Διακοπαί

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός έχει αρίστη σχέση με τας διακοπάς. Συγκεκριμένα, ή δεν προγραμματίζει τίποτα και τελικώς η κυρα-Μαριγώ, η πλύστρα του ανακτόρου, δεν τον προλαβαίνει σε πλύσιμο και σιδέρωμα ή προγραμματίζει εγκαίρως και τα ακυρώνει όλα ακαίρως, γεγονός που του έχει προσδώσει τον τίτλο "Τζον Τάραμας του ελληνικού τουρισμού", καθώς σκέπτονται να του απαγορεύσουν την είσοδο σε όλα τα ξενοδοχεία. Ωστόσο διστάζουν, διότι η φινέτσα του και η τσαχπινιά του δίνουν άλλον αέρα και άλλο πρεστίζ στα καταλύματά τους.

Έτσι και φέτο, αφού αρχικώς ακύρωσα μια διακοπή, προέκυψε τελευταία στιγμή μια άλλη και σχεδόν εις το καπάκι μια ακόμα με αποτέλεσμα ο Δεκαπενταύγουστος να είναι απλώς μια στάσις εν Αθήναις. Η ανάρτησις αυτή σκοπό έχει να σας περιγράψει πώς πέρασα στο πρώτο νησί που επεσκέφθην, αν και μεγαλύτερη πρόκληση θα ήταν να σας περιγράψω πώς πέρασα στο δεύτερο νησί που θα επισκεφθώ αύριο.

Αφού ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός και η εκλεκτή του συνοδεία έφθασαν εις Πειραιά, ανέβηκαν στην αυτοκρατορική γαλέρα. Κυριολεκτικώς γαλέρα, μόνον κουπί που δεν μας έβαλαν να τραβήξαμε μπας και φτάσουμε ποτέ. Ευτυχώς, διαθέτω εδώ και ολίγες ημέρες σμάρτφοουν, με το οποίον έπαιξα εν πλω και κατάφερα να γεμίσω τον χρόνον μου δημιουργικώς: διάβασα νέα, είδα μέηλ και κατέβασα όλες τις απαραίτητες εφαρμογές που μου επέτρεψαν να παίξω κουίζ πάνω στην Αμερικανική Ιστορία, με έβαλαν να διαβάσω στίχους από το Κοράνι, με ειδοποίησαν για την ώρα της προσευχής μου προς τη Μέκκα, με βοήθησαν να διαβάσω την παλάμη μου και άλλα χρήσιμα. Μόνο πώς να παίρνω τηλέφωνο δεν ξέρω ακόμα, αλλά δεν πειράζει.

Αφού έφτασα εις την Σέριφον τον προορισμόν μου (καλύτερα να μην αποκαλύψω ποιος είναι, διότι τα πλήθη των θαυμαστών μου θα κατακλύσουν το νησί για προσκύνημα στην άμμο που επάτησε ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός), ζήτησα να μου κλείσουν όλον τον όροφον του καταλύματος που θα είχε την τιμή να με δεχθεί. Και όντως, όλος ο όροφος ήταν κλειστός και έμεινα πίσω-κάτω με θέα απολύτως καλοκαιρινή: καλαμιές, κοτέτσι, πετσέτες και μαγιό. Αφού απέφυγα μια ηλεκτροπληξία την ώρα του ντους, αφού δεν κόλλησα legionella pneumophila από το κλιματιστικό του 1294 (νομίζω ότι ήταν το ίδιο κλιματιστικό που είχε στο υπνοδωμάτιό του ο αυτοκράτωρ Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος) και αφού δεν με αποκεφάλισε ο ανεμιστήρας οροφής όταν τον τράβηξα για να τον κλείσω, μετακόμισα εις δεύτερο κατάλυμα, προκειμένου να γίνει απολύτως αισθητή η παρουσία μου εις όλο το νησί και προκειμένου να σωθεί η ζωή μου από τα σατανικά σχέδια των Γλύξμπουργκ που θέλουν μόνον για πάρτη τους τον θρόνο.

Σε απόλυτη καλοκαιρινή διάθεση όπως πάντα, δεν είχα καμιά απολύτως όρεξη να τρέχω στις παραλίες κάτω από τον καυτό ήλιο, διότι δεν είμαι λιαστή ντομάτα, ούτε να βουτάω σε αλατισμένο νερό, διότι δεν είμαι μακαρόνια, ούτε να κάθομαι πάνω στην άμμο, διότι δεν είμαι γάτα. Τέλος πάντων, επέδειξα πνεύμα συνεργασίας και εδέχθην να πάω (μου άρεσε το Γάνεμα - ίσως λόγω του πολλά υποσχόμενου ονόματος). Μόλις έφτασα ενθουσιάστηκα ακόμη περισσότερο, γιατί νόμισα ότι ανεκάλυψα μια ακόμη είσοδο για τον Κάτω Κόσμο, αλλά τελικώς κατάλαβα ότι πρόκειται απλώς για ξενερουά ρομαντική σκηνή:

 Εννοείται ότι έβαλα το αντηλιακό μου, ένα βραζιλιάνικο που είμαι σίγουρος ότι ήταν το μοναδικό εις το νησί, διότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός δεν μπορεί να βάζει ό,τι και η κάθε πλεμπαρία. Το αποτέλεσμα ήταν ότι κάηκα, αλλά δεν πειράζει: σημασία έχει που για ακόμη μία φορά ξεχώρισα.

Και ναι, κυρίες και κύριοι, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι υπαρκτό πρόσωπο ή, τουλάχιστον, διαθέτει υπαρκτή σκιά, η οποία ωστόσο έχει αυτομολήσει, διότι τον εμφανίζει σαν να φορά βράκα, κάτι που εννοείται πως δεν ισχύει (τούτο εδώ είναι το δεύτερο μεγάλο βήμα αποκαλύψεων μετά το αυτόγραφο που σας διένειμα - το τρίτο θα είναι να σας δώσω τους κωδικούς του internet banking μου).

Πρέπει τέλος να σημειώσω ότι είδα όλη τη νυχτερινή ζωή του νησιού (σαύρες, κουνούπια νυχτοπεταλούδες κ.α.), διότι ένα βράδυ κατέβηκα τη μισή απόσταση από τη Χώρα ώς το λιμάνι με τα πόδια, όπου, μόλις έφτασα, νόμισα ότι όσο ήμουν επάνω είχε ήδη ξεκινήσει η Επανάσταση των Λουομένων:

 Επίσης είδα και ορισμένα ανθυποσελέμπριτις ανάξια σχολιασμού (για να το λέω εγώ αυτό, φαντασθείτε μεγέθη...)

Ελπίζω να έχω την ίδια θετική διάθεση και στη δεύτερη διακοπή μου που ξεκινά αύριο.

Ειμί Κωνσταντίνος ο διακοπεύων θίασος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Η ακόλουθη φωτογραφία έγινε ταπισερί του σμάρτφοουν. Αν ποτέ χαθεί και το βρείτε, παρακαλείσθε να το στείλετε από κει που 'ρθε.

20+1 φοβίες

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι πολύ παγερόν άτομον (αγγλιστί: cool). Ωστόσο χθεσινή του συζήτησις τον έφερε ενώπιον των φοβιών του, τις οποίες εθεωρούσε αρκετά φυσιολογικές, αν και οι συνομιληταί του δεν είχαν την αυτήν γνώμην. Γι' αυτό τις θέτει ενώπιον της κρίσεως των αναγνωστών του:

1. Φοβάμαι τις χύτρες ταχύτητος. Συγκεκριμένα φοβάμαι μήπως εκραγεί η χύτρα ταχύτητος και το καπάκι της με αποκεφαλίσει. Όποτε χρειάζεται να διασχίσω κάποιον χώρο, εντός του οποίου θα αναγκαστώ να συνυπάρξω με μια χύτρα ταχύτητος σε κατάσταση λειτουργίας (=κουζίνα - αλλά το γράφω έτσι για μπούγιο), το κάνω τρέχοντας.

2. Την ώρα που περιμένω σε στάση λεωφορείου η οποία ευρίσκεται κάτω από δέντρο, φοβάμαι μήπως πέσει στον αυχένα μου κάποιο φίδι που έχει σκαρφαλώσει εκεί. Γι' αυτό αποφεύγω τις στάσεις λεωφορείων, όταν αυτές βρίσκονται κάτω από δέντρα, και προτιμώ να περιμένω στο δρόμο, όπου δεν κινδυνεύω από φίδια που μπορεί να πέσουν στον αυχένα μου. Και απορώ: ποιος ασυνείδητος έβαλε στάσεις λεωφορείου κάτω από δέντρα; Τα φίδια δεν τα σκέφτηκε;

3. Φοβάμαι να βρίσκομαι στα άκρα. Δεν εννοώ την εκπομπήν της Βίκυς Φλέσσα (αν και, τώρα που το σκέπτομαι, κι αυτήν την φοβάμαι), αλλά το να βρίσκομαι δίπλα στο κενό. Αυτό είναι συνηθισμένη φοβία, ωστόσο της δίνω ένα άγγιγμα πρωτοτυπίας: φοβάμαι μήπως πιάνοντας τα προστατευτικά κάγκελα πέσω μαζί τους.

4. Αποφεύγω να τοποθετώ επί των μηρών μου ηλεκτρονικούς υπολογιστές από φόβο μήπως εκραγούν - η απώλεια για την ανθρωπότητα θα είναι τεράστια.

5. Φοβάμαι μήπως κοπώ από φύλλα φωτοτυπιών, γι' αυτό πάντοτε ξύνω τις άκρες τους με ένα στιλό.

6. Φοβάμαι να τοποθετήσω σταυρό στον λαιμό μου, αφενός διότι ως γνωστόν είμαι αντίχριστος, εξαδάκτυλος και βγάζω φωτιές από το στόμα μου και αφετέρου διότι φοβάμαι μήπως στον ύπνο μου τυλιχτεί γύρω από τον λαιμό μου και με πνίξει.

7. Επίσης φοβάμαι μήπως στον ύπνο μου ματώσει η μύτη μου και πνιγώ από το αίμα σαν τον Αττίλα (κατά την εκδοχήν του ιστορικού Πρίσκου).

8. Φοβάμαι το καλτσόν. Κάποτε είχα διαβάσει την ιστορία ενός τύπου ο οποίος είχε ντυθεί γυναίκα στις Απόκριες και του άρεσε τόσο πολύ η αίσθηση που δεν ήθελε ποτέ να το βγάλει. Ευτυχώς το Τριώδιο πέρασε και την γλίτωσα και φέτο.

9. Φοβάμαι μήπως, την ώρα που κάνω ντους και έχω την κουρτίνα σε έκταση, την τραβήξει ο Άντονι Πέρκινς ή άγγελος Κυρίου (μέρα που 'ναι σήμερα). Αποτέλεσμα είναι να τα κάνω όλα λούτσα.

10. Φοβάμαι μήπως την ώρα που περπατώ πέσει πάνω μου κεραία τηλεόρασης (ιδίως όταν φυσάει).

11. Όταν φυσάει το βράδυ, φοβάμαι μήπως το πρωί βρω ζώα προσγειωμένα στη βεράντα μου (σε γνωστό μου πρόσωπο έχει συμβεί αυτό με παγόνι)

12. Όταν περνάω κάτω από μπαλκόνια, φοβάμαι μήπως καταρρεύσουν πάνω μου. Αποτέλεσμα είναι να τα αποφεύγω ακόμα και όταν βρέχει. Χρησιμοποιώ ομπρέλα αντ' αυτού, αν και φοβάμαι μήπως η ομπρέλα μου τραβήξει κεραυνό.

13. Φοβάμαι μήπως την ώρα που βρίσκομαι σε μπαλκόνι κοπεί το σύστημα που συγκρατεί το ρολό και εγκλωβιστώ εκεί - έχω ένα θέμα με τα μπαλκόνια ή είναι ιδέα μου;

14. (πάλι με μπαλκόνια και πάλι με αέρα) Φοβάμαι μήπως η μεταλλική ράβδος που χρησιμοποιώ για τις τέντες μου πέσει σε κεφάλι περαστικού - αλλά βασικά χέστηκα.

15. Δεν μυρίζω ποτέ λουλούδια, διότι φοβάμαι μήπως έχει ξεμείνει καμιά μέλισσα.

16. Φοβάμαι τα δάση, κυρίως διότι φοβάμαι μήπως δω μονόκερο. Βασικά δεν φοβάμαι τον μονόκερο, φοβάμαι ότι μετά θα το λέω και δεν θα με πιστεύουν (γι' αυτό το λόγο αποφεύγω να πάω και στα Ιμαλάια, μήπως δω το Γιέτι).

17. Επίσης στα δάση εννοείται ότι αποφεύγω τα πικ-νικ: μπορεί να μυρίσει τα φαγητά κανένα λιοντάρι και να μου επιτεθεί - ναι, το ξέρω ότι δεν υπάρχουν πλέον λιοντάρια στα ελληνικά δάση, αλλά εδώ κοντεύει να εμφανιστεί μονόκερος, τα λιοντάρια θα κωλώσουν;

18. Δεν θέλω να πάω στη Ζάκυνθο, διότι φοβάμαι τα τσουνάμι. Έχω δει και σχετικό όνειρο προ δεκαπενταετίας, ότι ήμουν, λέει, σε ξαπλώστρα της Ζακύνθου και ξαφνικά ο ήλιος κρύφτηκε κάτω από ένα τεράστιο κύμα. Αν ποτέ πάω στη Ζάκυνθο, να ξέρετε ότι το τέλος του κόσμου πλησιάζει.

19. Όταν περπατάω στην ερημιά φοβάμαι όχι ότι θα χαθώ, αλλά ότι δεν θα μπορέσω να εξηγήσω στο ραδιοταξί πού ακριβώς να έρθει.

20. Όταν παίζω πιάνο, φοβάμαι μήπως το καπάκι πέσει πάνω στα χέρια μου. Επίσης φοβάμαι να αγγίξω τις χορδές του μπαγλαμά μήπως και κοπώ. Και να μην σας πω για το δοξάρι του βιολιού, διότι η ανάρτηση θα γίνει εντελώς σπλάτερ.

Μπόνους φοβία (τελευταίο απόκτημα της συλλογής μου, που το οφείλω στη Θεσσαλονίκη): φοβάμαι μήπως εκραγεί το σύμπαν από το φυσικό αέριο που έχουν βάλει όλοι τους εδώ πάνω.

Νομίζω ότι οι φόβοι μου είναι εντελώς λογικοί και κάθε εχέφρων και νουνεχής άνθρωπος τους συμμερίζεται.

Ειμί Κωνσταντίνος ο κατά τα λοιπά ατρόμητος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Να σας ενημερώσω ότι δεν πάσχω από antidaeophobia (=φόβος ότι μια πάπια σε παρακολουθεί - βγαίνει και σε σκίουρο, νομίζω), ωστόσο στόχος μου είναι να κάνω δική μου την σχετική λίστα φοβιών.
Υ.Γ.2: Η συγκεκριμένη ανάρτηση θα μπορούσε να γίνει μπλογκοπαίγνιο: θα μπορούσα δηλαδή να καλέσω άλλους ιστολόγους να καταγράψουν τις φοβίες τους, αλλά φοβάμαι να το κάνω.

Υ.Γ.3: Ακολουθεί ο Εθνικός Ύμνος των φοβιών:

Φιλοσοφικές αναζητήσεις

Είναι γνωστόν ότι η Γκούγκλα έχει κατά καιρούς παραπλανήσει και οδηγήσει εις τα δίχτυα μου πολλά αθώα θύματά μου που βγαίνουν εις το διαδίκτυον προς αναζήτησιν ολίγης τσοντός ή ιστορίας. Με το φαινόμενον των παραπομπών εις το παρόν ιστολόγιον έχω ασχοληθεί και εις το παρελθόν. Ωστόσο σήμερον διαπιστώνω ότι, πέρα από τις συνήθεις αναζητήσεις που οδηγούν εδώ (κλασικές αναζητήσεις π.χ. "η νταίζη ντακ με κορώνα στο κεφάλι φωτογραφίες" ή "θέατρο καλυψώ τρεις λαλούν κ δυό χορεύουν") και τα σεξοπορνοδιαστροφικού ή βυζαντινολογικού ενδιαφέροντος θέματα (το ίδιο είναι), βλέπω εσχάτως ορισμένα καινοφανή. Δείτε π.χ. τας αναζήσεις της εβδομάδος:

Θα ήθελα λοιπόν οι αναγνώσται που ωδηγήθησαν ώς εδώ ψάχνοντας τα ανωτέρω να με ενημερώσουν: με τι ακριβώς σάλτσα φωτογραφήθηκε η Μαρία Μπακοδήμου (πέστο ή αραμπιάτα; - βάζει και έξτρα παρμεζάνα;), τι σημαίνει kyr-13 propo (νέα συνταγή για κοκτέιλ Κιρ-Ρουαγιάλ;), τι ακριβώς υπονοεί η Γκούγκλα όταν στέλνει εδώ κόσμον που αναζητά γόβες, τι είναι αυτό το pamila legh (αν εννοούν την Πάμελα Άντερσον-Λη, να μάθουν ορθογραφίαν πριν ξαναπεράσουν την θύραν του ιστολογίου μου) και γιατί ψάχνουν όλοι εναγωνίως για την πεθερά της Πάμελας, δηλαδή την μαμά του Τόμμυ Λη; Επίσης να ενημερώσω τα απανταχού λιγούρια ότι, όπως κάθε ιστολόγιον που σέβεται τον εαυτόν του, βεβαίως και διαθέτομεν και εμείς καυτάς ειδήσεις περί την Ελεονώραν Μελέτην, αν και δυστυχώς χωρίς την τελευταίαν λέξιν της αναζητήσεως - επιφυλασσόμεθα όμως διά το μέλλον.

Αι αναζητήσεις της ημέρας:

Παρατηρούμε μια επιμονή με το φεγγαράκι της Ελεονώρας Μελέτη στα αγγλικά, όπως και με την μαμά του Τόμμυ Λη. Ωστόσο βλέπουμε και αναζητήσεις για νυφικά Θεσσαλονίκης (γεγονός που πιστοποιεί ότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι πλέον αναπόσπαστον μέρος της Συμβασιλεύουσας - παρεμπιπτόντως, η ώρα η καλλή, φιλλαράκι) ή για σέλες με ύφασμα κεντημένον, προφανώς, από φοιτήτριες του Τμήματος Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς (ΠΑ.ΠΕΙ.), καθώς και για την ξαδέρφη της Κέιτ Μίντλετον, τον τυφώνα Κατρίνα. Πρέπει επίσης να ενημερώσω τους αναγνώστας μου ότι δεν χρειάζεται να μπαίνουν πλέον εις τον κόπον να ψάχνουν για το Nitro, διότι επιτέλους εφαλίρισε. Πρέπει τέλος να δηλώσω ότι, αν και κάτοχος μεταδιδακτορικού εις το χάος, δεν έχω παραχωρήσει ακόμη την σχετικήν άδειαν εις τα playmobil. Όσο για το mpei mple iti θέλω να μάθω: α) ποιος το ψάχνει, β) τι ακριβώς πιστεύει ότι θα βρει και γ) γιατί η Γκούγκλα βγάζει εμένα ως πρώτη επιλογή.

Και η αναζήτησις της ημέρας:

Φίλοι αναγνώσται, προσοχή! Αν πετάξετε γιαούρτι στην οθόνη, μπορεί και να χαλάσει (και το γιαούρτι και ο υπολογιστής - ο Νταλάρας δεν θα πάθει τίποτα).

Ειμί Κωνσταντίνος ο αναζητών και άρτι ωλοκλήρωσα.

Κορυφαία δέκα

Αι προσκλήσεις εις ανόητα μπλογκοπαίχνιδα μού ριγνύουν τα ούμπαλα, ωστόσο, ελλείψει χρόνου και διαθέσεως για την συγγραφήν του επομένου μου αριστουργήματος, θα ρίψω τα μούτρα μου  και θα απαντήσω εις πρόσκλησιν του ασώτου (προηγούμεναι απαντήσεις μου εις ερωτηματολόγια εδώ και εδώ):

1. Αγαπημένη στιγμή:

Η τελετή της στέψεως του μπάρμπα μου, του Ιωάννου ΣΤ', την οποίαν έχω ήδη περιγράψει. Στα καυτά παραλειπόμενα πρέπει να προσθέσω τι φορούσα εγώ: πορφυρή ζακέτα ξεκούμπωτη δαντελωτή, από μέσα t-shirt LAK με στάμπα τον ίδιον τον πολιτικόν κρατούμενον Λάκην Γαβαλάν, μεταξωτό ροζ παντελόνι με κομποσχοίνι αντί για ζώνη, και πράσινα παπούτσια All Star χρυσοκέντητα στο χέρι από 15 βυζαντινές αρχόντισσες με μοτίβα από την καθημερινή ζωή στον παλάτι (βασικά παρτούζες έρραψαν). Να σημειώσω ότι το κοντομάνικο t-shirt συνοδευόταν από ολόχρυσα μανικετόκουμπα. 

Το πρόβλημα βέβαια ήταν ότι κάποιοι κακοήθεις με περνούσαν για συνεργάτη της Μενεγάκη και άλλοι για την νύφη.

2. Αγαπημένο άρωμα:

Byzance του (Ζαχαρία) Rochas (προς άρσιν των παρεξηγήσεων, δεν είμαι εγώ εις την φωτογραφίαν). Εναλλακτικώς θυμίαμα.

3. Αγαπημένο φαγητό:

Ως λάτρης της τυπικής βυζαντινής κουζίνας δείχνω ιδιαίτερη προτίμηση στα Junior γεύματα με δώρον Playmobil.

4. Αγαπημένο γλυκό:

Φανουρόπιτα με δώρον τάμα για αποκάλυψιν χρυσών σολδίων.

5. Αγαπημένο ποτό:

Τα πίνω όλα, βότκα, ουίσκι και κόκα-κόλα - αλλά προτιμώ την σουμάδα, γνωστή παρά τοις Βυζαντινοίς ως θασόροφον.

6. Αγαπημένο βιβλίο:

Τα γράφουμε εις το προφίλ μας αυτά και εκνευρίζομαι: 1) η Ιστορία του μπαρμπούλη μου, την οποίαν πρέπει κάποτε να διορθώσω και να σας ιστορήσω τα γεγονότα όπως πραγματικά έγιναν, 2) "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" στην έκδοση των κλασικών εικονογραφημένων (μπόρεσα και διάβασα μόνον μέχρι την σελίδα 3, την πάνω δεξιά εικόνα), 3) απνευστί το "Οι άγγελοι δεν έχουν φύλο" της Τζένης Χειλουδάκη και (νέο απόκτημα της συλλογής) 4) "Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι" της Λένας Μαντά (ώς την σελίδα 50 -και πολύ λέω- διότι σε σελίδα των 25 γραμμών μέτρησα πάνω από 30 θαυμαστικά. Το Νόμπελ δεν αργεί).

7. Αγαπημένο τραγούδι:

Το ορχηστρικόν "Χαμένες Πατρίδες" του Μιχάλη Ρακιντζή (γκεστ με πανοπλία Τεύτονα Γερμανού ιππότη μες στην Αγια-Σοφιά κάνω εγώ):

(Ό,τι καλύτερο έχει γράψει μετά το "Πλυντήριο" -έβαλα πλυντήριο αδειανό/να νομίζω ότι τριγυρνάς εδώ-  και την "Παντοφλίτσα" -να 'σουνα η παντοφλίτσα που φοράω και πάω για τσίσα)

8. Αγαπημένη σειρά:

Η σειρά L' Homme του Yves-Saint Laurent

9. Αγαπημένη Έξοδος:

Των Εβραίων

10. Αγαπημένη διαδρομή:

Κρεβάτι-ψυγείο

Ειμί Κωνσταντίνος ο παίχτης και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Δεν προσκαλώ κανέναν να παίξει, διότι είμαι ένα εγωκεντρικό γουρούνι.

Κωνσταντίνος ο μισάνθρωπος

Η διάθεσις του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού αγγίζει νέα ιστορικά υψηλά (φαίνεται από το γεγονός ότι έχω εγκαταλείψει το παρόν ιστολόγιον εις την τύχην του), γι' αυτό και απεφάσισα να εγκαινιάσω νέαν στήλην φιλοσοφικoκοινωνικού προβληματισμού (μετά την αστρολογίαν, την μόδαν, την μαγειρικήν και τα κους-κους) και συγκεκριμένως να ασχοληθώ με πτυχήν μου που έχει τρελόν σουξέ εσχάτως, αυτήν της μισανθρωπίας.
Έχω κατά καιρούς δηλώσει ότι είμαι εξαιρετικώς βολικός άνθρωπος, μόνον που απεχθάνομαι τον συνωστισμόν, την πολυλογίαν, την ανοησίαν, τα παιδάκια, τα σκυλάκια, τα γατάκια, τα παπάκια, τους ελέφαντες (μια φορά ανέβηκα σε ελέφαντα και μου μάγκωσε τα πόδια με τα αυτιά του), τα ιγκουάνα, τους εφοριακούς, τους αστυνομικούς, τα ΜΑΤ, το ΚΑΤ, το ΝΑΤ και μερικές άλλες (εκατοντάδες χιλιάδες) κατηγορίες προσώπων, πραγμάτων και καταστάσεων.

Ακολουθεί απόσταγμα της προσφάτου ανθρωποπαρατηρήσεώς μου:

- Μισανθρωπία είναι να προτείνει το facebook στο προφίλ του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού να γίνει φίλος με το αληθινό μου προφίλ και να μην το κάνω, γιατί είμαστε μαλωμένοι.

- Το να διασκεδάζεις με τον τρόπο που γελά ο άλλος είναι σαν να χορταίνεις βλέποντάς τον να τρώει.

- Μουσική είναι ηχητικά κύματα ευχάριστα στο αυτί, τα οποία- Μουσική είναι ηχητικά κύματα. Τελεία. Το να επιδεικνύεις τις γνώσεις σου στα ηχητικά κύματα σε κάνει απλώς καλό φυσικό - μην δοκιμάσεις να κάνεις το ίδιο με τη λογοτεχνία ή τη ζωγραφική, γιατί τότε θα ακούσεις για τα φωτόνια.

- Πιάτο εστιατορίου το οποίο κοστίζει πάνω από ένα ορισμένο ποσό οφείλει να περιέχει ακριβά υλικά (αλλιώς περιέχει πολλή κοροϊδία). Aν δεν βρεις φύλλα χρυσού στη γαρνιτούρα, γύρισέ το πίσω και πες τους να σου το ξαναγαρνίρουν.

- Η δουλειά πωλήτριας/σερβιτόρου σε ακριβό μαγαζί του κέντρου δεν σου δίνει πόντους (αυτό δεν σου το δίνει ούτε το 12ποντο/Nike Air Max που φοράς). Απλώς σου στερεί πολύτιμο χρόνο από τη ζωή σου αναγκάζοντάς σε να αλλάζεις 5 λεωφορεία για να φτάσεις από το Πέραμα στο Κολωνάκι.

- Πολλές κυρίες προτιμούν να γίνουν λέαινες δίνοντας έναν σκασμό λεφτά για λίφτινγκ. Τον μπόγια!

- Μερικές φορές νιώθω σαν να ζω στο 25000 π.Χ.: εκτός από τις λέαινες του λίφτινγκ συναντώ στην Αθήνα και πολλούς ανθρώπους του Νεάντερταλ.

- Αν χρησιμοποιείς συνεχώς αγγλικές λέξεις (funky, vibes, beat κτλ.), επειδή φαντασιώνεσαι ότι γράφεις για το New Yorker, να ξέρεις ότι για τους αναγνώστες σου θα είσαι πάντα ο πώς-τον-λένε-που-γράφει-με-υφάκι-στην-προτελευταία-σελίδα.

- Οι Αγανακτισμένοι με ρωτούσαν τι θα κάνω στις 17 Νοεμβρίου - αλλά με πρόλαβαν και απάντησαν μόνοι τους: "όλοι μαζί θα μουντζώσουμε". Τους παρακαλώ να ρίξουν τις προτάσεις τους για την Πρωτοχρονιά τώρα, γιατί αλλιώς θα κλείσω για ρεβεγιόν αλλού.

- "Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά": η εξίσωση είναι λανθασμένη, διότι η εμπειρία δείχνει ότι δεν ισχύει αναλογικά (η μισή καθαριότητα ΔΕΝ είναι 1/4 αρχοντιάς).

- Να ξέρεις ότι, αν με "σκουντήξεις" στο facebook, περιμένω να μου ζητήσεις συγγνώμη.
Άλλως: ένα από τα πολλά μειονεκτήματα του facebook είναι ότι ως απάντηση στο "σκούντηγμα" έχει μόνον "σκούντηγμα" και όχι "κεφαλοζβερκοφαπογροθοκλοτσοπατινιά μέσα στη μάπα"

- Επιτυχημένη είναι η απεργία των ΜΜΕ όταν η καλύτερη επιλογή που σου αφήνει είναι η εκπομπή του Κυριάκου Βελόπουλου σε επανάληψη και με βίντεο που κολλάει.

- Ερώτηση: Γιατί στα μπαρ η μουσική είναι τόσο δυνατή, αφού κανείς δεν χορεύει; 

  Απάντηση: Για να εμποδίζει τις ανοησίες του συνομιλητή σου να φτάσουν μέχρι τα αυτιά σου.

 Ένσταση: Είναι ωστόσο επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι όσο δυνατότερη είναι η μουσική τόσο περισσότερες ανοησίες ουρλιάζει ο συνομιλητής σου μες στο αυτί σου.

- Μικρός πίστευα ότι η λέξη "μισάνθρωπος" σημαίνει μισός άνθρωπος. Τελικά κατάλαβα ότι δεν είναι μισός άνθρωπος ο μισάνθρωπος. Οι άλλοι είναι μισοί.

Ειμί Κωνσταντίνος - και δεν ειμί καλά.

Το ερωτηματολόγιο του Καντακουζηνού (πρώην Προυστ)

Είναι γνωστόν εις άπαντας ότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, ως καλόβολος, πρόθυμος και προσηνής άνθρωπος ξερνάει βατράχια με τα ερωτηματολόγια και τα μπλογκοπαίχνιδα (αν και έχει απαντήσει σε ένα με τεραστίαν επιτυχίαν). Δεδομένου όμως ότι το ανά τον κόσμον κυκλοφορούν (wow!) ερωτηματολόγιον που φέρει τον τίτλον "Ερωτηματολόγιο του Προυστ" είναι σικάτο και έχει απαντήσει η αφρόκρεμα της αριστοκρατίας, της τέχνης, της επιστήμης και της διανόησης (λαϊκιστί: και η κουτσή Μαρία), απεφάσισα να ασχοληθώ. Να σημειώσω ότι το ερωτηματολόγιον ονομαζόταν έως σήμερον "του Προυστ", διότι ένα από τα πρώτα σελέμπριτι που απήντησαν ήτο ο Γάλλος συγγραφεύς Μαρσέλ Προυστ (και μάλιστα δύο φορές: μία μεταξύ 1884 και 1887 και μία το 1890).
Λέγω "έως σήμερον", διότι εννοείται πως, αφού καταδέχτηκε ολόκληρος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός να απαντήσει, παύει αυτομάτως να ονομάζεται "του Προυστ" και ονομάζεται "του Καντακουζηνού" (το ερωτηματολόγιον μού το εθύμισε προσφάτως ο tovenito, ο οποίος απήντησε εδώ. Ο tovenito βεβαίως κάνει ακόμη μια φορά μισές δουλειές, διότι απαντά σε ένα από τα γιαλατζί ερωτηματολόγια που κυκλοφορούν - εγώ, ως "ορίτζιναλ σινς 1347", απαντώ μόνον εις το "ορίτζιναλ σινς 1890"):

Kύριο γνώρισμα του χαρακτήρα μου.

Η αφιλοχρηματία.

Aρετή που θέλω να έχει ένας άντρας.

Λεφτά.

Aρετή που θέλω να έχει μια γυναίκα.
Λεφτά.

Tι εκτιμώ περισσότερο στους φίλους μου.
Λεφτά.

Kύριο ελάττωμά μου.
Δεν εκτιμώ το χρήμα όσο πρέπει.

Eνασχόληση που προτιμώ.
Να στρώνω τραπέζια.

Πώς φαντάζομαι την ευτυχία.
Να βλέπω Φίλιππο Καμπούρη ξαπλωμένος και τρώγοντας παστίτσιο με κιμά από χαβιάρι.

Ποιά θα ήταν η πιο μεγάλη δυστυχία για μένα.
Να σπάσω νύχι αμέσως μετά το μανικιούρ.

Tι θα ήθελα να είμαι.
Αυτοκράτορας (της μεσημεριανής ζώνης).

Xώρα όπου θα ήθελα να ζω.
Σοβιετική Δημοκρατία της Βαυαρίας (ωραία σημαία, παρεμπιπτόντως - βγαίνει και σε άλλα χρώματα;)

Xρώμα που προτιμώ.
Κεραμιδοκανελοκοραλοκόκκινο - είναι λίγο gay το ερωτηματολόγιο ή μου φαίνεται;

Λουλούδι που αγαπάω.
Λουλούδι μπανάνας (με λουκάνικο) - α, μάλιστα: είναι εντελώς gay.

Πουλί που συμπαθώ περισσότερο.
Θα σου 'λεγα τώρα - εντάξει, το καταλάβαμε όλοι: τελειωμένη περίπτωση.

Aγαπημένοι μου συγγραφείς.
Τζένη Χειλουδάκη, Γρηγόρης Αρναούτογλου, Μαρί Κυριακού, Γρηγόρης Μιχαλόπουλος (must-read το Ημερολόγιο του Στυλιανού Παττακού, το φωτογραφικό άλμπουμ του Βασιλέως Κωνσταντίνου και η βιογραφία του Δημήτρη Τσάτσου - κάποτε κυκλοφορούσε, νομίζω, με τον απίστευτο υπότιτλο "Μια ζωή Τσάτσος")

Ποιητές που προτιμώ.
Νένα Χρονοπούλου, Εύη Κρανιδέλη (Μ' αρέσει το σεξ... πειράζει; - Yes baby σοκολάτα φυσικά), Τηλέμαχος Χυτήρης

Ήρωές μου από τη λογοτεχνία.
Θερσίτης, Κόμης Δράκουλας, Λάσι (την βάζω στους άνδρες ήρωες, διότι πιστεύω ότι ήταν αρσενικιά), Σκρουτζ Μακ Ντακ, Γιώργος Παπανδρέου (θεωρώ αδύνατο να είναι υπαρκτό πρόσωπο)

Aγαπημένες μου ηρωίδες από τη λογοτεχνία.
Baba Yaga, Λαίδη Μάκβεθ, μητριά Χιονάτης, Κλυταιμνήστρα, Catwoman

Συνθέτες που προτιμώ.
Ρωμανός (αυτός ο Ρωμανός), Βασίλης Ξιφαράς, Domenico Scarlatti

Aγαπημένοι μου ζωγράφοι.
Θανάσης Λάλας, Ντανιέλα Κοβάσεβιτς, Μαρία Τσουρή, Ντα Βίντσι, Ρούμπενς, Μποτιτσέλλι (με αυτή τη σειρά)

Ήρωές μου στην πραγματική ζωή.
Αλέξης Τσίπρας, Παναγιώτης Μεντρέκας, Γιώργος Αυτιάς, Μιχάλης Καρχιμάκης, Αλέκος Χρυσανθακόπουλος, Γιάννης Πρετεντέρης, Τρύφωνας (και Αντώνης) Σαμαράς, Ζάχος Χατζηφωτίου, Ηλίας Μόσιαλος, Κώστας Μαρτάκης, Άδωνις Γεωργιάδης, Μητροπολίτης Αμβρόσιος, Πέτρος Κωστόπουλος


Hρωίδες μου από την ιστορία.
Ειρήνη η Αθηναία (σκότωσε ή τύφλωσε όλους τους αντιπάλους της), Hi-5, Μαίρη Μηλιαρέση, Τζούλια Αλεξανδράτου, Παρθένα Φουντουκίδου, Κατερίνα Λάσπα, Ψιψινέλ, Πάμελα Άντερσον, Μαρία Αλιφέρη, Μεσσαλίνα (μεταξύ άλλων και για τον 24ωρο διαγωνισμό σεξ που έκανε με αντίπαλο γνωστή πόρνη, την οποία και κατατρόπωσε με διαφορά 25 παρτενέρ)

Aγαπημένα μου ονόματα.
Λαλάκης, Τέρης, Ντίντης, Νίνο, Ευρυμέδων, Σούλα, Μπέμπα, Νταίζη, Δηιδάμεια

Tι απεχθάνομαι πάνω απ' όλα.
Τα σπαμ μέηλ με λόγια ινδών σοφών που μας κάνουν παραινέσεις αισιοδοξίας και ζεν (από το Νέο Δελχί; άσε καλύτερα!), με μουσική από αρμόνιο της δεκαετίας του '80 και εικόνες με καρδούλες, αγαπούλες, ζευγαράκια, μωράκια, παιδάκια, σκυλάκια, γατάκια, παπάκια - ΤΑ ΜΙΣΩ ΤΑ ΠΑΠΑΚΙΑ - ΤΑ ΜΙΣΩ - ΤΑ ΜΙΣΩ - ΤΑ ΜΙΣΩ

Iστορικά πρόσωπα που αντιπαθώ πάνω απ' όλα.
Αβικέννας, Τζένγκις Χαν, Μαζαίος, Βαζαίος, Πάρις Χίλτον, Ρούλα Κορομηλά, Ηλίας Τσιριμώκος, Πάνος Κιάμος, Στρουμφίτα, Αλέξιος Απόκαυκος (προσωπικοί λόγοι)

Στρατιωτικό κατόρθωμα που θαυμάζω περισσότερο.
Ήττα των Γαλατών από τις χήνες του Καπιτωλίου το 390 π.Χ.

Mεταρρύθμιση που εκτιμώ περισσότερο.
Του Μαρτίνου Λούθηρου  Της Άννας Διαμαντοπούλου

Φυσικό χάρισμα που θα ήθελα να έχω.
Κι άλλο;!

Πώς θα μου άρεσε να πεθάνω.
Με την τελευταία μου πνοή να σβήσω την τούρτα των 1999ων γενεθλίων μου (2000 χρόνια είναι, νομίζω, πολλά), αφού θα έχω ακούσει πρώτα το Happy Birthday to You, από την Έφη Θώδη κατά προτίμηση (ακόμα δεν την έχουν πάει μέσα για γενοκτονία;)

Παρούσα πνευματική κατάσταση.
Άριστη - πιο συγκεκριμένα, σχιζοειδής παράνοια με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

Λάθη στα οποία δείχνω την μεγαλύτερη επιείκεια.
Στα δικά μου.

Aγαπημένο μου μότο.
Brough Superior SS100 μοντέλο του 1925 - α, μάλλον άλλο εννοεί:  όλα είναι γελοία, αρκεί να τα δεις σωστά.


Ειμί Κωνσταντίνος ο απαντών και άρτι ωλοκλήρωσα.


Υ.Γ.1: Εις την φωτογραφίαν βλέπετε τας ιδιοχείρους απαντήσεις του Μαρσέλ Προυστ. Αι ιδιόχειροι απαντήσεις του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού θα βγουν την επομένην εβδομάδα σε δημοπρασίαν από τον οίκον Sotheby's. Προσφορά για τους αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου: 5.000.000 τώρα ΜΟΝΟΝ 4.999.999 χρυσές λίρες Αγγλίας.
Υ.Γ.: Σας έδωσα αρκετήν τροφήν για σκέψιν και συνδέσμους για χάζεμα. Θα αργήσω να επανέλθω.

Τα εις εαυτόν

(Disclaimer: Αυτό το κείμενο γράφτηκε πριν από ένα μήνα περίπου. Αποφασίζω να το αναρτήσω για λόγους που το μέλλον θα αποφασίσει αν πράγματι υφίστανται όπως τους εννοώ.
Όποιος μπήκε να διαβάσει Κωνσταντίνο Καντακουζηνό παρακαλείται να μην ασχοληθεί με το παρόν και να διαβάσει ένα οποιοδήποτε από τα κείμενα των "Ενδόξων στιγμών" κάτω δεξιά.)

Είμαι τυχερός (όχι τυχερός - "άξιος", μου λένε): όποιον στόχο έβαλα τον πέτυχα. Ανέλπιστα καλά, απίστευτα εύκολα. Πράγματα που θεωρώ σχεδόν αυτονόητα - κι ας ξέρω ότι γι' αυτά άλλοι μοχθούν χρόνια και ίσως να μην τα καταφέρουν ποτέ. Άλλοι, ίσως πιο άξιοι από εμένα, γιατί εκείνοι δουλεύουν ενώ εγώ όχι, αλλά πάντα έχω τον τρόπο - ποιος είναι αυτός, ειλικρινά δεν ξέρω. Σκέφτομαι τι έχω κάνει, πόσο με έχουν παινέψει και νιώθω ότι τους κοροϊδεύω όλους, ότι μια μέρα θα καταλάβουν ότι είμαι ένας άχρηστος, ένας απατεώνας - το μόνο ελαφρυντικό μου: ότι γίνεται χωρίς να το επιδιώκω. Σκέφτομαι αν έχω αποτύχει σε κάτι και δεν βρίσκω απάντηση. Κι όμως μέσα μου νιώθω διάχυτη την αποτυχία.

Ακούω τις τελευταίες μέρες αυτό εδώ:




Είναι στη γλώσσα των Tuvan. Δεν ξέρω τι λέει - δεν έχει και μεγάλη σημασία, αφού το νιώθω. Νιώθω τη μοναχικότητα του. Μοναχικότητα, όχι μοναξιά - επιλογή, όχι αναγκασμός. Δεν μου φαίνεται, ούτε εδώ ούτε εκεί έξω. Αλλά λίγο οι συνθήκες αυτών των χρόνων, σκέφτομαι, λίγο ο χαρακτήρας, λίγο οι ανάγκες της κατά μόνας εργασίας, γλιστράνε οι άνθρωποι μέσα από τα χέρια σου σαν τους κόκκους της άμμου. Δικαιολογίες. Ναι, είμαι δύσκολος άνθρωπος, αλλά ούτε αυτό φταίει. Μάλλον φταίει που δεν επιδίωξα ποτέ να με ανατρέψω.
Να κάτι στο οποίο έχω αποτύχει.

Γράφω. Πολύ και συχνά. Όχι μόνο εδώ. Όλη μου η ζωή είναι γράψιμο. Ως κάτεργο και ως πάρεργο. Ως επάγγελμα και ως δημιουργία.
Αλλά τα καύσιμα της ψυχής μου δεν είναι ανεξάντλητα.

Όταν αλλάζω, όταν μιλάω όπως σκέφτομαι εγώ και όχι ο Κωνσταντίνος, βλέπω τις ρωγμές μου. Μέσα από αυτές όμως δεν βγαίνει ο συνηθισμένος μου εαυτός, δεν βγαίνει αυτός που νομίζω ότι είμαι, αλλά κάποιος άλλος. Πάντα συνομιλούσα με τις περσόνες μου, πάντα με γοήτευε η πολλαπλότητά μου. Αλλά όταν διάβασα το βιβλίο Δρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ (το οποίο αφελώς θεωρούσα παιδικό μέχρι τότε) κατάλαβα ότι είμαι παγιδευμένος ανάμεσα στον πόθο για ένα καλύτερο Εγώ ("Εμείς" ίσως θα 'πρεπε να πω) και στη γοητεία της αυτοκαταστροφής.


Κάποιες από τις σχετικά πρόσφατες αναρτήσεις, λόγω της επικαιρότητας, εντάσσονταν στο πλαίσιο αυτών που θεωρώ ως σοβαρές. Ξέφευγαν από τον καταστατικό σκοπό αυτού του μπλογκ, τη γελοιοποίηση των πάντων. Ίσως γιατί οι καταστάσεις ήταν από μόνες τους σουρεαλιστικές και η διακωμώδησή τους δεν προσέφερε τίποτα. Ίσως γιατί ήταν τόσο σοβαρές που η γελοιοποίηση έμοιαζε παράταιρη.
Αλλά η ευρεία κυκλοφορία μιας συγκεκριμένης ανάρτησης με αφορισμούς με προβλημάτισε: μπορεί η δουλειά μου, αυτό που κάνω στον σκλάβο χρόνο, να είναι οι απαντήσεις, όμως ο ελεύθερος χρόνος μου είναι γεμάτος ερωτήσεις. Γι' αυτό και στην κανονική μου ζωή εκφράζω άποψη με απροθυμία: οι βεβαιότητες ποτέ δεν με γοήτευαν. Και επειδή είμαι προορισμένος να ανήκω σε έναν κόσμο που θα ονόμαζε κανείς "το σύστημα", είναι μάλλον παρακινδυνευμένο να τον κρίνω. Το έχω κάνει βέβαια, αλλά πολύ προσεκτικά - εδώ μιλάω πιο καθαρά. Γιατί το συνεχίζω δεν μπορώ να εξηγήσω. Ίσως γιατί είμαι ένας ελεύθερος άνθρωπος που έχει επιλέξει να ζει μια ελεγχόμενη ζωή.


Και το μόνο που μένει είναι απορίες: ποιος είμαι εγώ και ποιος ο Κωνσταντίνος; Ποια τα άλλα πρόσωπά μου; Γιατί τόσο πολλά;


Έχω σκεφτεί σοβαρά να κλείσω αυτό το μπλογκ. Όχι απλώς να το κλείσω, αλλά να το εξαφανίσω, να μην μείνει ούτε μια λέξη από αυτά που έχω γράψει, μόνον μια ανάμνηση σε κάποιους που έτυχε να με διαβάσουν. Κι όλα αυτά από φόβο. Διότι όσα διακινδυνεύω είναι περισσότερα από όσα κερδίζω.
Αλλά ποτέ δεν έβαλα τη ζωή μου στο ζύγι.

Γιατί όλα αυτά; Γιατί ένα μπλογκ; Γιατί να μοιράζεσαι σκόρπιες σκέψεις με το άγνωστο άπειρο; Τι θα μείνει, όταν εγκαταλείψω; Ένα ηλεκτρονικό βαμπίρ, που θα έχει μονάχα αναμνήσεις ζωής: φίλους που δεν γράφουν πια, αναγνώστες που δεν διαβάζουν, σχόλια που μένουν αναπάντητα.

Και τι είναι αυτό που κάνει τους άλλους να με διαβάζουν; Το χιούμορ είναι μια απάντηση, αλλά δεν με καλύπτει. Άλλωστε θεωρώ πως τα δύο κύρια στοιχεία του χαρακτήρα μου ίναι η αυστηρότητα και η έλλειψη χιούμορ. 

Συμβαίνει κάποιοι να ξέρουν ποιος είμαι και κάποτε να μιλάμε για τον Κωνσταντίνο σε δημόσιους χώρους.
Τους παρακαλώ να μιλάμε χαμηλόφωνα.



Τις προάλλες ήμουν με ανθρώπους που έβλεπα για πρώτη φορά. Δεν μιλούσα πολύ, περισσότερο τους παρατηρούσα, όπως κάνω συνήθως. Αναρωτιέμαι τι γνώμη σχηματίζουν για μένα. Αναρωτιέμαι αν κάποιος από αυτούς τυχαίνει να διαβάζει αυτό το μπλογκ. Αναρωτιέμαι πώς θα αντιδρούσε αν του έλεγα ποιος είμαι. Πιθανότητα δεν θα με πίστευε.


Ο Κωνσταντίνος αρχίζει να με τρομάζει. Γίνεται ανεξέλεγκτος. Γίνεται Άλλος.


Υ.Γ.: Το επόμενο διάστημα κατεβάζω στροφές. Οι αναρτήσεις θα είναι λιγότερο συχνές και πιο μικρές: σχολιασμός ενός γεγονότος, μιας φωτογραφίας, μιας δήλωσης. Αναρτήσεις-τομές στην ανοησία από Νοέμβριο.

Γιορτάζουμε ένα έτος Κωνσταντίνο με μεγάλους διαγωνισμούς και πλούσια δώρα!

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός σήμερον εορτάζει τα πρώτα του γενέθλια (=την συμπλήρωσιν ενός έτους από την δημιουργίαν του παρόντος ιστολογίου). Βεβαίως, για όσους θυμούνται, ξαναεόρτασα προ τριμήνου, διότι δεν είμαι καμιά μπασκλασαρία να έχω μόνον μίαν φοράν γενέθλια (4 Μαρτίου 2010 έγραψα την πρώτην μου ανάρτησιν εις το ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας και 24 Ιουνίου 2010 την πρώτην μου ανάρτησιν εις το παρόν ιστολόγιον - για την ακρίβειαν, στις 24 Ιουνίου 2010 οι αναρτήσεις μου ήσαν συνολικώς 7, ρεκόρ που δεν έχω ακόμη καταρρίψει).

Ένας χρόνος γεμάτος εξυπνάδες και ανοησίες, βίντεο και φωτογραφίες, ιστορία και σελέμπριτις, πολιτική και δημοσιογραφία, Ιωάννη ΣΤ' και Τζούλια. Νομίζω ότι από τις αναζητήσεις που οδηγούν εις το ιστολόγιόν μου είναι έκδηλη η σχιζοφρένεια (η δική μου και των αναγνωστών μου): "ιωάννης καντακουζηνός", "ειρήνη ανδρονίκου ασάν" (είναι η σύζυγος του Ιωάννη ΣΤ'), "γεγονοτα το 1347" "ιστοριαι καντακουζηνος ερμηνευτικα σχολια", "από υαλί χρωματιστό" (ποίημα του Καβάφη που ανέλυσα όπως του αξίζει) αλλά και "αυτόγραφο πάττυ", "oi tsoytsoy toy antra se fotografia", "νανοβιονικο βραχιολι", "european council for youth mobility in research and technology", "ελικόπτερο πανω από βουλη", "ανδρεύομαι" (μεγάλη επιτυχία η σχετική ανάρτησις), "χρήστος κουτάλας" (wannabe σύζυγος της Τζούλιας Αλεξανδράτου) κ.α.

Γιορτάζουμε λοιπόν σήμερον με δύο μεγάλους διαγωνισμούς

Πρώτος μεγάλος διαγωνισμός (μια ευγενική προσφορά του σημερινού Κους Κους του Alpha):

Βρείτε την συγγένεια Ελεονώρας Μελέτη - Μαρίας Μπακοδήμου και κερδίστε μια τρέσα από τα μαλλιά της Τζούλιας Αλεξανδράτου!!!

(Όροι συμμετοχής: μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι αναγνώσται μόνον μία φορά. Εξαιρούνται: η Ελεονώρα Μελέτη, ο πρώην της Ελεονώρας Μελέτη Γιάννης Ολιέρσκι, ο νυν της Ελεονώρας Μελέτη (που δεν ξέρω αν υπάρχει, αλλά καλού-κακού εξαιρείται), οι πρώην παρολίγον πεθεροί της Ελεονώρας Μελέτη, η πρώην γυναίκα του πρώην άνδρα της Μαρίας Μπακοδήμου, ο πρώην άνδρας της Μαρίας Μπακοδήμου, η Μαρία Μπακοδήμου, ο νυν άνδρας της Μαρίας Μπακοδήμου, η πρώην συννυφάδα της Μαρίας Μπακοδήμου, η (νυν) δεύτερη ξαδέρφη της πρώην γυναίκας του πρώην άνδρα της Μαρίας Μπακοδήμου και γενικώς όποιος έχει  δει, ακούσει ή αγγίξει τη Μαρία Μπακοδήμου).


Δεύτερος μεγάλος διαγωνισμός: ψηφίστε την αγαπημένην σας ανάρτησιν και κερδίστε ανάρτησιν του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού αφιερωμένη εις εσάς!!! Δεν χάνονται τέτοιες ευκαιρίες, λέμε!!!
 (Όροι του διαγωνισμού: για να κερδίσετε, θα πρέπει η ανάρτησις που θα επιλέξετε να συμπίπτει με την επιλογήν του Κωνσταντίνου, την οποίαν και θα αποκαλύψει με το πέρας του διαγωνισμού, δηλαδή όποτε του γουστάρει. Υποψηφιότητα θέτουν άπασαι αι αναρτήσεις του παρόντος ιστολογίου - εξαιρούνται οι αναρτήσεις που πρωτοδημοσιεύτηκαν εις το ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας. Κάθε αναγνώστης μπορεί να συμμετέχει μόνον μία φοράν. Εξαιρούνται της συμμετοχής συγγενείς του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού α', β', γ' και δ' βαθμού, δηλαδή ο Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνός, ο Ιωάννης Ε' Παλαιολόγος, ο Ιωάννης Η' Παλαιολόγος - γενικώς: αν σε λένε Ιωάννη Καντακουζηνό ή Παλαιολόγο δεν έχεις καμία τύχη και καλύτερα να στείλεις sms στο Πολύ Μπλα-Μπλά μήπως κερδίσεις τριήμερες διακοπές σε ξενώνα στο Πήλιο).

Ειμί Κωνσταντίνος ο εορτάζων και άρτι ωλοκλήρωσα.


Υ.Γ.: Λόγω της επετείου αντιγράφω την πρόσκλησιν που εμοίρασα προ ενός έτους εις τα πέρατα του κόσμου:

Ο σεβαστοκράτωρ Κωνσταντίνος Καντακουζηνός σήμερον Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010 προσκαλεί τους πολυπληθείς του αναγνώστας εις τα εγκαίνια του νέου του ιστο-κούτσουρου (αγγλιστί web-log, κοινώς blog) εις την διεύθυνσιν:

konstantinoskantakouzinos.blogspot.com

Ανακοινωθέν: ο Κωνσταντίνος φορώντας φασαμέν θα σερβίρει εις τo προρρηθέν παλάτιόν του -άρτι κτισθέν από το μηδέν και διακοσμηθέν με ύφασμα μπεζ μαροκέν σατέν από το γκομπλέν- ογκρατέν, κις λορέν και σαβαρέν (ολίγον μπλε μαρέν) σε πετσετάκια σεμέν.

Διαδώσατε το νέον!

ΕΡΧΟΜΑΙ

Μετά τας μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις εις τας πλατείας της χώρας ο Αυτοκράτωρ Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνός δηλώνει ότι ήκουσε την φωνήν του λαού του και σκοπεύει να μου δώσει εντολήν, προκειμένου να σχηματίσω κυβέρνησιν εθνικής σωτηρίας για την επομένην τετραετίαν (δηλαδή μέχρι 18 Ιουλίου 2011 που έχουμε λεφτά - στις 18 το μεσημέρι έχει ήδη κλείσει ελικόπτερον για Ρώμη). Την επομένην εβδομάδα λοιπόν ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός θα είναι και πάλι μαζί σας, οπότε και θα παρουσιάσει αναλυτικώς το πρόγραμμά του (πυρηνικόν, διαστημικόν, μεσοπρόθεσμον, πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, Πανελληνίων, κινηματογράφων Αθηνών-Θεσσαλονίκης, χορευτικόν, εξοπλιστικόν, τηλεοπτικόν, Τρίτο Πρόγραμμα και ό,τι άλλο βάνει ο νους σας) και την τελικήν του πρότασιν, ώστε να βγείτε από το αδιέξοδον (ακόμα βεβαίως ψάχνω πού θα σας βάλω).

Επίσης αποκαλύπτω ότι την επομένην εβδομάδα θα συγκληθεί έκτακτον Συμβούλιον των πολιτικών αρχηγών υπό τον Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ' (το σημερινόν ήτο άκυρον, καθώς, εκτός του Ιωάννου ΣΤ' και εμού, έλειπε και ο Δημοσθένης Βεργής). Πρόβλημα είναι η ημέρα και η ώρα, η οποία θα εξαρτηθεί από την επαναλειτουργίαν του Άλτερ: ο μπάρμπας μου θεωρεί ότι το Συμβούλιον δεν πρέπει να συμπέσει με τα "Παρατράγουδα" της Πάνια, που είναι ευθέως ανταγωνιστική εκπομπή προς το Συμβούλιον. Ενδεχομένως να συνεδριάσουν απέναντι από την Σταματίνα Τσιμτσιλή, διότι τόσο ο Ιωάννης ΣΤ' όσο και οι πολιτικοί αρχηγοί είναι μετρ εις τα κουτσομπολιά (είναι το μόνον που ξέρουν να κάνουν καλά) και δεν την φοβούνται.
Μέχρι λοιπόν να (επαν)έλθουμε εις τα πράγματα σάς αφήνω αντικαταστάτη μου:



Είναι σαφές πως ό,τι και να κάνουν οι πλατείες του 2011 δεν πιάνουν μία ενώπιον της πλατείας του Ηρακλείου 2009: για τιμωρία λοιπόν το πρώτον που θα πουλήσω εις τους δανειστάς μας θα είναι η Κρήτη.

Ειμί Κωνσταντίνος ο ερχόμενος εν ονόματι Ιωάννου ΣΤ' και άρτι ωλοκλήρωσα.

Απογραφή

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός απεγράφη, παρά το ότι θεωρεί πως η διαδικασία της απογραφής είναι προσβλητική (δεν είναι δυνατόν να υπάρχει το ίδιο ερωτηματολόγιον για την αριστοκρατίαν και την πλεμπαρίαν). Υπάρχει μάλιστα και ο κίνδυνος παρεξηγήσεως, διότι δεν ξέρεις σε τι κατάστασιν θα σε εύρει ο απογραφεύς: π.χ. εγώ με τον μπάρμπα μου συνηθίζουμε να αναπαριστούμε τα γεγονότα της ημέρας, για να είμεθα πάντοτε εντός των εξελίξεων. Τις προάλλες είχα ντυθεί μαροκινός και ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', φορούσε μαύρα και με κυνηγούσε να με σφάξει - άλλη μέρα κάναμε το ανάποδον. Προχθές είχα ντυθεί καμαριέρα την ώρα που ο μπάρμπας μου έκανε ντους. Φαντάζεσθε να έμπαινε κανένας απογραφεύς εκείνην την στιγμήν;
Ευτυχώς ο απογραφεύς ήρθε ημέρα που ο μπάρμπας μου έλειπε (νομίζω ότι είχε πάει εις το live του Greek Idol - ψηφίζει ταμάμ Κέρεν Ταμάμη). Ο νεαρός που είχε την τύχην και την τιμήν να μας απογράψει προφανώς πρώτη φορά μπήκε εις τοιαύτα χλιδάτα ανάκτορα. Βεβαίως προσεπάθησε να κρύψει τον θαυμασμόν του και να μην αρχίσει να χαζεύει την πολύτιμον βιβλιοθήκην μου με τα σπάνια χειρόγραφα  διαλεκτών ονομάτων της βυζαντινής διανόησης (του Νείλου Δοξαπατρή, του Βασιλείου Αχριδηνού -προσοχή εις την σειράν των γραμμάτων-, του Γεωργίου Μοσχάμπαρ κ.α.) και τα ακόμη σπανιότερα αυτόγραφα (του Σάκη Ρουβά, του Γιώργου Τσαλίκη, της Πέπης Τσεσμελή, της Τζούλιας Ντεζιρέ Αλεξανδράτου και, εννοείται, εμού). Εστρογγυλοκάθησε λοιπόν εις καναπέ (έναν φτηνιάρικον - αν ερχόταν κανένας πρίγκιψ να με απογράψει, τότε θα έβγαζα τον Λουί Κενζ) και ήρχισε τας ερωτήσεις:

- Πώς ονομάζεστε;

- Κωνσταντίνος Καντακουζηνός.

- Ημερομηνία γεννήσεως;

- 21 Μαΐου 1347.

- Όνομα πατρός;

- Θα σας είπω όνομα μπάρμπα: Ιωάννης ΣΤ'.

- Πού γεννηθήκατε;

- Εις την αίθουσα της πορφύρας.

- Δεν την ξέρω, εγώ την αίθουσα του θρόνου έβλεπα.

- Δίπλα είναι αυτά: όπως βγαίνετε στον διάδρομον δεύτερη πόρτα δεξιά (η πρώτη είναι ο λουτροκαμπινές).

- Σε ποιον Δήμο;

- Στον Δήμο Βένετων.

- Πόσα τετραγωνικά είναι το διαμέρισμά σας;

- 5.644.
Με εκοίταξε δύσπιστα, κατάλαβα ότι είπα ανοησία και διώρθωσα αμέσως:

- Με συγχωρείτε, δεν συμπεριέλαβα την βεράνταν: 12.332 είναι.

- Η κουζίνα σας είναι πάνω από 6 τετραγωνικά;

- Σας παρακαλώ, με προσβάλλετε. Μόνον ο νεροχύτης είναι 806.

- Υπολογιστή με σύνδεση στο ίντερνετ έχετε;

- Αυτά τα πράγματα είναι του Σατανά. Χρησιμοποιώ μόνον Άι-Παντ (χαϊδευτικόν του Αγίου Παντελεήμονος).

- Μένετε μόνος;

- Σχεδόν: με τον μπάρμπα μου, 36 κουροπαλάτιους, 88 πρωτοσπαθάριους, 45 λογοθέτες, μία μασέζ και μία πλύστρα.

- Κοιμήθηκαν όλοι εδώ χθες; Κοιμήθηκε κανείς άλλος;

- Τι ερώτησις είναι αυτή; Για κανένα μπουρδέλο μας επεράσατε; Αλλά αφού ρωτάτε θα σας απαντήσω ότι η μασέζ κοιμήθηκε με άλλους 12 (50 ευρώ/ώρα: θέλετε να σας κλείσω για αύριο; Τα προγράμματα που κάνει είναι: φυσιολογικόν, στοματική εκτόνωσις, αυταρχικόν), οι 18 κουροπαλάτιοι κοιμήθηκαν με τους άλλους 18, οι 44 πρωτοσπαθάριοι με τους άλλους 44, οι 22 λογοθέτες με τους άλλους 22 -ο ένας που απομένει μάλλον έκανε τρίο- και η πλύστρα με τον μπάρμπα μου, αλλά παρακαλώ να μην διαρρεύσει, διότι είμαστε πολύ ηθικόν ανάκτορον.

- Τι δουλειά κάνετε;

- Είμαι διάδοχος του μπάρμπα μου.

- Και ο μπάρμπας σας;

- Συνταξιούχος του ΤΣΑ.

- Ταξιτζής ήταν;

- Δεν εννοώ το Ταμείον Συντάξεως Αυτοκινητιστών, αλλά Αυτοκρατόρων.

-  Τι IQ έχετε;

- Τελευταία φορά που το μέτρησα ήταν 488, αλλά όταν είδε τα αποτελέσματα ο μπάρμπας μου μου είπε: "488;! Καλά, βλαμμένο είσαι;"

- Τηλεόραση έχετε;

- Σας παρακαλώ. Πώς αλλιώς θα βλέπω Στέφανο Χίο και Τζο Τόγκου;

- Ζήσατε πουθενά αλλού;

- Για τις ανάγκες του ιστολογίου μου έχω ζήσει σε διάφορα μέρη: στο Πακιστάν, στο Μπάκιγχαμ, στο άστρον του Λαγωού, στις ρωσικές στέπες κτλ.

- Έχετε σπουδάσει κάτι;

- Γαλλικόν μανικιούρ και βελονισμόν.

Κάπου εκεί με άφησε, παρά τα ενδιαφέροντα πράγματα που άκουσε εις την ολιγόλεπτον συνομιλίαν μας. Αν και αρχικώς είχα τας ενστάσεις μου σχετικώς με την διαδικασίαν και τας ερωτήσεις, είμαι πλέον βέβαιος ότι η απογραφή θα οδηγήσει εις ασφαλή συμπεράσματα για την πραγματικήν κατάστασιν των κατοίκων αυτής της χώρας και θα αποτελέσει χρήσιμον αναπτυξιακόν εργαλείον.

Ειμί Κωνσταντίνος ο απογεγραμμένος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Παρά τας εξαγγελίας μου περί απουσίας μου μέχρι τον Ιούνιον, όπως βλέπετε κράτησα τον λόγον μου και κάθε ολίγον και ολιγάκι ενεφανιζόμην, αλλά πλέον είναι οριστικόν: επομένη ανάρτησις αρχάς Ιουνίου με νέους, υπέροχους συνδυασμούς ονομάτων της βυζαντινής και σύγχρονης σόου-μπιζ. Έως τότε έρρωσθε και ευδαιμονείτε (φροντίστε για το πρώτον, γιατί το δεύτερον είναι χαμένον από χέρι).

Αποκαλυπτικές απαντήσεις

Διακόπτω την απουσίαν μου, διότι ηύρον (χμ, παραμένω σε φόρμα) το ακόλουθον παίγνιον ερωτήσεων εις το ιστολόγιον του ασώτου και, μολονότι το γαϊδούρι δεν με εκάλεσε να συμμετάσχω (βέβαια και εγώ εις παλαιοτέραν πρόσκλησίν του εις αντίστοιχον παίγνιον τον έγραψα κανονικώς), την φοράν τούτην θα δώσω καυτάς απαντήσεις.

What do you order at Starbucks? 

Εις τα Αστροδολάρια (αγγλιστί Starbucks) παραγγέλνω συνήθως λευκά φύλλα τσαγιού πλάτους 0,58 εκατοστών και μήκους 1,45, κομμένα με χρυσά δρεπάνια από 12 δεκαεξάχρονες παρθένες στις 06.33 το πρωί, όταν οι τελευταίες δροσοσταλίδες σπαρταρούν ακόμη επάνω εις τα φύλλα του τεϊοδένδρου εις την επαρχίαν Γιουνάν. 

Τι μου φέρνουν, είναι άλλη ιστορία.

What's one thing in your closet that you cannot live without?

Ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ' (όταν παίζουμε κρυφτόν).

What's one thing that most people probably wouldn't know about you? 

Ότι είμαι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός. Και για όσους ξέρουν τον Κωνσταντίνο Καντακουζηνό, ότι αυτός είμαι εγώ.

Name one thing that you want to do before you die

 Να μπουσουλήσω τον ισημερινόν της Γης (με στάσιν 15 ημερών ανά 10 μέτρα).

 

 What's one food that you cannot live without?

Ντάκος σε μορφή γλάστρας

 What quote/phrase do you live your life by?

Λέγε πόσα...

 

What's your number one most listened song on iTunes?

Στο iTunes; Τόσο δεδομένον πλέον; Πάντως έχω κολλήσει εσχάτως με τούτο εδώ:

 

What kind of style would you define yourself as having? 

Αυτοκρατορικόν chic

Favorite number

1.648.234,577  

 

Two hobbies

Γράψιμον και κράξιμον (το παρόν ιστολόγιον τα συνδυάζει αμφότερα)

Two pet peeves

Αφού ανοίξαμε λεξικόν, απαντούμε:

1. Η ανοησία

2. Η βρομιά

Guilty Pleasure

Δελτίον ειδήσεων Star

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σου vampire

Ο Πάνος Μουζουράκης

Αγαπημενα Cartoon 

Nu pogodi: για την μουσικήν (πολύ μπροστά για καρτούν), τον κάφρον λύκον και το μακιγιάζ τραβεστί του λαγού.

Ποιο είναι πιο σημαντικό;  αγάπη, φήμη, δύναμη ή  λεφτά;
Να φημίζεσαι για την δυνατήν σου αγάπην για λεφτά (τελικώς είμαι καλός εις το να συνδυάζω όποιες λέξεις μου δοθούν - τα ίδια βεβαίως έλεγε και ο Βίκτορ Φρανκεστάιν για τις δημιουργικές του ικανότητες)

 

 Αν μπορούσες να ζεις σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο, ποια θα ήταν, και γιατί;

 Το 2347, που θα εορτάσουμε τα 1000 χρόνια από την άνοδον του μπάρμπα μου εις τον θρόνον με γίδα βραστή και γλέντι μέχρι πρωίας.

 Μπορείς να θυμηθείς, τι έκανες σαν σήμερα, ένα χρόνο πριν;

Έναν χρόνον πριν ουχί, αλλά θυμούμαι ολίγον πιο παλαιά: στις 3 Απριλίου του 1559 ήμουν καλεσμένος εις την συνθήκην ειρήνης του Cateau-Cambrésis, αλλά δεν είχε πολλήν αριστοκρατίαν (π.χ. η Ελισάβετ Α' της Αγγλίας μας έγραψε κανονικώς στέλνοντας μιαν δευτεράντζαν ως πρεσβευτήν), γι' αυτό και εγώ θα εκδικηθώ την διάδοχόν της, την Ελισάβετ Β': αντί να πάω αυτοπροσώπως μετά του μπάρμπα μου εις τον γάμον του εγγονού της, θα στείλω πρεσβευτήν.

Ενδιαφέρεται κανείς; 

Ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ. Το παρόν συνετάγη, επειδή ηύρον χρόνον, αλλά θα αργήσω να ξαναβρώ.

Καταναλωτισμός

Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός εξασφάλισε και σας παρουσιάζει ακόμη μίαν αποκλειστικότητα: σε πανελλήνιαν πρώτην παρουσιάζω εις το παρόν ιστολόγιον την νέαν διαφήμισιν του Erwin Olaf για γαλλικόν ηλεκτρονικόν κατάστημα πωλήσεων (όποιος αγνοεί τον καλλιτέχνη, παρακαλείται να εξέλθει πάραυτα του παρόντος ιστολογίου):

Όπως αντιλαμβάνεσθε, η διαφήμισις απέχει παρασάγγας από τας ελληνικάς εις τας οποίας η δημιουργικότης είναι συνήθως συνώνυμον της καφρίλας (ομοίως ανωτέρου επιπέδου είναι και αι πυρηνικαί διαφημίσεις που παρουσίασα προσφάτως).

Την συγκεκριμένην διαφήμισιν την εγνώριζα πριν κυκλοφορήσει εις τον κόσμον και γίνει ορατή από την πλέμπαν, καθότι τυγχάνω πελάτης του συγκεκριμένου καταστήματος και μας το είχε παρουσιάσει εις ειδικήν σελίδα για τα πριβέ μέλη του. Το κατάστημα έχει υψηλόν επίπεδον ποιότητος, αλλά δυστυχώς πωλεί μόνον εντός Γαλλίας. Με αφορμήν λοιπόν αυτό το βίδεο, θα σας αφηγηθώ την περιπέτειάν μου:

Καθότι πλέον διημερεύω εν Αθήναις, έκανα τον Ιούνιον του 2010 παραγγελίαν μπλούζης εις διεύθυνσιν εν Παρισίοις, ώστε να παραληφθεί από ευγενείς που έχω αφήσει εκεί. Κάποτε έφτασε η παραγγελία (ουχί όπως εις το βίδεο, όπου η καβουρομάνα εις το 02:30 δεν δίδει ούτε μισόν ευρώ εις τον μεταφορέα και ουχί σε τέτοιο κουτί που κοστίζει περισσότερον και από το περιεχόμενόν του, αλλά τέλος πάντων). Ύστερα από εβδομάδες, με κάποιον τρόπον έφτασε το πακέτον εις τας Αθήνας. Το ανοίγω, βρίσκω την μπλούζα (εξαιρετική και εις το μέγεθός μου), ώσπου μετά φρίκης ανακαλύπτω ότι εις την πλάτην μου έχει κατσικωθεί ένα άλιεν:

Ναι, αγαπητοί αναγνώσται, αν και ενόμιζα ότι τα είχα προσέξει όλα, δεν είχα δει ότι η μπλούζα φέρει όπισθεν στάμπαν με φτερωτήν εξωγήινην να βάφεται!

Κατόπιν αυτής της συγκλονιστικής αποκαλύψεως που κάνω σήμερον περί τα ενδύματά μου, να έχετε το νου σας: μπορεί ο διπλανός σας που φορά κρεμ μπλούζαν να φέρει όπισθέν του την ως άνω εξωγήινην. Και τότε θα ξέρετε ότι θα πρέπει να πέσετε να προσκυνήσετε και να φιλήσετε την  εικόνα (δεχόμεθα και τάματα).

Ειμί Κωνσταντίνος το άλιεν και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Πάντως από το συγκεκριμένον κατάστημα έχω αγοράσει διάφορα αντικείμενα με καταπληκτικήν επιτυχίαν. Μέχρι και τα χρυσά μου σανδάλια με τον δικέφαλον αετόν από εκεί τα έχω πάρει (φοβερά για τις παραλίες της Μυκόνου - αν συνδυασθούν μάλιστα με την εξωγήινην θα κάνω θραύσιν).

Υ.Γ.2: Η εξωγήινη είναι ακόμη εις την ντουλάπαν και δεν έχει φορεθεί. Μήπως έχει κανείς ιδέας αξιοποιήσεώς της (πλην της δωρεάς της εις την NASA);

Ένας χρόνος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός

Σήμερον συμπληρούται ένα έτος από την πρώτην μου ανάρτησιν και νιώθω περίεργα. 

Πριν εξηγήσω γιατί, ας σημειώσω ότι διαθέτω δύο επετείους: μία η σημερινή (ένα έτος από την πρώτην μου ανάρτησιν) και η άλλη τον Ιούνιον (ένα έτος από την δημιουργίαν του παρόντος ιστολογίου) - τούτο διότι, δι' όσους το αγνοούν, από τον Φεβρουάριον ώς τον Ιούνιον 2010 έγραφα εις το ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας, προτού ανοίξω το παρόν.

Όποιος πάει να ρίξει μια ματιά εκεί, θα διαπιστώσει ότι επί μήνες ούτε αναγνώστες είχα ούτε σχόλια ούτε ουδέν. Έγραφα απλώς και μόνον γιατί μου άρεσε, ως παράλληλη δραστηριότητα, σπανίως διάβαζα άλλα ιστολόγια και σπανιότερα άφηνα σχόλια. Όταν όμως εδημιούργησα το παρόν, τα πράγματα άλλαξαν: αφενός διότι δεν ήμουν πλέον φιλοξενούμενος, αλλά είχα την πλήρη και αποκλειστικήν διαχείρισιν του ιστολογίου, με αποτέλεσμα να πάρω πιο ζεστά το ζήτημα των αναρτήσεων και αφετέρου διότι οι διπλωματικές μου επαφές ήσαν πιο ενεργείς.

Κοιτάζω την χθεσινήν μου ανάρτησιν και βλέπω ότι είχε την ίδιαν ανταπόκρισιν με την πρώτην μου: ένα μόνον σχόλιον. Η κατάστασις βεβαίως έχει εξελιχθεί αρκετά: πλέον είμαι πιο ευγενικός και απαντώ εις τους αναγνώστας μου, διαθέτω βίβλον προσώπων, παραπομπάς από άλλα ιστολόγια, εγγεγραμμένους αναγνώστες κτλ. Το περίεργον όμως είναι ότι τότε που έγραφα για μένα και για 1-2 ανθρώπους που τυχαίως με είχαν βρει, δεν είχε περάσει ποτέ από το μυαλό μου να σταματήσω. Πριν από έναν μήναν όμως, όταν το παρόν ιστολόγιον ήτο εις τα ντουζένια του, είχα έντονον το συναίσθημα της απογοητεύσεως.

Τώρα νιώθω ότι έναν χρόνον μετά επιστρέφω νοερώς εκεί από όπου ξεκίνησα: εις το μικρόν ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας, όπου έγραφα 8-9 κείμενα το μήνα (όχι ιδιαιτέρως μεγάλα), χωρίς να αφήνω σχεδόν πουθενά αλλού σχόλια. Δεδομένου μάλιστα ότι οι επόμενοι μήνες (έως τον Μάιον τουλάχιστον) θα είναι εξαιρετικώς δύσκολοι δι' εμέ και ο χρόνος μου ελάχιστος, η παρουσία μου εις την μπλογκόσφαιραν θα περιοριστεί δραστικώς και θα έχει έναν και μόνον σκοπόν:

να γράφω ξανά για μένα.

Για ιστορικούς λόγους και για συγκρίσεις με τις πρόσφατες αναρτήσεις μου, αναδημοσιεύω αποσπάσματα της πρώτης μου αναρτήσεως υπό τον τίτλον "Νέα Βαυαροκρατία;" (το πλήρες της κείμενον εδώ) - σημειώνω ότι εις την πρώτην ανάρτησιν ανεζητούσα αλλοδαπόν βασιλέα, ενώ πλέον ο διάδοχος είμαι εγώ, ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος:

[...] Πληροφορίες εκ της γερμανικής καγκελαρίας κάνουν λόγον περί παλινορθώσεως της βασιλείας εν Ελλάδι, ώστε να διασφαλίσουν την επιστροφήν των χρημάτων τα οποία θα μας δανείσουν (λέγομεν νυν). Συγκεκριμένως, ο μεταμφιεσθείς εις χουλιγκάνον της Βέρντερ Βρέμης καγκελοκρατών ανταποκριτής μας μας μετέφερε εκ της καγκελαρίας τα εξής: αναζητείται απόγονος του Βασιλέως Όθωνος και της Βασιλίσσης Αμαλίας δια να αναλάβει τον ελληνικόν θρόνον! Ο μοναδικός απόγονος λέγεται ότι πλένει πιάτα εν ελληνικώ εστιατορίω εις Δύσσελδορφ, αλλά δεν επιθυμεί να έλθει εις την Ελλάδα διότι, ως εδήλωσεν, ως λαντζέρης έχει μεροκάματα, ενώ εν Ελλάδι ακόμη και ως βασιλεύς κινδυνεύει να μείνει ύφασμα προς ύφασμα (λαϊκιστί πανί με πανί). Προς τούτο αναζητείται έτερος γαλαζοαίματος και από φόβον μήπως αρχίσουσι οι Γερμανοί πολίται να κόβουν φλέβας δια την Ελλάδα, απεφασίσθη χιλιάδες γερμανοπαίδων ενδεδυμένων Όθων και Αμαλία να περνούν από ακρόαση (βαρβαριστί audition) από πενταμελείς επιτροπές ανά τας γερμανικάς πόλεις. Όσοι αντέξουν τα σχόλια του Γερμανού συνθέτου Georg von Gottschein (ελληνιστί Γιώργου Θεοφάνους) περί την αμφίεσίν των, θα διαγωνισθούν εις τα εξής: ανάγνωση (εις τα γερμανικά), απαγγελία (εις τα γερμανικά), γραφή (εις τα γερμανικά) και κατανάλωση αλκοόλης (α λα γερμανικά) δια να διαπιστωθή εις πρώτην φάσιν αν οι διαγωνιζόμενοι κατέχουν την ελληνικήν παιδείαν και πολιτισμόν. Οι επιτυχόντες θα περάσουν από δευτέρα φάση με καλεσμένο αστέρι (guest star) την βαρόνην Βίκυ Λέανδρος (από βαρόνους αυτήν διαθέτομεν) και θα ψηφίσει το κοινό μέσω κινητών τηλεφώνων για τον επόμενον βασιλέα της Ελλάδος. Στο συγκεκριμένο υπερθέαμα με τίτλο «Greece’s next German King» θα διαγωνισθούν εις την εξόντωσιν του Πλαπούτα και του Κολοκοτρώνη εις βιντεοπαίγνιον RPG και εις τον έλεγχον των κοτζαμπάσηδων εις βιντεοπαίγνιον στρατηγικής. Ο νικητής θα στεφεί βασιλεύς με το όνομα Όθων ο Β’ και θα διαμένει εις το διαμέρισμα Αμαλίας και Όθωνος γωνία, τρίτος όροφος (το κουδούνι γράφει «Rex»), έως ότου αδειάσει το απέναντι κτήριον το οποίον τώρα στεγάζει την Βουλήν των Ελλήνων. [...]

 Στο μεταξύ το ελληνικόν υπουργείον των Εξωτερικών ετοιμάζει την άμυναν της ελληνικής πλευράς προκειμένου να αποφευχθεί η έλευσις γερμανού βασιλέως. Συγκεκριμένα θα προβληθεί το γεγονός ότι πλείστοι Έλληνες πολιτικοί διατηρούν γερμανίδας συζύγους προκειμένου να εγκατασταθεί δια του τρόπου αυτού Έλλην απόγονος εις τον Ελληνικόν Θρόνον (δεν θα μας μάθουν οι Γερμανοί τι εστί οικογενειοκρατία!). [...] άλλη λύσις είναι να παρουσιαστεί ως υποψηφία η Ελίζα Βόζεμπεργκ. Η περίπτωσις ταύτη έχει τα εξής πλεονεκτήματα, σύμφωνα με τους υποστηρικτάς της: έχει ήδη γερμανικότατον όνομα και είναι ήδη γνωστή παγκοσμίως από την παρουσία της εις την ταινίαν «Η Ρένα είναι οφσάιντ» (προφανώς έχουν κατά νουν το επιτυχές προηγούμενον της μεταπηδήσεως της Χαρούλας (όχι Αλεξίου αλλά) Κέλλυ εις τον θρόνον του Μονακό μετά την καριέραν της εις το Ιερόν Δάσος - αγγλιστί Hollywood).

Τα σέβη μας, Μεγαλειοτάτη!

Ειμί Κωνσταντίνος και άρτι ωλοκλήρωσα

Λιβύη, Αθήνα, Παρίσι και δυο βαρόνοι (λαϊκιστί: παραλήρημα)

Η κατάστασις εις την Λιβύην συνεχίζει να απασχολεί την διεθνή διπλωματίαν. Η κινητικότης γύρω από το θέμα είναι μεγάλη και απεφάσισα και εγώ να συμμετάσχω, ενεργοποιώντας τας διεθνείς μου επαφάς με απώτερον στόχον να κερδίσω το διεθνές βραβείον για τα ανθρώπινα δικαιώματα Μουαμάρ Καντάφι. Εις την προσπάθειάν μου να αποκτήσω την εύνοιαν του προστάτου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Μουαμάρ, σκοπεύω να του μοιάσω: έχω ήδη προμηθευθεί κελεμπίαν, είμαι σε διαπραγματεύσεις για κάτι F-16 με τα οποία θα βομβαρδίσω την Αθήνα (αν δεν τα καταφέρω, θα νοικιάσω μερικούς μπαχαλάκηδες και μια διμοιρία των ΜΑΤ και θα κάνω την δουλειάν μου) και θα ξεκινήσω σειρά ταξιδίων με σκοπόν να ανακαλύψω την μυστικήν συνταγήν της βαφής του Μουαμάρ προκειμένου να βάψω την κόμην μου εις την απόχρωσιν του κατραμιού.

Το πρόβλημα μου όμως είναι ότι υπάρχει σκληρός ανταγωνισμός για το βραβείον: με το συγκεκριμένον ζήτημα (της Λιβύης, όχι της βαφής) ασχολείται και η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας βαρόνη Ashton, η οποία προσπαθεί να μας πείσει ότι μαζί της έχουμε την κεφαλήν μας ήσυχην, εκτός από βαμμένην (δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα η βαρόνη μου εμπνέει τόσην σιγουριάν, ώστε, μόλις έμαθα τον διορισμόν της, έφτιαξα πυρηνικόν καταφύγιον - δεδομένης και της συμμετοχής της εν Μ. Βρετανία εις την Επιτροπήν για τον Πυρηνικόν Αφοπλισμόν). Αν δεν γνωρίζετε την βαρόνην και την προσφοράν της εις την Ευρώπην, μπορείτε να δείτε εδώ τας χθεσινάς δηλώσεις της σχετικώς με την Λιβύην και την καταλυτικήν της παρέμβασιν εις την εκεί σφαγήν. Σημειώνω ότι η συγκεκριμένη δεν ανήκει εις γαλαζοαίματην οικογένειαν όπως εγώ, αλλά έγινε βαρόνη κατόπιν προτάσεως του Tony Blair (ακόμη μία επιτυχία του Tony). Βλέποντας την αριστοκρατικότητα και τας ικανότητας της βαρόνης Ashton, ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', εζήλεψε και θέλει να αποκτήσουμε και εμείς τον δικόν μας βαρόνον Ashton, ο οποίος μάλλον θα τα καταφέρει καλύτερα εις την διπλωματίαν (αφήνω κατά μέρος ότι το πλούσιον βιογραφικόν του περιέχει και υποψηφιότητες για Χρυσόν Βατόμουρον).

Τέλος πάντων, το ζήτημα δεν είναι η διπλωματία των βαρόνων Ashton, αλλά η διπλωματία του πρωτοπανεντιμοϋπέρτατου Κωνσταντίνου Καντακουζηνού και η συνακόλουθος απουσία του ανά τας Ευρώπας για την απόκτησιν του βραβείου Καντάφι. Αφού πάρω και αυτό, επόμενος στόχος μου είναι τα Χρυσά Βατόμουρα.

Προ της αναχωρήσεώς μου εις τας Ευρώπας και δεδομένων των πολλαπλών αισθητικών χτυπημάτων που σας έχει επιφυλάξει το παρόν ιστολόγιον, θα κάνω στροφήν εις την καριέραν μου και θα αναμεταδώσω ένα βίδεο της Αθήνας (από ψηλά και με συνοδείαν μουσικής - αν κατέβαινε ο φακός λίγο πιο κάτω και αν υπήρχε φυσικός ήχος, φοβούμαι ότι θα είχαμε το ακριβώς αντίθετον αποτέλεσμα) και εν συνεχεία ένα άσμα για το Παρίσι (πόλιν που απεχθάνομαι εξίσου με την Αθήνα, αλλά τι να κάνουμε, εκεί με έρριψε η μοίρα):

Το παρισινό άσμα εδώ: http://www.myspace.com/122249132/music/songs/54639706


Ειμί Κωνσταντίνος ο βαρόνος άσ' τον, άσ'τον να πάει, άσ'τον, και άρτι ωλοκλήρωσα.

Διάψευσις

                      

           ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ

             Αυτοκρατορική Γραμματεία

                          --------

                           Γραφείον Τύπου

                                     --------

Διεύθυνσις:  Ιερόν Παλάτιον, 

                    Πτέρυξ "Μιμή Ντενίση" (πρώην Θεοδώρα), 

                    Κτήριον 23, 

                    58ος διάδρομος, 

                    74η στοά, 

                    γραφείον 834

     ιστοσελίς: http://konstantinoskantakouzinos.blogspot.com

ηλεκτρονικόν ταχυδρομείον: konstantinos.kantakouzinos@gmail.com

                                                          ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ                         18/02/2011

Δήλωσις πρωτοπανεντιμοϋπέρτατου Κωνσταντίνου Καντακουζηνού σχετικώς με τας φήμας προσεγγίσεώς του από τον κύριον Ψυχάρην.

Ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός διαψεύδει κατηγορηματικά τας φήμας που κυκλοφορούν σχετικώς με την εμπλοκήν του εις το ζήτημα της προσεγγίσεως από τον κύριον Ψυχάρην γνωστών ιστολόγων, προκειμένου να στελεχώσουν την ιστοσελίδα του "Βήματος".

Δεν θα ήτο ποτέ δυνατόν η ανωτέρω φήμη να αφορά τον Κωνσταντίνον Καντακουζηνόν για τους κάτωθι λόγους:

1) Το γεγονός της συνεργασίας του ΔΟΛ (Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη) με τον ΔΟΚ (Δημοσιογραφικόν Οργανισμόν Καντακουζηνού) δεν θα κυκλοφορούσε απλώς ως φήμη, αλλά θα έβγαινε εις το πρωτοσέλιδον του Βήματος της Κυριακής με τίτλον "Το μετέωρο βήμα του Καντακουζηνού". Η εφημερίς θα συνοδευόταν από διπλόν δίσκον με τον Κωνσταντίνον Καντακουζηνόν να άδει τας μεγαλυτέρας βυζαντινάς επιτυχίας. Επιπλέον, θα πρωταγωνιστούσε εις τας εκπληκτικής εμπνεύσεως συνεισφοράς της Σίβυλλας εις την παγκόσμιον Δημοσιογραφίαν και θα επρότεινε τας βραβευθείσας εις το Byzantine Chef συνταγάς του εις το ένθετον "Βήμα Gourmet": κοτόπουλον με ρύζι στον ατμό, τοστ ζαμπόν-τυρί, ομελέτα "του Κωνσταντίνου" (αβγά, αλάτι, πιπέρι), σαλάτα "βυζαντινή" (μαρούλι, λαδόξιδον, αλάτι) κ.α.

2) Το συγκεκριμένον deal θα μπορούσε να γίνει δεκτόν μόνον αν γινόταν ανταλλαγή μίας μετοχής του ΔΟΚ προς 1.340.000 μετοχάς του ΔΟΛ και εφόσον ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός αναλάμβανε διευθύνων σύμβουλος του ΔΟΛ, διευθυντής του "Βήματος" και των περιοδικών "Αρχαιολογία", "Μίκυ Μάους" και ΒημαDonna.

3) Το ρεπορτάζ δεν θα αναφερόταν απλώς εις "γνωστούς blogger", αλλά εις "blogger της αυτοκρατορικής οικογενείας"

4) Το ρεπορτάζ δεν θα έκανε λόγον για "ανεξάρτητη και ταυτόχρονα αξιόπιστη φωνή", διότι είναι γνωστόν ότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είναι φερέφωνον του μπάρμπα του, του Ιωάννου ΣΤ', και η αξιοπιστία όσων γράφει είναι τουλάχιστον επιπέδου Ψυχάρη.

5) Δεν θα ήτο ποτέ δυνατόν ο κύριος Ψυχάρης να προσεγγίσει τον πρωτοπανεντιμοϋπέρτατον Κωνσταντίνον Καντακουζηνόν. Μόνον το αντίθετον θα μπορούσε να συμβεί: με μεγαλείον και αίσθημα ανωτερότητος να καταδεχθεί ο πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος συγκαταβατικώς να σκύψει επί των προβλημάτων του κυρίου Ψυχάρη και να του προσφέρει (α)φιλοκερδώς την σοφίαν, την γνώσιν και την τσαχπινιάν του, ώστε, μετά το καθημερινόν "Βήμα", να κλείσει και τα υπόλοιπα έντυπα του ομίλου.

Ειμί Κωνσταντίνος ο άγνωστος blogger και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.: Παρά τα όσα αναφέρονται εις το ως άνω Δελτίον Τύπου, με τον κύριον Ψυχάρην συνδεόμεθα καρμικώς: η αποχαιρετιστήριος ανάρτησίς μου εις το ιστολόγιον της δεσποινίδος Ματίνας περιείχε σύνδεσμον που τον αφορούσε.