Εικόνες

Εικόνα 1η: Αγοράζω μερικά πραγματάκια για τη δουλειά μου (απαραίτητα αλλά και αδικαιολογήτως πανάκριβα). Η ευγενής πωλήτρια στο (επίσης αδικαιολογήτως) υπερχλιδάτο κατάστημα με εξυπηρετεί, αν και ο μηνιαίος μισθός της είναι μάλλον όσος και μερικά από τα πραγματάκια που αγοράζω. Έξω εργάτες σκάβουν τρύπες στο δρόμο κάτω από τον ήλιο και μπάτσοι ντυμένοι με αλεξίσφαιρα (επίσης στον ήλιο) φυλάνε - δεν ξέρω τι: τις τρύπες; το κατάστημα; ή απλώς είναι εκεί για να τους βλέπουν οι Εξαρχειώτες γείτονες του καταστήματος; Ξαφνικά όλοι σταματάμε και κοιτάμε μια μαύρη Lexus που μπαίνει στο πάρκινγκ του καταστήματος: είναι το αφεντικό της επιχείρησης. Η δομή της ελληνικής κοινωνίας σε μια στιγμή.

Εικόνα 2η: Περνάω από την Ομόνοια. Πού εξαφανίστηκαν οι αλλοδαποί και τα πρεζόνια; Τους έκρυψαν στα στενά ή τους χτύπησε η ζέστη; Όπως και να 'χει, η Ομόνοια δείχνει εμβληματική: αυτή η βρόμικη, ζεστή, τσιμεντένια πλατεία είναι η Αθήνα σε περίληψη. Μπράβο σε όποιον τη σχεδίασε...

Εικόνα 3η: Αστυνομικός ρωτά κυρία για ένα εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο που είναι παρκαρισμένο στην είσοδο της πολυκατοικίας της: "Κυρία, σας ενοχλεί;" Αυτή απαντά αρνητικά και ο αστυνομικός φεύγει. Δεν ξέρω τι με εντυπωσιάζει περισσότερο: η αδιαφορία και των δύο; Η εξάρτηση της νόμιμης υποχρέωσης του αστυνομικού από την άδεια περιοίκου; Ή το από καιρό εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο σε κάποιον δρόμο της Αθήνας; Η νοοτροπία της Ελλάδας σε μια στιγμή.

Δωδεκάδελτος

Εν μέσω εξαγγελιών, καταγγελιών, παρεμβάσεων, προτάσεων, αναλύσεων και πολλού ξύλου, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός καταθέτει σήμερον το τελικόν του σχέδιον για την σωτηρίαν του κέντρου της Αθήνας. Θα διαβάσετε λοιπόν εδώ εις πρώτην παγκόσμιον αποκλειστικότητα τας θέσεις του, που θα παρουσιασθούν εις επίσημον τελετή εις το Ζάππειον (θα ονομαστεί "Ζάππειο 3 - Attack of the clowns"). Πρόκειται για τον καντακουζήνειον Δωδεκάδελτον νόμον - προϋπόθεσις βεβαίως είναι να δοθεί εις το πρόσωπόν του εξουσίαν Ρωμαίου Δικτάτορος (καλά, και να μην μου την δώσετε θα την πάρω μόνος μου - εκτός αν με προλάβει κανένας άλλος, γιατί υπάρχει υψηλός ανταγωνισμός για την θέσιν):

1) Η πόλις θα χωρισθεί εις φέουδα και κάθε δουλοπάροικος (=πρώην κάτοικος των Αθηνών) θα πληρώνει μέσω της ΔΕΗ ανταποδοτικόν τέλος προστασίας εις την ομάδα που θα τον φυλάει. Π.χ.: αν μένει δώθε από την Πειραιώς εις τους Σομαλούς, αν μένει κείθε από την Πειραιώς εις τους Πακιστανούς, αν εις τον Άγιον Παντελεήμονα εις τους χρυσαυγίτας, αν εις την Σταδίου εις τα ΜΑΤ, αν εις την Πανεπιστημίου εις τους αναρχικούς, αν εις την Ιερά Οδόν εις τους μπράβους κ.ο.κ.
2) Ενώ οι αδαείς προτείνουν φωτισμόν της πόλεως, η πρώτη μου κίνησις θα είναι να κατεβάσω τον διακόπτην, ώστε αφενός να εξοικονομήσουμε πολύτιμα ευρώ (απορώ πώς δεν το εσκέφθη η κυβέρνησις, ώστε να μειωθεί το έλλειμμα) και αφετέρου να μην βλεπόμεθα και μαχαιρωνόμεθα τα βράδια. Βεβαίως θα κουτουλάμε εις τους τοίχους, αλλά κάποια λύσιν θα βρω έως τότε (αλλά και να μην βρω, δεν θα πάθετε και τίποτα: έχετε πια συνηθίσει το ξύλον).
3) Έχω ήδη προβλέψει ειδικόν χώρον, ώστε τα νέα ζευγάρια που θα έλθουν εις το κέντρον να είναι ασφαλή: το δέκατον πέμπτον υπόγειον της Τραπέζης της Ελλάδος.

4) Θα εφαρμοσθεί ο θεσμός των μικτών περιπολιών, αι οποίαι θα συγκροτηθούν: 1) από αλλοδαπές συμμορίες και χρυσαυγίτας που θα προσφέρουν θέαμα και πολλά χάπενιγκς και 2) από αναρχικούς και ΜΑΤ που θα δημιουργούν θερμή και ευχάριστη ατμόσφαιρα

5) Η Βαρβάκειος αγορά θα μετατραπεί εις στεγασμένην αγορά ναρκωτικών. Εις την είσοδον (σε real-time) θα περνά κρόουλ με τας τιμές.

6) Θα απαγορευθεί η πώλησις νομίμων εμπορευμάτων από καταστήματα. Θα επιτρέπονται μόνον μαϊμούδαι, ώστε όλοι να κυκλοφορούμε με Ρόλεξ και Λουί Βιτόν και πάνω - γεγονός που δείχνει και διάθεσιν αντιστάσεως κατά του ΔΝΤ: παρά τα μέτρα, εμείς καλοπερνάμε.

7) Οι κάτοικοι των προαστίων δεν πρέπει να αδικηθούν: ανά εξάμηνον ο πληθυσμός τους θα μετακινείται με καραβάνια εις το κέντρον. Μετά το εξάμηνον γλέντι, όσοι επιζήσουν θα επιστρέφουν εις τας οικίας των. Οι υπόλοιποι θα θάβονται εις κενοτάφια.

8) Ο ΧΥΤΑ της Κερατέας που εδημιούργησε τόσα προβλήματα θα χωροθετηθεί εις την πλέον κατάλληλον θέσιν: την πλατεία Ομονοίας (πάμε στοίχημα ότι θα αναβαθμιστεί;)

9) Θα διοργανωθεί ο θεσμός του "Θύματος της Ημέρας": κάθε μέρα μια ομάς θα επιλέγει όποιο θύμα επιθυμεί και με ειδική τελετουργία θα αποτίει φόρον τιμής εις τας αρχάς της: θα το μαχαιρώνει, θα το χτυπάει με το γκλομπ ανάποδα, θα πετάει πάνω του μολότοφ, θα το πυροβολεί, θα το κυνηγάει γύρω από την πλατείαν για να το λιντσάρει κ.ο.κ.

10) Συναφώς: ο θεσμός της απογραφής θα αντικατασταθεί από τον θεσμόν της προγραφής (κάθε μέρα θα ανακοινώνονται ονόματα όσων μπορούμε ελευθέρως να σφαγιάσουμε) κατά το πρότυπον του Ρωμαίου δικτάτορος Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα - λατινιστί Sulla=Σούλλα, αλλά επεκράτησε να τον προφέρουμε "Σύλλα", για να μην τον περάσουμε για κομμώτρια.

11) Αντί για πεζόδρομος η Πανεπιστημίου θα μετατραπεί εις ιππόδρομον, ώστε αι σφαγαί να συγκεντρώνονται εις ένα μέρος και να μην πρέπει να ξεπλένουμε όλην την πόλιν μετά.

12) Θα απαγορεύεται εις τους τουρίστας να πάνε εις τα νησιά, αλλά θα μένουν εις την Ομόνοια για να ζήσουν τον μύθον τους εις την Ελλάδα και να τον διαλαλήσουν εις τα πέρατα του κόσμου. 

Ειμί Κωνσταντίνος ο μικρός εγώ Δικτάτωρ (χα χα) και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Αι ως άνω παρεμβάσεις είναι για τον λαουτζίκον. Μπόνους όμως για τους αναγνώστας του παρόντος ιστολογίου οι κινήσεις που προτείνονται εις την αριστοκρατίαν εν όψει της καταστάσεως: 1) εκποίησις όλης της κινητής και ακίνητης περιουσίας, 2) μεταφορά των χρημάτων εις τράπεζα της Ελβετίας, 3) αγορά εισιτηρίου (ουάν-γέι) για Γενεύη εις την μπίζνες κλας (εννοείται αυτό: δεν είμεθα μπας κλας), 4) καλό μας ταξίδι και καλό κουράγιο στους υπόλοιπους!

Υ.Γ.2: Η φωτογραφία της σημερινής αναρτήσεως είναι από εδώ (ενδιαφέρον άρθρον για την ιστορίαν του Μεταξουργείου). Μπορείτε μάλιστα να διαβάσετε για την επένδυσιν του πρίγκιπος Γεωργίου Καντακουζηνού (τρίτος μου ξάδερφος - από του μπάρμπα μου το σόι), ο οποίος κατασκεύασε οικίαν και εμπορικόν κέντρον (φαίνονται αυτά εις την δευτέραν φωτογραφίαν του άρθρου) εις την σικ γειτονιάν που έφερε το όνομα Χεζολίθαρο ή Χεσμένη Πέτρα (τώρα τι σκατά αγόραζαν εκεί, δεν γνωρίζω). Το συγκρότημα του ξαδέρφου μου αγόρασε αργότερα εταιρία και το μετέτρεψε εις μεταξουργείον, εξού και το όνομα της περιοχής. Βεβαίως είναι αυτονόητον ότι τα συμβόλαια είναι άκυρα και η περιοχή μου ανήκει.

Λιβύη, Αθήνα, Παρίσι και δυο βαρόνοι (λαϊκιστί: παραλήρημα)

Η κατάστασις εις την Λιβύην συνεχίζει να απασχολεί την διεθνή διπλωματίαν. Η κινητικότης γύρω από το θέμα είναι μεγάλη και απεφάσισα και εγώ να συμμετάσχω, ενεργοποιώντας τας διεθνείς μου επαφάς με απώτερον στόχον να κερδίσω το διεθνές βραβείον για τα ανθρώπινα δικαιώματα Μουαμάρ Καντάφι. Εις την προσπάθειάν μου να αποκτήσω την εύνοιαν του προστάτου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Μουαμάρ, σκοπεύω να του μοιάσω: έχω ήδη προμηθευθεί κελεμπίαν, είμαι σε διαπραγματεύσεις για κάτι F-16 με τα οποία θα βομβαρδίσω την Αθήνα (αν δεν τα καταφέρω, θα νοικιάσω μερικούς μπαχαλάκηδες και μια διμοιρία των ΜΑΤ και θα κάνω την δουλειάν μου) και θα ξεκινήσω σειρά ταξιδίων με σκοπόν να ανακαλύψω την μυστικήν συνταγήν της βαφής του Μουαμάρ προκειμένου να βάψω την κόμην μου εις την απόχρωσιν του κατραμιού.

Το πρόβλημα μου όμως είναι ότι υπάρχει σκληρός ανταγωνισμός για το βραβείον: με το συγκεκριμένον ζήτημα (της Λιβύης, όχι της βαφής) ασχολείται και η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας βαρόνη Ashton, η οποία προσπαθεί να μας πείσει ότι μαζί της έχουμε την κεφαλήν μας ήσυχην, εκτός από βαμμένην (δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα η βαρόνη μου εμπνέει τόσην σιγουριάν, ώστε, μόλις έμαθα τον διορισμόν της, έφτιαξα πυρηνικόν καταφύγιον - δεδομένης και της συμμετοχής της εν Μ. Βρετανία εις την Επιτροπήν για τον Πυρηνικόν Αφοπλισμόν). Αν δεν γνωρίζετε την βαρόνην και την προσφοράν της εις την Ευρώπην, μπορείτε να δείτε εδώ τας χθεσινάς δηλώσεις της σχετικώς με την Λιβύην και την καταλυτικήν της παρέμβασιν εις την εκεί σφαγήν. Σημειώνω ότι η συγκεκριμένη δεν ανήκει εις γαλαζοαίματην οικογένειαν όπως εγώ, αλλά έγινε βαρόνη κατόπιν προτάσεως του Tony Blair (ακόμη μία επιτυχία του Tony). Βλέποντας την αριστοκρατικότητα και τας ικανότητας της βαρόνης Ashton, ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', εζήλεψε και θέλει να αποκτήσουμε και εμείς τον δικόν μας βαρόνον Ashton, ο οποίος μάλλον θα τα καταφέρει καλύτερα εις την διπλωματίαν (αφήνω κατά μέρος ότι το πλούσιον βιογραφικόν του περιέχει και υποψηφιότητες για Χρυσόν Βατόμουρον).

Τέλος πάντων, το ζήτημα δεν είναι η διπλωματία των βαρόνων Ashton, αλλά η διπλωματία του πρωτοπανεντιμοϋπέρτατου Κωνσταντίνου Καντακουζηνού και η συνακόλουθος απουσία του ανά τας Ευρώπας για την απόκτησιν του βραβείου Καντάφι. Αφού πάρω και αυτό, επόμενος στόχος μου είναι τα Χρυσά Βατόμουρα.

Προ της αναχωρήσεώς μου εις τας Ευρώπας και δεδομένων των πολλαπλών αισθητικών χτυπημάτων που σας έχει επιφυλάξει το παρόν ιστολόγιον, θα κάνω στροφήν εις την καριέραν μου και θα αναμεταδώσω ένα βίδεο της Αθήνας (από ψηλά και με συνοδείαν μουσικής - αν κατέβαινε ο φακός λίγο πιο κάτω και αν υπήρχε φυσικός ήχος, φοβούμαι ότι θα είχαμε το ακριβώς αντίθετον αποτέλεσμα) και εν συνεχεία ένα άσμα για το Παρίσι (πόλιν που απεχθάνομαι εξίσου με την Αθήνα, αλλά τι να κάνουμε, εκεί με έρριψε η μοίρα):

Το παρισινό άσμα εδώ: http://www.myspace.com/122249132/music/songs/54639706


Ειμί Κωνσταντίνος ο βαρόνος άσ' τον, άσ'τον να πάει, άσ'τον, και άρτι ωλοκλήρωσα.

Γλυκιά μου Αθηναία

Τα καθεστωτικά μέσα ενημερώσεως του σκοταδισμού και της οπισθοδρομήσεως απέκρυψαν ευχαριστήριον επιστολήν του κ. Ηλία Ψινάκη προς τους Αθηναίους που τον εψήφισαν. Η επιστολή είχε παραληφθεί από την αυτοκρατορική μου γραμματεία προ ημερών, αλλά δάκτυλοι του κ. Καμίνη (οι οποίοι εκόπησαν) δεν την διεβίβασαν αμέσως σ' εμένα, τον πρωτοπανεντιμοϋπέρτατο Κωνσταντίνο Καντακουζηνό. Γι' αυτό, εστω και με καθυστέρησιν, την παρουσιάζω εις παγκόσμιαν αποκλειστικότητα (η χειρόγραφος επιστολή ήτο δυσανάγνωστη, αλλά κατόρθωσα να την αποκαστήσω βοηθούσης της φαντασίας μου και της εικόνος που μας έχει δώσει από τα ΜΜΕ ο κ. Ψινάκης):

"Γλυκιά μου Αθηναία,

Σ' ευχαριστώ πολύ που με ανέδειξες πρώτο σε ψήφους στην Αθήνα. Είσαι θεά, μωρή, είσαι θεά!!!
Η πόλη που αγκάλιασε τα καλλιτεχνικά μεγέθη της Αμαρυλλίδας, του Σάκη Ρουβά, του Νίκου Μουρατίδη, της Ελένης Φουρέιρα, της Ευγενίας Μανωλίδου, του Ανδρέα Μικρούτσικου και των άλλων γιγάντων της ελληνικής σόου-μπιζ έχει επιτέλους την εκπροσώπηση που της αξίζει. Ήδη ο Θεμιστοκλής (όχι ο αρχαίος, μωρή ηλίθια... ο νέος, ο Θέμος Αναστασιάδης ντε - άι ξύπνα!) μου το 'λεγε αυτό: "άμα η Αθήνα δεν έχει καλό μάνατζερ δεν πρόκειται να κάνει νούμερα". Ε, λοιπόν, απέδειξες ότι έχει και μάνατζερ και πολλά νούμερα.

Μην βιάζεσαι όμως να τελειώσεις το διάβασμα, γλυκιά μου - το τεκνό που ζαχαρώνεις απέναντι μπορεί να περιμένει. Ναι, δεύτερος γύρος θριάμβου έρχεται. Αυτός ο νόμος που νοιάζεται να είσαι φιτ και σέξυ θέλει να τρέξεις να ψηφίσεις και δεύτερη Κυριακή. Ξέρεις τι θα ψηφίσεις, αλλά να σου τα ξαναπώ, γιατί είσαι και ηλίθια:

Ψηφίζεις τον συνδυασμό μου, για να συνεχίσει η Αθήνα να έχει τον Δήμαρχο που της αξίζει. Και με εμένα Αντιδήμαρχο πολιτισμού θα γίνει η ζωή σου ένα ατελείωτο πάρτυ: τι σολάριουμ στο Σύνταγμα, τι δωρεάν αποτριχώσεις, τι διαγωνισμοί "Αθήνα έχεις ταλέντο", τι διαγωνισμοί για το πιο καλοστολισμένο μπαλκόνι τα Χριστούγεννα ή για την μακρύτερη σούβλα το Πάσχα (πού πήγε το μυαλό σου, μωρή;), τι χάπενινγκς σε πινακοθήκες και γκαλερί (σιγά, μωρή, πού πας; Δεν χωράμε όλοι: εσύ θα πληρώνεις κι εμείς θα φωτογραφιζόμαστε). Α, και κάτι ηλίθια φεστιβάλ Αθηνών που καλούν όλες τις τελειωμένες εναλλακτικές Ευρωπαίες δεν θα πιάνουν μία μπροστά στις δικές μου εκδηλώσεις με καλεσμένους τους φίλους μου (με φτηνό εισιτήριο, αφού θα το έχεις ήδη προπληρώσει στα  δημοτικά τέλη, μωρή χουβαρδού μου). Και άμα είσαι καλή φιλενάδα, θα κλείσω και το Μέγαρο να σου τραγουδήσω το "Έχω πρόβλημα υγείας", μωρή άρρωστη.

Γι' αυτό σε καλώ, μουσάτη μου γλυκιά Αθηναία, να με ξαναψηφίσεις. Τα πρώτα δείγματα του πολιτισμού μου τα είδες την πρώτη Κυριακή με τα πιάτα (και την πλάκα) που έσπαγα - καλά, με ξέρεις χρόνια τώρα. Μια πλάκα είναι μωρή η Δημαρχία, τι νόμιζες; Ότι έχει δουλειά; Για κάθε πρόβλημα έχουμε τη λύση: "Δεν έχω αρμοδιότητα! Δεν έχω αρμοδιότητα!" Θα είμαι δίπλα σου (ή πίσω σου - όπου σ' αρέσει καλύτερα) κάθε στιγμή (σιγά, μωρή βρομιάρα,  μην το δέσεις και κόμπο): να, μου είπανε ότι το Μεταξουργείο έχει προβλήματα. Πήγα που λες κι εγώ προχθές με τη Φεράρι μου σε ένα μοδάτο ρεστοράν και άργησαν να με σερβίρουν πέντε ολόκληρα λεπτά!!! Μωρή, θα σας το κλείσω το μαγαζί τώρα που θα γίνω Αντιδήμαρχος! Θα μπουν όλα σε μια σειρά!
Μη γυρίσεις όμως μετά να μου διαμαρτυρηθείς για κάδους, βρόμικα πεζοδρόμια και έλλειψη πρασίνου - βαριέμαι... Αφου κι εσύ γι' αυτό δεν με ψήφισες, για να κάνω διακοπές στην Αθήνα, όποτε δεν είμαι σε Λονδίνα και Αμερικές, και να φοράω καρτελάκι "Αντιδήμαρχος Αθηναίων" στις διεθνείς συναντήσεις;

Άι μωρή... Πάρε τον κώλο σου και πήγαινε να ψηφίσεις! Αλλά και να μην ψηφίσεις, χέστηκα... μη σου πω και καλύτερα: θα πάνε οι Κολωνακιώτισσες και οι φαν της φίλης μου της Τατιάνας και θα ψηφίσουν αυτές για σένα. 

Σε φιλώ, δίμετρή μου κουκλάρα,

ο νέος σου Αντιδήμαρχος

Υ.Γ.: Μην μου κάνεις μόνο καμιά πουστιά, μωρή πουτάνα, και βγάλεις τον Καμίνη, γιατί θα σου χώσω την Δημαρχία στον κώλο, κατάλαβες;"

(Για την αντιγραφή: Κωνσταντίνος Καντακουζηνός)

Ειμί Κωνσταντίνος και αναμένω να με ολοκληρώσουν σήμερα...

Ο (προεκλογικός) αγών μου

Εν όψει της εγκρίσεως της χθεσινής του αιτήσεως για συμμετοχήν εις τον συνδυασμόν του κυρίου Άδωνι Γεωργιάδη και του κυρίου Αθανασίου Πλεύρη, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός πρέπει να είναι καθόλα έτοιμος για την εκλογικήν αναμέτρησιν.
Ήδη έχει δώσει εντολή ο μπάρμπας μου, ο Ιωάννης ΣΤ', να εκκενωθεί η Ακρόπολις, για να στηθεί εκεί το εκλογικόν μου μέγαρον. Αντέδρασαν όμως 22 συμβασιούχοι, που νόμιζαν ότι η Ακρόπολις είναι το αυθαίρετόν τους και εφώναζαν "Εδώ είναι το σπίτι μου! Από πού με βγάζουν, από το σπίτι μου;", αλλά επενέβησαν οι κουροπαλάτιοί μου, οι οποίοι φαίνεται πως το μόνον που έχουν μάθει εις την Σχολήν Κουροπαλατίων είναι να ψεκάζουν με φλιτ και να κτυπούν με γκλομπ. (Ερώτησις: φαντάζομαι ότι τας -ορισμένου χρόνου- συμβάσεις τους οι συμβασιούχοι τας υπέγραψαν με το Υπουργείον Πολιτισμού και ουχί με τον ίδιον τον Περικλέα, ώστε να θεωρούν πως έχουν τέτοια δικαιώματα, σωστά;) Τώρα που καθάρισε η περιοχή από τους θορυβώδεις ενοίκους της, σκέπτομαι να κτίσω κάτι λιτόν μεν, αυτοκρατορικόν δε επί του Ιερού Βράχου, ώστε να αυξήσω και την προσέλευσιν τουριστών, που θα έρχονται από όλα τα μέρη του κόσμου προκειμένου να προσκυνήσουν την υποψηφιότητά μου: μια ιδέα είναι τούτο εδώ, αλλά από την άλλη, δεν μπορώ εγώ, ολόκληρος αυτοκρατορικός διάδοχος να έχω ένα παλάτιον ίδιον με αυτό ενός βλαχαδερού που ψωμολυσσούσε για έναν θρόνον.

Άλλο πρόβλημα είναι ότι μας περιορίζουν τα έξοδα. Τι διαβάζω; Ανώτατον όριον 13.500 ευρώ; Μα μόνον για καραμέλες ούζου χρειάζομαι τα δεκαπλάσια - απαραίτητοι αι καραμέλαι, γιατί μόνον μεθυσμένοι θα ψηφίσουν τον συνδυασμόν μου.

Αλλά το μέγιστον πρόβλημα είναι η αναζήτησις συνθήματος. Πρέπει μάλλον να εμπνευσθώ από τον Αρχηγόν, γι' αυτό και εσκέφθην παραλλαγάς του "Χέρι-Χέρι" (π.χ. "πουρνό-πουρνό ψηφίζω Καντακουζηνό") ή βασιλόφρονα συνθήματα εμπνευσμένα από το "Ελιά-Ελιά και Κώτσο Βασιλιά", όπως π.χ. "Φασιανό-φασιανό και στην περιφέρεια Καντακουζηνό" (οι οπαδοί μου πρέπει να χορτάσουν αυτοκρατορικώς: δεν είμαι και κανένας τσίπης ως ο τέως βασιλεύς να δίδω μόνον ελιά!). Άλλη σκέψις είναι να εμπνευσθώ από το "Τώρα πια, ξέρεις. Καρατζαφέρης!". Θα μπορούσα να το κάνω "Τώρα πια, σεμνώς. Κωνσταντίνος Καντακουζηνός!" ή "Τώρα γονυκλινώς. Έρχεται ο Καντακουζηνός!" - ειδικά το τελευταίον θα υποβάλει αισθήματα σεξουαλικής υποταγής εις τους οπαδούς μου.

Ούτε με την αφίσαν μου είμαι ακόμη σίγουρος τι θα κάνω τελικώς. Δεδομένου ότι ο συνδυασμός φέρει το όνομα "Αττική Οδός" σκέφτομαι φωτογράφισιν με τον αυτοκρατορικόν μου ίππον, τον Ρωρή (χαϊδευτικόν εκ του Ρωμανός), εις τον κόμβον Ολυμπιακού Σταδίου, αλλά φοβούμαι σύγκρουσιν με (εγ)κάθετους καμικάζι. Άλλη σκέψις είναι η γυμνή φωτογράφισις που μου επρότεινε η Lifo εσχάτως, φοβούμαι όμως μήπως θεωρηθεί ανταγωνιστική της παρουσίας της κυρίας Μανωλίδου εις το "Χορεύοντας μετά των Αστέρων". Υπάρχει επίσης και αφίσα που δείχνει τον Αρχηγόν με γάντι του μποξ και σύνθημα "Γροθιά στο πολιτικό κατεστημένο". Μπορώ να το κάνω και εγώ τούτο, με καλύτερα αποτελέσματα: θα βάλω την εικόνα με το υγρόν πυρ, που κοσμεί το ιστολόγιόν μου άνωθεν, και θα γράψω από κάτω "Φωτιά στο πολιτικό κατεστημένο". Επίσης μπορώ να εμπνευσθώ και από το μωσαϊκόν του Κωνσταντίνου Θ' του Μονομάχου, το οποίον έχει τα εξής πλεονεκτήματα: έχει τον Χριστόν, ώστε όλον το ακροατήριον του ΛΑΟΣ θα με ψηφίσει μονοκούκι, έχει τον Μονομάχον να κρατά πουγκί, εικονοποιώντας τοιουτοτρόπως το "λεφτά υπάρχουν", που είναι σίγουρον σύνθημα για να εκλεγείς και έχει, τέλος, και την γκόμεναν για τα λιμάρια. Επειδή  το κασέ της Αυτοκρατείρας Ζωής της Πορφυρογέννητης είναι υψηλόν, διότι ήτο σφιχτή ως καλοψημένον κοτόπουλον (όπως γράφει ο Μιχαήλ Ψελλός) και αρυτίδωτη ως τα 60 της (μποτοξάκι τρελόν είχε πέσει, κι ας μας το παίζει νιάνιαρον), νομίζω ότι πρέπει να βρω έτερον, φθηνότερον κοτόπουλον, και νομίζω ότι η κυρία Τρέμη μπορεί να αντικαταστήσει επαρκώς την Ευσεβεστάτην Αυγούσταν.

Εις το πρόγραμμά μου τώρα: θα υποσχεθώ διωγμόν των μεταναστών, κατά το πρότυπον του προκατόχου του μπάρμπα μου, του Διοκλητιανού, και ανακατασκευήν των Μακρών Τειχών για την προστασίαν της Αττικής από τας ορδάς των βαρβάρων. Εις τον τομέαν της διασκεδάσεως θα επανέλθω εις τας ρωμαϊκάς ρίζας της αυτοκρατορίας μου: θα οργανώσω θηριομαχίας εις τον Ιππόδρομον με παρανόμως διαμένοντας μετανάστας, οι οποίοι θα αμύνονται κατά των λεόντων με τα εμπορεύματά τους (κυρίως τσάντας και πορτοφόλια Louis Vitton και Gucci). Μπορεί να μην είναι αποτελεσματικά, αλλά προσδίδουν κύρος και στιλ.

Υποχρεωτικώς εις όλα τα νηπιαγωγεία θα διδάσκεται η αρχαία ελληνική γλώσσα και θα απαγορευθεί η χρήσις της μαλλιαρής εις τα νήπια, τα οποία πλέον δεν θα λέγουν "μαμά, πάω για νάνι" αλλά "ω μήτερ, καθευδήσω". Επίσης εις όλας τας τάξεις των αττικών σχολείων θα διδάσκεται η ορθή ιστορία (ότι οι Έλληνες κατέκτησαν τον κόσμο το 100.000 π.Χ., ότι έφθασαν εις τον Νότιον Πόλον κτλ.), ενώ εις την βιολογίαν θα διδάσκεται η διαφορά του ελληνικού DNA από αυτό των άλλων λαών, ώστε να είμεθα έτοιμοι ανά πάσαν στιγμήν να υποδεχθούμε τους Αργοναύτας, οι οποίοι διέφυγαν εις το διάστημα μετά την Τιτανομαχία. (Ας προσγειωθούν όπου θέλουν, αρκεί να μην μου χαλάσουν το εκλογικόν μου μέγαρον επί της Ακροπόλεως, εντάξει;)

Ειμί Κωνσταντίνος ο αττικάρχης και άρτι ωλοκλήρωσα.

Αττική Έξοδος

Η απόδειξις της συνεχείας της ελληνικής φυλής: αρχαίος και σύγχρονος Άδωνις

Σήμερον θα σας παρουσιάσω τον υποψήφιον του ΛΑΟΣ για την περιφέρειαν Αττικής, τον κύριον Άδωνι Γεωργιάδη. Ουχί, δεν θα ομιλήσω για την παρουσίαν του εις την Βουλήν και τα κανάλια πανελληνίου τηλεοπτικής εμβελείας, αλλά περί του ενδόξου παρελθόντος του. Διότι ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, τη προτροπή του μπάρμπα του, του Ιωάννου ΣΤ', αγόραζε το περιοδικόν Ελληνική Αγωγή και παρακολουθούσε τας δραστηριότητας του κυρίου Γεωργιάδη, τότε που η κυρία Μανωλίδου ήταν γνωστή μόνον διά τους ύμνους που είχε γράψει και ουχί διά την χορευτικήν της δεινότητα, το Μάστερ Σεφ και την Ώρα της Αλήθειας. Τώρα την ανεκάλυψαν μέχρι και οι δωδεκαθεϊσταί, οι οποίοι την προτείνουν εις την playlist τους - συμπάκτους δίσκους (βαρβαριστί cd) της Ευγενίας μπορείτε να δείτε εδώ.

Ο Άδωνις λοιπόν ήτο μαζί με τον αδερφόν του, τον διάσημον πλέον Λεωνίδα, κληρονόμος του αρχαιοπρεπούς εκδοτικού οίκου "Γεωργιάδης". Αφού εσπούδασε Ιστορία εις το Πανεπιστήμιον Αθηνών και με την ευχήν του κυρίου Πλεύρη (ανταπέδωσε 10 χρόνια αργότερα διαφημίζοντας το πόνημα του κυρίου Πλεύρη περί των Εβραίων), νόμισε ότι κατέχει το κλειδί της γνώσεως των Αρχαίων Ελλήνων και ξεκίνησε την εκστρατείαν επιφωτίσεως των απογόνων τους μαζί με την συγγραφέα-ερευνήτριαν Αλτάνη και την φιλόλογον κυρίαν Άνναν Τζιροπούλου-Ευσταθίου, η οποία δηλώνει μέλος της Ελληνικής Ακαδημίας του Μπιλμπάο (αυτό θα πει οι Έλληνες είναι παντού! - απορία: η Ουαγκαντούγκου, η πρωτεύουσα της Μπουρκίνα-Φάσο, έχει Ελληνική Ακαδημία και, αν ναι, πώς μπορώ να γίνω μέλος της;). Αφού ίδρυσε σχολήν διδασκαλίας αρχαίων ελληνικών για νήπια, ξεκίνησε εκπομπήν εις το Blue Sky, όπου με μεγάλη υπερηφάνεια παρουσίαζε το έργον της κυρίας Τζιροπούλου-Ευσταθίου "Πώς η ελληνική γονιμοποίησε τον ευρωπαϊκό λόγο" - κατόπιν βγήκε και νέον, πιο φιλόδοξον, το "Πώς η ελληνική γονιμοποίησε τον παγκόσμιον λόγον" και πλέον αναμένομεν και συμπλήρωμα, το "Πώς η ελληνική γονιμοποίησε τον εξωγήινο λόγο" (αποσπάσματα επιστημονικής κριτικής εδώ). Άλλωστε, κατά το περιοδικόν Ελληνική Αγωγή, "το σύμπαν μιλά Ελληνικά". Είναι αποκαλυπτικόν της συνωμοσίας εναντίον του Ελληνισμού το γεγονός ότι χιλιάδες επιστήμονες ανά τον κόσμον δεν κατόρθωσαν να ανακαλύψουν όσα τρεις άνθρωποι εντός μερικών ετών (περισσότερα περί την προσφοράν του Άδωνι εδώ -από την μέσιν και κάτω- όπου μπορείτε να πληροφορηθείτε για την αποκάλυψίν του ότι οι διασωθέντες μεταλλωρύχοι της Χιλής είναι και τούτοι Έλληνες, διότι ΚΑΙ οι Χιλιανοί είναι απόγονοι των Σπαρτιατών!). Τέλος, αν ενθυμούμαι καλώς, η διάσημη φραπελιά επαρουσιάσθη κατά πρώτον εις την εκπομπήν του κυρίου Γεωργιάδη ως αρχαιοελληνικόν φάρμακον, προτού την αναλάβει η κυρία Άννα Δρούζα (αλήθεια, αυτή τι απέγινε;).

Η προσφορά του κυρίου Γεωργιάδη εις τον Ελληνισμόν μετεφράσθη εις ψήφους και έκτοτε η μελωδική φωνή του μας συνοδεύει εις κάθε τηλεοπτικόν σταθμόν (δεν αφήνει βεβαίως το Τηλεάστυ και το Blue Sky, όπου απευθύνεται εις το πιστόν του κοινόν).

Ο Άδωνις όμως είναι και μπλόγκερ (τι βλέπω; ΜΟΝΟΝ 57 φίλοι και είναι και βουλευτής και υποψήφιος περιφερειάρχης; Αγαπητοί ιστολόγοι, είμεθα έτοιμοι να αλώσωμεν τον κρατικόν μηχανισμόν!). Βλέπω λοιπόν εκεί ότι ο συνδυασμός του ονομάζεται "Αττική Οδός". Έχει και διόδια;
Αλλά η παρουσία του εις το διαδίκτυον είναι ανάλογη της προσφοράς του εις τον ελληνισμόν, δηλαδή τεραστία: και tweeter διαθέτομεν και facebook και κανάλιον youtube - μόνον chatroom δεν έχει ακόμη. Πάντως η ιστοσελίς του (θύμα χάκερ προχθές - ουχί, δεν το έκανε ο μπάρμπας μου) είναι τόσο πλήρης ιδεών που αρνούμαι να την σχολιάσω (άλλωστε έχουν ασχοληθεί πολλοί με την περίπτωσίν του).

Κατόπιν των παραπάνω, ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός απεφάσισε να κάνει την τιμήν εις τον κύριον Γεωργιάδη και να θέσει εαυτόν υποψήφιον εις τας επόμενας εκλογάς. Προς τούτο συνεπλήρωσε την φόρμαν που βρήκε εις την ιστοσελίδα του. Επειδή πολλοί θα δυσπιστήσουν, ιδού η αίτησίς μου (κάντε κλικ για μεγέθυνσιν - προσέξατε την καταπληκτικήν σύνταξιν του σημείου που έχω με κόκκινον: μάλλον ο κύριος Γεωργιάδης πρέπει να αφήσει για λίγο τα αρχαία ελληνικά και να ξαναπιάσει τα νέα):

Ειμί Κωνσταντίνος ο υποψήφιος της Αττικής οδού (έξοδος προς Ολυμπιακόν Στάδιον) και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Μην διανοηθεί κανείς να ψηφίσει τον συνδυασμόν μου!
Υ.Γ.2: Όσο και αν προσπαθεί, την αίγλην της συζύγου δεν πρόκειται να την αποκτήσει. Κρίμα δεν είναι;
Υ.Γ.3: Η πακιστανική κοινότης Ελλάδος αφιερώνει εις τον αγαπημένον της κύριον Γεωργιάδη την εισαγωγήν του άσματος (από ταινία της χρυσής εποχής του πακιστανικού κινηματογράφου).
Υ.Γ.4: Και μιας και ομιλούμε περί του αγαπημένου θέματος του κυρίου Γεωργιάδη, τους μετανάστες, ιδού ένα άρθρον των Financial Times που αναπαρήγαγε η "Ημερησία" για την προσφορά των μεταναστών εις τα δημόσια οικονομικά (αλλά και για το ποιες κοινωνικές ομάδες πλήττονται από την εισροήν μεταναστών - επειδή τίποτα δεν είναι λευκόν ή μαύρον).

Δελτίον τύπου (ονοματοδοσία οδού Δήμου Αθηναίων)

 

                      

           ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ

                Αυτοκρατορική Γραμματεία

                                 --------

                        Γραφείον Τύπου

                                 --------

Διεύθυνσις:  Ιερόν Παλάτιον, 

                    Πτέρυξ "Μιμή Ντενίση" (πρώην Θεοδώρα), 

                    Κτήριον 23, 

                    58ος διάδρομος, 

                    74η στοά, 

                    γραφείον 834

     ιστοσελίς: http://konstantinoskantakouzinos.blogspot.com

ηλεκτρονικόν ταχυδρομείον: konstantinos.kantakouzinos@gmail.com

                                                          ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ                         26/09/2010

Δηλώσεις πρωτοπανεντιμοϋπέρτατου Κωνσταντίνου Καντακουζηνού σχετικές με την ονοματοδοσίαν οδού της αυτοκρατορικής πόλεως των Αθηνών.

Ο  πρωτοπανεντιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός θα ήθελε να συγχαρεί δημοσίως τον Δήμαρχον Αθηναίων κ. Νικήτα Κακλαμάνη για την -οφειλομένην αν και καθυστερημένην- τιμήν που του έκανε να θέσει το αυτοκρατορικόν όνομά του εις δρόμον των Αθηνών ως αναγνώρισιν των αόκνων προσπαθειών του αυτοκρατορικού διαδόχου δια την αναβάθμισιν της μπλογκόσφαιρας, της πόλεως των Αθηνών και του εν γένει σύμπαντος κόσμου (σύντομα και εις τον Σείριον).

Ανταποδίδοντας την τιμήν και με αίσθημα ευθύνης, ο πρωτονοβελισσιμοϋπέρτατος Κωνσταντίνος Καντακουζηνός δεσμεύεται δημοσίως ότι θα σταθεί συμπαραστάτης εις το έργον του Δημάρχου για την αναβάθμισιν της πόλεως.

Προς τούτο δηλώνει ότι η πρώτη του έμπρακτος κίνησις θα είναι να μην ψηφίσει τον κ. Κακλαμάνη.

Επισυνάπτεται φωτογραφία της οδού:

Ειμί Κωνσταντίνος ο Λογοθέτης του Δρόμου (=βυζαντινός υπουργός συγκοινωνιών και ταχυδρομείων) και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Το επώνυμόν μου είναι ΚαΝΤακουζηνός - νι και ταυ όπως εις τας ακολούθους ελληνικάς λέξεις: ντουγρού, ντούκου, ντουντούκα, ντακότα... Η πινακίς του Δημάρχου με έχει ελληνιστί και λατινιστί χωρίς το νι. Να πάρει τώρα θέσιν ο υποψήφιος αντιδήμαρχος πολιτισμού κ. Ηλίας Ψινάκης.

Υ.Γ.2: Η οδός βρίσκεται εις το κέντρον της Αθήνας και είναι κάθετος της οδού Θεμιστοκλέους. Δεν κατάλαβα;! Πιο σημαντικός είναι αυτός ο Θεμιστοκλέας, ώστε να γίνω εγώ παράδρομός του; Ποιο είναι το ιστολόγιόν του;

Υ.Γ.3: Η οδός μου είναι στέκι ναρκομανών. Ευχαριστώ δι' ακόμη μίαν φοράν τον Δήμαρχον, που εφρόντισε διά τον καλλωπισμόν της οδού με το σήμα κατατεθέν του κέντρου της πόλεώς μας.

Υ.Γ.4: Παρατηρώντας την αρμονίαν μεταξύ της ονομασίας του δρόμου, του φανοστάτου, του νεοκλασικού κα των μισανοίκτων παραθυροφύλλων, μόνον εγώ θεωρώ το γκράφιτι άθλιον;

Ψυχονιάααουυυ

Αμπελόκηποι, Αθήνα

Η φωτογραφία που κοσμεί την σημερινήν ανάρτησιν δεν είναι άλλο ένα ανόητον γκράφιτι, αλλά κάτι πολύ ουσιαστικότερον, διότι παρουσιάζει εναργέστατα την σύγκρουσιν δύο κοσμοθεωριών:

Από τη μία το Σουζυλίνι στέλνει με κόκκινον χρώμα (του πάθους) το ψυχονιαούρισμά της (βαθύτερον από το απλόν νιάου) προς το αγαπουληνάκι της και το προσκαλεί σε αγαπούλες, τρελίτσες και πολλά γούτσου-γούτσου (στεγνά ή βρεγμένα).

Έρχεται όμως από πάνω ο ολετήρ, ο ΠΑΟ - ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΘΥΡΑ 13, και καταστρέφει τον κόκκινον κόσμον και το ψυχονιαούρισμα της Σούζυς...

Ειμί Κωνσταντίνος ο νιαουρίζων και άρτι ωλοκλήρωσα.

Υ.Γ.1: Τα μαύρα σύμβολα αποδεικνύουν ότι οι Κινέζοι είναι παντού.

Υ.Γ.2: Το παρόν αφιερώνεται εις την tzagalagabugu, που εννοείται πως μπορεί, αν θέλει, να το προσθέσει εις την πολύτιμον συλλογήν της. Επίσης εις την Αβάδιστη που αγαπάει τις τετράποδες γάτες (τώρα και εις δίποδην έκδοσιν).