(αναγιγνώσκεται εντός 4 λεπτών)
Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός ευρίσκεται εις την δυσάρεστον θέσιν να ανασκευάσει: εις προηγουμένην του ανάρτησιν ησχολήθη με διαφόρους ηγέτας της πρώην Σοβιετίας, προκειμένου να δώσει μίαν νόταν αισιοδοξίας σχετικώς με το πολιτικόν μας προσωπικόν ("ναι, υπάρχουν και χειρότερα!") Δεν εσκέφθη όμως ένα όνομα: Θεόδωρος Πάγκαλος. Επειδή η πορεία του ξεκινά από πολύ μακριά, θα το πιάσω από σχετικώς προσφάτως:
Ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός ευρίσκεται εις την δυσάρεστον θέσιν να ανασκευάσει: εις προηγουμένην του ανάρτησιν ησχολήθη με διαφόρους ηγέτας της πρώην Σοβιετίας, προκειμένου να δώσει μίαν νόταν αισιοδοξίας σχετικώς με το πολιτικόν μας προσωπικόν ("ναι, υπάρχουν και χειρότερα!") Δεν εσκέφθη όμως ένα όνομα: Θεόδωρος Πάγκαλος. Επειδή η πορεία του ξεκινά από πολύ μακριά, θα το πιάσω από σχετικώς προσφάτως:
Τον Οκτώβριο του 1999 ο κ. Πάγκαλος χαρακτήρισε τις θέσεις του κ. Παπανδρέου για αμοιβαίες υποχωρήσεις Ελλάδος και Τουρκίας ως σοβαρήν έλλειψιν φρονήσεως, "αμερικάνικα κι επίσημη ανθελληνική προπαγάνδα των Αμερικανών".
Τον Νοέμβριο του 1999 ο κ. Παπανδρέου απάντησε ότι ο κ. Πάγκαλος υπονομεύει τον ίδιον ως υπουργόν Εξωτερικών αλλά και την χώραν (τον Απρίλιο του 2000 ο κ. Πάγκαλος έγινε υπουργός Πολιτισμού).
Τον Νοέμβριο του 2000 ο κ. Πάγκαλος είπε για τον κ. Παπανδρέου ότι δεν έχει στοιχειώδεις γνώσεις ιστορίας. Οι δηλώσεις αυτές και άλλες οδήγησαν στην αποπομπή του από την κυβέρνησιν.
Τον Αύγουστο του 2001 ο κ. Πάγκαλος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να φύγει από το ΠΑΣΟΚ αν γίνει αρχηγός του ο κ. Παπανδρέου.
Τον Σεπτέμβριο του 2001 είπε ότι ο κ. Παπανδρέου δεν έχει τα προσόντα για να γίνει πρωθυπουργός.
Είναι προφανές ότι, για να είναι σήμερα ο κ. Πάγκαλος Αντιπρόεδρος του κ. Παπανδρέου, στα 10 χρόνια που πέρασαν ο κ. Παπανδρέου απέκτησε φρόνησιν, προσόντα πρωθυπουργού, έγινε αντιαμερικανός και έκανε εντατικά μαθήματα ιστορίας. Επιπλέον (σε συνέπεια με τις δηλώσεις του) πρέπει να θεωρήσουμε ότι ο κ. Πάγκαλος εδώ και αρκετά χρόνια δεν είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ.
Με βάση τα παραπάνω, η αξιοπιστία του κ. Παγκάλου είναι δεδομένη: Φεβρουάριος 2010 και στην ερώτηση "έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο προσφυγής στο ΔΝΤ;" απαντά "Ναι, δεν υπάρχει περίπτωση τέτοια." Επομένως μην ακούτε τις ανοησίες που κυκλοφορούν για Μνημόνια, ΔΝΤ, ελεγκτές της τρόικας κτλ. Αστικός μύθος είναι. Εσείς απαιτήστε να πληρωθείτε κανονικά τον μισθόν που παίρνατε περύσι και, αν σας πουν για περικοπές λόγω ΔΝΤ, δείξτε την συνέντευξιν του κ. Αντιπροέδρου.
Παρά τα παραπάνω, ο κ. Πάγκαλος, αντί να το βουλώσει για όσον χρόνον του μένει εις την κυβέρνησιν, συνεχίζει ακάθεκτος. Σχετικώς με το περίφημον "Μαζί τα φάγαμε" επιμένει λέγοντας ότι απομόνωσαν την φράσιν και ότι το ορθόν είναι: "μαζί φάγαμε τα λεφτά μέσα στο πλαίσιο ενός φαύλου συστήματος πολιτικής πελατείας με αθρόους διορισμούς στο Δημόσιο". Είτε είναι αυτό το ορθόν είτε όχι, ο κ. Πάγκαλος λέγει ουσιαστικώς (αν και γενικόλογα) ότι το δημόσιο χρήμα το έφαγαν πολιτικοί (μεταξύ των οποίων και ο ίδιος, αφού χρησιμοποιεί πρώτο πληθυντικό πρόσωπο) σε συνέργεια με πολίτες, δηλαδή (όπως έχει γραφεί και εδώ), αναφέρεται σε δύο αδικήματα, την εξαγοράν και την διασπάθισιν δημοσίου χρήματος. Για τους πολιτικούς και για τους πολίτες τούτο είναι κατηγορία. Για τον ίδιον όμως είναι ομολογία: ομολογεί δηλαδή ότι έχει διασπαθίσει δημόσιον χρήμα για να εξαγοράσει πολιτικήν πελατείαν. Κανονικά θα έπρεπε να κληθεί από εισαγγελέα, για να δώσει διευκρινίσεις: τι ακριβώς έφαγε, πόσα, πότε, πώς και με ποιους άλλους συγκεκριμένα. Ενδέχεται να μην αποδειχθεί κάτι ή ενδέχεται να αποδειχθούν πολλά: διότι η ομολογία εκτιμάται μεν ελευθέρως (δηλαδή αν πω ότι σκότωσα δεν σημαίνει ότι όντως το έκανα), πρέπει όμως να διερευνηθεί μια τόσο σοβαρή ομολογία, εκτός βεβαίως και αν θεωρείται πως ό,τι λέγει χαρακτηρίζεται από έλλειψιν σοβαρότητος, οπότε στην περίπτωσιν αυτήν τίθεται ζήτημα επάρκειάς του για θέσεις ευθύνης που κατέχει. Πάντως, μιας και ομιλούμε για ομολογίες, κι εγώ με την σειρά μου πρέπει να ομολογήσω ότι ξέρει να ζει καλά...
Δεν συνεχίζω με άλλα γνωστά (π.χ. για τους κοπρίτες δημοσίους υπαλλήλους ή τους αγράμματους του 1821 που καθιέρωσαν το ρουσφέτι - δηλώσεις που αποκάλυψαν οι φοιτητές του κώλου της Οξφόρδης, αναπαρήγαγαν τα ζώα του Ελεύθερου Τύπου και διάβασαν τα πιο ζώα, οι αναγνώστες του Ελεύθερου Τύπου κ.α. - α, και να μην ξεχάσουμε ότι οι κ. Βελόπουλος, Γεωργιάδης και Βορίδης, ως βουλευτές του ΛΑΟΣ, είναι οι μόνοι ουσιαστικοί συνομιλητές της κυβερνήσεως, όπως αποκαλύπτει εις τις τελευταίες γραμμές συνεντεύξεώς του).
Υπάρχουν φωνές που ζητούν να φύγει ο κ. Πάγκαλος (καλά, η συγκεκριμένη εφημερίδα θα το ζητούσε ακόμα και αν ήταν μουγγός). Αν και οι δηλώσεις του ότι ο "Ιουστινιανός, ο Τσιμισκής και οι Παλαιολόγοι δεν ήταν Έλληνες" με αγγίζουν προσωπικώς (ευτυχώς πάντως δεν ετόλμησε να ομιλήσει για τους Καντακουζηνούς), πιστεύω ότι η απομάκρυνσίς του θα ήταν λάθος. Ο κ. Πάγκαλος αποτελεί εθνικόν κεφάλαιον: συμπυκνώνει με τους τρόπους του την ιστορίαν του Ελληνικού Κράτους, από τους κοτζαμπάσηδες και τους "αγράμματους του '21 που καθιέρωσαν το ρουσφέτι" (όπως λέγει και ο ίδιος) ώς τον Δηλιγιάννη και τους κομματάρχες του, από την περιφρόνησιν του Άρμανσμπεργκ προς τους Έλληνες ώς τις μεταστροφές του βενιζελικού Γεωργίου Κονδύλη, που κατέληξε αντιβασιλεύς (για να μην ομιλήσω για την πρώην αριστερή γενιά του Πολυτεχνείου, η οποία δίκην ολετήρος εδήωσε την χώραν - κερνάω καφέ σε όποιον κατάλαβε το τελευταίο).
Προτείνω λοιπόν ο κ. Πάγκαλος να γίνει ισόβιος Αντιπρόεδρος των ελληνικών κυβερνήσεων, για να θυμούνται οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Ειμί Κωνσταντίνος ο αντι-προεδρικός και άρτι ωλοκλήρωσα.
Υ.Γ.1: Δεν θα σχολιάσω το υψηλής ποιότητος χιούμορ του να στέλνει βρακιά σε εκπομπές (ούτε και το χιούμορ των εκπομπών που ασχολούνται με το βρακί του Αντιπροέδρου της Κυβερνήσεως).
Υ.Γ.2: Επειδή το θέμα είναι ευαίσθητον, παρακαλώ προσοχή εις τα σχόλια, γιατί έχει φύγει με άδεια ο Κωνσταντίνος Αρμενόπουλος και δεν έχω δικηγόρον πρόχειρον.
Υ.Γ.2: Επειδή το θέμα είναι ευαίσθητον, παρακαλώ προσοχή εις τα σχόλια, γιατί έχει φύγει με άδεια ο Κωνσταντίνος Αρμενόπουλος και δεν έχω δικηγόρον πρόχειρον.
Υ.Γ.3: Αν και δεν φέρει ευθύνην για τις πράξεις του παππού του, θα υποκύψω εις τον πειρασμόν να αναρτήσω τούτο εδώ (ουχί μόνον για τον τελευταίον στίχον, αλλά και για την εικόνα νεκροταφείου εις την οποίαν ωδηγήθη η Ελλάς διαχρονικά από τους πολιτικούς της):

