγκλωβισμένες στην ψυχή, κατάφερε με ασυγκράτητη ορμή και σθένος να ανατρέψει καθιερωμένα εικονογραφικά σχήματα, ήθη και αρχές."

"Όπως ο τίτλος του εμφατικά δηλώνει, σκοπός του είναι να προσεγγίσει και να μεταφέρει στον αποδέκτη το μήνυμα μιας τέχνης η οποία, επειδή τόλμησε να ανοίξει νέους ορίζοντες, να βαδίσει σε αχαρτογράφητους δρόμους της ψυχής μέσα από απαξιωτικούς αρχικά χλευασμούς, την απροσδιοριστία, την ρευστότητα, τις απολυταρχικές συμπεριφορές, τις πολιτικές διχογνωμίες και αποβολές ακόμα μελών, που συγκρότησαν την αρχική ομάδα, κατάφερε στην πορεία να βρει την δικαίωση και την αποδοχή από τα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και να επηρεάσει ως έναν βαθμό την κοινωνική και πολιτισμική συμπεριφορά τους"

"Πώς κρίνεται αν ένα έργο είναι υπερρεαλιστικό; Σύμφωνα με τον Αντρέ Μπρετόν, σημειώνει ο Νάνος Βαλαωρίτης στον πλούσιο συνοδευτικό κατάλογο της έκθεσης, δύο είναι τα κριτήρια: «καταρχάς αν το έργο είναι προιόν του αυτοματισμού, με την απουσία κάθε ελέγχου και λογικής και δεύτερον αν χαρακτηρίζεται από πνευματικότητα»."

"Ένα κίνημα διαμαρτυρίας και ανατροπής των μέχρι τότε «καλώς κειμένων» στον χώρο της τέχνης του έμμετρου λόγου πρωτίστως και των εικαστικών τεχνών συνακόλουθα, το οποίο χωρίς να αποτελέσει σχολή αισθητικής, με κριτήρια και κυρίαρχη φροντίδα όχι πλέον το αισθητικά ωραίο αλλά το δραστικά πνευματικό, έθεσε στον πυρήνα του προβληματισμού και των επιδιώξεών του τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε «να αλλάξει την ζωή»."

Ειμί Κωνσταντίνος ο σουρεαλιστής και άρτι ωλοκλήρωσα.

"Η σιδηρά κυρία" reloaded

Επιτέλους. Εις τους κινηματογράφους παίζεται πλέον "Η σιδηρά κυρία", ταινία που από το 1983 ετοιμάζει η Γκρέκα-Φιλμ Μ. Λεφάκης. Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, πάντοτε πρωτοπόρος, της είχε αφιερώσει προ διετίας μίαν από τις πρώτες του αναρτήσεις (τότε που έγραφε ακόμη εις το ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας), την οποίαν και αναπαράγει τιμής ενεquin:

Περιπατών εις την οδόν Ακαδημίας συνήντησα το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου: έπειτα από αποτυχημένας προσπαθείας ψευτοκωμωδιών με Σούλας και Κληρονόμους που αγαπούν την Καρδίτσαν, σας αποκαλύπτω ότι το μέλλον είναι ήδη πίσω μας: Γκρέκα Φιλμ - Μ. Λεφάκης. Πρόκεται περί της γνωστοτάτης εταιρείας παραγωγής ταινιών αι οποίαι, εκτός των αυτονοήτων κοινωνικών σχολίων, θίγουν και έτερα σύγχρονα ζητήματα: άλλες ομιλούν περί οικονομικής κρίσεως και άνοδον της τιμής του πετρελαίου, ως η "Έξοδος κινδύνου" εν έτει 1980 (εις το πρώτον λεπτόν του βίντεο), άλλες φέρουν προφητικούς τίτλους ως "Είσαι στην ΕΟΚ... Μάθε για την ΕΟΚ" του 1981 (αν την είχαμε μελετήσει και είχαμε διδαχθεί από αυτήν, ενδεχομένως να αποφεύγαμε τας δυσκολίας των τελευταίων μηνών) και άλλες συνεπαίρνουν με σκηνάς πρωτοποριακάς διά την εποχήν τους (και διά πάσαν εποχήν) ως η ταινία "Χούλιγκανς (κάτω τα χέρια απ' τα νιάτα!)" (1983). Η Γκρέκα Φίλμ - Μ. Λεφάκης, παρά τον πόλεμον που εδέχθη, επειδή ετόλμησε να πει τα πράγματα με το όνομα τους, και παρά τα θρυλούμενα περί εξαφανίσεώς της την τελευταίαν εικοσιπενταετίαν, είναι παρούσα εις τας κινηματογραφικάς και κοινωνικάς εξελίξεις παρεμβαίνουσα με νέαν της ταινίαν υπό τον τίτλον "Η σιδηρά κυρία" με πρωταγωνίστρια την Ρένα Βλαχοπούλου. Πρόκειται προφανώς περί ταινίας ομιλούσας περί την καγκελάριον της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ - η καλυτέρα καλλιτεχνική απάντησις εις τα ανθελληνικά σχόλια βαρβάρων γερμανικών εντύπων.

Η απώλεια της Ρένας Βλαχοπούλου δεν εστάθη εμπόδιον εις το έργον των παραγωγών της Γκρέκα Φιλμ - Μ. Λεφάκης: εις τα υπερσύγχρονα στούντιο της εταιρείας και με την χρήσιν της τελευταίας τεχνολογίας 3Δ (αγγλιστί 3D - λέγεται μάλιστα ότι και το "Avatar" εις τα στούντιο της Γκρέκα Φιλμ εδημιουργήθη), οι τεχνικοί της εταρείας, έχοντες πρωτοστατήσει εις καινοτόμας κινηματογραφικάς τεχνικάς κατά την δεκαετίαν του 1980, κατάφεραν διά ακόμη μίαν φοράν να μας εκπλήξουν και να δημιουργήσουν μίαν ταινίαν εις την οποίαν ουχί μόνον πρωταγωνιστεί η προσφιλής ηθοποιός ως ολόγραμμα, αλλά και η ποιότης της εικόνος και του λόγου είναι τοιαύτη, ώστε δημιουργείται εις τον θεατήν η εντύπωσις ότι η Ελλάς του 2010 εις ουδέν διαφέρει της Ελλάδος του 1983 - αποδεικνύουσα, μεταξύ άλλων, την συνέχειαν και την συνέπειαν του Ελληνισμού. Επειδή πολλοί θα δυσπιστήσουν, ιδού τα ντοκουμέντα: φωτογραφίαι που ετράβηξα προχθές δεικνύουσαι το μέγαρον της Γκρέκα Φιλμ (εις την γωνίαν των οδών Ακαδημίας και Εμμανουήλ Μπενάκη) και διαφημιστική πινακίδα αναγγέλουσα την νέαν παραγωγήν της εταιρείας (προσεχώς εις τους κινηματογράφους):

Ειμί Κωνσταντίνος ο σινεφίλ και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Σε διεθνή αποκλειστικότητα παρουσιάζω το γκραν φινάλε της "Σιδηράς Κυρίας", η πρωταγωνίστρια της οποίας εκέρδισε προσφάτως βραβείον εις τις Χρυσές Σφαίρες, αν και η ταινία λένε ότι δεν βλέπεται ούτε με (χρυσές) σφαίρες:

Υ.Γ.2: Πλήρες ιστορικό της ταινίας μπορείτε να διαβάσετε εδώ - στις πηγές του περιλαμβάνεται και η ιστορική αξίας ανάρτησίς μου.

Alien vs. Predator

Μετά τα χθεσινά δράματα συνεχίζουμε σε κάτι σαφώς πιο σημαντικόν:

Οι πιστοί μου αναγνώσται θυμούνται την νίλαν που έπαθε ο Κωνσταντίνος όταν παρήγγειλε διαδικτυακώς μπλούζαν με μίαν εξωγήινην κατσικωμένην επί της πλάτης. 

Η μπλούζα ετάφη εις την χωματερήν της ντουλάπας μου - ή έτσι ενόμιζα ώς τώρα. Διότι ξεκοκαλίζοντας το ιστολόγιον της Χριστίνας Πολίτη έπεσα επάνω εις την εξωγήινήν μου διασκεδάζουσαν εν Μυκόνω (είπα ότι έχω φόρτον εργασίας, γι' αυτό και έκοψα New York Times, New York Review of Books, Le Monde, New Statesman και Guardian, αλλά το gossip-tv, συγγνώμη, δεν κόβεται). 

Δείτε και μόνοι σας:

Κατόπιν αυτού το αποφάσισα: θα την φορέσω την μπλούζαν.

Ειμί Κωνσταντίνος ο εισαγωγεύς μοδός και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Το καλτσόν που φοράει ως ταγιέρ ξεσκίσθη. Για μεγαλυτέραν αντοχήν προτείνω να χρησιμοποιήσει το βιομαγνητικό υπερμασαζοκαλσόν Slim.

Επικήρυξη

Τη στιγμή που οι αντικαθεστωτικοί έχουν επικηρύξει τον Καντάφι για 2 εκατομμύρια δολάρια, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός επικηρύσσει τον καναπέ της κόρης του (κάντε κλικ για να θαυμάσετε τις λεπτομέρειες - πηγαίντε και εδώ για να δείτε και άλλες φωτογραφίες του): 

Παρακαλείται όποιος γνωρίζει οτιδήποτε για τον συγκεκριμένο καναπέ να επικοινωνήσει μαζί μου ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.

Πληρώνω όσο-όσο.
 
Ειμί Κωνσταντίνος Καντακουζηνός ο κυνηγός σικάτων επίπλων και άρτι ωλοκλήρωσα.

Κωνσταντίνος Δαμασκηνός

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, ως καλόβολος, προσηνής, κοινωνικός και ευχάριστος άνθρωπος, ξερνάει βατράχια με τα ταξίδια, τις περιηγήσεις, τα αξιοθέατα, τις φωτογραφίες και τις ταξιδιωτικές αναρτήσεις. Ωστόσο κάνει την καρδιάν του πέτραν και, δεδομένου ότι η Συρία είναι το τελευταίον διάστημα συνεχώς εις την επικαιρότητα, ανασύρει από το πολύτιμον αρχείον του φωτογραφίες από την προ μηνών επίσκεψίν του εις Δαμασκόν - έτσι, για να μάθετε και εσείς πώς ζουν οι Σύριοι.

Φθάνοντας εις το αεροδρόμιον έμπλεξα με κάτι Σαουδάραβες με κελεμπίες (πίστευα ότι θα μου κάνουν δώρο κανένα ρολόι), αλλά κακώς τους ηκολούθησα, γιατί αυτοί μπαίνουν από αλλού (βασικά υπάρχουν δύο πύλες: για "Άραβες" και για "μη Άραβες" - κάτι σαν "πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης" και "λοιπά ζωντανά" των δικών μας αεροδρομίων). Αν φορούσα κι εγώ κελεμπία σαν τον Βουτσά εις την ταινίαν "Ξυπόλητος πρίγκιψ", ενδεχομένως να ετελείωνα νωρίτερα, αλλά, ενώ είμαι πρίγκιψ, δεν είμαι ξυπόλητος, οπότε το σχέδιον θα αποτύγχανε.

Τέλος πάντων, κατέφθασα εις το ξενοδοχείον, όπου εννοείται ότι δεν εχρησιμοποίησα το όνομα "Κωνσταντίνος Καντακουζηνός", αλλά ένα άλλο, επειδή πάντοτε ταξιδεύω ινκόγκνιτο με ονόματα που δεν προκαλούν εντύπωσιν (π.χ. Μπάμπης ο Σουγιάς, Τζακ ο Αντεροβγάλτης ή Πάολα), γι' αυτό μάλλον με έρριψαν εις μίαν τρώγλην:

Μολονότι έκανα υπομονήν με την κατάστασιν, δεν άντεξα και κατήγγειλα εις την ρεσεψιόν ότι τα πόμολα δεν ήσαν χρυσά. Αν και έδειξαν προθυμίαν να τα αντικαταστήσουν, τελικώς δεν το έπραξαν, διότι με είδαν να βγάζω ζυγαριά ακριβείας και κομπιουτεράκι.

Όσο για το μπάνιο, δείτε και μόνοι σας κατάντια:

Πραγματικά, σίχαμα (βασικά, δεν ήξερα αν εγώ σιχαινόμουν να μπω ή αν το μπάνιο σιχαινόταν να με δεχθεί, αλλά στο τέλος κάναμε αμοιβαίους συμβιβασμούς).

Βεβαίως στην ιστοσελίδα τους έχουν κάνει φωτομοντάζ, για να φαίνονται όλα καλύτερα - αλλά ρωτήστε κι εμένα που υπέφερα τόσες μέρες εκεί μέσα.

Τέλος πάντων, επειδή δεν είμαι γκρινιάρης, εδέχθην να μείνω εκεί, κυρίως διότι είχα θέα τον Οθωμανό Καλατράβα (το εν Δαμασκώ τζαμί του Mimar Sinan, ο οποίος εγέμισε την Οθωμανικήν Αυτοκρατορίαν με κτήρια. Και όταν λέμε εγέμισε το εννοούμε: Κωνσταντινούπολη, Βίσεγκραντ, Δαμασκός - τώρα και στα Τρίκαλα):

Η πόλις πάντως θυμίζει σε πολλά την δικήν μας πρωτεύουσαν (τα συριακά τσιμέντα φημίζονται):

Εντάξει, με κάτι τέτοιες εικόνες (και με τις μπουτίκ όπισθεν του ξενοδοχείου μου) άρχισα να νιώθω πλήρως ενταγμένος εις την συριακήν κοινωνίαν, η οποία φαντάζομαι ότι δεν καταδέχεται να φορέσει τίποτα λιγότερο από Ferré, δι' αυτό και απεφάσισα να ξεμυτίσω εις το ιστορικόν κέντρον της πόλεως:

Αμάν! Τι πλεμπαρία είναι αυτή;!

Ο Μωάμεθ κι η Φατιμά!
Γρήγορα πίσω!!!

 Όταν λέγω "πίσω", δεν εννοώ πίσω εις την δεκαετίαν του 1950, αλλά πίσω εις το ξενοδοχείον και εις τας μπουτίκ (μα, είναι δυνατόν; Ούτε μια μαντίλα Gucci να μην δω;)

Από την ταραχήν μου κάπου έκανα λάθος, φαίνεται, και ευρέθην εις την οδόν Ευριπίδου:

Προς στιγμήν ενόμισα ότι θα με πλησιάσει καμιά πόρνη εξ Αφρικής και θα μου πει ότι το κάνει "χωρίς πλαστικό" (αλλά εξέχασα, αυτά είναι παγκοσμία αποκλειστικότης του αθηναϊκού κέντρου).

Δυστυχώς δεν ημπόρεσα να ψωνίσω τίποτα, διότι δεν εγνώριζα πώς να ζητήσω εις τα αραβικά την "Maggi ψητονοστιμιά σε κόκκους".
Αλλά μιας και ήμουν εκεί, πήγα να προσκυνήσω τον τάφο του Γιάχια (=Ιωάννης ο Βαπτιστής, κατά τα δικά μας, ο οποίος θεωρείται προφήτης τους, όπως και ο Χριστός, όπως και πολλοί άλλοι - πάντοτε είχα την απορίαν: αφού έχουν τον ίδιο Θεό και τους ίδιους προφήτες οι Χριστιανοί, οι Εβραίοι και οι Μουσουλμάνοι, γιατί σφάζονται;)

Ο τάφος του Γιάχια ευρίσκεται εντός του τζαμιού των Ομεγιαδών (τέταρτος ιερότερος τόπος των Μουσουλμάνων). Δηλαδή όχι ολόκληρος ο Γιάχια, αλλά ένα κομμάτι του - τώρα χέρι είναι, πόδι, κεφάλι, δεν θυμάμαι. Άλλη φοβερή εφεύρεσις και αυτή: ο τεμαχισμός των Αγίων και των Προφητών. Μιλάμε για τρελή σπλατεριά - αν πάντως έχετε γερό στομάχι, μπορείτε να δείτε εδώ πού είναι τα κομμάτια του Γιάχια. Θα δείτε ότι οι πιστοί έχουν βρει καμιά δεκαριά κεφάλια, τρία-τέσσερα αριστερά χέρια, δύο δεξιά, ένα που δεν ξέρουν αν είναι αριστερό ή δεξιό κτλ., κάτι που με κάνει να πιστεύω ότι στα μάτια του πραγματικού πιστού (Χριστιανού ή Μουσουλμάνου) ο Γιάχια πρέπει να είναι συνδυασμός Λερναίας Ύδρας και Εκατόγχειρα - και μην πείτε ότι εγώ είμαι βλάσφημος, γιατί οι πιστοί τα λένε αυτά, εγώ απλώς την σούμα κάνω.

Εντάξει, τώρα θα γίνω βλάσφημος, αλλά με προκαλούν οι Μουσουλμάνοι: ο υψηλότερος μιναρές του τζαμιού λέγεται "του Ιησού", διότι, κατά την ισλαμικήν παράδοσιν, εκεί θα κατέβει ο Χριστός κατά την Δευτέραν Παρουσίαν για να παλέψει με τον Αντίχριστον.  Και ερωτώ: εδώ στην Ελλάδα (και σε τόσες άλλες χώρες) έχουμε δώσει έναν σκασμό λεφτά για εκκλησίες, μοναστήρια και προσκυνήματα σε κάθε βουνό και κάθε ραχούλα για τον Χριστό και αυτός θα προτιμήσει τον μιναρέ;! Μήπως να την ξαναδούν την ισλαμική τους παράδοσιν; Θα μου πεις, θα σε ρωτήσει ο Χριστός από πού θέλει να κατέβει; Όχι, αλλά να ξέρω κι εγώ: αν κατέβει από εκεί, θα πει ότι είναι με τους Μουσουλμάνους, οπότε να πάω να γίνω Μουσουλμάνος. Καταλαβαίνετε λοιπόν την σύγχυσιν που δημιουργούν. Γι' αυτό προτείνω ως αντεκδίκησιν να κυκλοφορήσουμε βρόμαν εις τους Μουσουλμάνους ότι κατά την χριστιανικήν παράδοσιν ο Μωάμεθ θα κατέβει στο πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου στο Δρέπανο, όπου θα τραγουδήσει η Χαρά Βέρρα (να σημειώσω ότι ήδη κάποιος Μουσουλμάνος, που ως γνωστόν λατρεύει το χοιρινόν, έχει αφήσει σχόλιον κάτω από το βίντεο που γράφει: ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟ ΣΟΥΒΛΑΤΖΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΕΡΕΤΙΚΗ ΓΟΥΡΝΟΠΟΥΛΑ !!!!)

Σκεπτόμενος αυτά μπαίνω στο τζαμί των Ομεγιαδών (το οποίον παραδόξως δεν έπεσε να με πλακώσει, σημάδι ότι είμαι ευσεβής άνθρωπος) και βλέπω τούτο εδώ, που απεικονίζει την Δαμασκόν εκείνης της εποχής:

Πλάτος γύρω στα 15 μέτρα, ύψος γύρω στα 10, πάχος το πολύ 1 εκατοστό, με 1800 δολάρια/ουγγιά μάς κάνει περίπου - ε, συγγνώμη, αφαιρέθηκα. Θαυμάστε αυτό το υπέροχον έργον τέχνης, διακρίνατε με τι λεπτομέρεια ο καλλιτέχνης αναπαριστά τους κήπους και τα μέγαρα της πόλεως, παρατηρήσατε την προοπτικήν του, τα κομμάτια καθαρού χρυσού - ελπίζω να ξηλώνονται εύκολα.

Να θυμίσω ότι η εν Συρία εξέγερσις ξεκίνησε από αυτό ακριβώς το τζαμί. Δηλώνω υποστηρικτής των Συρίων Αγανακτισμένων (αυτοί ναι, είναι Αγανακτισμένοι), αρκεί να επιτρέψουν εις το συνεργείον μου να αναλάβει την συντήρησιν του τζαμιού. (Αλήθεια, το κεφάλι του Γιάχια πόσο να πιάνει άραγε στην μαύρη; Και άμα το συνδυάσω και με κανένα χέρι από αλλού...)

(Είναι προφανές πως είμαι πιστός στην εποχή μου, τότε που κλέβανε ανερυθριάστως Άγια Λείψανα - διαβάστε σχετικώς το βιβλίον του Patrick Geary, Furta Sacra, Thefts of Relics in the Central Middle Ages - κυκλοφορεί και σε γαλλική μετάφρασιν).

Επίσης πήγα και εις το Πατριαρχείον Αντιοχείας (που έχει μεταφερθεί εδώ και κάτι αιώνες εις την Δαμασκόν), αλλά εκεί δεν είχε τόσο fun, μια ωραία εκκλησία απλώς, χωρίς πολύ καθαρό χρυσάφι 24 καρατίων - θέλω να πω, χωρίς πολλά αξιόλογα έργα τέχνης.

Έφυγα από την Δαμασκόν νωρίτερα, διότι αμέσως μετά από εμένα θα κατέλυε εις το ξενοδοχείον ο Πούτιν ή ο Μεντβέντεφ (τους μπερδεύω αυτούς τους δύο: ο Πούτιν είναι ο κοντός και ο Μεντβέντεφ ο στούμπος ή ανάποδα;) - όπως καταλαβαίνετε, οι συγκρίσεις θα ήσαν αναπόφευκτες και δεν ήθελα να τους δημιουργήσω και άλλα κόμπλεξ.

Α, να σημειώσω ότι διαθέτω και βίντεο με χορόν της κοιλιάς (ή μάλλον των κοιλιών, δεδομένου ότι η βουβάλα που μας χόρεψε διέθετε διπλή κοιλιά - για να καταλάβετε, πιστεύω ότι εκτός από χορεύτρια εργάζεται και ως μοντέλο κέντρου αδυνατίσματος με ειδίκευσιν στο "πριν"). Ωστόσο δεν δύναμαι να αναρτήσω το βίντεο, διότι το συγκεκριμένον Ουρί του Παραδείσου χορεύει μπροστά σε γνωστόν πολιτικόν πρόσωπον και δεν είμαι ακόμα έτοιμος να παίξω ως πρώτο θέμα στο κεντρικόν δελτίον ειδήσεων του Kontra Channel. Ωστόσο, αν πέσει η επισκεψιμότης του ιστολογίου μου, μπορεί να το μοιράσω σε DVD, δώρο μαζί πλούσια ένθετα με θεματολογίαν εις την οποίαν ειδικεύομαι (αθλητικά, γκόσιπ, τέχνες και γράμματα) + ένα αριστούργημα της ελληνικής λογοτεχνίας + μια συλλογή με τα καλύτερα συριακά ποπ, όπως τούτο εδώ (οι φίλοι μου εις την βίβλον προσώπων το έχουν ήδη απολαύσει).

Ειμί Κωνσταντίνος ο Δαμασκηνός και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Όπως αντιλαμβάνεσθε, εγώ μια χαρά τα βρήκα τα πράγματα στη Συρία. Αφήνω δε που τα καφενεία ήσαν γεμάτα ναργιλέδες και τάβλι. Τώρα γιατί οι άνθρωποι του Human Rights Watch έκαναν αναφορά τον Ιούνιον σχετικώς με την καταστολήν της εξεγέρσεως με τίτλον "We've Never Seen Such Horror" (η πλήρης αναφορά σε .pdf εδώ) -και μάλιστα χωρίς τις πρόσφατες σφαγές στην πόλη Χάμα και αλλού- τι να σας πω.
Μάλλον δεν έμειναν στα σωστά δωμάτια.

Γιορτάζουμε ένα έτος Κωνσταντίνο με μεγάλους διαγωνισμούς και πλούσια δώρα!

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός σήμερον εορτάζει τα πρώτα του γενέθλια (=την συμπλήρωσιν ενός έτους από την δημιουργίαν του παρόντος ιστολογίου). Βεβαίως, για όσους θυμούνται, ξαναεόρτασα προ τριμήνου, διότι δεν είμαι καμιά μπασκλασαρία να έχω μόνον μίαν φοράν γενέθλια (4 Μαρτίου 2010 έγραψα την πρώτην μου ανάρτησιν εις το ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας και 24 Ιουνίου 2010 την πρώτην μου ανάρτησιν εις το παρόν ιστολόγιον - για την ακρίβειαν, στις 24 Ιουνίου 2010 οι αναρτήσεις μου ήσαν συνολικώς 7, ρεκόρ που δεν έχω ακόμη καταρρίψει).

Ένας χρόνος γεμάτος εξυπνάδες και ανοησίες, βίντεο και φωτογραφίες, ιστορία και σελέμπριτις, πολιτική και δημοσιογραφία, Ιωάννη ΣΤ' και Τζούλια. Νομίζω ότι από τις αναζητήσεις που οδηγούν εις το ιστολόγιόν μου είναι έκδηλη η σχιζοφρένεια (η δική μου και των αναγνωστών μου): "ιωάννης καντακουζηνός", "ειρήνη ανδρονίκου ασάν" (είναι η σύζυγος του Ιωάννη ΣΤ'), "γεγονοτα το 1347" "ιστοριαι καντακουζηνος ερμηνευτικα σχολια", "από υαλί χρωματιστό" (ποίημα του Καβάφη που ανέλυσα όπως του αξίζει) αλλά και "αυτόγραφο πάττυ", "oi tsoytsoy toy antra se fotografia", "νανοβιονικο βραχιολι", "european council for youth mobility in research and technology", "ελικόπτερο πανω από βουλη", "ανδρεύομαι" (μεγάλη επιτυχία η σχετική ανάρτησις), "χρήστος κουτάλας" (wannabe σύζυγος της Τζούλιας Αλεξανδράτου) κ.α.

Γιορτάζουμε λοιπόν σήμερον με δύο μεγάλους διαγωνισμούς

Πρώτος μεγάλος διαγωνισμός (μια ευγενική προσφορά του σημερινού Κους Κους του Alpha):

Βρείτε την συγγένεια Ελεονώρας Μελέτη - Μαρίας Μπακοδήμου και κερδίστε μια τρέσα από τα μαλλιά της Τζούλιας Αλεξανδράτου!!!

(Όροι συμμετοχής: μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι αναγνώσται μόνον μία φορά. Εξαιρούνται: η Ελεονώρα Μελέτη, ο πρώην της Ελεονώρας Μελέτη Γιάννης Ολιέρσκι, ο νυν της Ελεονώρας Μελέτη (που δεν ξέρω αν υπάρχει, αλλά καλού-κακού εξαιρείται), οι πρώην παρολίγον πεθεροί της Ελεονώρας Μελέτη, η πρώην γυναίκα του πρώην άνδρα της Μαρίας Μπακοδήμου, ο πρώην άνδρας της Μαρίας Μπακοδήμου, η Μαρία Μπακοδήμου, ο νυν άνδρας της Μαρίας Μπακοδήμου, η πρώην συννυφάδα της Μαρίας Μπακοδήμου, η (νυν) δεύτερη ξαδέρφη της πρώην γυναίκας του πρώην άνδρα της Μαρίας Μπακοδήμου και γενικώς όποιος έχει  δει, ακούσει ή αγγίξει τη Μαρία Μπακοδήμου).


Δεύτερος μεγάλος διαγωνισμός: ψηφίστε την αγαπημένην σας ανάρτησιν και κερδίστε ανάρτησιν του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού αφιερωμένη εις εσάς!!! Δεν χάνονται τέτοιες ευκαιρίες, λέμε!!!
 (Όροι του διαγωνισμού: για να κερδίσετε, θα πρέπει η ανάρτησις που θα επιλέξετε να συμπίπτει με την επιλογήν του Κωνσταντίνου, την οποίαν και θα αποκαλύψει με το πέρας του διαγωνισμού, δηλαδή όποτε του γουστάρει. Υποψηφιότητα θέτουν άπασαι αι αναρτήσεις του παρόντος ιστολογίου - εξαιρούνται οι αναρτήσεις που πρωτοδημοσιεύτηκαν εις το ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας. Κάθε αναγνώστης μπορεί να συμμετέχει μόνον μία φοράν. Εξαιρούνται της συμμετοχής συγγενείς του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού α', β', γ' και δ' βαθμού, δηλαδή ο Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνός, ο Ιωάννης Ε' Παλαιολόγος, ο Ιωάννης Η' Παλαιολόγος - γενικώς: αν σε λένε Ιωάννη Καντακουζηνό ή Παλαιολόγο δεν έχεις καμία τύχη και καλύτερα να στείλεις sms στο Πολύ Μπλα-Μπλά μήπως κερδίσεις τριήμερες διακοπές σε ξενώνα στο Πήλιο).

Ειμί Κωνσταντίνος ο εορτάζων και άρτι ωλοκλήρωσα.


Υ.Γ.: Λόγω της επετείου αντιγράφω την πρόσκλησιν που εμοίρασα προ ενός έτους εις τα πέρατα του κόσμου:

Ο σεβαστοκράτωρ Κωνσταντίνος Καντακουζηνός σήμερον Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010 προσκαλεί τους πολυπληθείς του αναγνώστας εις τα εγκαίνια του νέου του ιστο-κούτσουρου (αγγλιστί web-log, κοινώς blog) εις την διεύθυνσιν:

konstantinoskantakouzinos.blogspot.com

Ανακοινωθέν: ο Κωνσταντίνος φορώντας φασαμέν θα σερβίρει εις τo προρρηθέν παλάτιόν του -άρτι κτισθέν από το μηδέν και διακοσμηθέν με ύφασμα μπεζ μαροκέν σατέν από το γκομπλέν- ογκρατέν, κις λορέν και σαβαρέν (ολίγον μπλε μαρέν) σε πετσετάκια σεμέν.

Διαδώσατε το νέον!

ΕΙΔΗΣΗ ΣΟΚ

Ειμί Κωνσταντίνος ο συγκλονισμένος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Καταναλωτισμός

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός εξασφάλισε και σας παρουσιάζει ακόμη μίαν αποκλειστικότητα: σε πανελλήνιαν πρώτην παρουσιάζω εις το παρόν ιστολόγιον την νέαν διαφήμισιν του Erwin Olaf για γαλλικόν ηλεκτρονικόν κατάστημα πωλήσεων (όποιος αγνοεί τον καλλιτέχνη, παρακαλείται να εξέλθει πάραυτα του παρόντος ιστολογίου):

Όπως αντιλαμβάνεσθε, η διαφήμισις απέχει παρασάγγας από τας ελληνικάς εις τας οποίας η δημιουργικότης είναι συνήθως συνώνυμον της καφρίλας (ομοίως ανωτέρου επιπέδου είναι και αι πυρηνικαί διαφημίσεις που παρουσίασα προσφάτως).

Την συγκεκριμένην διαφήμισιν την εγνώριζα πριν κυκλοφορήσει εις τον κόσμον και γίνει ορατή από την πλέμπαν, καθότι τυγχάνω πελάτης του συγκεκριμένου καταστήματος και μας το είχε παρουσιάσει εις ειδικήν σελίδα για τα πριβέ μέλη του. Το κατάστημα έχει υψηλόν επίπεδον ποιότητος, αλλά δυστυχώς πωλεί μόνον εντός Γαλλίας. Με αφορμήν λοιπόν αυτό το βίδεο, θα σας αφηγηθώ την περιπέτειάν μου:

Καθότι πλέον διημερεύω εν Αθήναις, έκανα τον Ιούνιον του 2010 παραγγελίαν μπλούζης εις διεύθυνσιν εν Παρισίοις, ώστε να παραληφθεί από ευγενείς που έχω αφήσει εκεί. Κάποτε έφτασε η παραγγελία (ουχί όπως εις το βίδεο, όπου η καβουρομάνα εις το 02:30 δεν δίδει ούτε μισόν ευρώ εις τον μεταφορέα και ουχί σε τέτοιο κουτί που κοστίζει περισσότερον και από το περιεχόμενόν του, αλλά τέλος πάντων). Ύστερα από εβδομάδες, με κάποιον τρόπον έφτασε το πακέτον εις τας Αθήνας. Το ανοίγω, βρίσκω την μπλούζα (εξαιρετική και εις το μέγεθός μου), ώσπου μετά φρίκης ανακαλύπτω ότι εις την πλάτην μου έχει κατσικωθεί ένα άλιεν:

Ναι, αγαπητοί αναγνώσται, αν και ενόμιζα ότι τα είχα προσέξει όλα, δεν είχα δει ότι η μπλούζα φέρει όπισθεν στάμπαν με φτερωτήν εξωγήινην να βάφεται!

Κατόπιν αυτής της συγκλονιστικής αποκαλύψεως που κάνω σήμερον περί τα ενδύματά μου, να έχετε το νου σας: μπορεί ο διπλανός σας που φορά κρεμ μπλούζαν να φέρει όπισθέν του την ως άνω εξωγήινην. Και τότε θα ξέρετε ότι θα πρέπει να πέσετε να προσκυνήσετε και να φιλήσετε την  εικόνα (δεχόμεθα και τάματα).

Ειμί Κωνσταντίνος το άλιεν και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Πάντως από το συγκεκριμένον κατάστημα έχω αγοράσει διάφορα αντικείμενα με καταπληκτικήν επιτυχίαν. Μέχρι και τα χρυσά μου σανδάλια με τον δικέφαλον αετόν από εκεί τα έχω πάρει (φοβερά για τις παραλίες της Μυκόνου - αν συνδυασθούν μάλιστα με την εξωγήινην θα κάνω θραύσιν).

Υ.Γ.2: Η εξωγήινη είναι ακόμη εις την ντουλάπαν και δεν έχει φορεθεί. Μήπως έχει κανείς ιδέας αξιοποιήσεώς της (πλην της δωρεάς της εις την NASA);

Αποκριάτικη δημοσκόπηση

Ο βασιλεύς Καρνάβαλος ως γνωστόν βασιλεύει κατά την Αποκριάν και σήμερον, τελευταία Κυριακή αυτής, καίγεται. Η απορία μου πάντοτε ήτο: υπάρχει βασίλισσα και, εαν ναι, τι γίνεται με αυτήν; Κάνοντας ζάπινγκ εις την ελληνικήν τηλεόρασιν είδα πολλές κυρίες να διεκδικούν επαξίως τον τίτλον - μία μάλιστα ουχί μόνον είναι πυρίμαχος, αλλά μου προεκάλεσε ανελέητον κάψιμον, όταν κατά τας νυχτερινάς ώρας του Σαββάτου την εντόπισα να παρουσιάζει την υπερπαραγωγήν "Το χαλι του Ζορό" (η λέξις επίτηδες έμεινε χωρίς τόνον, για να τον τοποθετήσετε όπου επιθυμείτε).

 

(Στον ρόλο του Ζορό: η Δέσποινα Μοιραράκη.
Στον ρόλο του Δον Ραφαέλ: ο Μοχάμεντ.
Στον ρόλον του Δον Πέδρο: ο Αλή.
Στον ρόλον του Δον Φελίπε: ο Αχμέτ.)

Πραγματικά, αδυνατώ να αποφασίσω αν οι ανωτέρω φωτογραφίες είναι τραγικές ή τέλειες (είναι δύσκολον πολλές φορές δια διακρίνουμε το καλτ από το τρας, δεδομένου ότι κάτι μπορεί να είναι τόσο τρας που να γίνεται καλτ), διά τούτο και τις υποβάλλω σε δημόσιαν διαβούλευσιν και δημοσκόπησιν:
- Αν τις βρίσκετε τραγικές, ψηφίστε Α.
- Αν τις βρίσκετε τέλειες, ψηφίστε Β.

(Δεν ξέρω/δεν απαντώ, λευκό, άκυρο και αποχή δεν επιτρέπονται).

Ειμί Κωνσταντίνος ο βασιλεύς Καρνάβαλος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Η κυρία Μοιραράκη εδήλωσε ότι θα ανακοινώσει σημαντικά νέα για τον θρησκευτικόν της γάμον την Πέμπτη το βράδυ (δεν το έκανε το Σάββατον, γιατί φορούσε μάσκα - έτσι είπε, αλήθεια!). Δεν καταλαβαίνω: αφού είναι παντρεμένη, γιατί τότε φλερτάρει και με τον βασιλιά Καρνάβαλο;

Mémoires de Paris

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός επέστρεψε από το ταξίδιόν του εις Παρισίους. Όπως εφάνη από την πρώτην στιγμήν, ήτο και τούτο ένα ταξίδιον γεμάτον συγκινήσεις, δεδομένης της συνυπάρξεώς του εις το αεροπλάνον με τον κ. Πάγκαλον (ήδη εις τα σχόλια της προηγουμένης αναρτήσεως σκέπτομαι να ανοίξω γραφείον ταξιδίων που να οργανώνει εκδρομάς ακολουθώντας Έλληνες πολιτικούς).

Εννοείται φυσικώς πως δεν έμεινα εις τας Βερσαλλίας, αφενός διότι εκεί μένουν δευτεράντζες βασιλείς και αφετέρου γιατί πήγα ινκόγκνιτο (άλλωστε δεν είμαι κανένα λιμάρι να μου λείπουν τα παρισινά ανάκτορα, αφού έχω ήδη μείνει εις το Λούβρον). Ωστόσο το γεγονός της επισκέψεώς μου διέρρευσε, όπως διεπίστωσα όταν επήγα εις θέατρον της γαλλικής πρωτευούσης, όπου μάλιστα οι άνθρωποι του θεάτρου με ανεγνώρισαν και μου έδωσαν κεντρικήν θέσιν εις το κεντρικόν θεωρείον (σημείωσις: για να κερδίσουν σειράς, έχουν φτιάξει τας θέσεις των γαλλικών θεάτρων αποκλειστικώς για ανθρώπους έως 1,50 ύψος, επομένως τα υπόλοιπα 35 εκατοστά μου εδεινοπάθησαν). Παρόλο που ο λαός αρχικώς έκανε πως δεν με αντελήφθη, εις το τέλος της παραστάσεως δεν άντεξε άλλο και με εχειροκρότησε με ενθουσιασμόν - pour information, είδα τον μονόλογον του Bernard-Marie Koltès "Η νύχτα μόλις πριν από τα δάση" με τον Romain Duris σε σκηνοθεσίαν Patrice Chéreau.

Χαρούμενος από τας εκδηλώσεις λατρείας των Γάλλων αναγνωστών του παρόντος ιστολογίου, επήγα την επομένην εις μουσείον το οποίον δεν είχε τύχει να επισκεφθώ κατά το παρελθόν: το Musée des arts et métiers (ας πούμε Μουσείον Εφευρέσεων). Εξαιρετικώς ενδιαφέρον, τόσον που απεφάσισα να δωρίσω δύο από τα οχήματά μου:

Η ως άνω γουρούνα ενδείκνυται για διακριτικάς μετακινήσεις εις αθηναϊκά πεζοδρόμια με ανάγλυφον που προσομοιάζει εκείνον του πλανήτου Άρεως. Η δυνατότης της να κυκλοφορεί επάνω εις παρανόμως σταθμευμένα οχήματα και δίκυκλα την καθιστά εξαιρετικώς πρακτικήν.

Για πιο επίσημες μετακινήσεις όμως συνήθως προτιμώ αυτοκίνητον - ουχί βεβαίως κάποιο από τα συνηθισμένα του νεοπλουτέ ελληναριού, τύπου Μερτσεντέ, Καγιέν (και δεν εννοώ το πιπέρι), Λέξους κτλ. αλλά κάτι σικ ως αυτό εδώ, το οποίον συνδυάζει την τεχνολογίαν της αυτοκινήσεως με το ρετρό του κάρου:

Οι υπεύθυνοι του Μουσείου ευγνώμονες μού έκαναν με την σειράν τους ορισμένα δώρα: όταν τους ενημέρωσα για την τραυματικήν εμπειρίαν της πτήσεώς μου με τον κύριον Πάγκαλον, μου προσέφεραν ασφαλή επιστροφήν εις την business class του ακολούθου μηχανικού πτηνού:

Επιπλέον με εφοδίασαν με το απόλυτον εργαλείον: πρόκειται περί επαναληπτικής φωτογραφικής μηχανής με ιδιάζον ντιζάιν. Προειδοποιώ λοιπόν τους εγχωρίους πολιτικούς, δημοσιογράφους, τηλεοπτικούς αστέρας και λοιπούς σελέμπριτις ότι ο φακός της μηχανής και συνακολούθως του ιστολογίου του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού θα είναι στραμμένος επάνω τους εις κάθε τους βήμα. Και δηλώνω ότι δεν θα διστάσω να πατήσω την επαναληπτικήν σκανδάλην μέχρι να τους εξοντώσω διά της γελοιοποιήσεως:

Ειμί Κωνσταντίνος ο Γάλλος εφευρέτης και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Έκανα και ψώνια, αλλά δεν αναρτώ φωτογραφίας, διότι θα πέσει η σελίς του ιστολογίου μου.

Υ.Γ.2: Επίσης πήγα και εις έκθεσιν του Mondrian (δεν το λέγω όμως εις τον μπάρμπα μου, τον Ιωάννη ΣΤ', διότι θα μου πει ότι αυτό δεν είναι τέχνη αλλά εφαρμοσμένες θεωρίες). Πάντως, σκέπτομαι ότι κακώς επήγα: αν επιθυμώ παλαβομάραν και απαλεψιάν, δεν χρειάζεται να πάω μέχρι το Pompidou: αι αναρτήσεις μου με καλύπτουν πλήρως.

Ο Ιωάννης Καντακουζηνός υπερισχύει

Ο μπάρμπας μου, ο αυτοκράτωρ Ιωάννης ΣΤ', είναι συγκλονισμένος: υπάρχει ένας μανιακός εξ Αιγύπτου ονόματι Κωνσταντίνος Καβάφης που δηλώνει ποιητής και ασχολείται συνεχώς μαζί του. Ήδη έχει γράψει ένα ποίημα σχετικώς με την στέψιν του (πρόκειται για το ποίημα "Από υαλί χρωματιστό", ανάλυσιν του οποίου έχω κάνει εδώ). Ο ποιητής επανέρχεται τώρα(;) με ένα άλλο ποίημα υπό τον τίτλον "Ο Ιωάννης Καντακουζηνός υπερισχύει".

Δυο λόγια για το έργον (το ιστορικόν πλαίσιον θα το διαβάσετε εις την ανάλυσιν του πρώτου ποιήματος): λίγο μετά την νίκην του μπάρμπα μου εις τον εμφύλιον με την αυτοκράτειρα Άννα της Σαβο(υρ)ίας, ένας κτηματίας που ανήκει μάλλον εις τους λεγόμενους "Δυνατούς" (νομίζω πως ξέρω ποιος είναι: πηγαίναμε εις το ίδιο γυμναστήριον και εις το πεκ-ντεκ έβαζε διπλάσια κιλά από εμένα), οικτίρει την επιλογήν του να σταθεί εις το πλευρόν της αυτοκράτειρας κατόπιν προτροπής του μητροπολίτου και αγωνιά για την τύχην του.

Είναι προφανές ότι ο παντελώς άγνωστος και ατάλαντος ποιητής προσπαθεί να κλέψει ολίγην από την αίγλην του μπάρμπα μου, για να αναρριχηθεί. Και επειδή πιστεύω πως εδιάβασε την ανάρτησίν μου για το άλλο του ποίημα και το κράξιμον που έφαγε εκεί, αποφάσισε να το γυρίσει εις τα γλειψίματα (π.χ. γράφει ότι ο μπάρμπας μου είναι "λίαν επιεικής" ή βάζει τον άρχοντα να σκέπτεται να προσπέσει εις τα πόδια της θειας μ' της Ρήνως - "ή, στην κυρία Ειρήνη να προσπέσει, να κλαυθεί;"). Ωστόσο, όπως κάθε μανιακός φαν, έτσι και αυτός δεν μπορεί να κρύψει την ζήλιαν του για την δόξαν του μπάρμπα μου: δύο φορές τον αποκαλεί "κυρ Γιάννη", όπως και εις το πρώτον ποίημα (τάχα μου τίτλος βυζαντινός, λες και ο μπάρμπας μου είναι κανένας μπακάλης).

Ο ενοχλητικότατος τούτος τύπος έχει προκαλέσει την οργήν και τον φόβον του Ιωάννου ΣΤ' (συγκεκριμένως φοβάται μην τον δολοφονήσει ο μανιακός του φαν κατά την διάρκειαν της απονομής των Όσκαρ, όταν θα δίδει το χρυσούν αγαλματίδιον εις τον "Κυνόδοντα", γι' αυτό και έχει φαγωθεί να προσλάβει σωματοφύλακα τον Κέβιν Κόστνερ). Μία άλλη του σκέψις είναι να κάνει ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του. Εγώ του είπα ότι έχω βάσιμες υποψίες πως ο Καβάφης δεν πρόκειται να γράψει άλλο ποίημα, αλλά ο μπάρμπας μου είναι ανένδοτος. Θέλει μάλιστα να ζητήσει τα ασφαλιστικά μέτρα από το Συμβούλιον της Επικρατείας. "Μα, μπαρμπούλη" είπον εγώ "εις το Πρωτοδικείον πρέπει να πας, ουχί εις το Συμβούλιον της Επικρατείας". "Δεν με ενδιαφέρει" είπε ο αυτοκράτωρ "σιγά μην πάρω το τρόλει να πάω στην Ευελπίδων και να στηθώ στις ουρές μαζί με όλες τις πλεμπαρίες. Άσε που στο Συμβούλιο υπάρχουν ακόμη μερικά δικά μου παιδιά που έχουν λουστεί στα νάματα της Ελληνορθοδοξίας".

Ωστόσο οφείλω να ομολογήσω ότι η ενασχόλησις του αποτυχημένου Αλεξανδρινού ποιητού με τον μπάρμπα μου έχει ξεσηκώσει τους αναγνώστας τού παρόντος ιστολογίου εις την Αίγυπτον (πρώην επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας - για να μην ξεχνιόμαστε). Χιλιάδες λαού έχουν συγκεντρωθεί εις την πλατείαν Ταχρίρ του Καΐρου και φωνάζουν συνθήματα υπέρ του μπάρμπα μου και εμού προσωπικώς. Η αυθόρμητος αντίδρασις τους κατά του καθεστώτος (της Άννας της  Σαβο(υρ)ίας, εννοείται) συνδυάζεται με την απαίτησιν εγκαθιδρύσεως ενός νέου φιλελευθέρου και σοβαρού καθεστώς, αυτού των Καντακουζηνών (τώρα ξέρετε πώς ξεκίνησε και τι ζητά η εκεί εξέγερσις).
Επειδή φοβούμαι ότι διάφοροι κακεντρεχείς δεν θα με πιστεύσουν, ιδού ντουκουμέντα από τις ογκώδεις διαδηλώσεις υπέρ του Ιωάννου ΣΤ' και εμού:

Πλατεία Ταχρίρ, Κάιρο - ο λαός φωνάζει: "Στρώστε τα λινά, να 'ρθούν τα Καντακουζηνά" και: "Δεν είν' η Πούλια, δεν είν' ο Αυγερινός, είν' ο Κωνσταντίνος ο Καντακουζηνός"

Γκρούπις του μπάρμπα μου αισιοδοξούν για την επιστροφήν της δυναστείας μας

Ειμί Κωνσταντίνος ο υπερισχύων και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Αι ημέραι δόξης των Δυνατών της Αιγύπτου έφτασαν εις το τέλος τους. Ό,τι έφαγαν, έφαγαν. Θα φύγουν μαζί με τον Μουμπάρακ, όπως οι Δυνατοί της Άννα της Σαβο(υρ)ίας. Αλλά έτσι είναι, έπαιξαν και έχασαν: εδιάλεξαν το λάθος στρατόπεδον και τώρα που ο Ιωάννης Καντακουζηνός υπερισχύει, θα αντικατασταθούν από άλλους Δυνατούς - εκτός βεβαίως από όσους είναι τόσο Δυνατοί ώστε να μην τους αγγίζει κανένα καθεστώς.
Υ.Γ.2: Εμελέτησα το έργον του αταλάντου ποιητού και μένω έκπληκτος: καλά, τι κουτσομπόλα είναι αυτή; Δεν έχει αφήσει πρόσωπον για πρόσωπον που να μην το έχει σχολιάσει: από τον Δημάρατον μέχρι τον Ιουλιανόν και από τον Κλεομένη μέχρι τον Μανουήλ Παλαιολόγον. Ήδη η Σταματίνα Τσιμτσιλή τρέμει μήπως ο Καβάφης πάρει την θέσιν της εις το Πολύ Μπλα-Μπλα.
Υ.Γ.3: Αν δεν γίνει δεκτή η αίτησις ασφαλιστικών μέτρων του μπάρμπα μου, υπάρχει και άλλος τρόπος: θα διαδώσουμε για τον Καβάφη ότι ήτο γκέι όπως ο Κολοκοτρώνης.
Υ.Γ.4: Τελευταία φορά που ασχολούμαι με τον συγκεκριμένον ποιητή. Άλλωστε εις το παρόν ιστολόγιον σχολιάζω πολύ σημαντικότερα θέματα - από Τζούλια και κάτω.

Αυτόγραφο

Όπως πληροφορούμαι, η Patty ευρίσκεται ξανά εν Αθήναις για μιαν σειράν συναυλιών. Δεδομένου ότι κατά την διάρκειαν της επισκέψεώς της προ διμήνου έγινε χαμός με τα αυτόγραφα που υπέγραψε, ο μπάρμπας μου, ο αυτοκράτωρ Ιωάννης ΣΤ', είχε την ιδέαν να την προλάβουμε και να διανείμουμε μέσω του παρόντος ιστολογίου τα δικά μας αυτόγραφα, φτιαγμένα ειδικώς για τους αναγνώστας μας.

Το αυτόγραφον που σας παρουσιάζω έχει μοναδικήν ιστορικήν, συλλεκτικήν και (εννοείται) καλλιτεχνικήν αξίαν και η Patty θα φάει την σκόνην μας. Και τούτο διότι είναι το ΠΡΩΤΟΝ και το ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ έως σήμερον χειρόγραφον εις το οποίον βυζαντινός αυτοκράτωρ υπογράφει ουχί με πορφυρόν μελάνι, όπως είναι το σύνηθες, αλλά με γαλάζιον (το χρώμα των καισάρων και των σεβαστοκρατόρων - το χρώμα μου δηλαδή). Ο Ιωάννης ΣΤ' επέμενε βεβαίως να χρησιμοποιήσει τον αγαπημένον του πορφυρόν μαρκαδόρον CARIOCA, αλλά του εζήτησα να τον κρατήσει εντός της Μπομπ Σφουγγαράκης κασετίνας του, διότι η κίνησίς του αυτή θα εδημιουργούσε αισθήματα κατωτερότητος εις τηλεοπτικούς αστέρας που μας ανταγωνίζονται εις την σάτιραν. Μου έκανε την χάριν, αν και συνεχίζει να θεωρεί ότι ημείς δεν πρέπει να ασχολούμεθα με τους ανταγωνιστάς μας και να πίπτουμε εις το επίπεδον τους, διότι εκείνοι είναι άγευσται δευτεράντζαι, κοινότοπαι λαϊκούραι, κακοντυμέναι κιτσαρίαι, πτωχαί πλεμπαρίαι και ξιναί μπασκλασαρίαι, ενώ ημείς, συνέχισε ο αυτοκράτωρ, διαθέτομεν και γνώσιν και αρχοντιάν και τσαχπινιάν ("και λεφτά - λεφτά - εμείς έχουμε λεφτά, μπάρμπα", προσέθεσα εγώ διακριτικώς).

Ιδού λοιπόν το αυτόγραφόν μας προς χρήσιν των θαυμαστών μας:

(Το αυτόγραφον συνετάγη ιδιοχείρως υπό του μπάρμπα μου, του Ιωάννου ΣΤ', φέρει δε την μονογραφήν "Ιωάννης Στ'", διότι, αν έβαζε την πλήρη υπογραφήν του, δεν θα υπήρχε χώρος δι' εμέ εις το αυτόγραφον. Τα γράμματά του είναι καλικαντζάρια, διότι οι αυτοκράτορες σπανίως γράφουν, αφού όλα τα υπαγορεύουν εις τους σεκρετικούς νοταρίους της αυτοκρατορικής γραμματείας. Και εννοείται πως το κουκλί δεξιά είμαι εγώ και από κάτω η υπογραφή μου - επομένως, ναι, είμαι υπαρκτό πρόσωπο.)

Το αρχείον είναι αρκούντως μεγάλον, ώστε να μπορείτε να το τυπώσετε σε πόστερ και να το αναρτήσετε επάνω από την κλίνην σας (αποποίησις ευθυνών - βαρβαριστί disclaimer: Δεν ευθύνομαι για τας καυτάς σεξουαλικάς φαντασιώσεις που θα σας δημιουργήσει η εικών μου).

Παρακαλώ, όποιος επιθυμεί να κορνιζώσει το αυτόγραφον, να χρησιμοποιήσει κορνίζαν τουλάχιστον σαν αυτήν εδώ.

Ειμί Κωνσταντίνος ο κάτωθι υπογεγραμμένος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Τέρμα κάτω εις το ιστολόγιον έχω τοποθετήσει μετρητή επισκεπτών και ο αριθμός με προβληματίζει: αν το τελευταίον διάστημα περίπου κάθε 15 ημέρες το ιστολόγιον παρακολουθείται 1000 φορές (εντάξει, δεν σημαίνει ότι είναι 1000 διαφορετικοί αναγώσται, διότι οι περισσότεροι έρχονται και επανέρχονται), γιατί εσείς οι υπόλοιποι δεν αφήνετε κανένα σχόλιον; Και γνωρίζω "γιατί και πώς ζείτε ανάμεσά μας": κάποιοι εξ υμών μού έχετε αποστείλει ηλεκτρονική αλληλογραφία ή μηνύματα εις την Βίβλον Προσώπων (βαρβαριστί: Facebook). Όπως βλέπετε, τα σχόλια είναι ανοικτά ακόμη και δι' όσους δεν διαθέτουν λογαριασμόν.  Άιντε ντε!
Υ.Γ.2: Παρακαλούνται να δώσουν πλήρη στοιχεία οι επισκέπται μου από το Tuvalu, τους US Educational Institutions και τους International Organizations (έτσι μου τα βγάζει) - αι δύο τελευταίαι κατηγορίαι παρακαλούνται να μου εξηγήσουν και εις ποίον διεθνές εκπαιδευτικόν πρόγραμμα έχει ενταχθεί το παρόν ιστολόγιον. Αν το "International Organizations" σημαίνει ότι μου προτείνεται διαμεσολαβητικός ρόλος σχετικώς με την Αίγυπτον, παρακαλώ ενημερώστε με εγκαίρως, προκειμένου να ραφτώ για την τελετήν των Νόμπελ.
Υ.Γ.3: Να σημειώσω ότι η πλέον αγαπημένη ανάρτησις (μακράν των άλλων) παραμένει η "Πρόβα νυφικού" και τούτο διότι υπήρξε παραπομπή από τα bourdela.com - δι' όσους ενθυμούνται. Τελικώς ο γάμος δεν έγινε: η Ιουλία δεν πήρε τον κύριον Κουτάλα αλλά δύο μαύρους.

Απόγνωσις

Μετά την εκπεφρασμένην απόγνωσιν των Ιεραρχών, έρχεται η σειρά των ποδοσφαιριστών (τα πρωτοσέλιδα είναι σημερινά):

και η σκληρά και άκαρδος απάντησις των αντιπάλων:

Πού θα πάει πια αυτή η κατάστασις με τους απεγνωσμένους; Ας τους πάρει κάποιος να ησυχάσουν.

Ειμί Κωνσταντίνος ο αθλητικογράφος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Αίσχος: ψηφίζουν και τα ζώα!

Μετά την χθεσινήν ανάρτησιν το παρόν ιστολόγιον παραμένει εντός του ζωικού βασιλείου παρουσιάζοντας έναν άλλον μακρινόν συγγενή μας.

Αποκαλύπτω σήμερον για ποιον λόγον το Kontra Channel πολεμείται απηνώς: είναι το μόνον που στηλιτεύει με ντοκουμέντα το οργανωμένον σχέδιον αθρόων ελληνοποιήσεων με σκοπόν την αλλοίωσιν της βουλήσεως του ελληνικού εκλογικού σώματος (ο ίδιος ο κύριος Κακλαμάνης έχει δηλώσει ότι ο αριθμός των ψηφισάντων αλλοδαπών ανέρχεται εις τον ιλιγγιώδη αριθμόν των 1900 εν Αθήναις). 

Το Kontra Channel αποκαλύπτει: φέρνουν χιλιάδες αλλοδαπά ζώα, προκειμένου να γεννήσουν εν Ελλάδι και να αποκτήσουν πλήρη δικαιώματα!!!

Βέβαια ο βασικός παρουσιαστής του καναλιού μας είχε προειδοποιήσει προ ετών από άλλο μετερίζι του αυτού ομίλου για την εισβολήν ζώων.

Είναι προφανές πλέον ότι πενήντα χρόνια μετά το "ψήφισαν και τα δέντρα" το σκηνικόν επαναλαμβάνεται: πλέον ψηφίζουν και τα ζώα (και δεν θέλω εξυπνακίστικες ερωτήσεις του τύπου "γιατί, τόσα χρόνια ζώα δεν εψήφιζαν;"). Και έτσι όπως γεννοβολούν κατά το ως άνω ντουκουμέντον, δεν θα παραξενευθώ αν έχουμε χιμπατζή πρωθυπουργόν σε 20 χρόνια (παρατηρήσεις ότι προσφάτως είχαμε, θα απορριφθούν ως αναληθείς, προβοκατόρικες και υβριστικές).

Έξω οι χιμπατζήδες. Μέσα οι τζαμπατζήδες.

Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι. Χιμπατζής γίνεσαι, δεν γεννιέσαι.

Δεν έχεις ψυχή ελληνική, χιμπατζή, χιμπατζήηη...

Kontra Channel. Kontra στη λογική. Kontra στους χιμπατζήδες.

Ειμί Κωνσταντίνος ο ανθρωπόμορφος Έλλην και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Φήμαι κυκλοφορούν ότι τα ξένα κέντρα που απεργάζονται τα σχέδια αφελληνισμού, μετά την επιτυχίαν των Mazoo and the Zoo (μην μασάτε, μασόνοι πράκτορες είναι), θα κατακλύσουν την Ελλάδα με δήθεν ελληνοπρεπή ζώα (Κένταυρος, Πήγασος, Στυμφαλίδες όρνιθες, Μινώταυρος, Κύκλωπες, Σφίγγα κ.α.), προκειμένου να αλλοιώσουν ύπουλα τα εκλογικά αποτελέσματα προκαλώντας σύγχυσιν εις τους ελληνόφρονας.

Έλληνες, στα όπλα! Η εκλογική περίοδος τελειώνει! Η κυνηγετική ΤΩΡΑ αρχίζει!

Στα μούτρα σου!

Η σημερινή βυζαντινοπρεπής χειρονομία είναι προσφορά της Καθημερινής.

Ειμί Κωνσταντίνος ο μουντζωμένος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Ο συγγραφεύς ακόμη κυκλοφορεί και μουντζώνει ελεύθερος.

ΣΟΚ!

"Τι μου έταξε η Ελένη Μενεγάκη": αποκλειστικές δηλώσεις της Παναγιάς στο περιοδικό "σοκ" που κυκλοφορεί.

Ειμί Κωνσταντίνος ο σοκαρισμένος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Επισκόπησις όλων των σημαντικών ζητημάτων που απασχολούν την Ελλάδα εδώ.

Αιωνία της η μνήμη

Με νέον δικαστικόν πραξικόπημα είναι αντιμέτωπη η Ελλάς. Σαν να μην μας έφθανε η καταδίκη του Παναγιώτη Τόκου ή η επαπειλούμενη απόρριψις του αιτήματος του Τόλη Βοσκόπουλου για διαγραφή 5,5 εκατομμυρίων, τώρα τα ελληνικά δικαστήρια βρήκαν νέον θύμα: την Ιουλία Αλεξανδράτου. Πιο συγκεκριμένως, το Μονομελές Πρωτοδικείον Αθηνών έκανε δεκτήν αίτησιν ασφαλιστικών μέτρων του καζίνου Λουτρακίου και απαγορεύει κάθε είδους διαφήμισιν εις την casino848 με προφανή στόχον την Ιουλία (η αφίσα της Ιουλίας ήτο μία από τας τελευταίας γιγαντοαφίσας που εβλέπαμε εις τους δρόμους μετά την επιδρομή των αρχών για το βίαιον ξήλωμά τους). 

Όσα χρόνια όμως και αν περάσουν, θα μείνει για πάντα χαραγμένη εις την μνήμην μας η ροζ αφίσα, το πλατινέ μαλλί, το ροζ (ξανά!) τιραντέ μπλουζάκιον και κυρίως η χειρόγραφος υπενθύμισις "JULIA". Πάντα ωστόσο αναρωτιόμουν τι εννοεί: "παίξε ως Julia;" Μήπως ότι ακόμη και τας νοητικάς ιδιότητας της Ιουλίας να διαθέτεις και πάλι μπορείς να παίξεις;

Η παρούσα ανάρτησις αφιερούται εις την αδικοχαμένην αφίσαν που μας εσυντρόφευσε εις μποτιλιαρισμένας λεωφόρους, εξορμήσεις για ψώνια, βόλτας και εκδρομάς:

Ειμί Κωνσταντίνος ο θρηνών και άρτι ωλοκλήρωσα.

Στέμμα στο γυμνό κορμί μου

Οι συνεπείς οπαδοί του πρωτονοβελισσιμοϋπέρτατου Κωνσταντίνου Καντακουζηνού θα θυμούνται την απάντησιν της κυρίας Ρίκας Βαγιάννη εις επιστολήν που της απέστειλα εις την Lifo και την ανταπάντησίν μου πριν από μίαν εβδομάδα.

Τούτη την εβδομάδα υπάρχει και συνέχεια: ο κύριος Φώτης Βαλλάτος εις την σελίδα 3 του ιδίου εντύπου και εις την στήλην "You said it" (ελληνιστί: Συ είπας), γράφει σχετικώς με την επικοινωνίαν μου με την κυρίαν Βαγιάννη και παραθέτει την ανταπάντησίν μου υπό τον τίτλον "Το Καντακουζηνόν (απόκρυφον) Ευαγγέλιον" (το τεύχος εδώ).

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Lifo διά την ενασχόλησίν της με το παρόν ιστολόγιον και τον αυτοκρατορικόν διάδοχον Κωνσταντίνον, αλλά πρέπει να την ενημερώσω ότι η επικοινωνία μας δεν μπορεί να συνεχισθεί υπό αυτήν την μορφήν, διότι εις το Ιερόν Παλάτιον έχουμε και άλλες δουλειές: πρέπει να εγκρίνω νεαρές (όχι, δεν με πήραν κριτήν εις τηλεοπτικήν εκπομπήν: νεαρές ονομάζονται οι βυζαντινοί νόμοι), να εκλέξω νέους πατρικίους και να επιμεληθώ την Ιστορίαν του μπάρμπα μου, του αυτοκράτορος Ιωάννου ΣΤ' - θέλει να την κάνει πολύ πικάντικην και σκέπτεται να βάλει μέσα μέχρι και φωτογραφίαν της Μινερβίνης (ουχί της μαργαρίνης αλλά της ζωντοχήρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου) που την δείχνει να φιλιέται εις την Ρώμην.

Και σαν να μην μου έφθαναν όλα τούτα, μου έφεραν χθες και ένα χρυσόβουλον για υπογραφήν: λέγει ότι ημείς, η αυτοκρατορική οικογένεια των Καντακουζηνών, παραχωρούμε την λίμνην Βιστωνίδα εις την μονήν Βατοπεδίου, η οποία ως αντάλλαγμα μας δίδει ένα υπόγειον εις τα Ταμπούρια Πειραιώς και μια γκαρσονιέραν με (ανομιμοποίητον) ημιυπαίθριον εις την Σταυρούπολιν Θεσσαλονίκης, αλλά ακόμη δεν ξέρω αν θα το υπογράψω. Ζήτησα γνωμοδότησιν από το Νομικόν Συμβούλιον, το οποίον λέγει ότι η ανταλλαγή είναι συμφέρουσα, ενώ και ο Μέγας Λογοθέτης (ο συνονόματός μου Πρωθυπουργός του μπάρμπα μου) επιμένει ότι δεν υπάρχει ζημία του Δημοσίου. Να τον πιστέψω; 

Αφήστε δε που περνάμε και αλουμίνια τώρα εις το Ιερόν Παλάτιον και έχουμε ενεργειακάς επιθεωρήσεις και άλλας φασαρίας. Και μην ξεχνάτε ότι περιμένουν υπομονετικά εις την σειράν τους για σχολιασμόν και οι υποψήφιοι των αυτοδιοικητικών εκλογών... Πόσα να προλάβω ο Κωνσταντίνος; Πόσα να αντέξω ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος;

Επιστρέφω όμως εις την Lifo: η ευτυχής έκπληξις του ενεστώτος τεύχους (α λα της, Κωνσταντίνε, με τα ελληνικά σου!) είναι ότι υπό την ιδίαν στήλην συστεγάζομαι ξανά με την δεσποινίδα Ματίνα! Συγκεκριμένως, ο κύριος Βαλλάτος αναφέρεται εις τον καθυστερημένον (κατά 3 μήνες) σχολιασμόν γυμνής φωτογραφίσεως της δεσποινίδος Ματίνας από ενημερωτικήν ιστοσελίδα (αναπαρήχθη και από άλλες κατόπιν). Προτείνω σειράν καυτών θεμάτων εις την ιστοσελίδαν και τους μιμιτάς αυτής: η Ελένη Μενεγάκη πήγε εις τον Άλφα, νέος δίσκος από την Άννα Βίσση υπό τον τίτλον "Τραύμα", ο Μιχάλης Ρακιντζής θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα εις την Γιουροβίζιον, ο Τσάκας κέρδισε εις το Big Brother. Διεθνή καλλιτεχνικά νέα: παντρεύτηκαν Τζένιφερ Άνιστον και Μπραντ Πιτ, Bloody Sunday: η νέα επιτυχία των U2, σάρωσε εις τα Όσκαρ ο Τιτανικός. Αν θέλουν μάλιστα, μπορούν να επεκταθούν και εις τα πολιτικά: Βενιζέλον δείχνουν για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ αι δημοσκοπήσεις, "λεφτά υπάρχουν", 69,18% υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας εις το δημοψήφισμα, εις το Ναυαρίνον ο ηνωμένος στόλος Άγγλων-Γάλλων-Ρώσων, η Πόλις εάλω!

Ο Κωνσταντίνος πάντως το έπιασε το υπονοούμενον της Lifo: συνδυάζοντας την λέξιν "απόκρυφον", που ο κύριος Βαλλάτος θέτει εις τον τίτλον της αναπαραχθείσης αναρτήσεώς μου, με την πληροφορίαν για την δεσποινίδα Ματίνα, είναι ξεκάθαρον ότι η Lifo μού προτείνει γυμνήν φωτογράφισιν! Αν και θεωρώ ότι η φωτογράφισις του "Επομένου Πρωτοπανεντιμοϋπερτάτου Προτύπου" (αγγλιστί: "Next Top Model") εις πόζαν με αποκλειστικόν αξεσουάρ το στέμμα του θα στοιχειώσει τας καυτάς νύκτας των αναγνωστών της Lifo και του παρόντος ιστολογίου, φοβούμαι ότι πρέπει να αρνηθώ, διότι σκέπτομαι τι θα πει και η Ιερά Μονή Βατοπεδίου (αν και ακούω ότι τέτοια ταμπού δεν έχει - αφήστε δε που με το χρυσόβουλον μάλλον θα το βουλώσει).

Εις την θέσιν μου αντιπροτείνω τον μπάρμπα μου, τον αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ', ο οποίος είναι πρόθυμος να αποδείξει ότι εν Ελλάδι ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Ειμί Κωνσταντίνος ο εστεμμένος (μόνον!) και άρτι ωλοκλήρωσα.

Δημοσία συγγνώμη

Ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός ευρίσκεται εις την δυσάρεστον θέσιν να ζητήσει συγγνώμη από το περιοδικόν Wallpaper που έκραξε προ μηνός. Δεν αντελήφθη ότι το περιοδικόν ευρίσκετο εις την διεθνή πρωτοπορίαν, όταν, μεταξύ άλλων, είχε αφιέρωμα εις τα δερμάτινα, τας μπότας και τα υπόλοιπα στρατοκαυλέ αξεσουάρ. Δεν αντελήφθη ούτε ότι θα ενέπνεε τον νέον κώδικα ενδυμασίας (αγγλιστί dress code) του Προεδρικού Μεγάρου. 

Συγκεκριμένως, ο νέος (και καλός, όπως πληροφορούμαι) σκηνοθέτης κ. Σύλλας Τζουμέρκας φωτογραφίζεται δίπλα εις τον Πρόεδρον με αμφίεσιν στρατιωτικήν: ουχί φουστανέλα της προεδρικής φρουράς αλλά άρβυλον, συνοδευόμενον από μαύρα ενδύματα - απαραίτητα λόγω της προφανούς επισημότητος του χώρου.

(Ο δεκανέας Τζουμέρκας συμμετείχε εις το φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας με την ταινίαν "Χώρα προέλευσης".)

Η θεία μου Julia Dent Cantacuzène Spiransky-Grant (εγγονή του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Ulysses Grant - ναι, η οικογένειά μου είναι εις όλα τα διεθνή πόστα: έχει φάει την σκόνην μας η λέσχη Μπίλντεμπεργκ!), η οποία με προμηθεύει με τον αμερικανικόν τύπον, μου απέστειλε προσφάτως το νέον τεύχος του Wallpaper. Διστάζω ωστόσο να το κράξω την φοράν τούτη, διότι πιστεύω ότι συντόμως θα δούμε τις προτάσεις μόδας του εις το Προεδρικόν Μέγαρον - ενδεχομένως δε και εις το Υπουργικόν Συμβούλιον με πιο πιθανήν πρωτοπόρον την κυρίαν Άνναν σύζυγον Γιώργου Νταλάρα:

Ειμί Κωνσταντίνος ο μετανοήσας και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Παρακαλούνται οι αναγνώσται του παρόντος ιστολογίου να μην τρομάξουν, αν δουν εις τον ουρανόν της Αττικής ΑΤΙΑ (Αγνώστου Ταυτότητος Ιπτάμενα Αντικείμενα): κατά πάσα πιθανότητα θα πρόκειται περί των ιπταμένων ντολμάδων του Τουρκοκυπρίου καλλιτέχνου Hussein Chalayan (αυτές τις μέρες υπερίπτανται της Κωνσταντινουπόλεως) που ο αέρας έφερε προς τα εδώ:

Η συνταγή των ιπταμένων ντολμάδων εδώ. Συμβουλή: αν τους μαγειρέψετε, κλείστε τα παράθυρα μην σας φύγουν!